All Chapters of Uncontrollable Desire: Chapter 31 - Chapter 40

Hindi masyadong maingay sa loob ng bar nang dumating kami. Pero sa bukana pa lang ay nagsisiksikan na ang mga tao. Kung ako lang mag isa ang pumunta dito, siguradong pahirapan sa akin ang makapasok lalo pa't naka-high heels ako na isang bangga lang ay tumba agad ako. Pero dahil kasama ko si Spike ay siyempre VVIP. May bodyguard pang kasama, hinahawi ang daraanan para sa aming dalawa.Nakarehistro sa mga mukha ng dalawang kaibigan ni Spike ang gulat pagkakita sa akin."She's pregnant!""Buntis 'yan!"Halos sabay na ibinulalas ng dalawa habang nakatingin kay Spike at itinuturo ako. Hindi ko sila masyadong napansin no'ng araw ng kasal. I only remember them now because of the researched I've made these past few days na isinisingit ko sa trabaho ko. Kung hindi ako nagkakamali, itong lalaking mahilig mag english ay si Dwayne Buenaventura. While this other man na laging magulo ang buhok at mukhang kulang sa tulog but still gwapo ay si Neo Samaniego.Naramdaman ko ang paglingon ni Spike sa ak

"Ayaw kong umasa ka sa wala. Besides, we already decided na ampunin na ang baby ni Rynette. Pwede bang makuntento ka na lang doon?" medyo may pagtataas sa boses na giit ko at napatayo na ako. Naiinis na ako sa kanya! Iritado pa ako kanina, nadagdagan pa ngayon."I can't help it. Kahit gusto kong makuntento doon. Hindi pa rin. Paano ko ihaharap sa ibang tao ang batang hindi ko dugo't laman? Hindi ko kamukha. How can I make people believe na tayo ang magulang kung ako nga hindi sigurado sa magiging mukha ng batang 'yon!""Maganda naman si Rynette ah? May mukha din naman 'yong asawa niya. At saka hindi naman iyon 'yong mahalaga. Kapag nakita ng pamilya mo ang bata, kahit hindi mo pa kamukha, lahat sila mag aagawan sa pinagmanahan ng bata. Pero kung hindi ka pa rin kuntento. Pwes, maghanap ka ng ibang bubuntisin. Kasi ako. . . Hindi ko 'yon maibibigay sa 'yo. Too bad, napakasalan mo na ako.""Neo said you're pregnant. He's a doctor, Serra. He might see something in you kaya niya nasabi iy

"Saan ka galing?"Hindi pa man ako nakakapasok sa gate ng bahay namin ni Spike ay galit na niya akong sinalubong.Pinagtaasan ko siya ng kilay. "Bakit mo tinatanong?""Malamang magtatanong ako dahil asawa mo 'ko! Disoras ng gabi, lumabas ka?! Sinong matinong babae ang gagawa no'n?"Itinagilid ko ang ulo ko. Pansin ko lang, habang dumarami ang mga araw na magkasama kami ni Spike ay parami rin nang parami ang mga salitang lumalabas sa bibig niya."Fake husband," diin ko.Kumunot ang noo niya. "Legal ang kasal natin. Asawa kita.""Ba't ba galit na galit ka? Papasukin mo nga ako," sabi ko at lalagpasan na dapat siya pero mabilis niya akong nahawakan sa braso at ipinaharap sa kanya."Saan ka nanggaling?" bakas sa kanyang boses ang pagtitimpi. Kita ko rin kung gaano kagalit ang kanyang mga mata.Nagbaba ako ng tingin sa aking relo. Alas kwatro na ng umaga. Naglipat ako ng tingin sa braso kong hawak ni Spike. Mariin ang pagkakahawak niya doon. Sigurado akong namumula na ang mga ito dahil ram

"Nag away ba kayo? Kaya ba sa ibang kwarto ka natutulog?"Medyo may katagalan pa bago ko nagawang huminga ng malalim. Nakahinga ako nang maluwag nang malamang ang iniisip pala nila ay iba sa iniisip ko. Akala ko talaga, mabubuko na kami.Mahina at pilit akong natawa. "May konting tampuhan lang po, lola.""Naku! Pinapahirapan ka ba ng anak ko, Serra?"Agad akong umiling. "Naku! Hindi po. Normal lang naman po ito sa mag asawa 'di ba po? Saka nag a-adjust pa rin naman po kasi kami kya siguro ganito."Marahang bumuntonghininga si mama. "Must be the reason why naglasing si Spike," sabi pa nito."Ano ba kasing pinag-awayan niyo, apo?" tanong pa ni lola. Hindi ko tuloy alam kung anong isasagot ko sa kanya."Ay naku, mama! Huwag mo na pong alamin. Away nila 'yan mag asawa. Hayaan na natin silang lumutas niyan," singit ni mama. Medyo nakahinga ako ng maluwag."Na-curious lang ako. Hehe.""Ang mas mabuti pa, ma. Umuwi na agad tayo para maasikaso na ni Serra si Spike.""Oo, mas mabuti pa nga."N

"Do you still want to eat mangoes?" Hindi ko pinansin si Spike nang tanungin niya ako matapos naming ihatid si Rynette sa bahay nila. Hindi ko siya sinagot. Hindi na rin siya muling nagsalita. Mas lalo lang akong nagtampo. Hindi man lang siya nagtanong ulit. Ni hindi niya ako kinulit para sa sagot ko sa tanong niya. Wala siyang pakealam sa akin! E, bakit ba, Serra? Ano naman kung wala nga siyang pakealam? Marahan akong napabuntonghininga habang nakatingin sa labas ng bintana. Papunta kaming mall ngayon para mamili ng gamit ni baby. Gusto ko sanang isama si Rynette ang kaso ay ayaw niyang sumama at gusto'y dumiretso na ng uwi. Hindi rin naman daw kasi niya mauuwi ang mga gamit dahil didiretso ang mga 'yon sa bahay namin ni Spike, sa magiging kwarto ng bata. "Gusto mong kumain muna bago mamili ng gamit?" Hindi ko pa rin siya pinansin. Hindi ko alam kung bakit ganito na lang ang tampo ko sa kanya. Para akong batang nagtatampo dahil hindi nabigay ang gusto. Para akong ganoon. Masis