ห้องสมุด
ค้นหา
หน้าหลัก / Romance / Unveiling Her Wrath: The Power of Her Revenge / บทที่ 21 - บทที่ 30

บททั้งหมดของ Unveiling Her Wrath: The Power of Her Revenge: บทที่ 21 - บทที่ 30

99

Kabanata 12.1

Pinag-iisipan pa rin ni Monique ang tungkol sa sinabi ni Aidan sa kaniya. Ibibigay ni Aidan ang posisyon na CFO sa kompanya. She will be the chief financial officer, siya ang magrereport ng lahat kay Aidan tungkol sa finance. Isang malalim na buntong hininga ang pinakawalan ni Monique. Nagdadalawang isip pa rin siya kung tatanggapin ba niya ang posisyon pero ito naman ang gusto niya hindi ba? Ang makapasok ng tuluyan sa kompanya ng mga De Chavez. Hindi siya mahihirapan na maglabas pasok sa kompanya nila dahil may dahilan na siya. Muling sumilay ang ngisi sa labi ni Monique, araw-araw niyang makakasama si Aidan kaya araw-araw na mag-ooverthink si Isabella. Paniguradong sa mga oras na ito ay alam na ni Isabella ang ginawa ni Aidan, ang pagbibigay niya ng posisyon para kay Monique sa loob ng kompanya. Ano kayang iniisip niya sa mga oras na ito? Sumimsim si Monique sa tsaa niya. Kahit na may access na siya sa kompanya kailangan pa rin niyang mag-ingat dahil paniguradong nakabantay sa k
อ่านเพิ่มเติม

Kabanata 12.2

“Hindi naman maliit ang office mo Isabella. Inilagay kita sa office na yun para mas malapit ka sa marketing department dahil ikaw ang head dun. Inilagay ko si Monique sa office na mas malapit sa akin dahil siya ang magrereport sa akin araw-araw. Why do you need to compare it?” “Pero mas malaki ang office ni Monique kesa sa office ko! Ano ba talaga ang dahilan mo Aidan, bakit mo inilagay si Monique sa posisyon na yun kung pwede mo naman akong ilagay sa posisyon na yun instead of her?” bakas ang pagseselos ni Isabella sa tinig niya. “Why Isabella? Do you have a degree about finance? Do you have enough experience managing finance? If you have then I will give you that position.” Malamig na saad ni Aidan. Hindi nakaimik si Isabella dahil wala siyang kahit na anong karanasan sa pagmamanage ng finance. Hindi rin accounting o major in finance ang tinapos niya. “We’re in a business industry Isabella at hindi dahil ako ang fiancé mo, sayo ko na ibibigay ang isang malaking responsibilidad sa
อ่านเพิ่มเติม

Kabanata 13.1

Nang matapos ang meeting nila ay dumiretso si Aidan sa opisina ni Isabella. Hindi niya nagustuhan ang naging ugali ni Isabella sa meeting nila. Hindi na siya kumatok sa pintuan at dire-diretso lang siyang pumasok. Napairap naman si Isabella nang makita niya si Aidan. “What’s your problem, Isabella? She’s just asking you.” may diing saad ni Aidan. “No, Aidan. Sa paraan ng pagtatanong niya para bang wala kaming alam sa ginagawa namin, na para bang kami ang dahilan ng pagbaba ng revenue ng kompanya. Ano? Siya na lang palagi ang magaling? Siya na naman ang kakampihan mo?” inis niyang wika. “Hindi ko siya kakampihan kung ikaw ang tama. Nagtatanong lang naman siya pero masyado mong minamasama? Wala akong nakitang mali sa pagtatanong niya. Nagsasuggest lang din siya ng pwede niyong gawin, she’s helping you.” “No!” pagpipilit pa rin ni Isabella. Kahit na magalit sa kaniya si Aidan wala siyang pakialam pero hindi siya hihingi ng sorry kay Monique. “She’s not helping me, she’s embar
อ่านเพิ่มเติม

Kabanata 13.2

“What are you doing? Leave me alone, Isabella.” Akma sanang kukunin na naman ni Aidan ang baso kay Isabella pero inis nang inihagis yun ni Isabella sa sahig dahilan para magkapira-piraso ang mga ito. “Ano bang nangyayari sayo? Bakit ka ba nagkakaganyan? As far as I remember, we’re okay naman pero bakit bigla kang nagbago nang dumating si Monique?! Aidan, ako ang fiancée mo, ako ang palaging nandito para sayo. Ako ang babaeng pakakasalan mo!”“And I didn’t wish that, Isabella. I didn’t ask you to stay beside me, you volunteer, so why are you questioning me now? Did I ask you to do all of that?” blangko namang wika ni Aidan. Namumula na ang mga mata niya dahil sa alak. Napaatras si Isabella dahil sa takot niya kay Aidan. Umiling na lang si Isabella sa tanong ni Aidan pero nasasaktan na siya. Pakiramdam niya ay paulit-ulit na sinasaksak ang puso niya. Napakatatalim ng mga salitang binibitiwan ni Aidan sa kaniya. “Gusto ko lang naman sanang makita mo rin ako bilang isang babae, as
อ่านเพิ่มเติม

Kabanata 14.1

Maaga pa lamang ay gumayak na si Monique. Kagabi pa lang ay nagpaalam na siya sa anak niya at sa mga magulang niya. Isinakay na ni Anthony ang ilang bag na dala ni Monique. Hinarap naman na muna ni Monique ang anak niya na napilitan pang gumising ng maaga. “Si Tito Anthony na muna ang katabi mong matulog sa kwarto natin okay? Tatlong araw lang naman akong mawawala. Mag-aral kang mabuti.” Aniya sa anak niya. Tumango naman si Brylle saka niyakap ang ina. “Take care Mom,” paos pa niyang saad sa ina dahil bagong gising pa. Tumayo na si Monique at nginitian ang anak bago siya sumakay sa kotse. Mabilis lang naman ang tatlong araw. Inihatid na ni Brian si Monique sa daungan, ilang oras din ang byinahe nila patungo dun. Tahimik lang naman si Monique. Mas mabuti na rin sigurong pumayag siya na bisitahin ang Rancho para naman hindi masyadong magduda sa kaniya ang mga De Chavez sa pananatili niya sa loob ng opisina. Pagkalipas ng ilang oras ay nakarating na rin sila sa daungan. Ibinaba n
อ่านเพิ่มเติม

Kabanata 14.2

Naglakad-lakad pa siya hanggang sa makarating siya sa pinakangdulo ng kulungan. Napatingin si Monique sa isang lalaking hindi niya makita masyado ang mukha dahil nasa labas siya. Mukhang binata base pa lang sa nakikita niyang katawan ng lalaki. Dahan-dahan na lumapit si Monique sa lalaking naglalagay ng mga damo sa isang kabayong nakatali sa isang puno. Nakita ni Monique ang mga kabayo sa loob ng kulungan pero ibang iba ang kabayong nakatali dito sa labas. Napakaganda niyang kabayo, kung isasali mo siguro ito sa pabilisan sa pagtakbo may tsansa na manalo siya dahil sa tangkad at laki ng mga katawan niya. “Is this your horse? It’s so beautiful.” namamangha niyang saad. Hindi niya na binigyan ng pansin ang lalaking nagpapakain sa kabayo dahil tila ba napako na ang mga mata niya sa napakagandang kabayo. Hinaplos ni Monique ang nguso ng kabayo at napapangiti na lang siya dahil hindi man lang gumalaw ang kabayo. “Can I ride this?” wika ni Monique saka tiningnan ang lalaki pero daha
อ่านเพิ่มเติม

Kabanata 15.1

Maaga pa lang ay bumangon na si Monique para maghanda ng makakain nila. Alam na alam niya ang lahat ng mga paborito ni Aidan dahil ilang taon din silang magkarelasyon kahit na palihim ang lahat. “Ito Ma’am mga kamatis at talong mga bagong pitas po ang mga yan galing sa farm. Magluluto rin po ba kayo nito?” nakangiting saad ng isang binatilyo habang dala-dala ang basket na punong-puno ng mga bagong ani na gulay.“Oo, pwede mo ba akong ipaghiwa ng mga kamatis? Lalagyan ko na lang ng itlog at ampalaya. Tapos pakiihaw na rin ng mga talong para gawin kong torta. Wala ka bang gagawin?” napakaamo ng kaniyang tinig na saad sa binatilyo. “Oo naman po senyora. Iyun lang po ba ang gagawin ko?” natawa naman si Monique dahil sa tawag sa kaniya. Halos lahat sila ay senyora ang tawag sa kaniya rito. “Ate na lang, masyado naman yung senyora. Yan lang naman kung wala kang gagawin.” Nakangiting saad ni Monique. Sinunod naman ng binatilyo ang iniutos sa kaniya ni Monique. Inamoy ni Monique ang soup n
อ่านเพิ่มเติม

Kabanata 15.2

Ang sasakyan nila ay ginagamit talaga sa pagbubukid, maingay ang makina at mausok. Nauna nang sumakay si Aidan saka niya hinarap si Monique para alalayan ito sa pag-akyat niya. “Hold my hand,” anas ni Aidan saka niya inilahad ang kamay niya sa harap ni Monique. Hinawakan naman na ni Monique ang kamay ni Aidan saka siya sumakay. Muntik pa siyang maout of balance kaya napahawak siya sa dibdib ni Aidan. Napatikhim na lang si Monique saka siya lumayo ng kaunti kay Aidan. Naupo na silang dalawa, pareho silang nasa unahan at nakakapit sa sandalan ng driver. Natutuwa naman si Monique dahil ngayon lang siya makakasakay sa ganitong sasakyan. Inililibot niya ang paningin niya sa paligid. Napakaraming puno ng mangga at may mga taong nag-aani na ng mga hinog na nitong bunga. “Magandang umaga po Sir Aidan,” bati ng mga nadadaanan nilang mga tauhan ng farm. Lahat sila ay abala sa mga ginagawa nila at dahil sa lawak ng manggahan nila, kakailangin mo talaga ng maraming tao para mag-ani. “Maganda
อ่านเพิ่มเติม

Author's note

Hello everyone, I just want to know if someone is reading this story of mine para alam ko kung anong story ang uunahin kong i-update. And I also want to know kung gusto niyo ba yung ganitong genre, I mean yung ikot ng story para maimprove ko yung sinusulat ko. Your opinion is really helpful sa mga author para alam namin kung paano namin kayo mabibigyan ng quality na story. Hindi ko kasi alam kung gusto niyo ba yung ganitong ikot ng story kasi iba yung excitement niyo sa iba kong story eh. All of you are excited for my next update katulad na lang sa story kong The Billionaire's Son. I just want to know kung gusto niyo yung gantong ikot ng story at kung may nagbabasa ba. Please respond huhu.
อ่านเพิ่มเติม

Kabanata 16.1

Hindi umimik si Aidan. Mawawalan ng kwenta ang ginawa niya kapag sinagot niya ang tanong ni Monique. Alam niyang matagal ng laman ng isipan ni Monique ang itinanong niya ngayon kay Aidan pero hindi alam ni Aidan kung paano yun sasagutin.Mukha namang maayos na silang dalawa hindi ba? Mukha namang maayos na si Monique at nakalimutan na ang nakaraan kaya para saan pa para sagutin niya ang tanong ni Monique? Alam niyang masasaktan niya na naman si Monique kapag hindi niya ito sinagot pero ito ang kailangan.“Kuya, ito na po ang kabayo niyo.” agaw atensyong saad ni Berth dala-dala ang kabayo na pinapakain ni Aidan kahapon. Napakatangkad nito at talagang napakagandang kabayo. Inilapit na ni Berth ang kabayo kay Aidan kaya tuluyan niya ng hindi nasagot ang tanong ni Monique.Napabuntong hininga na lang si Monique at naipilig niya na lang ang ulo niya.“You want to ride?” baling ni Aidan kay Monique. Tiningnan naman ni Monique ang kabayo at hindi niya alam kung paano ba siya makakaaakyat ng
อ่านเพิ่มเติม
ก่อนหน้า
123456
...
10
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status