บททั้งหมดของ Of Roses, Thorns, and Everything Nice: บทที่ 31 - บทที่ 40

“WAKE up, sleepy head!”Adelyn groaned when Jacob pulled the curtains to the side.“Come on, it’s Saturday.” Nagtalukbong ito ng kumot. “Wala namang pasok sa trabaho kaya hindi natin kailangang gumising nang maaga—Jacob!”Nakasimangot ito nang hilahin niya pababa ang kumot.“What?” nakangiting tanong niya.“I’m naked,” Adelyn mouthed.“And so am I,” sabi naman niya.“It’s cold!”Nakipaghilahan ito ng kumot sa kanya. They were playing that little tug of war, making them laugh.“A warm bath will help you ease the cold. Bumangon ka na dahil may kikitain tayo.”“Sino?” nakakunot ang noong tanong nito.“Ang tatapos sa problema natin,” nakangiting turan niya.Nagtungo na si Jacob sa banyo at tumapat sa shower. Mayamaya pa naramdaman niyang yumakap si Adelyn sa kanya mula sa likuran.“Ah, Adelyn… this isn’t a good idea when we’re in a rush.”Inabot nito ang sabon at nagsimula nang maligo.“Don’t worry, maliligo lang naman tayo.”Napailing na lang si Jacob. She was teasing him. Malamang na gum

NAGBIBIHIS si Jacob nang pumasok si Adelyn sa kanilang silid. Nauna na itong magbihis sa kanya at bumaba na sa kusina para ayusin ang mga dadalhin nilang pagkain sa mansiyon ng lola nito. Nagpatawag na naman kasi ng family dinner ang matanda at nagpresinta ang asawa niyang magdadala sila ng pagkain dahil gusto nitong i-celebrate ang pregnancy nito kasama ang pamilya. Hindi sana gusto iyon ni Jacob, pero hindi naman siya makahindi dahil ayaw niyang magdamdam pa si Adelyn sa kanya.Nilapitan siya ni Adelyn at tinulungan sa pagbobotones ng long sleeve polo niya. Hindi ito nagsasalita habang ginagawa iyon, pero nararamdaman niyang may gustong sabihin ang asawa.Hinuli ni Jacob ang mga kamay nito at magkasunod na hinalikan ang mga iyon. “What’s the matter?”“Sa tingin mo… maging maganda kaya ang reaksiyon nila kapag nalaman nilang may paparating na bagong miyembro ang pamilya natin?” May tila lungkot sa tinig ni Adelyn at alam niya kung bakit.“Kung gano’n… nag-aalala ka pala sa sasabihin n

NAGULAT pa ang kaibigan ni Jacob nang ihimpil niya ang motorsiklo sa tapat ng bahay nito. Kaagad namang bumangon si Zyrus mula sa pagkakahiga nito sa bench sa may garden at isinara ang binabasang libro bago nito tinungo ang mababang gate at pinagbuksan siya.“Dude, long time no see,” ani Zyrus na nakipagbungguang siko pa sa kanya.Ipinasok niya ang motor at sumama rito papasok sa loob ng bahay.“Kumusta na? Ang tagal na nating hindi nagkikita. Parang kasal n’yo pa yata ni Adelyn mula noong huli tayong nagkita, ah!” Iginiya siya ng kaibigan sa minibar nito sa isang sulok ng bahay. “Nabanggit sa akin ni Emil na napasyal ka raw sa bistro niya kamakailan. Hindi ko naman inaasahan na ako naman ang papasyalan mo ngayon.”Ngumiti lang si Jacob at pinanood ito sa pagsasalin ng alak sa mga baso.“Napasyal ka. Anong balita?”Inabot niya ang isang baso at sinimsim ang laman noong whisky.“Heto.” Humugot siya ng isang malalim na buntong-hininga. “Muntik na kaming mag-away ni Adelyn.”Pero kung siy

MAAGANG gumising si Adelyn at naghanda para sa pagdalaw niya kay Nanay Larissa. Gusto niyang magtagal-tagal doon para mas marami silang oras na mag-usap. Paglabas niya ng bahay eksakto namang pagdating ng sasakyan. Bumaba mula sa driver’s seat si Jacob at iniabot sa kanya ang susi.“I’ve cleaned the mess,” ngingiti-ngiting sabi nito.Dinala ni Jacob ang kotse sa auto shop kung saan ito dating nagtatrabaho at ipinalinis ang nasukahan nito. Nag-o-ooffer din kasi ng carwash doon at madalas nililibre na ng boss dahil malapit ito kay Jacob. Mukhang madaling-araw pa lang umalis na ito dahil naibalik nito kaagad ang kotse.“Mabuti naman naibalik mo kaagad ang sasakyan. Balak ko pa naman sana magbiyahe na lang papunta kina Nanay Larissa.”“Ihahatid na kita roon, tutal naman kukunin ko sa bahay ni Zyrus ang motor ko,” anito pagkatapos ay binawi na sa kanya ang susi.Hindi naman tumanggi pa si Adelyn. Mabilis siyang nagtungo sa gawi ng passenger seat at lumulan doon.“Bakit nga pala bigla mo na

EXCITED si Jacob na madala si Adelyn sa mansiyon kung na magiging bago nilang tahanan na mag-asawa. Kaya naman dali-dali siyang umuwi. Pasipul-sipol pa siya nang makarating sa bahay. Nakaparada na sa labas ang sasakyan kaya nasisiguro ni Jacob na nakauwi na si Adelyn galing kina Nanay Larissa.Kaagad niya itong tinawag nang makapasok sa bahay.“Adelyn… where are you, love?” magiliw na tawag niya rito.Sumulpot naman ito kaagad mula sa kusina na may hawak na isang basong tubig.“Ano iyon?” nakakunot ang noong tanong nito.Nakangiting lumapit si Jacob sa asawa at hinawakan ang kamay nito.“Pagod ka na ba?”Lumagok ito ng tubig na hindi nag-aalis ng tingin sa kanya pagkatapos ay umiling.“Nakapagpahinga naman na ako pagkagaling kina Nanay. Ang totoo niyan kakagising ko lang. Bakit?”“Hayun!” Kinuha niya mula rito ang baso at ipinatong na lang iyon sa kalapit nilang estante. “Come with me.”Hinila niya ang asawa palabas ng bahay.“Sandali.” Bigla itong tumigil.Bumaling si Jacob paharap di