Se connecterPartager
บทที่6
Date de publication:
2026-10-27 10:40:56"อ๊า เอ็ด ซี้ด"
"อืม..."
เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังลั่น เป็นจังหวะดุดัน สะโพกของชายร่างใหญ่กำลังสาวเข้าออกในตัวของเฉิดโฉมอย่างเมามัน เธอเกาะขอบเตียงไว้ ขาสั่นระริกกับทุกการกระแทกที่แสนเสียวซ่าน แต่ก็แอ่นสะโพกสู้รับแรงกระแทกอันสุขสม มันแน่น...เต็มช่องทาง และแรงถึงอกถึงใจ
"เอ็ด โอ้ว..."
เขาดึงเอาส่วนชายออกมาจากช่องทางฉ่ำแฉะที่หล่อนเกร็งกระตุกไปทั้งตัว หลั่งหยาดน้ำออกมาจนเยิ้มไหล บ่งบอกว่าหล่อนเสร็จสุขไปแล้ว เขาจับหล่อนให้หันมา เฉิดโฉมเหมือนรู้ดีว่าเขาอยากให้หล่อนทำอะไร จึงอ้าปากรับส่วนแข็งร้อนที่กำลังกระตุกในมือ
หล่อนอมเพียงส่วนหัว เสียงเอ็ดก็คำรามออกมา แล้วก็หลับตาพริ้ม น้ำอุ่นๆ พุ่งออกมาชนคอหอยหล่อน บางส่วนทะลักออกมาทางมุมปาก น้ำคาวขาวขุ่น หล่อนกล้ำกลืนมันลงไปจนหมด แล้วแลบลิ้นเลียริมฝีปาก เอ็ดยืนตาปรอยมองหล่อน พลางตบแก้มหล่อนเบาๆ
"ยังเยี่ยมเหมือนเดิมเลยนะที่รัก"
"คุณก็ยังเต็มปาก เต็มคำเหมือนเดิม"
เธอว่า เอ็ดหัวเราะ เขายืนสาวรูดลำอันเขื่องนั่น สักพักมันก็พร้อมรบอีกหน เฉิดโฉมคุกเข่าลงตรงหน้าเอ็ด ก่อนจะป้อนมันเข้าปาก อมรูดอย่างเอร็ดอร่อย มือของเขาจับไว้แน่นที่ท้ายทอยเธอ คุมจังหวะไปด้วย กับเฉิดโฉม มันสุขสุดยอดเสมอ
"ซี้ด...มามะ ซู ให้ผมเอามันเข้าไปก่อนที่มันจะแตก"
เฉิดโฉมลุกขึ้นตามแรงดึงของเขา หล่อนอ้าปากออกรับจูบแบบแลกลิ้นดื่มด่ำจากเอ็ดเขาจับหล่อนอุ้มยกขึ้นด้วยท่าอุ้มแตง...ด้วยขนาดของตัวเขาที่ใหญ่ ล่ำ แข็งแกร่ง มันทำให้ท่วงท่านี้ไม่มีสะดุดเขาสอดแขนเข้าช้อนที่ใต้ขาอ่อนของเฉิดโฉม โยกหล่อนเป็นจังหวะ เสียงสูดปากของคนทั้งคู่ดังระงม ก่อนที่เขาจะแตกในใส่ตัวเธออย่างเปี่ยมล้น และไปนอนหายใจรวยรินเพราะความเหนื่อยจากเกมสวาทกันอยู่บนเตียงกว้าง
"เดือนนี้ขอโทษที่ผมทำให้คุณขาดทุน"
เสียงทุ้มเอ่ยบอกอย่างอ้อนๆ มือใหญ่เริ่มเฟ้นหน้าอกของเธอเล่น เฉิดโฉมถอนใจเฮือก เธอปัดมือเขาออก แต่เอ็ดกลับก้มหน้าลงดูดปลายยอดมันจนเธอคราง
"อะ อ๊า เอ็ด อืม หยุดก่อน หยุดนะ! จะมาทำแบบนี้เพื่อกลบเกลื่อนเรื่องที่คุณทำเงินฉันเสียไม่ได้นะ"
ตีเขาแรงๆ เอ็ดหัวเราะ แล้วเงยมองหน้าเธอ ดูเหมือนเธอจะไม่ได้โกรธอะไรเขามากอีกแล้ว
"ผมขอโทษ แต่ผมก็ทำให้คุณได้มาเยอะแล้วนะ ฮันนี่ได้ทั้งตัว แล้วก็กำไร"
"แหม...อุ๊ย อ๊า อย่าซนนะ พอก่อน เราคุยกันก่อน"
เธอท้วงอีกหน เมื่อมือของเขาเมื่อห้ามบน มันก็ไล่ลงไปด้านล่าง แม้จะเพิ่งอิ่มหนำไปหลายยก แต่เพราะห่างกันไปนาน มันก็ทำให้เซ็กซ์เปี่ยมล้นและเร่าร้อน แม้เธอแทบจะไม่ขาดจากเรื่องบนเตียงเนื่องจากมีผัวปรนเปรออิ่มหนำทุกคืนก็เถอะ
เซ็กซ์จากผัวก็เหมือนอาหารประจำวัน
ส่วนเซ็กซ์จากชู้มันคืออาหารจานพิเศษ
แถมอาหารจานพิเศษอย่างเอ็ด เอาจริงๆ เธอก็รู้จักเขามาก่อนอินทรเสียอีก
"ผมมีเวลาให้ซูคุยสามนาที"
เขาเรียกเธอว่าซู ย่อมาจากชื่อซูซาน เนื่องจาก ชื่อเฉิดโฉมไม่คุ้นลิ้นคนต่างชาติ เธอจึงตั้งชื่อตัวเองไว้แบบนั้น
เธอพบเขาที่กาสิโนในลาสเวกัส จากการไปเที่ยวกับพันเงินสามีเก่า คืนนั้นเธอฉายเดี่ยว เนื่องจากสามี สูงวัยของเธอเหนื่อยและอยากพัก อีกอย่างเขาไม่ชอบเล่นพนัน เฉิดโฉมผู้อยากรู้อยากเห็นจึงไปเที่ยวที่นั่นและพบเข้ากับเอ็ด เขาเตร่เข้ามาทำความรู้จักกับเธอ พาเธอไปเรียนรู้ความสนุกและตื่นเต้นที่ได้เสี่ยงโชค และพาเธอไปลองสัมพันธ์เสียวซ่านตื่นเต้น...กันในห้องน้ำของกาสิโน
มันไม่ใช่ครั้งแรกที่เธอนอกใจอดีตสามี เพราะเขาเติมเต็มให้เธอไม่ได้ในเรื่องเซ็กซ์ เฉิดโฉมเป็นสาวร้อนและฮอตฉ่า เธอแต่งงานกับคนแก่คราวพ่อแถมมีลูกติดเพราะมีเป้าหมาย ระหว่างนั้นเธอก็หาอาหารว่างไม่ขาด
เอ็ดกลายเป็นอาหารเสริม...ที่ให้ทั้งเงินและเซ็กซ์อันเร้าใจ เธอกับเขากลายเป็นเพื่อนกัน และเธอมักจะบินไปหาเขาที่นั่นบ่อยๆ แต่ห่างในระยะหลังเนื่องจากสามีเริ่มจับพิรุธได้
พอหย่ากันกับพันเงินแล้วสินทรัพย์ส่วนหนึ่งที่ได้มา เธอส่งให้เอ็ดไปเพื่อการทำให้มันงอกเงย ซึ่งมันก็งอกบ้างหดบ้าง เธอมีสามีใหม่คืออินทร แม้ว่าเขาจะมีความรักให้เธออย่างมากล้น แต่เธอก็ยังรู้สึกว่าเธอจำเป็นต้องมีเอ็ดอยู่...
ถ้าเธอขาดเขาไปชีวิตก็ไร้สีสันน่ะสิ
"ขาดทุนไปเท่าไหร่?"
ถามกันตรงๆ หนนี้ เอ็ดเล่นเสียติดกันมาหลายวันจากที่ปรกติเขามักจะเล่นได้ โดยใช้ทุนหมุนจากเธอ โอนกำไรให้บ้าง และบางส่วนก็ใช้ซื้อสินทรัพย์ทางโน้นโดยเป็นชื่อของเขา เธอไว้ใจเขามาก...เนื่องจากติดต่อกันมาหลายปี
"ก็หลายแสน"
เขายักไหล่ เสียดสีนิ้วกับติ่งเกสรที่ขับน้ำสวาทออกมาจนเริ่มเปียกนิ้วเขา
"อา...เปียกแล้ว"
"อืม...แสนบาท?"
"แสนเหรียญ"
"โอ๊ย..."
เธอเริ่มหัวเสีย จึงดึงนิ้วเขาออกจากช่องสาว แล้วทำหน้าจริงจัง
"มันเยอะนะเอ็ด แล้วคุณก็เสียบ่อยมากพักหลังนี่"
"เอาน่า คุณก็รู้ว่าเดี๋ยวผมก็ได้ ซีเรียสอะไรคนดี หืม?"
"เฮ้อ"
เธอกอดอก แล้วสั่นหน้า อารมณ์รื่นรมย์หายวับไปทันที เอ็ดหัวเราะ เขาลุกขึ้นแล้วไปหยิบคว้ากระเป๋าเงินของตนเองที่วางไว้ที่โต๊ะเล็กมา เปิดออกล้วงหยิบอะไรบางอย่างมาส่งให้กับเธอ
"สักนิดเผื่อจะอารมณ์ดี"
คิ้วของเฉิดโฉมขมวดนิดๆ เธอมองเม็ดยาสีเหลืองในมือเขา เขายักคิ้วให้เธอแล้วเอ่ยเสียงทุ้ม
"เอาน่า ลองดู สูตรนี้จะทำให้คุณลืมโลก ผมมาเพื่อมาหาคุณ มาสนุกกับคุณนะซู เราควรจะมีความสุขกัน"
"มาเพื่อเอาเงินทุนด้วยหรือเปล่า"
หล่อนถามเหมือนลองใจ มือรับเม็ดยานั่น เธอรู้ว่ามันคืออะไร...และถ้าเธอจะเสพมัน เธอก็ควรส่งข้อความไปหาสามีไว้ก่อน เผื่อว่าคืนนี้เธออาจจะไม่ได้กลับไป
"อันนั้นมันแล้วแต่คุณเลยฮันนี่ ผมไม่ได้ว่าอะไร ถ้าคุณจะไม่ลงต่อ แค่จ่ายส่วนที่ผมขาดทุนสำรองไปก็เท่านั้น"
"แหม..."
เธอหัวเราะ ส่งเม็ดยาเข้าปาก แล้วหยิบเอาโทรศัพท์มาส่งข้อความให้กับอินทร
"ฉันต้องลงเพิ่มสิคะ คุณน่ะทำมันได้ฉันรู้ คุณไม่เคยทำให้ฉันผิดหวัง"
เอ็ดหัวเราะ ก่อนจะก้มลงจูบเธอ เมื่อส่งข้อความเสร็จ เฉิดโฉมก็วางมันลงข้างๆ เตียงแล้วหันไปให้ความสนใจกับชู้รัก
คืนนี้โฉมอาจจะคุยงานยาวนะคะ อินไม่ต้องห่วงนะ ฝากดูแลน้องหงส์ด้วย แบตโฉมจะหมดแล้ว ลืมเอาที่ชาร์จมา ถ้าโฉมไม่ได้ติดต่อกลับ อย่าตกใจนะคะที่รัก
ข้อความของหล่อนถูกส่งไปแบบนั้น
แน่นอนว่าคืนนี้หล่อนไม่กลับ...
และปล่อยโทรศัพท์ไว้แบบนั้นโดยไม่ได้แตะต้องมันอีกเลย
Dernier chapitre
ไร้เดียงสาซ่อนร้าย บทที่30
เมื่อจรดปากกาลงบนใบหย่าเรียบร้อย ทั้งเฉิดโฉมและอินทรต่างเป็นอิสระต่อกัน เฉิดโฉมจำต้องทำตามที่รับปากกับหอมหงส์ไว้ หล่อนย้ายออกไปจากบ้านของอินทร และเซ็นสลักหลังทะเบียนหย่า ว่าหล่อนจะไม่เรียกร้องสิ่งใดๆ จากสามีที่เป็นสินสมรสให้ยึดตามเงินที่เป็นสินเดิมของแต่ละคน นังหอมหงส์แสบนัก จัดทนายมาด้วยเรียบร้อยและคอยประกบคุมจนการเซ็นใบหย่าเรียบร้อยหึ...เสียดายอินทร เสียดายเงินของเขา แต่ก็ช่างเหอะ คนอย่างเธอชีวิตไม่สิ้นไร้ไม้ตอกหรอก เธอเคยมาจากที่ไหน แล้วไต่เต้ามาได้ถึงขนาดนี้ ทำไมเธอจะกลับมาอีกไม่ได้เธอมีเพื่อน...เพื่อนที่รู้จักกันเป็นอย่างดีและมาด้วยกันอย่างนิลรัตน์นั่นแหละเป้าหมายของเฉิดโฉมที่เธอจะไปขอความช่วยเหลือ และไปต่อยอดชีวิตของเธอให้เดินกลับมาสู่วงการสังคมชั้นสูงนี้ได้อีกหนห้าสิบล้าน...ก็คุ้มอยู่หรอกนะกับการเสียเขาไป ก็ดีกว่าเสียชีวิตนั่นแหละเธอขับรถของเธอออกจากบ้านของอินทร ไม่มีการร่ำลาใดๆ ต่อกันแม้แต่คำเดียว เขาไม่พูดกับเธอเลยด้วยซ้ำจนกระทั่งถึงเมื่อวานที่เป็นวันหย่า คงจะโกรธเธอมั้งที่เธอขายเขาให้เด็กนั่น เฉิดโฉมยักไหล่ คนอย่างเธอจากแล้วก็ไม่มีหันหลังกลับหรอกเธอไม่รู
ไร้เดียงสาซ่อนร้าย บทที่29
เฉิดโฉมตัวชาวาบ...เสียงหัวเราะคิกคักดังขึ้นด้านหลังเธอ “เสร็จธุระกับการจัดฉากแล้วหรือคะ”หอมหงส์ใส่เสื้อผ้าช้าๆ เธอมองแผ่นหลังของเฉิดโฉมด้วยสายตาแน่วแน่ เย็นชา ดูสิทางนั้นจะตอบว่ายังไง คาหนังคาเขาขนาดนี้ ว่าแม่เลี้ยงของเธอ...ต้องคิดทำอะไรบางอย่างอยู่แน่ ถึงได้มอมเหล้าเธอกับอินทร...รวมถึงจับเธอแก้ผ้าถ่ายรูปในแบบที่ไม่ปรกติกับอินทร“กะ แกหมายถึงอะไร”เฉิดโฉมปากสั่น ตัวสั่นไปหมดตอนนี้ เป็นหนแรกที่เธอทำ...แล้วถูกจับได้ “นั่นสิคะ หมายถึงอะไร” หอมหงส์มองคนข้าง ๆ เธอ อินทรเองก็ลืมตา เขาเหมือนกับตัวแข็งไปอึดใจ เพราะไม่คาดคิดว่าภรรยาจะทำอะไรแบบนี้ และคำถามก็เวียนวนไปมาในสมองของเขา ว่าเฉิดโฉมทำมันลงไปทำไม“พี่โฉมถ่ายรูปของหงส์และป๊าไปทำไมคะ” “ก็...” “คิดจะแบล็กเมล์อะไรเราสองคนหรือโฉม”น้ำเสียงเย็นๆ ของสามี ทำให้เธออยากเป็นลมไปเสียตรงนั้นเพื่อหนีเรื่องที่กำลังเกิดขึ้น จริงสิ...แล้วเฉิดโฉมก็ร้องกรี๊ดขึ้น ก่อนจะล้มลงเอาดื้อ ๆ ตรงพื้นนั่นแหละ หอมหงส์และอินทรต่างหันมองตากัน หอมหงส์ยักไหล่ แล้วกระซิบเขาเบาๆ “แผนการเดิม ๆ ของนางร้ายตอนทำอะไรไม่ถูกน่ะค่ะ แต่หนูมีวิธีแก้นะคะป๊า”“...”
ไร้เดียงสาซ่อนร้าย บทที่28
เฉิดโฉมชะเง้อชะแง้ มองไปยังบริเวณหน้าบ้าน เวลานี้ปรกติแล้วอินทรจะกลับมา เขามักจะตรงเวลายกเว้นถ้าในไร่มีเรื่อง เธอก็หวังให้วันนี้ไม่มีเรื่องอะไร เพราะไม่อย่างนั้น เวลา...มันจะเลื่อน เคลื่อนไปหมด จากที่เธอได้ตั้งใจไว้พวกมันขู่มาอีกแล้วเธอเม้มปากแน่น ใจร้อนผ่าวไปด้วยความร้อนรนทั้งโมโห ทั้งหวาดกลัว แน่ล่ะ เธอทำมันได้ไว สำเร็จไวเท่าไหร่ เธอก็จะรีดเงินนังเด็กนั่นมาใช้ให้พวกมัน อย่างน้อยๆ ส่วนหนึ่งก็ยังดีนังเด็กหอมหงส์มีมรดกเท่าไหร่กันนะ?ถ้าจำไม่ผิดก็หลักร้อยล้านล่ะ อายุยังน้อย มีชื่อเสียงต้องรักษา คงจะยอมจ่าย...ถ้าไม่ยอมจ่ายเรื่องที่เป็นชู้กับผัวเธอ ก็ต้องยอมจ่ายเรื่องอื่นล่ะเฉิดโฉมคิดอย่างมุ่งมั่น เอาเถอะ...ถึงอินทรจะเป็นผู้ชายที่ดี แต่ถ้าต้องแลกกับชีวิตเธอยอมเสียเขาไป หึ...เขาทำให้เธอต้องตัดสินใจแบบนี้เอง ให้เงินเธอมาก็หมดเรื่อง!คิดอย่างหงุดหงิดพานโมโห แล้วก็ต้องเปลี่ยนสีหน้าให้กลายเป็นรื่นเริง เมื่อรถของสามีเลี้ยวเข้ามาในบ้าน เธอไปยืนต้อนรับคนทั้งคู่ที่หน้าบ้าน อินทรดูมีสีหน้าแปลกๆ เมื่อลงจากรถมา เขาหลบตาเธอและมีสีหน้าตึงๆ นิดหน่อย ก่อนจะยิ้มให้นิดหนึ่งเมื่อเธอโผเข้าไ
ไร้เดียงสาซ่อนร้าย บทที่27
เขาพาเธอเข้ามาในส่วนออฟฟิศที่กั้นไว้เป็นสัดส่วน เมื่อหอมหงส์เข้ามาในห้องแล้วเธอก็มองไปยังโซฟาตัวยาวที่อยู่ในห้องของเขา ตามองสำรวจไปรอบๆ ถามเขาว่ากระจกใสที่เห็นนี้ คนข้างนอกจะมองเข้ามาเห็นไหม?แม้จะสงสัย แต่อินทรก็ตอบออกไปตามตรง“มันเป็นกระจกด้านเดียวครับ เรามองออกไปข้างนอกได้ แต่ทางข้างนอกมองไม่เห็นเรา อาจจะพอมองเห็นได้ลางๆ แต่ไม่ชัดนักถ้าเกิดว่าเราเปิดไฟ และข้างนอกมืดกว่า”“อ๋อ...” เธอพยักหน้า ยิ้มเจ้าเล่ห์ ก่อนจะที่จะมองคนตรงหน้า เธอคิดถึงเขาเหลือเกิน...หอมหงส์เดินไปตรงกระจกหน้าต่างใสบานยาว ที่ทำให้เธอมองเห็นว่ามีพนักงานสองสามคน กำลังทำสวนอยู่ เธอโบกไม้โบกมือใส่พวกนั้น แต่ดูเหมือนว่าพวกเขาจะมองเธอไม่เห็น แน่ล่ะ ก็ตอนนี้เป็นช่วงบ่าย แดดข้างนอกค่อนข้างจ้า แล้วเธอก็เดินไปอีกฝั่งที่เห็นว่าพนักงานส่วนออฟฟิศของเขาสองคนกำลังทำงานอยู่ ลองกวักมือเรียกแต่เหมือนพวกหล่อนก็จะไม่เห็นข้างในเช่นกัน“ทำอะไรน่ะหงส์”อินทรถามอย่างสงสัย หอมหงส์หันมาหาเขาแล้วหัวเราะเบาๆ พลางเอื้อมมือปิดสวิตซ์ไฟกลางห้องจนมันมีเพียงแสงด้านนอกจากกระจกส่องเข้ามา แน่นอนว่าแบบนี้คนข้างนอกไม่มีทางมองเห็นข้างในเด็ดขาด แต่
ไร้เดียงสาซ่อนร้าย บทที่26
หลังจากที่เดินตรวจตราการทำงาน และคุยกับคนงานในไร่แล้วเรียบร้อย เขาก็พาหอมหงส์รับประทานอาหารกลางวันด้วยกันที่ไร่ เพราะงานติดพัน เฉิดโฉมโทรศัพท์มาบอกว่าการทำประกันเรียบร้อยแล้ว และส่งเอกสารให้เขาดูทางไลน์ ชายหนุ่มแทบไม่ได้อ่านด้วยซ้ำ เธอบอกว่าทางบริษัทประกันจะทำการหักบัญชีเขาทุกปีเป็นค่าเบี้ยประกันที่ยอดค่าเอาประกันสามสิบล้านบาท เธอบอกว่าจะไปหาอะไรรับประทานข้างนอกกับเจ้าหน้าที่ทำประกันถ้าเป็นเฉิดโฉมแล้วเธอไม่มีทางที่จะมากินข้าวกับคนงานได้เด็ดขาด แต่นี่คือหอมหงส์ เธอหยิบจานข้าวไปต่อคิวกับคนงานก่อนที่เขาจะทันห้ามเสียอีก เพราะตอนแรกตั้งใจจะพาไปกินข้าวข้างนอกเมื่อเธอบอกว่าหิว ขณะที่เดินผ่านโรงอาหารของไร่ ใครจะไปรู้ว่าเธอจะวิ่งเข้าไปแล้วก็ถามว่ากินข้าวด้วยไหมคะ? แล้วก็เอาจานข้าวไปต่อคิวกับคนงานเฉยแบบนั้น“อร่อยดีนะคะ อันนี้อะไรคะ? หนูเพิ่งเคยกิน” “เป็นอาหารเหนือ เค้าเรียกว่าแกงฮังเล” ชายหนุ่มอธิบาย ตั้งแต่ที่แต่งเฉิดโฉมเข้าบ้านมา ย้ายมาอยู่กับเขา ที่บ้านก็ไม่ค่อยได้ตั้งโต๊ะอาหารเหนือ เพราะเธอบอกว่าไม่คุ้นลิ้น เธอชอบอาหารภาคกลางและอาหารฝรั่งมากว่า เขาถึงกับจ้างเชฟมาใหม่เพื่อทำอาหารให้เธอรั
ไร้เดียงสาซ่อนร้าย บทที่25
“เป็นยังไงบ้างกลับไปที่บ้านมา” อินทรถาม แค่มีเธอข้างๆ ชีวิตก็ช่างสดชื่น ราวกับได้ของสำคัญที่เป็นพลังหล่อเลี้ยงใจกลับคืนมา เขาหันมองเธอ หอมหงส์กำลังมองเขาอยู่เช่นกัน ด้วยนัยน์ตาที่ทำให้เขายิ่งปลื้มเข้าไปอีก “คิดถึงป๊าค่ะ”“หืม?”“ก็กลับไปบ้าน อยู่ไกลป๊า หนูก็คิดถึงป๊ายังไงล่ะคะ เลยรีบทำเรื่องให้เสร็จแล้วก็รีบกลับมาหาป๊า”เธอเอามือเขาข้างหนึ่งไปแนบแก้ม แล้วจูบเบาๆ อินทรถึงกับทำรถกระตุก เขาดึงมือออกจากการเกาะกุมที่ชวนใจสั่นนั่น แล้วลูบผมเธอเบาๆ พลางเอาไปกุมพวงมาลัยรถไว้แบบเดิม“หงส์...อย่าพูดแบบนั้นสิครับ” เขาโอดเธอ จะตัดใจแล้วจะตัดได้ยังไงนะ นับวันมันเหมือนยิ่งต่อให้ยาวไปกันใหญ่ “ก็คิดถึงป๊าจริง นี่คะ คิดถึงไม่ได้เหรอ”เธออ้อน แล้วเอนตัวมาซบไหล่เขา อินทรถอนใจเฮือก เขาจะทำอย่างไรดีกับเธอและใจตัวเองดี“เรื่องของเรามันเป็นไปไม่ได้ ป๊าจะไม่ทำแบบนั้นอีกแล้ว ป๊าไม่อยากเอาเปรียบ หรือว่ารังแกหงส์อีก”“มันไม่ใช่เอาเปรียบเสียหน่อย หงส์ต่างหากที่เอาเปรียบป๊า อยากได้ความรักและความสุขจากป๊า” เธอว่า นัยน์ตาที่เงยมองเขามันเริ่มชุ่มด้วยหยาดน้ำอีกแล้ว“ถ้าอย่างนั้น...ป๊าให้ลิมิตแค่...”เข
Vous vous intéresseriez aussi à
รวมเรื่องแซ่บ (7) NC20+
Beefy Cat108.5K Vuesนับเวลาสามสิบวัน ฉันจะเป็นอิสระ
อิงเซี่ย72.9K Vuesหย่ารักทวงใจ
เหยียนอี่เฟย365.8K Vuesเจ้านายสายฟ้าแลบ
เจ้าเหมียวแวววาว184.0K Vuesอยากเลิกเป็นเพื่อนเธอ
เด็กหญิงมอมแมม (I'm star)256 Vuesสถานะลับ...ฉบับคู่อริ
Ladyporn68 Vuesนางร้ายจากเรื่องไหนไม่รู้ แต่เรื่องนี้ฉันคือนางเอก
เด็กหญิงพุงกลม56 Vuesภรรยาปากร้ายขอเกิดใหม่ในยุค 70(ระบบสะสมแต้ม)
Cherry Brow / เจ๊หงส์ขายเต้าเจี้ยว183 Vues
