Início / Todos / Wrong Time in a Right Place / Capítulo 1 - Capítulo 10

Todos os capítulos de Wrong Time in a Right Place : Capítulo 1 - Capítulo 10

23 Capítulos

Simula

Everything happens for a reason. No matter how hard things seem to be, there will always be a reason for it. I believe that everyone was born because they had something good and sole purpose for this world. Pinanganak mang buo o kulang, may ibang klaseng kakayahan o normal, mayaman o mahirap, lahat ay may dapat punan sa mundong ating ginagalawan. Nothing happens by chance or by means of good or bad luck. Siguro, sa una maraming tanong kung bakit nangyari ang isang bagay, o bakit ikaw ang pinili para maranasan iyon. But along the way, when we finally realized that the circumstances that we experienced are the things that make us who we are, acceptance will follow. And while we accept the things that life throws us, good or bad, we tend to understand everything. Regardless of the events, the people, the time, the pain, the happiness that we encounter, life is what you make it. Let me

Chapter 1

A happy day. Yes, indeed it was a happy day for me. Hindi ko maiwasang mapangiti habang inaalala ang mga nangyari sa araw na iyon. Sa mga nagdaang buwan, nahaluan ng masayang disposisyon ang pang araw-araw ko. Tumingala ako at tila ba nakikisama ang mga dahon habang sumasayaw sa ihip ng hangin. Masaya. Sana mag tuloy-tuloy na. Napatigil ako sa paghakbang sa gilid ng kalsada at pinagmasdan ang mga taong nakakasabay sa pag-abang na pumitik ang berdeng ilaw ng traffic light para makatawid. “Shea!” Napalingon ako. “Dito na kami dadaan, see you tomorrow!" sabay kaway ng tumawag sa akin. I smiled again and can’t help to wave back at them. "Mag-ingat din kayo." The green light flashed at nagsimula nang gumalaw ang mga naghihintay. Nakisabay ako sa pag uunahan

Chapter 2

"Almeda, Shea Jade."Napatayo ako nang tinawag ang aking pangalan. Isa-isang binibigay ng aming guro ang mga test papers. Kakatapos lang ng midterms kaya wala na masyadong ginagawa sa araw na iyon. "Congratulations, you got a perfect score again. Just be consistent and you'll be good," pagpupuri ng teacher ko sa Science Nahihiya akong napangiti at nagpasalamat. Bumalik ako sa aking inuupuan ng mapabaling ang lahat ng kaklase ko. "Grabe naman Shea!" "Turuan mo naman kami!" "Congrats! Puwede bang mag pa tutor na lang sa'yo?" "Hmmp! Pasikat na naman!" Iba-ibang reaksyon ang inaani ko sa tuwing nakakakuha ako ng mataas na score sa mga quizzes and exams. Tahimik na lang akong bumalik sa aking upuan at di na pinansin ang mga hinaing nila. May mga umiirap, may tila nagmamakaawa na at may namamangha pa din. Sanay na d

Chapter 3

Mabilis na lumipas ang mga araw at naging abala ako sa mga school activities. Sunod-sunod ang mga naging ganap sa aming paaralan kaya halos lahat kaming magkaklase ay sinusulit na ang mga araw na wala pang pasok. Halos makalimutan ko na din ang nangyari nung mga nakaraang linggo. Malimit na ding dumalaw ang mga panaginip ko dahil inaabala ko na lang ang aking sarili sa pag babasa at pag-aaral. Labis akong nagpapasalamat doon. Things are getting better I guess. Abala ako sa paglalakad-lakad at pagtingin sa kiosk ng mga seniors. Pansamantala akong umalis muna sa aming booth para makapaglibot na rin. Natutuwa akong pagmasdan ang mga nagbabantay sa booth nila habang sumasayaw para makakuha pa ng attention ng ibang mag-aaral. Ang iba naman ay halos habulin na ang mga prospect nilang costumers. Habang abala, naramdaman ko ang pag vibrate ng aking lumang cellphone. Kinuha ko iyon mula sa dala kong maliit na bag at binasa ang mensahe. Ga

Chapter 4

My father bought so many stuffs. Galing Maynila daw lahat ng iyon. Bumili din siya ng mga kakailanganin ko sa school. Damit, sapatos, mga gamit sa bahay at kung ano-anu pa. Habang nag-aayos ng kanyang mga dala, naupo ako sa kanyang tabi at tumulong na din. "Sige na anak, magpahinga kana muna at mag-aral, ako na dito." "Kumusta ka Pa?" binalewala ko ang kanyang sinabi. Ang huli naming pagkikita ay noong nakaraang taon. Birthday ko iyon at naaalala ko pa na hindi din naman siya nagtagal. Bumalik din sa trabaho pagkatapos ng ilang araw. Pinagmasdan ko ang kanyang mukha. Malaki ang itinanda ni papa. Mas dumadami rin ang puti niyang buhok. Sa aming dalawa siya ang mas pagod. Hindi ko alam kung anong nang klase ng trabaho ang meron siya ngayon dahil hindi niya masyadong nababanggit. Isang beses narinig kong sinabi niya kay lola na nagsisilbi siyang driver ng isang mayamang pam

Chapter 5

Paulit-ulit akong namamangha sa natatanaw ko sa bakuran ng mga Chrysalis. Sa aking paglalakad, hindi ko namalayan na napapalayo na ako sa mansiyon. Lumingon ako at tinanaw ang pinanggalingan. Mabilis lang naman sigurong bumalik mamaya kaya pinagpatuloy ko na muna ang pamamasyal. Sa bandang kaliwa ng mansyon, may natanaw akong munting kakahuyan. Hindi naman gaanong masukal kaya naisipan kong lapitan iyon. Due to my curiosity, lakad-takbo ang ginawa ko, naeexcite sa kung ano ang puwedeng madatnan doon. I always love nature. Kahit hindi pa man ako nakakapunta ng ibang lugar, sa aming barrio mismo sapat na para hangaan ang mga tanawin. Medyo bulubundukin ang silangan ng Victorias. May mga magagandang ilog at sapa na kinagigiliwan ng mga naroon. Sa kanlurang bahagi naman ang mga dagat pero sabi ni Lola ay medyo malayo na daw iyon. Minsan ko na ring naisip na sana makapunta din ako sa ibang lugar. But I guess, okay na muna siguro ito.

Chapter 6

Mabilis na dumaan ang mga araw. I'm back with my usual routine, bahay-eskwelahan. Nakapagtrabaho si Papa pero na destino naman siya sa karatig-bayan kaya hindi rin siya makakauwi dahil nga stay-in daw sila doon. Medyo nalungkot ako dahil akala ko ay magkakasama na kami. Pero wala naman akong magagawa, atleast di naman masyadong malayo ang kanyang pinagtatrabuan kumpara sa Maynila. Malakas ang ulan kaya naisipan kong tumigil muna sa isang tiyangge para magpasilong bago tumulak sa sasakyan ng traysikel papuntang school. Habang pinagmamasdan ang malalaking patak ng ulan, sumagi sa isip ko ang imahe ng lalaking nakilala ko sa mansiyon ng mga Chrysalis. Alam ko ang mga lalaking katulad niya. Siguro nga ay mas matanda siya sa akin ng ilang taon, but with his built, he looks more manlier and older than his age. He's the type of the guy that I can't reach. Mayaman at mukhang playboy. Probably the girls everywhere will flock just

Chapter 7

Kinabukasan ay nakakaramdam pa din ako ng hindi maganda. Expecting things to happen within the day. Hindi ko na ipinahalata kay Maureen na may bumabagabag sa akin dahil siguradong mangungulit na naman iyon. Nag-iisa akong kumain sa canteen. Lunch namin kaya marami akong nakakasabay. But there are classes na on-going pa din. Ang iba ay abala sa mga kanya-kanyang activities. Bigla kong naalala ang naging panaginip ko kahapon sa library. Pinilit ko ibalik kagabi para makita ang mukha ng babae pero hindi na naulit iyon. Ang tanging naaalala ko lang ay ang kanyang pangalan. Aia... Yes, that's it.. Aia. I'm really worried because the past years, wala naman akong napanaginipan na insidente na nangyari sa school. Kahapon lang. Tinapos ko ang aking pagkain para makabalik na ng classroom. Medyo may kalayuan din ang building ng canteen kaya naisipan kong sa kabilang side na lang dumaa

Chapter 8

Mabilis akong nakarating ng bahay dahil sa paghatid ni Aia. As usual, Tom welcomed me. He stretched his back at magaang tumalon-talon papunta sa akin. Kinarga ko naman siya at pumasok na ng bahay. Sinalubong ako ni Lolo Vico. "Aba eh, apo sino ang naghatid sa'yo pauwi?" Ngumiti ako at nagmano. "Bagong kaibigan ko po Lolo." Namangha si Lolo sa aking sinabi. Wala akong nababanggit na naging kaibigan simula noong mag-aral ako. Ngayon lang. "Mabuti naman at nagkakaroon kana ng kaibigan. Akala nga'y mag-aakyat na ng ligaw sa'yo." humalakhak si Lolo. "Anong ligaw-ligaw iyan ha?" lumabas si Lola sa kusina. Ngumiwi ako. Lumapit na lang ako at nagmano rin sa kanya. "Bata ka pa Shea! At alam mo naman na..." Hindi niya tinapos ang kanyang sasabihin. At the back of m

Chapter 9

Napabalikwas ako ng bangon. Panaginip na naman ulit. Pumikit ako ng mariin para alalahanin ang naging panaginip ko pero hindi na naging malinaw pa ang mga nangyari. Huminga ako ng malalim para kalmahin ang sarili bago bumangon. The usual day and my usual routine. Sabado at walang pasok kaya naman napatingin ako sa oras. Alas-sais pa lang ng umaga. Kadalasan pag walang pasok ay tanghali na akong nagigising. Pero ngayon napaaga dahil sa dumalaw na panaginip. Tahimik ang buong kabahayan ng bumaba ako. May nakita akong papel na nasa mesa. Meron iyong sulat-kamay ni Lola na nagsasaad na pumunta sila ng bukid. Matapos basahin ay lumabas na lamang ako at nagsimulang magdilig ng mga halaman. Kagabi, tadtad ng text ni Aia ang cellphone ko. Nag-aayang mamasyal daw sa bayan. Hindi ko alam ang isasagot dahil siguradong mag-aalala na naman si Lola. Pero hindi niya talaga ako tinigilan kaya naman bago maghanda ay gagawa muna ako ng mga

ANTERIOR

PRÓXIMO

ESCANEIE O CÓDIGO PARA LER NO APP

DMCA.com Protection Status