บททั้งหมดของ You Are My Savior: บทที่ 11 - บทที่ 20

Rhianna'sPOV"Leo, ikaw daw magtuturo sakin?" tanong ko nang makalapit ako sa kaniya. Paglabas ko ng Head Quarters ay nakasalubong ko si Brandon at sinabi sakin na si Leo na daw ang magtuturo sakin. Lumingon sakin si Leo saka ibinalik ang tingin sa baril na hawak. "Sa susunod nalang kita tuturuan." wika niya at tumalikod siya papuntang Head Quarters. Nasaktan ako sa sinabi niya. Dahil ba sa hindi ako nagpaalam sa kanya kaya ayaw niya na akong turuan? Hindi ko namalayan na tumulo na pala ang aking mga luha. Pinahid ko iyon ng palad ko. Hindi niya ako dapat makitang ganito. Hindi ko ipapakita sa kanya na mahina ako. "Hi Leo, tara mag-ensayo tayo." wika ng isang tinig sa aking likuran. Boses pa lang, alam kong si Carmela ang nagsalita. Lumingon ako at nakita na palapit sa kinaroroonan ko sina Alexandra, Harold, Carmela at si Leo. Umalis ako sa kinatatayuan ko. Pupunta nalang ako sa Head Quarters at doon muna mananatili. Nang matapat ako sa kanila. Kinuha ni Alexandra ang kamay ko.

Namamayani ang katahimikan ng gabi. Tanging ang tunog ng aming kobyertos ang maririnig ng mga pagkakataong yun. Walang sinuman ang gustong magsalita samin. Bumuntong-hininga si Leo. Napatingin ako sa kaniya."Ang lalim nun ah." biro ko sa kanya. Tumingin siya sakin. Ibinalik ko agad ang atensyon sa pagkain bang magtama ang aming mata. Hindi ko parin kayang magtagal sa titig niya. Pakiramdam ko mawawalan ako ng malay."I'm want to say sorry sa nangyari kanina. Hindi ko sinasadya. Nadala lang ako." wika niya. Bakit parang napakasakit na marinig ang mga katagang iyon sa kaniya. Na hindi bukal sa kaniya ang paghalik niya sakin. Parang may punyal na sumaksak sa aking dibdib. Napakasakit. Napalunok ako. Hindi ko dapat ipahalata sa kaniya na naaapektuhan ako sa sinabi niya. Ayaw kong isipin niya na may gusto ako sa kaniya. Baka mapahiya lang ako."Ayos lang yun. Nadala din ako." wika ko at agad na tumayo para ligpitin ang aking pinagkainan. Tumayo na rin si Leo."Ireready ko lang mga gamit

Rhianna'sPOVNandito kami sa silid kung saan ginagawa ang pagpupulong dahil sa susunod na araw na ang gagawin naming pagliligtas sa aking Ina at Kapatid. May pinadala na tauhan para icheck ang lugar at nakita niya na nandun pa ang aking Ina at Kapatid dahil nandun pa ang mga tagapagbantay. Pinagplanuhan namin mga dapat gawin. Syempre sinabi ko sa kanila kung saang bahagi ng bahay ang ligtas at hindi sila makikita ng mga tagapagbantay."Kailangan may kanya-kanyang partner ang bawat isa. Para mas mapabilis ang trabaho at hindi mapansin ng mga tagapagbantay ang ating presensya." wika ni Leo habang nakaharap sa kanila."Pwede tayo ang magpartner Leo?" wika ni Carmela at may kasama pang pagtaas ng kamay. Nagtaas naman ng kamay si Brandon."Kami naman ni Faith at Rhianna ang magkasama." wika niya. Napansin ko na kinuyom ni Leo ang kaniyang kamao. Subalit nawala rin iyon. Galit ba siya? Hindi ko nalang pinansin iyon."Okay. Ako at si Carmela ang magkaparehas. Brandon, Faith at Rhianna. Har

Narating na namin ang Head Quarters at agad na lumabas ng sasakyan sina Alexandra at Carmela. Pumunta sila sa backseat kung saan naroon Sina Brandon at Leo. Tinungo nila ang Head Quarters habang akay-akay ni Alexandra si Brandon samantalang akay naman ni Carmela si Leo. Pumasok sila sa loob.Lumabas na ako ng sasakyan. Lumabas narin sina Mama at Ylona mula sa backseat. Pumasok kami sa loob ng Head Quarters kasama sina Faith at Harold. Nang makarating kami sa loob ay pinaupo ko sina Mama at Ylona sa sofa. Marahil nasa silid sina Leo at Brandon kasama sina Carmela at Alexandra para gamutin ang sugat nila."Malaki ang tama ni Leo. Sa tingin mo kaya iyon ni Alexandra?" tanong ni Faith kay Harold. Nakatayo sila sa gilid sa tabi ng bintana."Kaya niya yun. Magaling si Alexandra." wika ni Harold at tiningnan ako napatingin narin sakin si Faith."Paumanhin sa nangyari. Nang dahil sa pagliligtas niyo kay Mama at kay Ylona ay napahamak sila Brandon at Leo." wika ko. Pakiramdam ko kasalanan ko k

- Rhianna'sPOVIlang oras na ang lumipas mula nang umalis si Leo. Nagtungo siya kina Brandon para sa isang pagpupulong kasama si Carmela. Hindi ko maiwasan makaramdam ng paninibugho. Naiinis ako! Oo alam ko na na nagmamalasakit siya sakin pero katunayan lang iyon na wala siyang tiwala sakin! Pero hindi ko maiwasan makaramdam ng saya sa aking damdamin dahil sa pagmamalasakit niya sakin.Napagpasyahan kong magluto nalang ng hapunan para kahit papaano may pinagkakaabalahan ako. Patapos na ako sa pagluluto ng maulingan ko ang mga yabag na papalapit sakin."Rhianna." wika niya. Halos nanlambot ako sa aking kinatatayuan dahil sa pagbigkas niya sa aking pangalan. Kaysarap dinggin ng tinig niya. Pakiwari ko nawala yung inis na nararamdaman ko kanina. Lumingon ako sa kaniya. Nakatingin lang siya sakin. Nagbaba ako ng tingin dahil diko kayang salubungin ang mga titig niya. Lumapit siya sakin. Bumuntong-hininga muna siya bago nagsalita."Galit ka ba?" tanong niya habang papalapit siya sakin.