บททั้งหมดของ Marrying Sage Christensen : บทที่ 1 - บทที่ 4

Mas lalong sumama ang pakiramdam ni Serene. Pinapaalala nito 'yong mga oras na inaalok siyang turuan ni Thane na magdrive. Wala siyang alam sa mga ganitong bagay pero sigurado siyang mamahalin ito dahil minsan na itong nagasgasan noon at halos ikinabaliw ito ni Thane. Ngunit nang maalala niya ang kawalang hiyang ginawa nito sa kanya at 'yong pagyakap-yakap nito sa babaeng ipinalit sa kanya, nabuhay muli ang galit at panghihinayang sa kanyang puso. Ngayon, kailangan niyang ilabas ang lahat ng iyon. Kailangan niya ng mapagbuntunan dahil hindi siya matatahimik pagkatapos niyang tratuhin na parang basura. Parang biglang sinapian si Serene ng masamang espiritu. Walang ibang bagay sa isip niya kundi paghihinagpis habang ang mga kamay niya ay madaling nakahanap ng gunting mula sa kanyang sling bag. "Goodbye to your precious treasure, Thane. Patawarin mo 'ko, Thunder, pero kailangan kung gawin 'to!" nanginginig sa gigil niyang sabi sa motorsiklo at walang pagda

Ngayon ang nakatakdang araw ng napagkasunduang kasal. Tinotoo talaga ng matanda ang sinabi nito noon kay Serene. Nanginginig na bumaba ng kotse si Serene. Kaagad namang lumapit sa kanya ang designer at taga-makeup para i-check kung ayos lang ba suot niya at makeup. Suot niya ang isang mamahaling strapless na white wedding gown. Lumilitaw ang hulma ng kanyang balingkinitang katawan lalo na ang kurba ng kanyang maliit na beywang. Naiinitan na tuloy siya kahit kakababa niya lang. Tirik na tirik pa naman ang araw. 'Jusko. Ang hapit naman nito at ang init pa. Ano ako, piniritong lumpia?' May mabigat na turtle neck style necklace pa na nakasabit sa kanyang leeg. Dumagdag pa ang takong ng suot niyang heels. Kahit five inches lang ito at wala pang two minutes nang maglakad siya, pakiramdam niya ay maglulupasay siya anumang oras dahil sa kaba at pangangawit ng paa. Ayaw din naman niyang magreklamo kasi natural lang ito sa mga mayayaman. Ayaw niyang mapa