LOGINShare
ตอนที่ 4 เมืองถงหว่าน!
publish date:
2026-09-24 16:03:16หากจะบอกว่าแคว้นต้าเฉินเป็นชิ้นเนื้ออันหวานมันก็ไม่ผิดนัก!
อวิ๋นเยว่เล่อวิเคราะห์สถานการณ์รบไปพลางเดินไปพลาง แคว้นต้าเฉินมีจักรพรรดิบ้าอำนาจอยู่คนหนึ่ง ครบสูตรจักรพรรดิชั่วทุกข้อ มัวเมา บ้าสตรี และหลงใหลในอำนาจ
แต่แคว้นกับมีแต่บัณฑิตและนักปราชญ์ ที่เลวร้ายที่สุดคือแม่ทัพฝีมือดีล้วนถูกฆ่าตายเพราะไม่ยอมรับจักรพรรดิไปหมดแล้ว!
อวิ๋นเยว่เล่อคิดหาทางออก หรือไม่งั้นนางและท่านแม่หนีไปแคว้นอื่น?
ตอนนี้ขบวนเริ่มเดินทางไปยังเมืองถงหว่านแล้ว ทุกครอบครัวเก็บของป่าและกรอกน้ำเก็บไว้แล้วก็เดินทางต่อ จากคำบอกเล่าของอวิ๋นซีฉือ เดินอีกสามวันก็น่าจะถึงเมืองถงหว่าน
เมื่อวานหลี่เทียนเหยาลงมือต้มยาเอง ส่วนอวิ๋นซีฉือลากตัวบุตรสาวไปทำความสะอาดจนใบหน้ากลับมางดงามเหมือนเดิม
หลี่เทียนเหยาสัมผัสได้ว่ามีคนกำลังมองเขาอยู่ “มองพอหรือยัง?”
อวิ๋นเยว่เล่อเลิกคิ้ว “ข้าว่าท่านก็หล่อไม่เบา? ไม่สนใจแต่งกับข้า?”
หลี่เทียนเหยาพึ่งเคยเจอหญิงสาวหน้าไม่อายเป็นครั้งแรก เห็นได้ชัดว่าเมื่อวานตอนที่เขารู้อาการป่วยของแม่นาง นางยังแผ่ไอสังหารออกมาอยู่เลย
วันนี้กลับเอ่ยเรื่องแต่งงาน!
“ไม่แต่ง”
“น่าเบื่อเสียจริง” อวิ๋นเยว่เล่อเดินไปปัดใบไม้ไป ดูเหมือนว่าการหยอกล่อเขาจะไม่ทำให้เขาเผยสิ่งใดออกมาเลย แต่มีสิ่งหนึ่งที่นางรู้คือเขาคล้าย เม่น แผ่หนามแหลมออกมาเมื่อคนอื่นเข้าใกล้
คนผู้นี้ แต่ก่อนจะต้องเป็นคนที่ใครก็ไม่กล้าเขาใกล้แน่!
พักกินข้าวเที่ยงก่อนจะออกเดินทางต่อ ตลอดเส้นทางมีอวิ๋นเยว่เล่อเอ่ยเล่นกับยายๆ ทั้งหลายทำให้บรรยากาศไม่เงียบจนเกินไป
แม้จะเหนื่อย แต่เห็นได้ชัดว่าอวิ๋นเยว่เล่อทำให้ทุกคนไม่เครียดจนเกินไป ไม่พอนางยังเดินไปพยุงยายๆ ทั้งหลายที่เดินไม่ไหว สักพักก็เปลี่ยนคน ขบวนอพยพนี้ถือว่าเดินช้าสักหน่อย แต่กลับไม่มีคนล้มระหว่างทาง
บุคลิกของอวิ๋นเยว่เล่อก่อกวนจิตใจของหลี่เทียนเหยา ไม่ว่าจะสีหน้ายิ้มแย้ม หรี่ตาลง หรือว่าแผ่ไอสังหาร สิ่งเหล่านี้ไม่น่าจะอยู่ด้วยกันได้!
และนางเปลี่ยนสีหน้าเร็วยิ่งกว่าสิ่งใด!
ค่ำวันที่หนึ่ง
ทุกคนต่างกางที่พักง่ายๆ หาไม้มากางและมุงผ้าเช่นเดิม เพิ่มเติมคือหลี่เทียนเหยาเข้าป่าและหาสมุนไพรมาบด ก่อนจะส่งให้กับอวิ๋นเยว่เล่อ
“อะไร?” อวิ๋นเยว่เล่อมองห่อสมุนไพรที่ถูกบดนิ่ง ในมือของนางยังมีปลาตากแห้งอยู่ ด้านหน้ามีกองไฟ
นางกำลังจะย่างปลา!
“ยาไล่แมลงและสัตว์มีพิษ เจ้าเอาไปโรยรอบๆ ที่พักของชาวบ้าน” หลี่เทียนเหยาวางห่อยาลง จับปลามาย่างเอง แต่แล้วก็เกิดบางอย่างขึ้น
ปลาไหม้!
อวิ๋นเยว่เล่อตบหน้าผากตนเองแล้วก็หัวเราะ “ในที่สุดข้าก็รู้แล้วว่าท่านไม่ได้เก่งไปทุกอย่าง ฮ่าๆๆ ย่างปลาง่ายๆ เพียงนี้ท่านก็ทำมันไหม้เสียได้”
“ต้มยาง่ายๆ ใครก็ทำได้ เจ้ากลับทำหม้อระเบิด” หลี่เทียนเหยาเอ่ย
“นี่เหมือนกันหรือ?” อวิ๋นเยว่เล่อไม่ยอม
“เหมือนสิ” หลี่เทียนเหยาก็ไม่ยอม!
อวิ๋นซีฉือมองทั้งสองคนก่อนจะยกมือห้าม “พอ! พวกเจ้านี่ยังไง ความสามารถไม่เหมือนกันก็ยังจะทะเลาะกันอีก? โตจนป่านนี้แล้ว เดี๋ยวแม่จะเอาไปโรยเอง พวกเจ้าอยู่ดีๆ เล่า อย่าทะเลาะกันอีก”
อวิ๋นเยว่เล่อเอ่ย “ใครอยากทะเลาะกับเขากัน”
“......” หลี่เทียนเหยามองปลาที่อวิ๋นเยว่เล่อเอาไปย่างเอง นี่เป็นครั้งแรกที่มีคนกล้าดุเขา และสั่งสอนเขาราวกับเขาคือเด็กตัวเล็กๆ
ทั้งสองเงียบกันไปนาน จนอวิ๋นเยว่เล่อย่างปลาสุกแล้วก็ยื่นให้กับหลี่เทียนเหยา นางเอ่ยขึ้นมาก่อนราวกับลืมเรื่องก่อนหน้านี้ไปแล้ว
“เจ้ารู้เรื่องพลังบ้างไหม? เล่าให้ข้าฟังหน่อยสิ”
หลี่เทียนเหยารับปลามาถือไว้ “อื้ม”
“อื้ม? เจ้าควรจะเล่ามากกว่านี้สิ” อวิ๋นเยว่เล่อเอ่ยไปกินปลาไป แต่ดูเหมือนว่านางจะไม่พอใจ นางหันไปหยิบผักดองออกมา ก่อนจะแบ่งให้กับหลี่เทียนเหยาด้วย
“เจ้าต้องการรู้เรื่องอะไร สายพลัง หรือขั้นพลังละ?” หลี่เทียนเหยาชิมผักดอง เขาพบว่าผักดองนี้อร่อยมาก ปฏิเสธไม่ได้ว่าอวิ๋นเยว่เล่อมีพรสวรรค์ในการทำอาหารมาก!
“ทั้งหมด” อวิ๋นเยว่เล่อตอบสั้นๆ มือเลาะก้างปลาออก
หลี่เทียนเหยาชะงัก เห็นได้ชัดว่าไม่คิดว่านางจะถามทั้งหมด “เจ้าไม่รู้เรื่องอะไรเลยหรือ?” เมื่อเห็นว่าอวิ๋นเยว่เล่อส่ายหน้า หลี่เทียนเหยาก็เอ่ยอย่างใจเย็น “สายพลังมีทั้งหมด 6 สาย ก็คือ ธาตุดิน ธาตุน้ำ ธาตุไฟ ธาตุลม ธาตุอากาศ และธาตุวิญญาณ”
“อ่อ แล้วระดับพลังละ?”
“ขั้นพลังซับซ้อนมาก เอาเป็นว่ามี 6 ขั้น แต่ละขั้นมี 20 ระดับ ทุกๆ ระดับพลังที่ 20 เจ้าจะเลื่อนขั้นพลัง และขั้นพลังนี้จะบ่งบอกว่าเจ้ามีความกว้างใหญ่ของพลังเท่าไหร่”
“ความกว้างใหญ่ของพลัง?”
“ใช่ แต่ละคนมีคุณสมบัติเฉพาะของแต่ละธาตุ พลังของแต่ละคนไม่เหมือนกัน....” หลังจากนั้นทั้งสองคนก็พูดคุยกันถึงขั้นพลังและระดับพลังจนอวิ๋นเยว่เล่อเข้าใจแล้ว
ขั้นพลังมี 6 ขั้น คือ
ขั้นพลังปราณนภา ระดับ 1-20
ขั้นจ้าวสงคราม ระดับ 21-40
ขั้นราชันสงคราม ระดับ 41-60
ขั้นจักรพรรดิสงคราม ระดับ 61-80
ขั้นนักรบบรรพกาล ระดับ 81-100 และขั้นพลังระดับเซียนไม่ระบุระดับ
“แล้วข้าเล่า มีพลังหรือไม่?” อวิ๋นเยว่เล่อกางมือออก ให้หลี่เทียนเหยามองดูร่างกายตัวเอง
หลี่เทียนเหยาขมวดคิ้ว “ข้าไม่รู้”
“เอ้า เจ้าต่อสู้กับมือสังหารเสียขนาดนั้น เจ้าจะมองไม่ออกว่าข้ามีพลังหรือไม่มีเชียวหรือ? ทักษะของเจ้าชักจะไร้ประโยชน์ไปหน่อยแล้ว” ว่าแล้วอวิ๋นเยว่เล่อก็กินปลาต่อ หยิบปลาไม้หนึ่งส่งให้หลี่เทียนเหยา อีกสองไม้ที่เหลือเก็บไว้ให้มารดานาง!
หลี่เทียนเหยามองปลาที่ตนเองรับมา ไร้คำจะโต้ตอบทันใด
ด้วยความสามารถของเขา นางคือคนแรกที่กล้าว่าเขาไร้ประโยชน์!
“อ่อ จริงสิ อย่าลืมต้มสมุนไพรเล่า”
“......”
นี่สินะ สิ่งที่มีประโยชน์สำหรับนาง!
หลี่เทียนเหยากินปลากับผักดองเสร็จก็ไปนำหม้อมาต้มยา!
Latest chapter
撤离爱 ลี้ภัยรัก ตอนที่ 106 การตัดสินใจของไป่อิ๋งเยว่!
บรรยากาศเงียบลงทันใด แสงที่เรืองอยู่หยุดลงไปชั่วขณะ แต่ครู่เดียวก็กลับมาเรืองแสงเช่นเดิม ไม่นานเสียงหัวเราะแหลมบาดหูก็ดังขึ้น “ฮ่าๆๆๆๆ” ใบหน้างดงามเงยขึ้นหัวเราะ ที่แท้ด้านบนของต้นไม้เรืองแสงมีหญิงสาวหน้าตางดงามคนหนึ่งนอนอยู่ นางหัวเราะจนท้องแข็งก่อนจะหยุดหัวเราะลงอย่างรวดเร็ว “ใช่แล้ว ยังไม่ตาย!” น้ำเสียงแตกต่างกับเมื่อครู่ สีหน้าจากหัวเราะเปลี่ยนเป็นโหดเหี้ยม มีความบิดเบี้ยวจนไม่น่ามอง “ศิษย์รักคนนั้นของเจ้ายังไม่ตาย” หนี๋ฮวามองหญิงสาวบนต้นไม้ “แต่สายของเราบอกว่า นางตายแล้ว สุสานของนางยังอยู่ที่ดินแดนสี่แคว้น ข้ายังสั่งให้คนไปขุดกระดูกนางขึ้นมาทดสอบ มันคือนางชัดๆ” หญิงสาวที่อยู่บนต้นไม้พลิ้วตัวลงมา มือสะบัดกระโปรง “หากว่า
撤离爱 ลี้ภัยรัก ตอนที่ 105 หนอนพิษ!
ได้! ได้! ได้! อวิ๋นเยว่เล่อสูดลมหายใจเข้าลึก! ผ่านหนึ่งวันแล้วก็ยังไม่เอ่ยกับนาง อวิ๋นเยว่เล่อมองใบหน้าหล่อเหลาที่กำลังยกยิ้มให้นางอยู่บนเตียงนอน ยังจะทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้! อวิ๋นเยว่เล่อนั่งลงตรงปลายเตียง ตอนนี้ค่ำแล้ว เสียงข้างนอกค่อนข้างเงียบสงบ เสียงของนางจึงเด่นชัด “วิชาลับของสำนักหนี๋เจ๋อ นอกจากวิชาเสน่ห์อันร้ายอาจแล้ว ยังมีวิชาหนึ่งที่โหดเหี้ยมยิ่งกว่า หลายร้อยปีมานี้ไม่เคยปรากฏมาก่อน วิชานี้คือการเลี้ยงหนอนด้วยวิชาลับของสำนัก คนล้มตายไปถึงร้อยคนเพื่อให้ได้หนอนมาตัวหนึ่ง กล่าวกันว่า มันคือหนอนพิษ” อวิ๋นเยว่เล่อจ้องตาหลี่เทียนเหยา เอ่ยต่อเมื่อรอยยิ้มของหลี่เทียนเหยาหายไป เขามองนางอย่างเศร้าใจ&nb
撤离爱 ลี้ภัยรัก ตอนที่ 104 สงครามเย็น!
โมโห! อวิ๋นเยว่เล่อโมโหยิ่งนัก ชายงามคนนี้สุดท้ายบอกว่าจะพานางมาดูสิ่งที่น่าสนใจ แต่กลับให้นางดูแค่ครู่เดียวก็อุ้มนางเข้าที่พัก แสงหิ่งห้อยอันงดงามนางยังชื่นชมไม่เต็มอิ่มเลยนะ ไม่พอ ยังบอกว่าตนเองน่าสนใจว่าหิ่งห้อยอีก หน้าไม่อายยิ่งนัก หลี่เทียนเหยาเกี่ยวผมนุ่มของอวิ๋นเยว่เล่อเล่น เอ่ยด้วยน้ำเสียงหยอกเย้าอย่างเอาใจ “รอยยิ้มของเจ้าทำข้าอดใจไม่ไหว” เมื่อคืนอวิ๋นเยว่เล่อยิ้มสดใสยิ่งนัก เขาที่พึ่งลิ้มรสหวานของนางไหนเลยจะอดทนไหว หลี่เทียนเหยากอดอวิ๋นเยว่เล่อเอาไว้บางซุกหน้าลงบนอกอวบ “......” นี่คือความผิดนางหรือ?&
撤离爱 ลี้ภัยรัก ตอนที่ 103 หวานชื่นจนผู้คนอยากแต่งงาน!
“เทียนเหยา พอแล้ว!” อวิ๋นเยว่เล่อจับบ่าของหลี่เทียนเหยาเอาไว้ เขาคล้ายรับรู้รสชาติความสุขหฤหรรษ์ของคนแต่งงานแล้วก็ไม่อาจหยุดลงได้ ไม่ว่าอย่างไรก็ไม่ยอมปล่อยนาง เช้าแล้ว! “อีกนิด” อวิ๋นเยว่เล่อกลอกตา “อีกนิดมาทั้งคืนแล้ว” เขากระหายราวกับสัตว์ได้ลิ้มรสเนื้ออันแสนอร่อย กินไม่หยุดและไม่อิ่มง่ายๆ “หิวแล้ว” อวิ๋นเยว่เล่อเอ่ยไม้ตาย เขาทนไม่ได้ถ้านางบอกว่าหิว และก็เป็นเช่นนั้นจริงๆ เขาลงจากตัวของอวิ๋นเยว่เล่อก่อนจะโอบตัวนางเข้ามากอด “ให้คนเอาอาหารเข้ามา” หลี่เทียนเหยาราวกับแปลงร่างเป็นเด็กตัวน้อยที่เอ่ยไม่รู้เรื่อง มุ่งแต่จะเอาในสิ่งที่ต้องการ อวิ๋นเยว่เล่อเองพึ่งเคยเห็นม
撤离爱 ลี้ภัยรัก ตอนที่ 102 ความสุขเอ้อล้นในดวงใจ!
เบื้องหน้าของห้องโถงที่ใช้ทำพิธีแต่งงานมีคนของสำนักเจียวเจี๋ยอีกยี่สิบกว่าคน ยังมีผู้ดูแลร้านอีกสิบกว่าคน และที่สำคัญคือเจิ้งหรานและอินโจวก็มาด้วย เบื้องหน้ามีไป่อิ๋งเยว่และอวิ๋นซีฉือนั่งอยู่ ทั้งสองคนยิ้มแย้มดีใจ ใบหน้าอิ่มเอิบ แต่ดวงตากลับเริ่มแดงก่ำ ข้างๆ ยังมีเก้าอี้คนผู้หนึ่งนั่งอยู่ และคนผู้นี้คือจักรพรรดิต้าห่าน! หลี่เทียนเหยารับรู้เรื่องราวทั้งหมดแล้ว และเพื่อการแต่งงานที่สมบูรณ์แบบให้กับหญิงคนรัก เขาถึงกลับไปที่ดินแดนสี่แคว้นเพื่อให้จักรพรรดิมาร่วมงานแต่งโดยเฉพาะและถือโอกาสพาเจิ้งหรานและอินโจวมาด้วย อวิ๋นเยว่เล่อไม่รู้เลย! นางเงยหน้ามองหลี่เทียนเหยาที่หล่อเหลาสะดุดตา เสื้อผ้าที่เขาสวมใส่เป็นชุดคู่กับนาง เคียงคู่กันจนนิรันดร์&nb
撤离爱 ลี้ภัยรัก ตอนที่ 101 งานแต่งงานที่อบอุ่นที่สุด!
วันมงคลมาถึงแล้ว! งานแต่งนี้ถูกจัดขึ้นที่สำนักเจียวเจี๋ย คนที่ร่วมงานมีแค่คนของสำนักเจียวเจี๋ยและผู้ดูแลร้านต่างๆ ของหลี่เทียนเหยาเท่านั้น หลี่เทียนเหยาต้องการเปิดตัวภรรยา ต่อไปพวกเขาจะได้จำได้ว่าหน้าตาของภรรยาเขาเป็นเช่นไร ภายภาคหน้าจะได้ไม่เกิดเรื่องอย่างร้านเครื่องประดับอีก บรรยากาศรื่นเริงยิ่งนัก สีแดงอันเป็นมงคลถูกประดับจนงดงาม เครื่องขันหมากและสินสอดทองหมั้นละลานตาเต็มไปหมด มีทั้งส้มเช้งที่เชื่อกันว่าจะมีความโชคดีเข้ามาในชีวิต กล้วยหนึ่งเครือ แสดงถึงคู่บ่าวสาวจะมีลูกหลานมากมายสืบเชื้อสาย ต้นอ้อยหนึ่งคู่หมายถึงความรักของคู่บ่าวสาวที่หวานชื่น และชุดหมูสด ซึ่งชิ้นส่วนของหมูทุกชิ้นจะต้องติดตัวหนังสือซังอี้สีแดง มาที่ชุดขนมหมั้นและขนมแต่งงาน ซึ้งในพิธีแต่งงานจะใช้ขนม 5 สีหรือที่เรียกว
You May Also Like
มาเฟียสาวทะลุมิติมาเป็นคุณหนูตัวร้าย
หนูเหมยจ้า41.5K viewsพันธกาลเร้นรัก
มู่เฉิงซินสวี่44.7K viewsชายาอัปลักษณ์ของท่านอ๋องรูปงาม
จันทร์ส่องแสง44.9K viewsมนตรารักท่านอ๋องขี้หึง (หึงโหด คลั่งรัก)
ชาไทยเย็น25.1K viewsเมื่อพระชายาหมดรัก ท่านอ๋องกลับคลั่งนาง
malinee140 viewsสี่คุณหนูสกุลหวังแห่งยุค70 (4 เรื่องจบ)
บ้านนิยายบายโซ203 viewsเกิดใหม่เป็นเจ้าของร้านกะเพรารสเด็ดในยุค 80
หลี่จินผิง127 viewsสยบรักแม่ทัพไร้ใจ
ขนมปังปิ้งโฮวีท/หลิวหลี่หรง/หลิ่งอี้/ซูจิน1.9K views
