บททั้งหมดของ Ang Makasalanang Asawa ni Mr. Whitman: บทที่ 1911 - บทที่ 1920

Makahulugan niyang sabi, ngunit hindi ito naintindihan ng dalawang bodyguards. Hindi balak ni Carter na magpaliwanag, tumalikod siya at lumabas ng study at nagpunta sa kwarto ni Shirley. Sa sandaling ito, naghahanda ang katulong na punasan ang katawan ni Shirley. Nang makita niyang nandito si Carter, binaba ng katulong ang tuwalyang hawak niya at umalis ng kwarto. Sinulyapan ni Shirley si Carter, at natural, iniwasan niya ang tingin niya nang may pandidiri. Hindi ito pinansin ni Carter. Naglakad siya papunta sa kama, kinuha ang tuwalya na nilapag ng katulong, binasa ito sa palanggana ng maligamgam na tubig, at pinigaan ito. Hawak niya ang isang maligamgam tuwalya at mabagal na nilapitan ang mukha ni Shirley, pero iniwas ni Shirley ang kanyang mukha sa pandidiri. "Alam mong ayaw kitang makita ngayon. Labas." Direkta siyang pinalayas ni Shirley. Sandaling huminto si Carter, pero sa sumunod na segundo, malumanay niyang dinampi ang tuwalya sa mukha ni Shirley. Gusto itong i

Sa mga sumunod na araw, hindi kinakabahan si Madeline. Ngunit, bilang isang ina, nangungulila siya para kay Lilian dahil wala ito sa tabi niya. Nakikita niya lang ng kanyang munting prinsesa mula sa isang maikling video araw-araw. Noong una ay gustong maghanap ni Madeline ng oras na pumunta sa F Country para makita niya nang personal ang kanyang anak, pero nagkataon na tumanggap ang kumpanya ng dalawang bagong proyekto na kailangan ng kanyang tulong. Wala nang ibang mas magaling o mas propesyonal pa sa kanya sa Glendale pagdating sa pagdidisenyo ng alahas at paggawa ng pabango. Binuhos ni Madeline ang kanyang sarili sa trabaho. Nagdisenyo siya ng isang pares ng wedding ring at isang korona na may belo ayon sa utos ng customer. Para naman sa kagustuhan ng customer sa pabango, mabilis na gumawa ng isang samples si Madeline na kapareho ng amoy sa kanilang hiningi, pagkatapos ay sinabihan niya ang kanyang sekretarya na si Coco na pumunta sa lugar kung saan sila magkikita kasama n

Tinignan ni Carter si Madeline nang may bahagyang ngiti. "Tama ang sagot mo. Ang totoo, may napansin ka na at naghinala na mayroong mali sa inumin, hindi ba? Napakatalino mo pa rin, Eveline, pero huli na ang lahat." Maingat na tinignan ni Madeline si Carter na mayroong tusong ngiti sa kanyang mukha. Sinubukan niyang gamitin ang kanyang para palihim na tawagan si Jeremy, pero biglang lumapit ang bodyguard sa tabi at inagaw ang cellphone ni Madeline. "Ibalik mo yan!" Iniunat ni Madeline ang kanyang kamay para hablutin ito. Ngunit, biglang humakbang si Carter papunta sa kanya. Matangkad si Carter. Kahit na hindi maliit si Madeline, mayroon pa ring pagkakaiba sa kanilang taas habang nakatayo siya sa harapan ng lalaki. Nalalamangan siya ng anyo ni Carter. Gustong tumakas ni Madeline, ngunit biglang hinawakan ni Carter ang braso niya at kinulong si Madeline sa pagitan niya at ng pader. Kumunot ang noo ni Madeline. Inangat niya ang kanyang mga mata at tumingin sa mga mata ni Ca

Nagmadali si Coco para buksan ang pinto at nakita niya si Jeremy na mukhang nagmamadali. “Mr. Whitman.”"Asan si Linnie?" Sumugod si Jeremy sa loob ng kwarto, pero pagkatapos niyang tumingin sa buong kwarto, hindi niya nakita si Madeline. "Hindi ba kasama mo si Linnie? Asan siya?" Bumilis ang tibok ng puso ni Jeremy. Tinignan ni Coco si Jeremy nang may nalilito at kinakabahang ekspresyon sa kanyang mukha sabay nagpaliwanag. "Sa sandaling iyon, sabi ni Ms. Montgomery ay mayroon raw naiwang dokumento sa kotse at sinabihan ako na bumaba kasama niya para kunin ito, pero sa sandaling makarating ako sa pinto, sumama ang pakiramdam ko, at pagkatapos, hindi ko na alam kung anong nangyari. Nang magising ako, nasa kama na ako… Sa tingin ko si Ms. Montgomery ang tumulong sa'kin na pumunta sa kama…" Pinakinggan ni Jeremy ang sinabi ni Coco pero ang kanyang mga mata ay nakatitig nang maigi sa dalawang baso ng lemonade na nasa mesa ng sala. "Ininom mo ba to?" tanong niya. Tumango si

"Hindi ba halata kung anong gusto kong gawin? Gusto kong iparanas sa'yo kung anong pakiramdam na mawala ang taong minamahal mo, habang-buhay." “...”“Carter! Carter!”Beep—Nang pipigilan siya ni Jeremy, narinig niya ang busy tone sa kanilang linya. Binaba ni Carter ang tawag at lumipad ang eroplano pagkatapos ng sampung minuto. Kaagad na bumili ng plane ticket si Jeremy papuntang St. Piaf online. Nang pauwi na siya para mag-impake, bigla siyang nakatanggap ng tawag mula sa guro. Sa kabilang linya, humikbi ang guro ni Jackson at pabulong na nagsabi, "Mr. Whitman, may sunog sa school ngayon lang. Nagmamadali kaming patayin ang sunog, tapos nawala sina Jackson at isa pang bata sa klase pagkatapos naming mapatay ang apoy. Tinignan na namin ang security footage at nakita namin ang dalawang lalaki na sapilitan silang kinuha sa gitna ng sunog." Pagkatapos niya itong malaman, kaagad na nagpunta si Jeremy sa paaralan para tignan ang footage. Nang makita niya ang dalawang lalakin