Todos os capítulos de The Sugar Baby : Capítulo 1 - Capítulo 10

Madilim na nang makalabas ako sa university. Hinintay ko pa kasi ang professor ni Pariah sa minor subject para ipasa ang project nitong ilang araw nang late sa deadline. Buti na lang at binigyan pa siya ng professor ng extended time nang malaman ang nangyari. Humigit ako ng hininga pagkaalala kay Pariah. Nakakaawa ang kaniyang kaibigan. Sunud-sunod ang dagok na dumating sa kaniyang buhay. Sana makayanan niya ang lahat ng ito. Hindi kasi biro ang mga naganap dito. Umihip ang malamig na hangin dala ng parating na bagyo. Niyakap ko ang sarili. Tumingala ako sa maitim na ulap na nasisinagan ng ilaw galing sa mga nakasinding lampposts. Mukhang uulan. Binilisan ko ang paglalakad. Nilampasan ko ang mga driver ng tricycles na nagtatawag ng mga pasahero. Sakto na lang ang barya ko sa bulsa pambayad sa jeep kaya wala akong choice kundi lakarin ang may kalayuan ding distansiya mula sa eskwelahan hanggang sa kanto. Inilabas ko ang ear pods at ikinonekta sa Iphone ko. Isinaksak ko ang mga ito

"Magiging kamukha mo na si Sheki sa bigat ng eyebags mo. Natutulog ka pa bang babae ka?" Mahina akong sinuntok ni Barbie sa balikat habang papalabas kami ng university.Kakatapos lang ng last subject namin. Afternoon shift ako kaya ganitong mga oras ang labasan ko. Pinindot ko ang cellphone para tingnan ang oras. Alas-otso na at malapit na rin akong ma-lowbat. "Ang sagwa naman ng reference mo. Mas nagsusuklay naman ako kaysa kay Sheki 'no at natutulog ako ng eight hours a day para healthy. Hindi ako gaya niyang dilat ang mata magdamag kaya ang itim na ng undereyes."Marahan akong naghikab. Inaantok na talaga ako. Kanina pa to mula sa second subject ko. Tinakpan ko ang bibig. Kumapit ako sa braso ni Barbie at naglalambing na inilapit ang sarili rito. "Barbs, antok na ako. Piggy ride mo ako, please." Lumabi ako at nagpapa-cute na ikinurap-kurap ang mga mata.Nanghihilakbot na pilit na inalis ni Barbie ang pagkakahawak ko rito. Animoy diring-diri sa akin. "Umalis ka nga! Nakakadiri

"O Pierce! Sa iyo na to si miss byutipul! Miss, sa kaniya ka na sumakay." Inis na tinaliman ko ng sulyap ang driver ng tricycle na sasakyan ko sana. Hindi na ako lumingon pa para tingnan si Pierce. Masisira lang ang araw ko. Good mood pa naman ako ngayon dahil nakapasa ako sa exam last week. "Seryoso ka mama? Di ba ikaw ang nakatorno dito? Bakit mo ako ipapasa sa iba?" nagtitimpi kong saad. Nagsipulan at nagkantiyawan ang mga driver na nakarinig. "Ang taray.""Palaban.""Bagay sa bata natin.""Kasi miss byutipul, may pupuntahan pa pala ako diyan sa kabila." Ininguso nito ang hardware sa tapat ng paradahan."May bibilhin pa pala akong piyesa nitong motor. Sige na, kay Pierce ka na sumakay." Inihampas-hampas nito sa likod ang t-shirt na nakasampay sa hubad na balikat. Saglit na sinulyapan ko ang lalaking prenteng nakaupo sa motor nito pagkatapos ay ibinalik ang tingin sa may edad na lalaking wala na sigurong pinagkatandaan sa pang-aalaska."Sino po ba ang sunod na lalarga? Hindi

"Hay, buhay! Parang life!" Itinaas ko ang mga kamay sa ulo habang naghihikab. Antok na antok ako. Gusto ko nang itapon ang sarili sa kama at matulog. "Bakit ba kasi ako nagyaya na mag-kala kami. Ayan tuloy, hanggang ngayon, may hangover pa ako." Ako kasi ang nag-initiate na mag-inuman kami habang naka-OT pa ang papa ni Pariah. Doon na rin kami natulog ni Sheki at Barbie dahil halos hindi na kami makabangon dahil sa kalasingan. Ikaw ba naman ang tumira ng The Bar at Bacardi, magpa-pass out ka talaga. Iginala ko ang tingin sa labas ng university, naghahanap ng masasakyan. "Tingnan mo 'tong mga 'to. Kapag wala kang pera pamasahe, ang dami nila na nagkalat pero ngayong gusto mo namang sumakay, hindi mo sila mahagilap. Eto namang si Pierce, kung kailan kailangang-kailangan ko ang kaniyang pagka-stalker saka naman nawala nang parang bula. Maglalakad na naman ako." Hinapit ko ang jacket sa katawan at tinawid ang daan. Marahan akong naglakad habang pinipilit na ibuka ang aandap-andap na

"Saan na ba ang babaitang iyon?"Nagpalinga-linga ako sa loob ng cafeteria ng eskwelahan para hanapin ang demonyitang nagkatawang lupa na si Barbie. Dalawang oras na niya akong pinaghintay sa court para sa usapan naming food trip pero hindi sumipot ang gaga kaya wala na akong nagawa kundi hanapin siya sa campus. Nanggaling na ako kanina sa criminology building at sa paboritong tambayan nito sa computer lab dahil nga may aircon pero ni anino ng hitad ay wala akong nakita."Saan ka na Annabelle! Makakalbo na talaga kita! Kanina pa ako nagugutom!" maktol niya nang hindi makita si Barbie sa canteen. Binuksan ko ang messenger para tingnan kung may reply na ba ito pero sineen lang ako ng gaga. Offline na rin ito. "Anak ng sandaang afam, ikaw talaga ang makakakain ko Barbie. Pambihira kang babae ka, saan ka na!" Lumiko ako sa isang building para pumunta sa library. Last place na talaga ito. Magbabakasakali lang akong makita doon ang kaibigan. Inutangan kasi niya ako noong isang buwan at