LOGIN내 여동생이 갑자기 SNS에 임신 진단서를 찍어 올렸다. [제가 가장 도움이 필요할 때 도와주셔서 고마워요. 사랑하는 형부 덕분에 엄마가 되는 꿈을 이루게 되었어요.] 나는 놀랍고 화가 나서 ‘좋아요’를 누른 뒤 댓글을 달았다. [정말 축하해. 이참에 남편도 너한테 줄게.] 그러자 남편은 집에 돌아오자마자 내게 화를 내기 시작했다. “난 그냥 은희한테 정자를 빌려줬을 뿐인데, 꼭 그런 댓글을 달아야 했어?”
View MoreBEING SINGLE was way better than being with wrong person that would break your heart over and over again. Kapag wala nang patutunguhan ang lahat ay mas mabuti pang bumitaw na lang at palayain ang isa’t-isa kaysa magkasama nga pero naglolokohan na mayro’n pa kahit wala na talaga.
Simula pa noon ay hindi na ako naniniwala sa forever lalo na’t isang single mother ang aking ina. Hindi ako nakaramdam ng pagkukulang kahit na mag-isa lang niya akong binuhay sa mundo dahil ibinigay niya ang lahat sa akin kahit na halos gumapang na siya sa hirap. Mahal na mahal ko siya at handa kong gawin ang lahat para suklian at alagaan siya sa abot ng aking makakaya.
Sukbit ko ang aking bag at kauuwi ko lang galing sa Nostradamus University bilang isang Computer Engineering Student. Isa akong scholar at buwan-buwan ay mayro’n akong nakukuha na allowance. Gusto ko na kahit papaano ay nakatutulong ako at hindi nagiging pabigat kay Mama lalo na’t nakikita ko na siyang pagod ngunit itinatago niya iyon sa mga ngiti.
Dumiretso agad ako sa gilid ng poste ng kuryente kung nasaan nakapuwesto ang mesa na nilalatagan ni Mama ng kaniyang mga paninda na Balut. Maraming siyang suki at laging ubos ang aming mga paninda tuwing gabi.
“Mama,” masayang kong pagbati kay Mama na agad na lumingon sa akin habang nakangiti. Nagmano ako at niyakap siya. “Dean’s lister na naman po ako, Mama.”
Hinimas niya ang aking buhok na puno ng paglalambing. “Sabi ko sa iyo at makakaya mo iyan lalo na’t matalino ka at madiskarte, Anak. Proud na proud talaga ako sa iyo dahil unti-unti mo nang naabot ang mga pangarap mo.”
Mas lumawak ang ngiti ko. “Aba! Siyempre po, talagang aabutin ko po ang lahat ng mga pangarap ko. Bibigyan pa naman po kita ng malaking bahay, masaganang buhay at higit sa lahat ay hindi ka na po magtratrabaho pa dahil ako na po ang bahala sa iyo, Mama.”
Nagningning naman ang kaniyang mga mata habang nakangiti sa akin. “Alam kong maabot mo ang lahat ng mga pangarap mo. Kahit na hindi ako nakapagtapos ng pag-aaral ay gagawin ko ang lahat para makapagtapos ka. I love you, Anak.”
“I love you more to moon and back, Mama. Sisiguraduhin kong sabay tayong aakyat sa stage at sasabitan mo po ako ng mga medals. Isang taon na lang po at tutuparin ko po ang lahat ng mga pangarap mo po. At saka ikaw lang po ang the best mother para sa akin at nag-iisang inspirasyon ko po sa buhay,” paglalambing ko at pinatakan ng halik ang kaniyang mga pisngi.
Nang nakita kong dumagsa na ang aming mga suki ay agad naming inasikaso sila. Tinulungan ko si Mama sa pagtitinda kahit na suot ko pa ang aking uniporme. Nakikipagbiruan pa ako sa kanila kaya’t puno ng halakhakan ang aming puwesto sa gilid ng poste ng kuryente.
Bilog ang buwan at medyo malamig ang paligid. Masarap talagang kumain ng Balut kaya’t hindi maghulugang karayom ang mga mamimili sa aming puwesto. Nang naubos ang aming paninda ay nagpahinga muna kami lalo na’t nakikita kong medyo namumutla si Mama na nakaupo sa silyang gawa sa kahoy habang nakasandal sa poste ng kuryente.
Nilapitan ko siya at hinimas ang buhok. “Ayos ka lang po ba, Mama?”
Ngumiti siya sa akin. “Ayos lang ako, Anak. Medyo nahihilo lang ako sa pagod.”
“Baka naman po tumanggap ka po ng labada kanina?” nag-aalala kong tanong.
Nakita kong napakagat siya sa kaniyang labi at hindi ko napigilang huminga nang malalim. “Mama naman. . .”
“Alam kong magagalit ka sa akin pero gusto kong pag-ipunan ang graduation mo, Anak. Ibibili pa kita ng magandang bestida at sapatos. At saka ipaghahanda kita ng marami. Huwag ka nang magalit sa akin, pahinga lang ang katapat nito at magiging maayos na ang pakiramdam ko,” sagot niya habang nakangiti.
Sadyang makulit siya. Kapag gusto niya ay gagawin niya kahit na halos manghina siya sa pagod. Gan’yan talaga siya magmahal at kaya niyang ibigay ang lahat ngunit sa huli ay niloko pa rin siya.
“Bibili po muna ako ng tinapay, tubig at gamot, Mama. Sandali lang po at babalik din po agad,” paalam ko.
Ngumiti siya sa akin at tumango. “Sige, Anak. Mag-iingat ka at hihintayin kita. Huwag mong kalilimutan kung gaano kita kamahal. I love you, Anak.”
Hindi ko napigilang patakan ng halik ang kaniyang noo at ngumiti sa kaniya. “I love you more from the moon and back, Mama.”
***
NAPAKUNOT ANG NOO ko habang hawak ang mga supot ng pinamili kong tinapay, tubig at gamot nang nakita kong maraming tao malapit sa aming puwesto at panay ang bulungan nila.
‘Teka, ubos na ang mga paninda naming Balut pero bakit parang maraming tao ang nakaharap sa puwesto namin?’
“Excuse me po, ano po ang mayro’n?” pag-uusyoso kong tanong.
Napalingon sa akin ang babae at kita ko ang takot sa kaniyang mukha. “Naku! Mayro’ng adik na napagtripan ang isang ale na nagpapahinga sa poste ng kuryente at nilaslas ang leeg!”
Nanlaki naman ang aking mga mata dahil do’n. Mabilis na tumakbo ako at nakipagsiksikan sa mga tao. Sobrang lakas ng kabog ng aking dibdib sa takot. At halos manghina ang mga tuhod ko nang nakita ko si Mama na inaasikaso ng dalawang nursing student.
“Mama!” sigaw ko at halos madapa sa paglapit sa kanila.
Napalingon sa akin ang isang nursing student. “Kailangang isugod sa hospital ng iyong ina, Ate. Medyo malalim ang kaniyang galos sa leeg.”
Nanginginig ako sa takot dahil do’n. Tinitigan ko si Mama at nakadilat pa rn siya at umuubo ng dugo. Iyak ako nang iyak nang hinawakan ko ang kamay niya.
“M-Mama, nandito na po ako. M-Mama, please. . . L-Lumaban ka po,” nauutal kong pagmamakaaawa.
Nang dumating ang ambulansya ay agad na niresponde ng mga rescue si Mama at isinakay sa stretcher habang kinabitan ng oxygen at nilapatan ng pressure ang galos sa kaniyang leeg gamit ang puting tela. Sumama na rin ako sa ambulansya at wala akong ibang ginawa kung hindi ang mamaluktot sa gilid habang umiiyak at ipinagkikiskis ko ang aking mga palad habang umuusal ng munting panalangin.
‘Please po, huwag mo naman pong kunin ang Mama ko mula sa akin. Siya na lang po ang mayro’n ako kaya naman po sana ay huwag mo po siyang ipagdamot sa akin. Hindi ko po kakayanin kung pati siya ay iiwanan ako.’
Hanggang sa nakarating kami ng hospital ay hindi ako mapakali. Isinugod si Mama sa loob ng Emergency Room. Ngunit lumabas din ang doktor at halos pagsakluban ako ng langit at lupa dahil kailangang magbayad muna ako ng malaking halaga para maoperahan si Mama.
“D-Dok, please po, puwede po bang utang muna? G-Gagawan ko po ng paraan at hahanap po ako ng pera pero sana po ay operahan at gamutin mo na po ang Mama ko. A-Ayaw ko po siyang mawala sa akin,” pagmamakaawa ko habang umiiyak.
Umiling ang doktor. “Naku, pasensiya na’t hindi birong halaga ang kailangan ng iyong ina para sa kaniyang operasyon ay aabot sa isang daang libong piso at higit pa. Kung hindi mo kayang magbayad ay mas mabuti pang ilipat mo na lang siya sa ibang hospital.”
“L-Lilipat?” nauutal kong turan.
Tumango ang doktor. “Oo, kung wala kang pambayad para sa operasyon ng iyong ina ay mas mabuti pang lumipat na lang kayo.”
Pilit kong pinakalma ang sarili ko na huwag murahin ang doktor na nasa harapan ko. Hindi ko kasi alam kung saan ako kukuha ng gano’ng klaseng kalaking halaga. “Sige po, Dok. Operahan mo po ang Mama ko. Babalik po ako at bitbit ko na po ang halagang iyon.”
Napataas ang kilay ng doktor sa akin at halatang mukhang hindi kombinsido.
Dumating naman ang mga kaibigan ni Mama na sina Tiyang Bibet at Tiyang Poppie na agad akong niyakap at hindi ko na napigilang umiyak at magsumbong sa kanila na ayaw operahan at gamutin si Mama dahil wala akong pambayad na dala.
“Sige na, Dok. Operahan mo na ang kaniyang ina. Mayro’n kaming pambayad at babayaran namin ang kalahati ng bill. Huwag ka pong mag-alala at hindi ka po namin tatakbuhan” pagpapaliwanag ni Tiyang Poppie.
Naiiling na pumasok na lang sa Emergency Room ang doktor at mukhang nakulitan na sa amin. Inalalayan naman ako na umupo nina Tiyang Bibet at Tiyang Poppie sa waiting area.
“T-Tiyang, masyadong malaki ang halaga ng kailangang bayaran. H-Hindi ko po alam kung saan ako hihingi ng tulong. A-Ayaw ko pong mawala sa akin si Mama. H-Hindi ko po kakayanin iyon. . .”
“Pasensiya na’t ito lang ang nakayanan namin,” pagpapakalma ni Tiyang Bibet sabay abot sa akin ng sobre. Binuksan ko iyon at nakita kong nasa apat na pu’t libong piso iyon. Kulang pa rin at kailangan kong humanap ng paraan kung saan ako makakakuha ng pera agad-agad.
Hinimas ni Tiyang Poppie ang aking likod at pinunasan ang aking mga luha gamit ang bimpo. “Hayaan mo at tutulungan ka namin, Kate.”
“Maraming salamat po, Tiyang. Malaking tulong na rin po ito sa para kay Mama. Susubukan ko pong mangutang sa mga kaklase ko po, Tiyang. Kayo po muna ang magbantay kay Mama,” paalam ko.
Nag-aalala naman silang tumitig sa akin.
“Sige, mag-iingat ka, Kate.” bilin sa akin ni Tiyang Poppie.
Tumango ako bago ako nagmamadaling lumabas ng hospital. Una kong ginawa ay pinuntahan ko ang isa sa aking mga kaklase para mangutang ngunit hindi naman sapat iyon. Ang iba ko namang kaklase ay hindi ako pinautang dahil wala raw silang pera kahit mayro’n naman. Lumalabas talaga ang tunay na kaibigan sa ganitong panahon at sa kasamaang palad ay wala akong gano’n. Kung hahanap naman ako ng trabaho ay hindi naman ako sasahod agad. Hindi naman puwede na kapapasok ko pa lang ay babale na agad ako.
Palakad-lakad ako habang umiiyak. Hindi ko na alam kung saan ako pupunta. Para akong nasisiraan ng bait dahil hindi ko alam kung saan ako hihingi ng tulong hanggang sa napatingin ako sa mga sasakyan na dumiretso sa isang malaking gusali kung nasaan ang Goddess of Pleasure, ang Elite Cabarete.
Napalunok ako ng laway. Hindi ko sukat akalain na hahantong ako sa ganitong punto ng aking buhay. Wala akong malalapitan at sobrang kailangan ko na talaga ng pera para kay Mama. Kung wala akong gagawin ay baka mawala sa akin si Mama at ayaw kong mangyari iyon. Pikit matang naglakad ako papunta sa malaking gusali kung nasaan ang Goddess of Pleasure. Lumapit ako sa isang receptionist at itinanong ko kung sino ang puwede kong makausap dahil gusto kong pumasok sa pagiging comfort woman. Idiniretso niya ako sa opisina ni Head Mistress Cleopatra, ang may-ari ng Goddess of Pleasure. Pagkapasok ko pa lang ay agad naman akong sinuyod ng tingin ni Head Mistress Cleopatra at saka nginitian ako. Mukha siyang bata at napakaganda ng hubog ng kaniyang katawan sa plunging v-neck magenta dress. Agaw pansin mula sa kaniyang black hair na mayro’ng full bangs ang headdress sa ibabaw ng ulo niya na golden crown snake at napalilibutan din ng mga gintong kwintas ang kaniyang leeg.
“Magandang gabi po, Madam.” pagbati ko.
“Hmm. . . Good evening to you, Dear. Ano naman ang maipaglilingkod ko sa iyo?” malumanay na turan ni Head Mistress Cleopatra.
Walang pagdadalawang-isip na lumuhod ako sa kaniyang harapan habang magkasiklop ang aking mga kamay. Lulunukin ko na ang pride ko at lahat-lahat sa akin para lang magkaro’n agad ako ng pera para sa operasyon ni Mama.
“Hindi na po ako magpapaligoy-ligoy pa. Gusto ko pong maging isang comfort woman ngayong gabi lang po. Gipit na gipit po ako at wala na po akong ibang alam na paraan para magkaro’n agad ng pera para sa pambayad sa operasyon at hospital bills po ng Mama ko. Please po, pagbigyan mo po ako at huwag ka pong mag-alala at gagawin ko po ang lahat. . .” pagmamakaawa ko.
Kinuha niya ang kaniyang sigarilyo at humithit do’n bago ibinuga ang usok pagkatapos ay pinisat iyon sa ashtray. “Ang taong gipit ay talagang sa patalim kakapit. Who am I to resist your plea from a goddess like you? Well, pagbibigyan kita pero mayro’n akong itatanong sa iyo bago kita isalang para mas makasiguro ako sa halaga na ilalagay ko sa iyo lalo na’t mayro’n akong auction ngayong gabi.”
“Ano po iyon, Madam?” tanong ko.
“Virgin ka pa ba? Gusto ko kasi na malaman kung virgin ka pa o hindi na,” sagot niya.
Napakagat ako ng aking labi at dahan-dahang tumango.
Mas lalong lumawak ang kaniyang ngiti. “Great! Isasalang na kita ngayong gabi. Ang kadalasang mga parokyano sa Goddess of Pleasure ay mga businessman, politiko, artista at iba pa. Hindi mo sila makilala lalo na’t nakatago ang kanilang identity mula sa suot nilang maskara at alias. Ang mga alaga kong comfort women ay tagapamatid ng kanilang uhaw sa sex at pagtupad ng kanilang mga pantasya. Ngunit idadaan muna ang lahat sa auction, ang pinakamataas na bid ay makukuha ang babaeng makakasama nila sa isang gabi na gagawin ang lahat para mapaligaya ang buyer nila sa sex.”
Halos magulantang ako sa ipinagasasabi niya. Ngunit wala nang atrasan ito. Kailangan kong panindigan ang gagawin ko. Gipit na gipit talaga ako at handa akong kumapit sa patalim para lamang madugtungan ang buhay ni Mama.
‘Love was indeed selfless. Mas pipiliin kong gawin ang lahat para lamang sa mahal ko sa buhay kahit na ibenta ko pa ang aking sarili.’
“Sa ngayon ay kailangan mo munang ayusan at palitan ng damit para naman mas makabingwit ka ng buyer na mataas ang offer,” aniya at pinitik ang mga daliri. Agad namang pumasok mula sa kaniyang opisina ang dalawang babae at iginiya ako palabas ng opisina. Ilang mga minuto ang itinagal para ayusan ako mula ulo hanggang paa para mas makaakit ako ng mga lalaki.
My hair was styled in mermaid curls, my makeup was done professionally, and my lips were in a deep shade of red. I wore a black lace dress which emphasized my big breasts and my curves, and it was being paired with a golden stiletto. I also had a golden bracelet on my right wrist.
Sobra akong kinakabahan sa mangyayari sa akin. Ang mga kasama kong babae ay parang wala lamang sa kanila ang ipinaggawa. Sanay na sanay na sila at mukha silang mga modelo kung titignan. Nakaramdam naman ako ng hiya at kaba na baka walang bumili sa akin.
Isa-isa kaming tinatawag mula sa backstage. Nanginginig na ang aking mga tuhod at mabuti na lang ay pinaupo kami ng staff. Ang bilis ng proseso at halos malalaking halaga ang naririnig kong na-deal ang bawat kasabayan kong mga babae.
Hanggang sa tinawag na ako. Halos madapa pa ako nang itinulak ako ng staff para pumasok at medyo nasilaw pa ako sa mga ilaw sa paligid dahil nakatutok sa puwesto ko. Nang unti-unting nakapag-adjust ako ay pinalapit ako ng auctioneer na si Head Mistress Cleopatra.
“As you could see my dearest gentlemen, mayro’ng golden bracelet ang ating last comfort woman. Let’s hide her real identity under the name of Luna. Well, the bid would definitely start in one hundred thousand pesos,” nakangiting turan ni Head Mistress Cleopatra habang hawak ang mikropono.
Hindi puwedeng makilala nila ako kaya iniba ni Head Mistress Cleopatra ang pangalan ko. Nagulat naman ako nang magtaas ang isang lalaking nakasuot ng black tuxedo at green mask ng kaniyang numero na ten.
“Two hundred thousand pesos,” sambit ng lalaking nakasuot ng black tuxedo at green mask habang nakataas ang kaniyang numero na ten.
Tumango si Head Mistress Cleopatra habang nakahawak sa mikropono “Two hundred thousand pesos from Don Ares. Going once? Going twice?”
Nagtaas ang isang lalaking nakasuot ng black tuxedo at red mask ng kaniyang numero na twenty. “Three hundred thousand pesos.”
Tumango si Head Mistress Cleopatra habang nakahawak sa mikropono “Three hundred thousand pesos from Don Hermes. Going once? Going twice?”
Nagtaas ang isang lalaking nakasuot ng black tuxedo at blue mask ng kaniyang numero na sixty-six. “Four hundred thousand pesos.”
Tumango si Head Mistress Cleopatra habang nakahawak sa mikropono “Four hundred thousand pesos from Don Dionysus. Going once? Going twice?”
Nagtaas ang isang lalaking nakasuot ng black tuxedo at black mask ng kaniyang numero na sixty-nine. “Six hundred thousand pesos.”
Tumango si Head Mistress Cleopatra habang nakahawak sa mikropono “Six hundred thousand pesos from Don Hades. Going once? Going twice?”
Nagtaas naman ang isang lalaking nakasuot ng black tuxedo at golden mask ng knaiyang numero na fourteen. “One million pesos.”
Halos mapanganga naman ako ro’n. Hindi ko inakalang mayro’ng magbabalak na magbayad sa akin ng mataas na halaga. Akala ko kasi ay walang magbabayad sa akin ng malaki.
Tumango si Head Mistress Cleopatra habang nakahawak sa mikropono “One million pesos from Don Apollo. Going once? Going twice?”
Nagtaas ang isang lalaking nakasuot ng black tuxedo at black mask ng kaniyang numero na sixty-nine. “Two million pesos.”
Tumango si Head Mistress Cleopatra habang nakahawak sa mikropono “Two million pesos from Don Hades. Going once? Going twice?”
Muling nagtaas naman ang isang lalaking nakasuot ng black tuxedo at golden mask ng kaniyang numero na fourteen. “Five million pesos.”
Tumango si Head Mistress Cleopatra habang nakahawak sa mikropono “Five million pesos from Don Apollo. Going once? Going twice?”
Nagtaas ang isang lalaking nakasuot ng black tuxedo at black mask ng kaniyang numero na sixty-nine. “Ten million pesos.”
Tumango si Head Mistress Cleopatra habang nakahawak sa mikropono “Ten million pesos from Don Hades. Going once? Going twice?”
Muling nagtaas naman ang isang lalaking nakasuot ng black tuxedo at golden mask ng kaniyang numero na fourteen. “One hundred billion pesos, and no one should bet or else the moon would turn red tonight.”
Iwinagayway ni Head Mistress Cleopatra ang bell. “Deal closed. Luna was sold for one hundred billion pesos by Don Apollo. You could now claim your possession for tonight.”
Halos manginig ang tuhod ko sa kaba nang tumayo si Don Apollo mula sa kaniyang kinauupuan. Mas nakita ko ang bulto ang kaniyang at alam ko sa aking sarili na magbabago ang aking buhay sa gabing ito.
그 후, 부성재는 며칠간 조용히 지냈다. 나는 그가 모든 걸 받아들인 줄 알았지만, 뜻밖에도 부성재 부모님이 나를 찾아왔다.“가연아.” 커피숍에서 부성재 어머니, 김영자가 내 맞은편에 앉아 몇 마디 인사를 나눈 뒤 곧바로 나를 설득하기 시작했다.“너와 성재가 결혼한 지 얼마나 오래되었는데, 좀 더 생각해 볼 수는 없겠니?” “성재도 잠깐 정신이 나갔던 거야. 그러니 좀 용서해면 안 되겠니?”나는 이 말을 듣자 어이가 없어서 차갑게 웃었다. ‘내가 그동안 얼마나 많이 양보했었는데?’‘게다가 부성재는 한 번이라도 내 생각한 적 있었을까?’나는 고개를 저으며 말했다.“아주머니, 더 이상 말하지 않으셔도 돼요.”“저는 더 이상 부성재와 함께 할 생각 없어요.”내가 이렇게 직설적으로 말하자, 김영자는 얼굴을 굳히며 말을 이어갔다.“가연아, 성재랑 이혼하면 성재처럼 널 사랑해 주는 사람 찾기는 힘들 거야.”“어떤 남자가 이혼했던 여자와 다시 만나려고 하겠어?”“게다가 네가 그동안 아이를 가지지 못했으니, 우리 성재가 송은희랑 엮이게 된 거 아니니?”나는 갑자기 컵을 테이블에 내려놓았다.“아주머니, 저도 가능한 한 좋게 끝내려고 했어요.”“당신 집안이 그렇게 대단해요? 아이가 그렇게 중요해요?”“게다가 저도 아이를 임신했었어요. 하지만 부성재가 먼저 바람을 폈으니 아이를 놓친 거죠!”김영자는 내가 이렇게 화를 내자 깜짝 놀라며 얼굴이 창백해졌다. 뭐라고 말할 수 없었던 그녀는 잠시 입을 열지 못했다.“차라리 부성재더러 빨리 이혼 협의서에 서명하라고 설득하시지 그래요.” 나는 말을 마치며 일어섰다.“그렇게 아이를 원하신다면 저 대신 낳아줄 여자는 얼마든지 있거든요.”그 말을 마친 후, 나는 커피숍을 떠났다.그러나 내가 문을 열고 나가자마자, 갑자기 차가운 칼이 번쩍이며 한 사람이 다가왔다.“송가연, 죽어버려!”그때 갑자기 누군가가 내 앞에 뛰어들었다.“가연아, 조심해!”그 순간 나는 땅에 쓰러졌고 의식을 잃었다.다시 눈을
다시 만난 부성재는 이번엔 다른 방식으로 나에게 용서를 구했다.그는 매일 큰 장미꽃다발을 안고 두 명을 데려와 현수막을 들고 내 집 앞에 서 있었다.경비원이 아무리 그를 쫓아내려 해도, 절대 물러서지 않았다.셋째 날이 되자, 부성재는 더 이상 버티지 못하고 그대로 쓰러졌다.경비원은 즉시 그를 병원으로 이송했고, 부성재는 깨어나자마자 바로 경찰에 신고하여 나를 만나야겠다고 협박했다.나는 경찰 앞에서 이혼 협의서를 들고, 여전히 차가운 표정으로 그에게 말했다.“너랑 더 이상 시간 낭비할 생각 없으니까 얼른 서명해.”부성재는 병상에 앉아 멍한 표정으로 고개를 흔들며 말했다.“서명 못 해. 가연아, 나 정말 송은희와 연락 끊었어. 다시는 찾아오지 말라고 단단히 경고해 뒀어. 그러니까 제발 용서해 줘...” 물론 나는 그가 송은희와 연락을 끊었다는 걸 알고 있었다.며칠 전부터 송은희가 미친 듯이 낮과 밤을 가리지 않고 나에게 욕설을 퍼붓고 있었기 때문이다.[송가연, 네가 부성재와 나를 갈라놓은 거야? 이 나쁜 년아!][나 이미 충분히 비참한데, 왜 계속 나를 괴롭히는 거야? 너는 내가 불쌍하지도 않아?][역시 넌 수단이 뛰어나네. 이런 식으로 부성재가 널 찾아가게 만들었던 거였어. 내가 너를 너무 과소평가했어.]그 후 몰래 송은희의 상황을 조사해 보니, 그녀는 퇴원한 후 남편에게 더럽다는 이유로 폭행당하고 집에서 쫓겨났다.그녀는 갈 곳이 없었기에 부성재에게 마지막 희망을 걸고 집착할 수밖에 없었다.부성재는 멍하니 나를 바라보며, 슬픈 표정을 감추지 못했다.“나 절대 이혼 못 해. 가연아, 내가 어떻게 해야 용서받을 수 있어? 혹시 무릎 꿇는다면 용서해 줄 수 있어?”간호사와 의사들이 놀란 눈빛으로 지켜보는 가운데, 부성재는 억지로 병상에서 일어나 내 앞에 무릎을 꿇었다. 그리고 갑자기 자신의 뺨을 세게 때렸다.그러자 그의 얼굴을 빨갛게 부어올랐고 입술에서 피가 흘렀다.“가연아, 제발. 나 너 없이는 못 살아.”조용한 병실에서 부성재
그렇게 일이 터지고 나서, 부성재는 전과 다르게 매일같이 나에게 다가와 안부를 물었다.내가 원래 살던 집을 떠나 새로 이사하자, 그는 내 새로운 집까지 쫓아왔다.“여보.” 부성재는 장미꽃 한 다발을 들고 내 앞에 다가오며 애원하듯 말했다.“방금 꽃집 앞을 지나는데, 이 꽃을 보자 여보 생각이 났어.”나는 그를 차갑게 흘겨보며 대답했다. “이혼 협의서에 서명했어? 아직 안 했다면 빨리 서명해.”부성재의 얼굴이 굳어졌고, 그의 눈빛은 간절하게 변했다.“가연아, 제발 한 번만 기회를 줘.”“송은희와는 절대 연락하지 않을게. 더 이상 송은희와는 아무 일도 없을 거야.”부성재는 이전의 당당하던 모습과 달리 고개를 떨구며 나를 쳐다보지 못하고 있었다.그의 자신감은 내가 한 번, 두 번 그를 감싸주고 용서해 주면서 생긴 것이었다. 부성재는 내가 영원히 그를 떠나지 않을 거라 생각했던 것이다.나는 그를 잠시 쳐다보며 말했다.“솔직히 말해서, 너와 송은희는 정말 잘 어울려. 둘 다 이기적이고 자기중심적이잖아.”“둘 생각만 해도 정말 역겨워.”“그거 알아?” 나는 씁쓸하게 입꼬리를 올리며 말했다. “사실 전에 우리한테도 아이가 있었어.”부성재의 얼굴은 순식간에 하얗게 질렸다.“뭐라고?”“가연아, 그게 진짜야?”나는 그를 무시하고 계속 말했다.“사실 그날, 나는 너한테 그 얘기를 하려고 했어.”“하지만 송은희가 그날 SNS에 올린 걸 보고 나서, 그냥 말하지 않기로 했어.”“너 같은 아버지라면, 아이도 태어나고 싶지 않았을 거야.”말을 마친 나는 아파트 경비실에 전화를 걸어 그를 내보내도록 했다.이튿날, 내가 회사에 도착하자마자 핸드폰이 계속해서 진동했다.부성재는 나에게 여러 개의 메시지를 보냈다. 모두 내 안부를 묻는 내용이었다.[요즘 날씨가 많이 추워졌으니까, 따뜻하게 입어.][너 곧 생리 올 날이니까 차가운 음식은 피하고 배를 따뜻하게 해. 네 건강을 생각해서 보양식도 준비했어.][내가 잘못했어. 이제 다 잊고, 새로 시
송은희가 맞았다는 소식을 들은 부성재는 곧바로 병원으로 달려갔다.병원에 도착하기 전, 그는 전화를 걸어 나를 질책했다.[은희가 맞았다는데, 네가 한 짓이지?][송가연, 너 어떻게 이딴 짓을 저지를 수 있어? 만약 은희에게 무슨 일이 생기면, 절대로 너를 용서하지 않을 거야!]나는 표정을 굳히며 답했다. “헛소리하지 마.”나는 그와 함께 병원에 도착했다.내가 나타나자 부성재는 나를 한 번 쏘아보더니, 나보다 먼저 병실로 들어갔다.송은희의 얼굴은 심각하게 다쳤다. 한쪽 뺨은 벌겋게 부풀어 오르고, 코와 얼굴은 모두 멍이 들었으며, 예전의 가냘픈 모습은 찾아볼 수 없었다.부성재는 그녀의 얼굴을 보고 깜짝 놀라더니, 잠시 후 눈에서 미묘한 불쾌감이 스쳤다.“흑...” 송은희는 병상에서 그의 손을 붙잡고 숨이 넘어갈 듯이 울었다.“성재 오빠, 제발 좀 도와줘요! 너무 아파요, 그 사람들이 제 배를 때렸어요! 흑...”“뭐라고?” 부성재는 표정이 확 변했다. “정말 너무하네! 절대 그놈들을 가만두지 않을 거야!”나는 속으로 웃음을 참았다. 이제 하준서는 정말 처참하게 대가를 치를 거다.부성재의 표정은 의사가 들어와 아이가 살아남지 못했다는 소식을 전하자 더 어두워졌다.“성재 오빠...” 송은희는 그의 기분을 눈치채고, 애교를 부리며 말했다.“오빠, 저 버리시려는 거 아니죠? 아이를 원하신다면 얼마든지 다시 가지면 그만이에요. 오빠가 원하면 몇 명이라도 낳을 수 있어요, 안 그래요?”그러나 송은희는 그가 이런 그녀의 모습을 더 이상 좋아할 리 없다는 걸 모르고 있었다.“그래.” 아이가 유산되었다는 얘기를 듣자마자, 부성재의 태도는 차갑게 식었다. 그는 송은희가 잡고 있는 손을 뿌리치고, 형식적으로 고개를 끄덕인 후 일어섰다.“은희야, 여기서 좀 쉬고 있어. 난 회사에 일이 좀 남아서 먼저 가볼게.”그는 병실 문을 열면서 안으로 들어오던 한 남자와 부딪혔다.그 남자는 덩치가 크고 험상궂은 얼굴을 가지고 있었고, 입고 있는 옷도
굿노벨에 오신 것을 환영합니다. 굿노벨에 등록하시면 우수한 웹소설을 찾을 수 있을 뿐만 아니라 완벽한 세상을 모색하는 작가도 될 수 있습니다. 또한, 로맨스, 도시와 현실, 판타지, 현판 등을 비롯한 다양한 장르의 소설을 읽거나 창작할 수 있습니다. 독자로서 질이 좋은 작품을 볼 수 있고 작가로서 색다른 장르의 작품에서 영감을 얻을 수 있어 더 나은 작품을 만들어 낼 수 있습니다. 그리고 작성한 작품들은 굿노벨에서 더욱 많은 관심과 칭찬을 받을 수 있습니다.