บททั้งหมดของ Ang Makasalanang Asawa ni Mr. Whitman: บทที่ 1891 - บทที่ 1900

Nang paalis na ng bahay si Madeline at Jeremy, nakatanggap ng tawag si Jeremy mula sa isang di-kilalang numero. Sinabi ng babae mula sa kabiang linya na isa siyang nurse mula sa isang ospital. Pagkatapos pakinggan ang sinabi ng nurse mula sa kabilang linya, sinabi ito ni Jeremy kay Madeline at napagpasyahang dumalaw sa ospital. Nasa kama si Shirley habang nakatitig sa orasan sa harapan niya habang lumilipas ang bawat segundo. Sa gitna ng kanyang pagkabahala, bumukas na ang pinto. Akala niya dumating na si Madeline at Jeremy, ngunit ang nagbukas ng pinto at pumasok ay si Carter. Nakita ni Carter ang umaasang tingin sa mga mata ni Shirley ay naging pagkadismaya sa isang iglap. “Sinong inaasahan mo?” Si Carter, nang mapansing nakakapagtaka ito, ay nagtanong at tumingin sa pinto. Hindi nagsalita si Shirley. Habang hindi pinapansin si Carter, pumikit siya at humiga ulit. Nang makita ang pagiging masungit ni Shirley, lumapit si Carter sa tabi ng kama. “Malapit na kitang ibali

Ilalayo na ni Madeline at Jeremy si Shirley nang biglang pumasok ng pinto si Camille para pigilan sila. Alam ni Madeline na si Camille ay isang makatwirang tao, kaya lumapit siya at magalang na ngumiti kay Camille. “Madam Gray, isa kang makatwirang tao. Umaasa ako na igagalang mo ang desisyon ni Shirley. Ayw niyang bumalik ng St. Piaf kasama mo.”Nang marinig ni Camille ang sinabi ni Madeline, tumango siya nang maunawain. “Wag kang mag-alala Mrs. Whitman. Di ako nandito para pigilan ka. Nandito lang ako para magtanong kay Ms. Brown.”Ms. Brown. Si Shirley, habang nakahiga sa stretcher, ay sari-sari ang naramdaman nang marinig niya kung paano siya tinawag ni Camille. Hindi pa siya tinawag nang ganito ni Camille. Ang ganitong pagtawag sa kanya ay naglayo sa kanilang dalawa at parang hindi sila magkakilala. Naglalakbay pa ang isipan ni Shirley nang marinig niyang magtanong si Camille, “Ms. Brown, talaga bang sigurado ka nang ayaw mong bumalik ng St. Piaf kasama namin? Sigu

Pagkatapos itabi ang unan, napansin ni Carter na isa itong kwaderno. Walang-dudang ito ang kwadeno ni Shirley; nakikilala niya ang sulat-kamay nito sa isang sulyap lang. Binuksan ito ni Carter para tingnan ito nang mapagtanto niyang maaaring ito ang diary ni Shirley. Ngunit ipinakita ng laman nito kung paano niya sinimulang gawin ang anti-toxoid test reagent para sa AXT69. Tinala niya ang datos ng eksperimento niya araw-araw. Mula rito, masasabi niyang pinaghirapan ni Shirley ang paggawa ng anti-toxoid test reagent. Tinatala niya ang bawat maliit na detalye nang maigi para makuha niya ang perpektong datos. Matiyagang binasa ni Carter ang bawat pahina. Nang marating niya ang huling pahina, iyon na ang araw na nakumpleto na ang anti-toxoid test reagent para sa AXT69… Nakita ni Carter na sinulatan ni Shirley ang ibaba ng datos. Pagkatapos mabasa ang mga salitang iyon, namula ang mata niya at kaagad na humigpit ang pagkakahawak niya sa kwaderno at isang madilim at nagbabagang p

Naningkit ang mga malalalim na mata ni Carter at naglabas ito ng isang mapanganib na aura. Napahinto ang puso ni Shirley. Siguro dahil balak na niyang mamatay, hindi siya natatakot. "Carter, pagdurusahan ko ang kinahinatnan ng landas na pinili ko. Wag ka nang mangialam sa buhay ko." "Pinatay mo ang anak ko at sasabihan mo ko na wag mangialam sa buhay mo? Shirley, sasabihin ko sa'yo ngayon din na ipapakita ko sa'yo kung gaano kamali ang desisyon mo." Nagsalita si Carter, ang kanyang mga salita ay mayroong mas malalim na kahulugan at mabagal siyang bumitaw. "Carter, anong binabalak mong gawin? Sinabi ko na sa'yo na hindi ako babalik sa St. Piaf kasama mo. Wag mo kong pilitin," tumanggi si Shirley. Maalam at malagim ang ngiti sa mga labi ni Carter. "Malalaman mo rin kung anong gagawin ko sa'yo." “...”Pinagalaw ni Shirley ang kanyang mga labi pero hindi niya alam kung ano pa ang masasabi niya. Ngunit, nakita niya ang matinding poot na nagliliyab sa mga mata ni Carter. P

Habang nagsalita si Carter ay nanlumo ang kanyang mukha. "Ang kapalit nito ay naging dugo at tubig lang ang anak namin." Ang kanyang mga mata ay napuno ng nagbabagang poot habang sinabi niya ito. "Heh." Tumawa siya ulit at tinignan si Madeline at Jeremy gamit ng kanyang mapanakit na mga mata. "May tatlo kayong anak, di ba? Ang saya niyo siguro na maging mga magulang, di ba? Anong mararamdaman ninyo kapag namatay ang anak ninyo?" "Carter," pinutol ni Jeremy si Carter. Hindi siya makikinig sa mga pahayag kagaya nito. Paano niya hahayaang sunpain ang kanyang tatlong kayamanan gamit ng mga pahayag na kagaya nito?"Carter, nakunan si Shirley dahil ikaw ang dahilan sa pagkamatay nina Adam at Cathy, kaya nawalan siya ng kagustuhang mabuhay at nagkaroon siya ng negatibong kaisipan. At iyon ang naging sanhi ng trahedyang ito. Kakaiba ka talaga para sisihin kami." Nang marinig ni Carter ang sinabi ni Jeremy ay tumawa siya. "Jeremy, sa tingin mo ba yan ang totoo? "Ang totoo ay hin