ใญใฐใคใณChapter 25"Oh, that's great!"Palakpak pang sabi ni Veronica na parang nanalo sa lotto.Pakiramdam ko naman ay ako ang natalo."Veronica..."May pagbabanta kong sabi habang nakatingin sa kanya.Ngunit imbes na matakot ay lalo pa siyang sumaya.Mukhang natutuwa pa siya sa sitwasyon namin."Betty, this is it!" masigla niyang sabi.Hinawakan pa niya ang magkabilang kamay ni Betty."Maging pamilya na talaga tayong dalawa!""What?""No!"Sabay pa naming bigkas ni Betty.Agad kaming nagkatinginan.At agad ding umiwas ng tingin.Samantalang sina Mom at Veronica ay mukhang kinikilig pa."Sorry," mabilis kong sabi."I'm a guy."Tahimik silang nakinig."I'm not a man para pumatol sa tulad niyang babae."Sabay tingin ko kay Betty.Umaasa akong maiinis siya at kusa nang umatras sa lahat ng kalokohang ito.Ngunit bago pa siya makapagsalita ay biglang sumingit si Veronica."Don't worry, pinsan!"Ngumisi siya."Mas gusto ni Betty ang bakla kaysa lalaking-lalaki!"Pagkatapos ay humalakhak siya.Sama
Chapter 24Jayden POV"How so rude!"Napahawak ako sa dibdib ko na parang nasugatan ang damdamin ko.Sa loob ng tatlumpung taon kong nabubuhay sa mundo, ngayon lang yata ako nakaramdam ng ganitong klaseng pagtataksil.Ako ang anak nila.Ako.Pero parang mas gusto pa nila si Betty.Ang secretary kong tatlong araw pa lang nakilala ni Mom.At dalawang araw pa lang nagtatrabaho para sa akin.Samantalang ako?Tatlong dekada na nilang kilala."Unfair."Napatingin sa akin sina Mom at Dad."Anong unfair?" tanong ni Mom."Itong ginagawa ninyo."Tumayo ako mula sa upuan at itinuro ang sarili ko."Ako ang anak ninyo."Tumango sila."Oo.""Pero pakiramdam ko, mas mahal ninyo si Betty kaysa sa akin."Napatingin sila sa isa't isa.At mas lalo akong nasaktan nang hindi nila agad sinagot."See?!""Anak...""Huwag ninyo akong 'anak-anak' diyan."Napabuntong-hininga si Dad.Samantalang si Mom ay mukhang pinipigilan ang sariling tumawa."Tell me the truth, Mom. Dad."Naging seryoso ako."Do you love me
Chapter 23Pagdating ko sa sala ay siya namang pagbukas ng pintuan.Kakauwi lang ni Jayden mula sa opisina.Mukhang pagod na pagod ito base sa pagkakaluwag ng kanyang necktie at sa seryoso nitong mukha."Good evening, Mom.""Good evening, anak!"Agad akong ngumiti at masayang sinalubong siya."Ay, anak! Tamang-tama ang pagdating mo. Come, kain tayo!"Ngunit imbes na sumunod agad ay napatingin siya sa akin.At hindi simpleng tingin iyon.Isa iyong mapanuring tingin.Parang may iniimbestigahan.Parang alam niyang may kalokohan na naman akong ginagawa."Wala naman kayong balak na masama, Mom, right?"Napakurap ako."Ako?"Itinuro ko pa ang sarili ko."Of course not!"Naningkit ang mga mata niya.Mukhang hindi kumbinsido.Pero bago pa siya makapagsalita muli ay mabilis kong itinuro ang asawa ko."Pero may sasabihin ang Dad mo sa'yo."Napalingon siya sa kanyang ama."It's important."Napataas ang isang kilay niya."Important?""Very important."Tahimik siyang naupo sa dining table.Samanta
Chapter 22"Mahal...""Hmmm?" tugon ng asawa ko habang umiinom ng kape.Napangiti ako at sumandal sa upuan."Alam mo ba na may isang babae na allergy siya sa lalaki?"Agad siyang napatingin sa akin."Tapos?"Takang-taka ang mukha niya.Mas lalo naman akong ngumiti."Kaya balak kong gawing bakla si Jayden para malapit siya sa babaeng iyon at maging daughter-in-law natin."Walang preno kong sabi habang nakangiti pa.Bigla siyang nabulunan sa iniinom niyang kape."Uho! Uho!""Mahal! Okay ka lang ba?"Agad kong inabot ang baso ng tubig.Pagkatapos ng ilang segundo ay nakabawi rin siya.Ngunit nakatingin pa rin siya sa akin na parang may narinig na pinakamalaking kalokohan sa buong buhay niya."Eliana.""O?""Pakisabi ulit.""Kaya balak kong gawing bakla si Jayden.""Narinig ko nga nang tama."Tumitig siya sa akin.Mahabang katahimikan.Pagkatapos ay napahawak siya sa noo."At paano mo naman balak gawin iyon?"Napaisip ako."Hindi ko pa alam.""Exactly!"Napatawa ako."Malay mo.""Hindi, m
Chapter 21Eliana POVNakaupo ako sa paborito kong sofa habang umiinom ng tsaa.Ngunit imbes na mag-relax, abala ang isip ko sa isang napakahalagang bagay.Ang love life ng anak ko.Napabuntong-hininga ako.Thirty years old na si Jayden.Gwapo.Matalino.Mayaman.Mabait naman kapag nasa tamang mood.Pero hanggang ngayon...Single pa rin.Samantalang si Betty?Maganda.Matalino.Masipag.At higit sa lahat, hindi nagpapa-impress sa anak ko.Kaya habang mas lalo ko silang inoobserbahan, mas lalo kong nakukumpirma ang isang bagay.Bagay sila.Napangiti ako."Kailangan makagawa ako ng paraan para maging daughter-in-law ko siya."Napaisip ako.Ano kaya ang pinakamagandang gawin?Hindi puwedeng pilitin.Hindi rin puwedeng masyadong halata.Dapat natural lang.Dapat parang nagkataon lang.At doon biglang may naisip akong ideya.Nanlaki ang mga mata ko."Tama!"Agad kong kinuha ang cellphone ko.Naalala ko ang isang proyekto ng kumpanya sa Iloilo City na matagal nang nakabinbin.Kailangan ng r
Chapter 20Iba si Jayden sa mga lalaking nakilala ko noon.At iyon ang bagay na medyo nakakatakot para sa akin.Dahil sa tuwing nakakakilala ako ng lalaking naiiba, doon nagsisimula ang problema.Doon nagsisimula ang pag-asa.At kapag may pag-asa, may posibilidad ding masaktan.Kaya kailangan kong mag-ingat.Hindi para sa kanya.Kundi para sa sarili ko.Para sa pusong matagal ko nang pinoprotektahan.Para sa tiwalang pilit kong binubuo muli matapos itong paulit-ulit na masira.At higit sa lahat...Para sa hinahanap ko rin.Hindi kasi ako naghahanap ng gwapo.Hindi ako naghahanap ng mayaman.Hindi rin ako naghahanap ng lalaking kayang ibigay sa akin ang lahat ng luho sa mundo.Ang hinahanap ko ay isang taong marunong manatili.Isang taong hindi iiwan ang mga taong mahalaga sa kanya kapag dumating ang mahirap na panahon.Isang taong katulad ng ama ko.Napangiti ako nang mapait.Mukhang imposible na yata iyon sa panahon ngayon."Miss Manlait."Napabalik ako sa kasalukuyan nang marinig ko
Chapter 19Kinabukasan.Maaga akong nagising.Sa katunayan, halos hindi na nga ako nakatulog nang maayos dahil sa excitement at kaba.First day ko sa trabaho.At ayokong pumalpak.Mabilis akong bumangon mula sa kama at tinignan ang alarm clock.Alas singko pa lamang ng umaga.Napabuntong-hininga ak
Chapter 10 Natigilan ako sa sinabi niya. โMrs. Ang?!โ Parang biglang bumigat lalo ang dibdib ko. Hindi ko agad ma-process ang narinig ko. โP-poโฆ i-tranfer?โ mahinang ulit ko, halos pabulong. Tahimik na tumango ang professorโsi Mrs. Angโhabang nakatingin sa akin nang may halong awa at pag-aalala.
Chapter 8 Paglipas ng ilang oras ay agad kong inayos ang sarili ko para pumasok sa susunod naming klase. Tahimik kong isinara ang folder na hawak ko bago kinuha ang coat na nakasabit sa likod ng upuan. โMom, you can stay here and wait for me. Sabay na tayong uuwi sa mansyon,โ sabi ko habang i
Chapter 7 Agad kong pinaimbestigahan ang lahat ng nangyayari sa loob ng university, lalo na noong gabing kumalat ang mga litrato ni Betty. Hindi ako naniniwala sa aksidente. At habang mas iniisip ko ang buong sitwasyon, mas lalo lamang lumalakas ang kutob kong may kinalaman si Samantha rito. Ta







