บททั้งหมดของ The not so Beauty and the Beast (TAGALOG): บทที่ 1 - บทที่ 10

Malamig na simoy ng hangit dala ng gabi at tunog ng umaandar na mga sasakyan ang gumising sa mahimbing kong tulog. Bahagya kong inilinga linga ang paningin ko sa paligid kasama na ang mga kasama kong sakay din ng jeep."Inay na saan na ho tayo?" tanong ko sa aking ina na katabi ko't kandong ang dalawa kong nakababatang lalaking kapatid."Kakalagpas lang natin ng ikatlong bundok mula sa maynila" sagot ni inay sa akin saka muling pumikit na tila pinahihiwatig na inaantok siya kaya wag ko siyang kausapin.Nanatili na lang akong nakadungaw sa bintanang nasa likuran ko upang makita ko ang daan patungo sa destinasyon namin na sa totoo lang ay hindi ko alam."Mama para ho!" pasigaw na wika ni inay sa mamang driver. Itinigil ng mamang driver ang jeep saka kami bumaba dala dala ang mga gamit namin. "Ikaw bata ka, alam mo ng natutulog ako bakit hindi mo agad pinara, ayan nakalagpas tuloy tayo" pagalit niya sa akin.

Maaga man ako umalis sa amin ay hapon pa rin ako nakarating sa bahay ng magiging amo kong si sir Spencer. Inihatid ako ng isang tauhan ng donya dito pagkatapos kong makarating at makakain sa kanila. Agad din akong iniwan ng tauhan ng donya matapos naming makarating sa harapan mismo ng tinitiharang bahay ng magiging amo ko.Marahan muna akong lumanghap ng hangin upang lumakas ang aking loob. Dumiretso na ako sa pinto ng mapansin kong bukas ang gate. Dahan dahan akong kumatok sa pintuan ng bahay saka nag-intay ng magbubukas. Matapos ang tatlong katok ay may nagbukas na ng pintuan at laking gulat ko na isa itong babae."Spens, may bisita ka yata" sabi ng magandang babaeng aligaga sa pagsasapatos."Wala akong inaasahang bisita, umalis ka na" pagtataboy niya sa babae ng di manlang nagtutungo sa pwesto namin."Magandang araw ho, ako ho si Isha ang magiging kasambahay ninyo na hinayr ni donya Alicia" pakilala ko

Sa wakas monday na. Maaga pa kaysa sa alasais ako ng umaga gumising dahil sa sobrang pagka-excite ko sa pagpasok. Naglinis agad ako, nagluto at nag-ayos ng mga gagamitin ng amo ko bago ako nag-asikaso ng itsura ko para sa pagpasok ko. Eksaktong alas siyete naman nagising ang amo ko at katulad ng lagi niyang ginagawa, tinaasan na naman niya ako ng isang kilay niya matapos akong makita."Ligpitin mo na yung kama ko, anyway magbus ka na lang para di ka maligaw papasok, sabihin mo lang iyong pangalan ng school sa kondoktor para maibaba ka" sabay abot niya sa akin ng isang libong piso habang humihikab."Sir, ang laki naman ho nito" sabi ko na di niya pinansin. "S-salamat ho" dagdag ko na lang dahil wala na yata siyang balak kausapin ako.Habang kumakain siya ay minabuti ko ng ligpitin ang kwarto niyang araw araw makalat."Napakabarubal talaga gumamit ng kama" sabi ko habang inaayos ang kamang hinigaan niya. Kap

It's been three months simula noong pumasok akong kasambahay ni sir Spencer at hanggang ngayon, wala pa ring pagbabago sa ugali niyang asal hayop."Mabuti ho inay at natanggap ninyo agad ang padala ko ngayon di gaya noong mga nauna na kailangan ko pang pakiusapan ang amo kong uuwi ako diyan" may galak kong sabi saka ako umupo sa sofa habang hawak hawak ang cellphone kong ibinigay sa akin ni Megumi."Oo nga anak eh, pasensya na at mahina sa mga makabagong pagbabago ang nanay. Salamat nga pala sa padala anak ha, pati dito sa selpon na kasama" tugon niya na kahit hindi ko nakikita ay alam kong masaya. "Miss ka na namin anak" bigla akong nakaramdam ng lungkot sa sinabi niya."Miss ko na rin ho kayo" pilit kong iningiti ang mga labi ko upang hindi ako mahimigan ng kalungkutan."Hoy, nasaan na yung pinaplantya ko sayong damit?" rinig kong wika ng amo ko habang bumababa sa hagdanan."Inay, kailan

"Kamusta na si Spens?" tanong sa akin ni Megumi habang sabay kaming kumakain sa cafeteria. Pinatigil na kasi niya ako magbaon dahil may mga mura naman daw na tinda dito at tama nga naman siya dahil marami rin ang murang bilihin, yun nga lang mas marami ang mahal. "Nakakainis kasi iyon, ayaw akong pumupunta sa bahay niya" Paano, ang ingay niya kaya ayaw siya ni sir sa bahay."Pabayaan mo, papayagan ka rin nun pag naglaon" sagot ko sa kanya."Eh kayo Isha? Kamusta kayo? Kayong dalawa lang sa bahay niya tapos lalaki at babae pa kayo--" di ko na pinatapos si Megumi magsalita at sinalpakan ko na ng tinapay na binili ko ang bibig niya."Alam mo naman ang ugali ng pinsan mo, saka duh! Di ko type ang pinsan mo" pinakita ko pa sa kanya na tila imposible talaga ang iniisip niya. Well, gwapo