บททั้งหมดของ Lie To Marry The CEO: บทที่ 21 - บทที่ 30

Kapag nabuko, saan ako pupulutin? Mabuti sana kung si Lucas lang ang sasalo sa lahat ng ito pero hindi, e. Kasama ako! Ako itong kumikilos sa planong 'to kaya malamang. sa akin ibubuhos ng mga Melgarejo ang galit nila. Anong pwede nilang ibato sakin? Sinungaling? Magnanakaw ng identity? Ilusyunada? Fake? Social climber? Manggagamit? Gold digger? Paano naman kapag nalaman na nila ang tunay na pagkatao ko? Sasabihan na nila akong mukhang pera? B*bo? Hampaslupa? Pokp*k? Mabuti sana kung masasakit na salita lang, kaya ko pang lunukin. Paano kung ipakulong nila ako? "Do you know each other?" Napakurap-kurap ako nang humarap sakin si Cosimo at nagtanong ng ganoon. Sinulyapan ko si Rubio na nakatayo pa rin sa harapan namin at naghihintay lang ng isasagot ko. Wala sa hulog na ngumiti ako kay Cosimo. Maiksi lang ang naging punit ng ngiti ko kaya mapapansin ni Rubio na kinakabahan ako. Bakit ba kasi nandito ang lalaking 'to? Naka-busines

"Anong oras na, bakit ka pa pumunta rito?" bungad ko matapos naming maghiwalay mula sa mahigpit na yakap. Maganda ang ngiti niya at talagang nakadikit sakin ang tingin. Na-miss ko siya. "Hindi mo 'ko na-miss?" siya na tunog nang-aasar. Kakasabi ko lang no'n sa utak ko! Natawa na lang ako pero nang maalala ang huling tagpo naming dalawa, nahiya ako. Umiwas ako ng tingin habang nangingiti. Alam ko na ngayon na may gusto siya sakin kaya naiilang ako. Hindi ko na alam kung paano pa siya pakikisamahan. Dapat cool lang ako. Hindi naman kasi siya ang unang lalaki na nagtapat sakin. Ang kaso, may gusto rin ako sa kaniya. "Bakit ikaw? Na-miss mo 'ko?" Binalik ko ang tanong. "Oo syempre." Walang kahirap-hirap niyang sagot. Tinikom ko ang bibig para hindi pumunit nang malaki ang ngiti. Sinilip niya ang mukha ko dahil nakahilig ako sa bar. Hindi ko tuloy naiwasang salubungin ang tingin niya. Nagtaas-baba ang tingin niya sa akin. Sinilip pa niya ang sapatos ko gayung nakaupo kamin

Nakakapagod. Sa loob ng tatlong araw, pag-uwi ni Cosimo, nagpanggap akong wala lang. I didn't confront him or even point a finger at his face. Naging kalmado ako, mababa ang boses at malumanay sa mga nagdaang araw. It drains me. Pakiramdam ko isa akong malaking duwag para hindi ihayag ang totoong nararamdaman. Galit ako. Iyon lang. He said we should mind our own business. Pinapangatawanan naman niya iyon habang ako... sinusubukan pa lang. I wanted to lash out at him and ask about Frida but then... I refrained. Gusto ni Lucas na pakisamahan ko nang maayos si Cosimo. Ito naman ako... sunod-sunuran. "Are you ready?" Tanong niya nang magkasabay kami palabas sa kaniya-kaniyang kwarto. I smiled. "Yeah." Sinilip ko ang travel bag na nasa likuran, nakasukbit na sa kaniyang balikat. "You bring all the things you need?" "Yeah." He's still treating me good as what he should. Palagi akong maaga kung gumising at hindi na rin ginagabi sa pag-uwi. I've been consistent on doing it so that we can

It was steamy, wild and sexy. Iniupo niya lang ako sa lamesa, doon na ginawan. Hindi pa siya nakuntento sa isang beses lang... dinala pa niya ako sa kama at doon na inubos ang lahat ng init na kaniyang nararamdaman. It was tiring. Naghahabol ako ng hininga matapos niyang magpakawala sa kaloob-looban ko. Now, the moonlight strikes the window as the blinds were left open. It's the only thing that lights up this whole room. Cosimo was the one who stood up to turn off the lights after he got recovered from... you know. Pangatlong beses na ito. Grabe, Liana, hindi ka talaga nag-iisip! Hindi ko maalala kung anong tumatakbo sa isip ko kanina at nagpadala ako sa mga hawak niya. Bakit ang rupok ko naman? Hawak lang 'yon! Bakit humantong sa... Pero bakit ganito ako ngayon? Nagsisisi ba ako? Nag-enjoy rin naman ako kanin-- Bwisit! Paano kung mabuntis ako? Hindi kami gumamit ng condom! Hindi rin ako nagpi-pills! "Are you asleep?" Nawala na ako sa iniisip at napangiti na lang sa naging ta

Sa gabing iyon, sabay kaming umuwi ni Cosimo. Buong araw akong nasa opisina niya dahil hindi na niya ako pinaalis pa. Wala rin naman akong gagawin sa araw na iyon kaya pumayag na lang akong sumama sa iba pa niyang meetings dahil inaaya niya ako. Roon lang ako nagkaroon ng idea sa kung paano ba talaga sila nagmi-meeting. Mahirap pala at nakakaubos ng braincells. Wala akong naintindihan sa mga pinag-uusapan nila pati na rin ang naging presentation. Tungkol yata iyon sa business meeting na sinadya niya sa Bacolod noon. Ilang beses ko kasing narinig ang lugar na iyon sa usapan nila. Sa huli pa nga ay nagpalakpakan sila, nagkamayan at nagpalitan pa ng 'congratulations'. Tuwang-tuwa sila nang matapos ang meeting. Doon ko lang na-realize na naging successful pala ang ginawang pakikipagnegosasyon ni Cosimo sa nasabing confidential meeting sa Bacolod. "You know what? Mag-celebrate tayo para sa success mo!" Tinaas ko ang bote ng Moet & Chandon at dalawang wine glas