บททั้งหมดของ Revenge of the Century: บทที่ 21 - บทที่ 30

Katulad sa pagsisimula nito sa kanyang kwento, inobserbahan ni Rosie ang matanda kung may alam ba siya sa dati nitong asawa. Tinitignan niya kung may alam ba ito sa pagkabampira nito sa pamamagitan ng pagtitig niya sa kanyang mata. Ngunit mukhang magaling magtago ang matanda ng sekreto dahil ni isang reaksyo'y walang nakuha si Rosie. Ganun pa rin ang kanyang ekspresyon kahit na pilit pinapakiramdaman ng dalaga ito. Sa hindi mawaring dahilan, wala siyang maramdamang kakaiba sa kanya. "Alam niyo ba ang naging katapusan ng kwento?" pagtatanong ni Rosie na umalis sa pagkakasandal. Tumagilid pa kaunti ang ulo nito't pinagmasdan ang buong mukha ng matanda. "Sa huli, nawala sa lahi ng mga bampira ang angkan na iyon. Nakakatuwa lang dahil tama lang sa kanilang mamatay. Dahil dapat parusahan ang mga katulad nilang walang tamang nagagawa sa mundong ito. Kung tutuusin, napakagaling ng sumulat ng kwentong iyon. Alam niyo kung bakit?" Sinandal ni Rosie ang kanyang ulo sa kamay nitong n

Natigil sa paglayo si Rosie at mariing napatitig sa mata ng lalaki na napupuno ngayon ng inis. Bumuntong hininga pa ito bago muling magsalita. "Fine, tell me your reason. Bakit ka nandito? And I know kung bakit ayoko mo sa akin. I'm sorry for what I did to your mother but I think, we really have to end this." "No!" pikit matang sagot ni Claude na kaunting humigpit ang hawak kay Rosie. Tinulak niya ang babae sa kama saka tinungkod ang kamay sa magkabilaang gilid nito. Napahiga pa kaunti si Rosie nang maglapit ang mukha nilang dalawa. "I don't care what you did to Mom, because I hate you for how you're playing with my feelings.""Hindi ko pinaglalaruan ang damdamin mo Claude, ilang beses kong sinabi sa'yong tapusin na na--""Then why?!" malakas na sigaw ng lalaki. "Why did you say to me how much you love me?! Bakit?! Bakit pinaasa mo ako kung sa huli wala rin pa lang patutunguhan ang meron sa ating dalawa? Asawa pa rin kita, Rosie. At sa sinabi mo

Napahilamos sa mukha si Claude ng maalala ang nangyari. Hindi niya kilala ang mga lalaking nanakit sa kanya dahil ngayon niya lang sila nakita. Ngunit hindi maalis sa isipan niya ang mata ng sumakal sa kanya mismo. Hindi niya alam kung nagha-hallucinate lang ba siya o ano, pero nakita niyang unti-unting naging pula ang mata ng lalaki kanina bago siya mawalan ng malay. "Claude..." pagkukuha ni Rosie ng atensyon nito na kanyang ikinalingon sa kanya. Mahabang buntong hininga ang pinakawalan bago ngumiti. "Ayos lang, masyado lang akong pagod. Salamat pala sa pagpunta mo rito sa akin. Don't worry, ayos lang ako," paniniguro niyang sagot na ikinangiti kaunti ng dalaga."Kung ganun, mauuna na ako. Huwag mong pagudin ang sarili mo at ku--" hindi natapos ni Rosie ang sinasabi sa pagyakap sa kanya nito. "I missed you..." may ngiti sa labing sabi ni Claude. Gusto niyang tanungin ang nangyari sa engagement party, ngunit ayaw niya itong itanong dahi

Tiningnan niya ang matanda na nagpabago ng kulay sa isa niyang mata. Nanghina agad si Mr. Vlad sa pakiramdam na parang may sumasakal sa kanya kahit wala naman. Natigil lang sa pagtitig si Rosie rito nang isa na sa mga council ang pumigil sa kanyang ginagawa. Kaya sa huli, muling humarap si Rosie sa mga council na naghihintay ng kanyang sagot. "Tama po siya ng sinabi... galing pong Orpheus clan si Claude. Anak po siya ng namumuno ng angkan na iyon." Napasinghap ang mga nakarinig habang nanatiling walang imik ang ilan sa mga council. Nagsimulang bumalot ang pagka seryoso sa mga mukha nila dahil importante para sa kanila ang impormasyon na ito. Sa nangyari kasi sa nakaraan, ayaw na nilang maganap muli ang dapat ay matagal ng kinalimutan. Sa sobrang importante, ang marinig lamang ang pangalan ng Orpheus clan ang nagbibigay ng pangamba sa

"Claude...?" Naglakad palapit si Claude sa kanya't kinorner ito sa mesa. Napasandal ang balakang ng dalaga sa mesa kaya kinuha itong tiyansa ni Claude upang itungkod ang dalawa nitong kamay sa magkabilang gilid nito. Madilim ang buong mukha nito na nakatitig sa mata ng dalaga na pinapakiramdaman ang mga susunod nitong gagawin. "Leave him," may diin at galit na saad ni Claude. Kumunot ang noo ni Rosie at naguguluhang tinignan lalo ang lalaki. "Ano bang sinasabi mo?" "Nicklaus. That f*cking bastard. Leave him!" Napapikit ito sa galit at inis na lumayo kay Rosie. Sinabunutan nito ang buhok bago muling bumalik sa pwesto nilang dalawa. Pero ngayon, mas malapit na ito sa kanya na halos wala ng natitirang distansya sa pagi