LOGINShare
ตอนที่ 9
Last Updated:
2026-03-12 19:36:47“เราไม่ได้ถึงขั้นเป็นเพื่อนสนิทกันหรอกครับเพราะพึ่งเจอกันได้ไม่นาน แต่คุณเอิร์นเขาเป็นคนน่ารักครับและผมค่อนข้างสบายใจที่ได้คุยกับเขา แค่ในฐานะเพื่อนนะครับคุณแม่” อันหลังนี้ต้องรีบย้ำเดี๋ยวคำพูดนั้นจะทำให้คุณมารดาเข้าใจผิดกันไปใหญ่
“และผมก็ไม่ได้คุยกับคุณเอิร์นบ่อยด้วยครับ มีแค่ทักทายตอนเช้าที่เขามารับลูกสาวเท่านั้นครับ นอกเวลาไม่เคยโทรหรือทักไปคุยเลย” อันนี้ไม่รวมครั้งที่เขาชวนคุณเอิร์นไปทานข้าวนะ แค่ก็มีแค่ครั้งเดียวเท่านั้นแหละ
“แล้วครั้งนี้ละ” เอาเป็นว่ากานดาเชื่อในสิ่งที่ลูกชายเล่าออกมา ในเมื่อเป็นเพื่อนและไม่ได้มีอะไรมากกว่านั้นเธอก็สบายใจ
“ครั้งนี้ผมขอความช่วยเหลือจากคุณเอิร์นครับ เพราะผมคิดว่า เรื่องที่เกี่ยวกับผู้หญิงก็ควรปรึกษาผู้หญิงเราถึงจะได้ข้อมูลที่ถูกต้อง และไม่เลือกอะไรที่เสี่ยงต่อการที่จะทำให้ผู้หญิงไม่ชอบ” และที่ปณิธานเลือกปรึกษาคุณแม่ของน้องอันนาก็เพราะเห็นว่าอารีรัตน์มีรูปร่างและสัดส่วนที่ใกล้เคียงกับพลอยใส
“ตอนที่รบกวนคุณเอิร์นไปช่วยเลือกของก็ไม่คิดว่าสามีของเขาจะหึงและเข้าใจผิดว่าผมกับคุณเอิร์นออกเดตกัน แผลที่มุมปากก็มีที่มาที่ไปแบบนี้แหละครับคุณแม่ สามีเขาหึงหน้ามืดเลยพุ่งเข้ามาชกหน้าผม” ก็แค่วันธรรมดาวันหนึ่งของผู้อำนวยการโรงเรียนที่โดนผัวของผู้ปกครองนักเรียนต่อยหน้าครับ ไม่ได้เจ็บใจแต่เจ็บปากและซวยแบบไม่มีอะไรมากั้น
“อ้อ”
เข้าใจที่มาที่ไปของแผลบนมุมปากแล้วแต่สิ่งที่ทำกานดาประหลาดใจอยู่ไม่น้อย คือการที่ได้เห็นลูกชายดูจริงจังกับเรื่องนี้มาก ‘ดูใส่ใจ’ แบบนี้เราต้องเก็บอาการอยากรู้เอาไว้ ถ้าแสดงออกชัดเจนเกินไปไก่จะตื่นปณิธานจะจับได้ว่าแม่อยากรู้มาก อยากรู้ว่าเป็นใคร
“แล้วเรื่องที่ขอความช่วยเหลือจากเพื่อนคือเรื่องอะไรเหรอ เกี่ยวกับคนในเรื่องสมมุติหรือเปล่า” อุ๊ย! หลุดปากถามออกไปจนได้
“ครับ” แหม ในเมื่อคุณแม่ถามออกมาซะขนาดนี้แล้วจะให้ตอบว่าไม่ใช่ก็คงไม่เชื่ออยู่ดี
“ซื้ออะไรให้เขาเหรอ”
“รองเท้าครับ” ตอบแม่กลับไปแบบไม่ปิดบัง แต่ทำไมหัวใจถึงเต้นเป็นจังหวะแปลก ๆ แล้วยังรู้สึกร้อน ๆ ที่ใบหน้าอีก ‘หรือจะไม่สบาย’ แค่โดนต่อยเองนะ
“ชินรู้ไซซ์เท้าของเขาด้วยเหรอลูก” แสดงว่าในถุงกระดาษใบนั้นมีกล่องรองเท้าคู่ที่เรากำลังพูดถึงกันอยู่ กานดาคิดตามสิ่งที่เห็นและมันต้องใช่ชัวร์
“ผมก็ไม่รู้ครับ และที่ให้คุณเอิร์นไปช่วยเลือกเพราะเห็นว่าพลอยใสกับคุณเอิร์นมีรูปร่างใกล้เคียงกัน อาจจะใส่รองเท้าเบอร์เดียวกันได้ครับ”
‘พลอยใส’ หลุดออกมาทั้งชื่อเลยนะตาชิน คิก ๆ และเป็นผู้หญิงจริง ๆ ด้วย ชื่อก็น่ารักแล้วตัวจริงต้องน่ารักเหมือนชื่อแน่ ๆ ชักอยากจะเห็นหน้าขึ้นมาแล้วสิ
“อืม แม่ก็ขอให้เขาใส่รองเท้าที่ชินซื้อให้ได้พอดีนะ”
“ผมก็หวังไว้เหมือนกันครับ แต่ถ้าพลอยใสใส่ไม่ได้จริง ๆ ผมคงต้องเอาไปเปลี่ยน ดีที่ร้านให้นำมาเปลี่ยนได้แต่ต้องมีใบเสร็จมาด้วย” ปณิธานคิดเผื่อเอาไว้ เขาเองก็ไม่มั่นใจเลยว่ารองเท้าคู่นี้พลอยใสจะใส่ได้ไหมและเขาก็อยากให้เธอได้ใส่ ไม่ว่าจะคู่นี้หรือต้องเอาไปเปลี่ยนคู่ใหม่
“แต่แม่คิดว่า...ถ้าน้องพลอยใสคนนั้นใส่ไม่ได้ ชินก็พาน้องไปเลือกคู่ใหม่ด้วยตัวเองดีกว่าไหมลูก”
“จริงด้วยครับคุณแม่ ขอบคุณนะครับ” ดวงตาคมเป็นประกายขึ้นมาทันทีเมื่อคำแนะนำของมารดาเปรียบเสมือนการชี้ทางให้เขาได้คิดออก ก็ถ้าใส่ไม่ได้แล้วเราอยากให้รองเท้าเขาอยู่แล้ว ก็พาพลอยใสไปเลือกด้วยตัวเองเลยดีกว่า พลอยใสจะได้เลือกคู่ที่ชอบไปเลย
“ยินดีจ้ะ” ในเมื่อกานดาเห็นถึงการเอาใจใส่ที่ปณิธานมีต่อสาวที่ชื่อพลอยใสขนาดนี้ คนเป็นแม่ที่อยากเห็นลูกสร้างครอบครัวของตัวเองมีหรือที่จะนิ่งนอนใจ กานดาพร้อมใส่เกียร์ดันหลังลูกชายสุดกำลังอยู่แล้ว
ความสัมพันธ์จะเกิดขึ้นได้ หนุ่มสาวต้องได้มีเวลาอยู่ใกล้ชิดกันเสียก่อน ดูเหมือนเธอกำลังสอนลูกจีบหญิงอยู่เลย แต่เอาเถอะ ของแบบนี้ก็ต้องมีแนะนำแนวทางกันบ้างก็ลูกชายเธอดันไม่ประสีประสาเรื่องพวกนี้เลยน่ะสิ
Latest chapter
ไม่เคยรู้ว่าจะรัก ตอนพิเศษ 2
“อื้อ พะ” พลอยใสจะอ้าปากขอให้เขาจูบเธอเบากว่านี้หน่อยแต่ก็ไม่เป็นผลเพราะปณิธานไม่เปิดช่องว่างให้เธอได้พูดอะไรออกมา“พี่ชิน...” เสียงเล็กครางชื่อคนร้ายกาจที่พรากลมหายใจของเธอไป อยากค้อนเขาที่จูบเธอไม่พักแต่สายตาดันมองเขาหวานฉ่ำเพราะอารมณ์ข้างในเริ่มคุกรุ่น“ครับ” ปณิธานยกยิ้มพอใจก่อนจะก้มจูบเธออีกครั้ง วันนี้เขาสัญญาว่าจะไม่ทำถึงขั้นนั้นแต่ก็ไม่ได้บอกว่าจะทำไปถึงขั้นไหนปณิธานทิ้งตัวลงปล่อยร่างกายให้นาบไปกับร่างบาง ฟูกนอนนุ่มนิ่มจนเหมือนกับว่าร่างกายของพลอยใสจมหายลงไปกับเตียง สองแขนเล็กถูกจับให้มากอดรอบลำคอแกร่งไว้ ริมฝีปากร้อนบดเบียด เรียวลิ้นกวาดชิมไปทั่วโพรงปากหวาน มือหนาลูบไล้ไปตามผิวเนียนละเอียดบีบแรงสลับเบาตามอารมณ์ปรารถนา“อืมม” เมื่อไฟปรารถนาลุกโชน ลมหายใจร้อนถูกพ่นออกมาเป่ารดบนผิวแก้มใส ลากเลื้อยไปตามซอกคอหอมกรุ่น ปณิธานลากลิ้นไปตามลำคอขาวพรมจูบไปทั่วทุกที่ที่เขาจะพาริมฝีปากไปถึง กลิ่นกายของพลอยใสหอมมาก ร่างกายเธอก็หวานมากเสียจนเขาอยากชิมเธอทั้งร่างกายในขณะที่ไฟแห่งความปรารถนากำลังโหมกระพือ มือหนาที่เคลื่อนคลานมาถึงความอวบใหญ่เกินตัว ความปรารถนาในร่างกายสั่งในปณิธานสัมผัสกับส
ไม่เคยรู้ว่าจะรัก ตอนพิเศษ
“พูดจริงเหรอ รักพี่คนเดียวตลอดไปเลยนะ” ถามไปเนี่ยก็เมื่อยแก้มมากเพราะปณิธานหุบยิ้มของเขาไม่ได้เลยจริง ๆ มันดีใจ มันแน่นอกเพราะความสุขมันอัดล้นอยู่ในนั้น“จริงค่ะ หนูตั้งใจไว้แล้วว่าจะไม่มีแฟน จะไม่รักใครเพราะหัวใจของหนู ชีวิตของหนูมอบให้พี่ชินไปหมดแล้วค่ะ หนูตายแทนพี่ชินได้เลยนะคะ” เพราะชีวิตนี้ถ้าไม่มีเขาช่วยรวมถึงป้าแจ่มด้วย เธออาจจะตายไปจริง ๆ แล้วก็ได้การที่เธอจะยกชีวิตสละชีวิตให้เขานั้นมันไม่ได้มากเกินไปเลย“อย่าพูดแบบนี้สิพลอยใส”“ก็หนู...อื้อ” เธอพูดอะไรไม่เข้าหูเขาอย่างนั้นเหรอ เขาถึงได้ประกบจูบเธอแบบนี้“อ๊ะ พี่”จูบครั้งนี้หนักหน่วงกว่าเมื่อวานมาก พี่ชินจูบย้ำ ๆ ไม่ให้เธอได้มีโอกาสพูดอะไรเลย“ถ้าอยากตายแทนพี่”ปณิธานอุ้มตัวพลอยใสขึ้นแล้วพาเธอตรงไปที่เตียง วางร่างบางให้นอนราบแล้วรีบตามขึ้นไปทาบทับบนตัวของเธอ จับข้อมือเล็กทั้งสองข้างไว้แล้วกดลงบนฟูกนุ่ม ๆ“พลอยใสต้องตายใต้ร่างพี่เท่านั้น นอกนั้นพี่ไม่อนุญาต”พูดจบก็โน้มใบหน้าลงมาหมายจะฉกชิมความหวานบนกลีบปากนุ่มอีกครั้งแต่ปณิธานก็ต้องชะงักเอาไว้ก่อน เมื่อเขาฉุกคิดได้ว่าสิ่งที่กำลังทำอยู่ตอนนี้จะทำให้พลอยใสกลัวหรือเปล่าเพราะเธอเ
ไม่เคยรู้ว่าจะรัก ตอนที่ 32
“อย่าพูดแบบนี้สิพลอยใส เรากำลังดูถูกความรักที่พี่มีให้อยู่นะ” น้ำเสียงของปณิธานยังทุ้มนุ่มแต่ดวงตาคมกริบฉายความดุออกมาเล็กน้อยเพราะเขาไม่พอใจที่เธอมีความคิดแบบนี้ แต่ไม่ได้โกรธเพราะเข้าใจเธอดี“หนู ไม่ได้คิดแบบนั้นเลยนะคะ พี่ชิน ฮือ อย่าพึ่งเข้าใจหนูผิดนะคะ” รีบพนมมือขึ้นมาไหว้เพื่อขอโทษเขา พลอยใสไม่ได้มีเจตนาที่จะทำให้ปณิธานคิดแบบนั้นเลย เธอจะไปกล้าดูถูกความรักของเขาได้ยังไงกัน มีแต่จะกราบขอบคุณที่เขามอบความรักให้เธอมากกว่า“พี่รักพลอยใสด้วยใจที่บริสุทธิ์นะ ไม่ได้แค่ต้องการร่างกาย รู้ไหมครับ”“...” พลอยใสพยักหน้าหงึก ๆ ก้อนน้ำตาก้อนใหญ่ไหลลงมาเป็นทางทั้งสองข้างทำให้คนที่ไม่ได้จะดุต้องหัวใจกระตุก เขาแค่ทำตาดุนิดเดียวเองจากปกติที่ไม่ดุ เลยทำให้อีกคนตกใจขวัญผวาเพราะคิดไปไกลแล้ว ว่าตัวเองกำลังทำให้เขาไม่พอใจอยู่ในตอนนี้ เวลาเธอร้องไห้ทั้งน่ารักและบางคราก็น่าสงสารเหมือนตอนนี้เนี่ย เขาไม่ได้อยากให้พลอยใสร้องไห้เพราะความเสียใจสักหน่อย วันนี้เธอควรร้องไห้น้ำตาแตกเพราะเขาขอเป็นแฟนสิ แล้วไงมาลงเอ่ยที่เขาทำเธอเศร้าได้“หนูขอโทษค่ะ หนูเข้าใจพี่ชินแต่...”“คำว่าเหมาะสมหรือไม่เหมาะสมสำหรับคนอื่นอา
ไม่เคยรู้ว่าจะรัก ตอนที่ 31
“พี่ชินอาจจะแค่ชอบเพราะสงสารหนู” เธอไม่ได้น้อยใจ ไม่มีน้ำเสียงของความเสียใจปนอยู่ในนั้นเพราะชีวิตของเธอมันก็น่าสงสารจริงอย่างที่เขารู้พลอยใสไม่จำเป็นต้องรู้สึกแย่หากจะมีคนมาสงสารเธอกับหลาน ตรงกันข้ามเลยเธอกลับรู้สึกดีใจที่ยังมีคนใจดีและมีเมตตาอยู่บนโลกที่วุ่นวายใบนี้ โลกที่ปัจจุบันต่างคนก็ต่างหาแต่ความสุขและสนใจแต่ตัวเองเท่านั้น การให้ค่าของคนมันไม่เท่าเทียมกัน ซึ่งเรื่องนี้เธอไม่ได้จะโกรธใครหรือน้อยใจอะไรเพราะคนเราเลือกเกิดไม่ได้ แต่คนที่เกิดมาแล้วต่างหากที่เลือกปฏิบัติได้เพียงแต่บางคนก็เลือกปฏิบัติในด้านที่ใจร้ายต่อคนที่ไม่มี เธอกับออกัสยังนับว่ามีบุญที่ได้มาเจอปณิธานและกานดา“พี่ไม่เถียงเพราะจุดเริ่มต้นมาจากความสงสารจริง สงสารและอยากมอบความปรารถนาดีให้ พี่อยากให้พลอยใสมีชีวิตที่ดีขึ้น” นั่นเกิดจากความเอ็นดูจากการที่เธอเป็นเด็กดี“และอย่างที่บอกไป หลังจากเราได้อยู่ด้วยกันพี่ก็ชอบพลอยใสขึ้นมาจริง ๆ จากที่พี่อยากให้พลอยใสมีชีวิตใหม่ที่ดีขึ้น แต่ตอนนี้พี่กลับเป็นคนที่อยากร่วมชีวิตใหม่ไปกับพลอยใส”การที่เราอยู่กับใครสักคนแล้วสบาย อยู่ด้วยแล้วมีความสุขและสามารถเป็นตัวเองได้และขณะเดียวกั
ไม่เคยรู้ว่าจะรัก ตอนที่ 30
“พี่จูบเพราะพี่อยากทำแบบนั้นกับพลอยใส อยากเปิดเผยความในใจของพี่ออกมาให้พลอยใสได้เห็น แต่ถ้ามันเร็วไปและถ้าพี่ทำให้พลอยใสไม่สบายใจ ก็ขอให้บอกกับพี่ตรง ๆ ไม่ต้องเกรงใจ” พูดไปก็ยังใช้ปลายจมูกคลอเคลียไม่ห่าง สูดดมกลิ่นหอมไปทั่วพวงแก้มใสเราห่างกันถึง 11 ปี เขาอายุมากขึ้นส่วนพลอยใสก็อยู่ในวัยที่สามารถมีแฟนได้แล้ว กับบางคนอายุ 22 อาจจะสร้างครอบครัวมีลูกไปแล้วแต่กับพลอยใสเขารู้ว่าเธอผ่านเรื่องราวแย่ ๆ มามาก เธอต้องทุ่มเทชีวิตให้กับการหาเงินมาเลี้ยงหลานและส่งเสียตัวเองเรียนมาตั้งแต่เด็ก เรื่องความรักพลอยใสจึงไม่มีประสบการณ์และไม่เคยมีเวลาให้กับเรื่องรัก ๆ ใคร่ ๆ“หนู หนูก็ไม่รู้ว่าเร็วไปหรือเปล่าค่ะ แต่หนูรู้ว่าใจของหนูไม่ได้กลัวพี่ชิน ไม่ได้รู้สึกไม่สบายใจ ไม่ได้อัดอึดใจค่ะ” พูดแล้วก็อยากกัดลิ้นให้ตายไปซะ น่าอายจริง ๆ ที่พูดออกไปได้ง่ายดายนักแบบนี้เรียกว่าเต็มใจใช่ไหมนะ มันเป็นความรู้สึกชวนเขินมากกว่าจะรู้สึกว่าตัวเองกำลังถูกลวนลาม มันไม่เหมือนกับพี่เขยที่ในช่วงเวลานั้นเธอทั้งกลัวทั้งตกใจและรังเกียจสิ่งที่พี่เขยกระทำ แต่กับพี่ชินพลอยใสไม่รู้สึกแบบนั้นเลยหรือมันเป็นเพราะหัวใจของเธอเองที่ยอม
ไม่เคยรู้ว่าจะรัก ตอนที่ 29
“พี่ชินอยากให้หนูใส่อะไรเพิ่มในกระเป๋าเหรอคะ” พลอยใสเอ่ยถามเมื่อเดินเข้ามาในห้องนอนของปณิธานและพาออกัสไปนั่งรอบนพรมที่หน้าโซฟา หยิบหมอนอิงสองใบลงมาวางไว้ใกล้ ๆ เผื่อว่าออกัสง่วงจะได้งีบหลับตรงนี้ก่อนได้“ปอยไจ๋ ออจัสง่วง” เห็นไหมล่ะ พลอยใสคิดไว้ผิดคาดซะที่ไหน เพราะเวลานี้ควรเป็นเวลาที่ออกัสต้องนอนได้แล้วแต่ที่ยังไม่ยอมนอนเพราะตื่นเต้นที่พรุ่งนี้จะได้ไปเที่ยวทะเล ออกัสเห่อมากขอให้เธอเปิดการ์ตูนที่มีปลาตัวเล็ก ๆ สีส้มให้ดู ดูซ้ำวนไปวนมาเพราะชอบใจที่สุด“ออกัสนอนตรงนี้ก่อนนะจ๊ะ” บอกหลานชายแล้วยกมือขึ้นมาลูบศีรษะเด็กน้อยเพื่อกล่อมนอนไปด้วย และหันหน้าไปหาเจ้าของห้องที่ตอนนี้ลงมานั่งบนพรมข้าง ๆ เธอ ปณิธานไม่พูดอะไรเขาแค่ยิ้มให้และพยักหน้าเป็นการอนุญาตให้ออกัสหลับตรงนี้ได้ อันที่จริงจะอุ้มไปนอนบนเตียงเขาก็ไม่ถือสาแต่พลอยใสคงเกรงใจไม่กล้าขอ“หลับง่ายจริง ๆ เด็กคนนี้” ปณิธานพูดเสียงเบาจนเหมือนเสียงกระซิบเพราะไม่อยากรบกวนการนอนหลับของออกัส ‘หลับลึก ๆ เลยนะ’ อันนี้คือความต้องการของจริงปณิธานไม่อยากให้เด็กน้อยตื่นมาขัดจังหวะ“หลับง่ายจนหนูอิจฉาเลยค่ะ อยากหลับง่าย ๆ ได้เหมือนออกัสบ้าง” เด็กหนอเด็ก
You may also like
เรื่องสั้นอีโรติก HOT NC 25+++
C100.0K views(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
ลำเจียก144.5K viewsเกิดใหม่อีกครั้งกับยัยขี้เหร่
เฉียวเหมย65.6K viewsสัญญารักผูกหัวใจท่านประธานปากแข็ง
ธารดารา363.0K viewsรักลองแล
หญิงเพียว126 viewsสลับร่างเพื่อมาเจอรัก(ฉบับสายมู)
Chalam whale29 viewsหมอสิงห์คลั่งรัก
จินต์พิชา1.9K viewsเจ้าสาว(เมีย)จำแลง
กลัดแก้ว31 views
