The Mistress のすべてのチャプター: チャプター 1 - チャプター 10

Paano nga bang masasabing humihina na ang bisa ng isang kasal? Kapag ba wala pang anak na mas magpapatibay nang relasyon? Kapag ang isa ay unti-unti nang napapagod? O ’di kaya naman kapag umabot na sa puntong gusto niyo ng parehong bitawan ang lahat? Napahinto ako sa pagiisip nang may kung sinong tumapik sa aking noo. “Ano? Hindi na naman ba umuwi si Lorcan kagabi? Sabihin mo nga nag-away na naman ba kayo?” I can sense anger in ate Larra's tone. Nakakunot ang kaniyang noo at salubong ang dalawang kilay. Pinagsalikop niya ang dalawang braso at tinitigan ako nang mariin. I laughed in her cuteness.“Anong nakakatawa? H'wag kang tumawa tawa lang diyan, ayusin niyo 'yan ha?”I smiled then continuously nodded my head. “Hindi kami nag-away, Ate Lara. Instead, we’re much closer these days. Kinailangan niya lang talagang mag-paiwan sa manila sapagkat masiyadong busy sa hospital ngayon,” I said in between chewing the grapes in the fork.She's my sister-in-law and also my best friend. We've k

Pagkapasok ko ay sumalubong sa akin ang lounge. Maraming rose petals ang nagkalat sa sahig. Sa isang couch ay may nakita pa akong bouquet of roses. Inamoy ko iyon. “Plastic . . .”Mula rito ay amoy na amoy ko ang niluluto niya. Ang paborito kong putahe. Adobo.Kung noon siguro ay kinilig na ako dahil ipinagluto niya ako. He even made the effort for this petal thingy, na hindi ko alam kung effort nga bang matatawag.“Hon? You’re early?”Napalingon ako sa kusina. “Y-Yeah,” I answered trying my very best for it not to sound like a mock.“I cooked your favorite for dinner, let's eat?” aniya sa malambing na tono. Same as the caring husband I knew, hangang hanga talaga ako sa ’yo napakagaling mo talagang umarte.All these years, I've seen him as husband material. Oo maasikaso siya sa akin mula pa noon. He always made me feel loved, at para sa kaniya ay ginawa ko ang lahat, kahit ang mga hindi ko gusto, so that I can please him and his standards. Pero anong nangyari? Anong ginawa mo? Anong

Inis ko siyang nilagpasan. Kung papatulan ko siya ay baka masira lang ang gabi ko.“Nice ass,” nangaasar niyang tudyo.Hindi ko siya pinansin at dumiretso sa lamesa ni Izzy. Kalong nito ang dalawang anak ni Kuya Hellton. ”Mia! Maria!” tawag ko sa kambal na kaagad namang bumaba sa pagkakakalong ni Izzy at tumungo sa akin.“Dahan-dahan mga anak,” saway ni ate Melissa sa dalawang anak.They both ran and hugged me. Natawa ako nang makitang hanggang baywang ko lang ang abot nila.Talaga namang cute na cute ang dalawang ito sa suot nilang pink at violet na dress. They both looked like a princess, they really are. Silang dalawa ang prinsesa nang angkan ng mga Alvarez. The third generation, kaya naman ay mahal na mahal namin ang maliliit na ito.“Tita Bett, Tita Bett, does Mia and I look pretty tonight?” Maria asked innocently.I smiled at her and pinched her chubby cheeks. “Of course, baby.”Hinawakan nila ang magkabilang kamay ko at saka ako sabay na hinila palapit sa lamesa. Nakita ko ang

Nanunuyot ang lalamunan kong napaupo sa bench sa tapat nang isang fountain dito sa manor.Naramdaman ko ang pagpatong nang isang coat sa balikat ko. “It’s cold,” wika ni Freed na narito pa rin pala sa tabi ko. Nagtaka ako nang iwan niya ako pero hinayaan ko na lang. Madilim ang langit, I can't even see a single star. I used to dream of becoming an astronaut way back in highschool, Isa sa mga pangarap ko, wala lang, siguro nagustuhan ko lang iyon dahil cool. But seeing the sky here was enough, even if I couldn't reach it. That dream was long gone, I've given up on that dream. Isa lamang iyan sa mga binitawan ko nang ikasal ako, napakarami kong tinalikurang pangarap, and what did I get? I get cheated. Ang masaklap pa ay iyong hindi ko alam kung matatawag ba ‘yong pangangaliwa dahil hindi rin naman pala ako tunay na Asawa. How can I accept it and just give up? Hindi puwedeng gano’n na lang ‘yon, hindi puwedeng ako lang ang nahihirapan. “Coffee?” nabalik ako sa ulirat nang may dumampi

Natigil ang pagkukulitan nila ng mayroon kaming marinig na mga daing. Kumunot ang noo ko ng hampasin ng isang matabang babae ang waiter kanina gamit ang isang kahoy na display sa counter. He’s holding our order. At talagang iginilid niya iyon para hindi tamaan ng mga hampas ng babae. Is he stupid? Pinilit niya iyong sanggain hanggang sa makarating siya sa lamesa namin. “Sorry po ma'am, medyo natagalan. Enjoy your food.” Nakangiti pa rin nitong ani. “Junie-ya.” tawag sa kaniya ni Seol pero nginitian lamang ito ng lalaki. Tumango ang Bata na para bang hindi na ito ang unang beses na nangyari ito. Ngayon ko lang din napansin na kakaunti lamang ang mga customer dito kumpara sa ibang Restau.“You call this food? Hindi naman masarap! Hilaw pa!” Ani ng babaeng sumunod pa talaga. “I-I’m sorry, Ma'am. Pa-Papalitan ko na lang ho ‘yong pagkain niyo.” Utal na sagot ng lalaki. Inayos ko muna ang pagkain ng tatlo. Iyong plato ko ay ibinigay ko kay Seol para malibang siya. “Kumain lang kayo d