บททั้งหมดของ Black Butterfly (Queen of the Gangsters): บทที่ 121 - บทที่ 130

Bella's POVPagpasok ko sa loob ng kuwarto ko ay una ko pinuntahan si Taki. Nakahinga ako ng maluwag na makitang okay siya. Ilang minuto ko siyang pinagmamasdan, mahimbing pa rin siyang natutulog. Nagpapasalamat ako na walang nangyari sa kanya na masama. Nagpasya akong pumasok ako sa loob ng cr. Tinignan ko ang aking sarili sa salamin.Who am I? Ito ang paulit-ulit na tanong sa aking isip."Ako ba talaga si Black Butterfly?" tanong ko sa aking sarili.Black Butterfly.Bakit pakiramdam ko ay parte ito ng aking pagkatao? Ilang beses na nababanggit sa akin ito. Una ay si Inspiration at ngayon si Uno. Naalala ko bigla ang pinag-usapan naming dalawa ni Uno kanina.Nagising ako na masakit ang tiyan ko."Mabuti naman at gising kana," anang ng matinis na boses.Mabilis na nilingon ko siya. Siya ang sumuntok sa akin na dahilan na pagkahimatay ko! "Who are you? Ano'ng kailangan mo sa akin?"Isang ngiti ang binigay niya na nakapagpakaba sa akin. "My dear Bella," sabay hawak sa pisngi ko. "I'm Ca

Taki's POVNapabuntong hininga ako na tapusin ko ang tawag na iyon. Nakausap ko si Rei na hindi siya makakasama sa pupuntahan namin. May problema sa family niya. Mabuti na lang kanina nakausap ko Reus na hindi matutuloy ang pagpili ng bagong Emperor. Napostpone ito dahil sa pagkawala ni Jarvis. Alam ko na kasama ni Jarvis si Bella. Nakita ko sa cctv ng hospital na pagmamay ari namin. At hanggang ngayon ay wala pa kaming lead kung saan tinago ni Jarvis si Bella."Taki Saisuke."Hinamig ko ang sarili at tinignan ko kung sino ang tumawag sa akin. Isang lalaki na nakasuot ng business suit ang nakita ko. "Yes?" kunot noong wika ko.Parang pamilyar siya."I'm Andrei," sabay lahad niya ng kanyang kamay sa akin.Hindi ko inabot iyon at tinititigan lang.Binawi niya iyon at pormal na tumingin sa akin. "Fiance ako ng Ate Pamela mo."Dahil sa sinabi niyang pangalan ay lalo akong nagseryoso. "I have no sister. Excuse me," paalam ko sa kanya."We are getting married."Napatigil ako sa paglalakad

Jarvis' POVNagising ako na marinig ko ang tunog na galing sa cellphone ko. Kahit pa inaantok ay kinuha ko ito. Doon ko napansin na hawak pa rin pala ni Bella ang kanang kamay ko. Hindi ko maiwasang ngumiti. It makes me happy. Dahil sa ayaw ko na magising siya ay ang kaliwang kamay ko ang ginamit para abutin ang cellphone ko sa table.Galing ang message kay Rain. Natulog ba ang lalaking ito? Napangiti ako na mabasa ang message niya, mukhang naayos na niya ang lahat. Natigilan ako na makita ko ang messages ni Ate Pam. Nakasaad doon ang pagkikita nila ni Kier na nauwi sa hindi maganda. Pagdating talaga kay Kier ay lumalambot ang puso ni Ate Pam. Labis na kinalungkot nito ang hindi pagtanggap ni Kier sa buhay niya. Sinabi rin niya ang kagustuhan ni Kier na ibalik na si Bella sa Manila kapalit na pagtanggap niya kay Ate Pam.How pathetic, Kier.Napahigpit ang hawak ko sa cellphone.Napatingin ako kay Bella na mahimbing pa ring natutulog. Biglang nawala ang lahat ng inis na nararamdaman

Bella's POVNang magmulat ako, nasilayan ko si Jarvis na nakatitig sa akin. Doon ko narealize ang aking nagawa."Ah... Kukunin ko lang yung dessert natin ah!" nagmamadaling tumayo ako.Mabibilis at malalaking hakbang ang ginawa ko. Ramdam ko ang pag iinit ng pisngi ko. Mali! Sobrang mali ang ginawa ko! Dapat hindi ako tumugon sa halik na iyon! Dapat hindi ko siya muling hinalikan! Omg! Hindi kaya dahil ito sa wine na nainom ko? Kaya ganoon na lamang ang lakas ng loob ko na gawin iyon?Sa sobrang gulo ng utak ko ay hindi ko namalayan na natapilok ako. Ang nangyari ay nadapa ako at nauntog ng malakas sa isang bato."Bella?!" rinig ko na malakas na sigaw ni Jarvis.Nakaramdam ako ng pagkahilo at bago magdilim ang lahat ay nakita ko si Jarvis na sobrang nag-aalala na tumatakbo papunta sa direksiyon ko.Jarvis... Freak...Jarvis' POVShit! Ilang ulit ko na minura ang aking sarili sa nangyari kay Bella. Hinaplos ko ang kanyang noo na nasugatan. Hindi na ako mapakali dahil hindi pa rin ito n

Taki’s POV Cemetery Nakatitig ako sa lapidang pinagawa namin para kay Bella habang inaalala ko ang kalagayan niya ngayon sa hospital. Gustong gusto ko nang umalis para puntahan si Bella pero hindi pa pwede. Isang tapik sa balikat ang nakapag pagising sa akin. Nilingon ko iyon na makitang si Rei ang mag gawa nun. “Rei,” sambit ko. “Ano na ang plano?” seryosong tanong niya sa akin. Bigla ako napaisip sa tanong niya. Ano na nga ba ang plano? Napasulyap ako sa father ni Bella na nakatingin din sa akin. Marahil narinig niya ang tanong ni Rei. Isang desisyon ang nabuo sa aking isipan. “Babalik ako ng Japan,” pinal na wika ko. Tumango-tango siya bilang pagsang ayon niya sa akin. “Hindi muna ako babalik ng Japan dahil may kailangan pa akong tapusin dito,” kaswal na sabi niya. Napatingin naman ako kanila Ryuuji at Natsume. Tumikhim si Ryuuji bago magsalita. “You already know my answer,” seryosong sabi niya. Napailing na lamang ako. Dahil nga sa “pagkamatay” ni Bella ay kasabay niyon