Kabanata 37

May schedule sa OB si Rynette ngayon. Pre-natal yata ang tawag nila doon. Spike and I decided to go with her to monitor na rin sa baby in her tummy. And to go shopping for baby stuffs after.

Walang ekspresyon ang mukha ng asawa ni Rynette habang hinahatid kami ng tingin. Nakatingin lang din ako sa kanya at hindi ko malaman kung anong pwede kong maramdaman. Hindi ako sigurado kung pwede ba akong maawa sa kanya.

Nilingon ko si Spike na abala sa ipad niya habang hinihintay na makasakay si Rynette sa likurang bahagi ng sasakyan. He's using his other black car for today's errand by the way. Ang yaman yaman, ang daming sasakyan!

Hindi niya pinansin ang paninitig ko sa kanya kahit na alam ko namang nakikita niya ako mula sa peripheral vision niya.

Naglipat ako ng tingin kay Rynette na kapapasok lang sa sasakyan. "Hindi pa rin ba kayo nag uusap ng asawa mo?" tanong ko.

I know I am being nosy. Pero hindi ko mapigilan. Feeling ko, isa kami ni Spike sa dahilan kaya parang nagkakalamat ang relasyon nilang mag asawa.

Isa nga ba? O kami talaga ang dahilan?

Sandaling tiningnan ni Rynette ang asawa niya sa pintuan ng bahay nila bago ito nagbalik ng tingin sa akin.

"Huwag po kayong mag alala, Maam Serra. Magiging maayos din po kami," sabay ngiti nito ng pilit sa akin.

I doubt it. Alam kong hindi ito maliit na away para sa kanila.

Tumikhim si Spike kaya nakuha niya ang atensyon ko. Binuhay niya ang makina at agad na pinaharurot ang sasakyan nang hindi man lang pinapansin ang paninitig ko sa kanya.

Pare-pareho kaming tahimik sa byahe. Hanggang sa may nakita akong fruitstand.

"Spike, gusto kong kumain ng mangga!" excited kong lingon kay Spike. Kumunot naman agad ang noo niya at nilingon ako.

"Seriously?" Hindi makapaniwalang sambit ni Spike saka muling itinuon ang atensyon sa harapan.

"Oo!" bakas ang frustration sa boses ko. Lumagpas na kami sa mga fruitstands dahil sa tagal ni Spike maniwala. Nakakainis!

"We'll buy later," aniya.

I crosses my arms kasabay ng pag irap ko sa kanya. Nakabusangot akong nagbaling ng atensyon sa labas ng bintana.

I tried not to pero kumawala pa rin ang ilang butil ng aking luha. Naninikip ang dibdib ko habang pinapanood ang mga establisyementong nadadaanan namin.

I don't know! Hindi ko maintindihan ang sarili ko kung bakit sa simpleng mangga lang ay ganito na ang nararamdaman kong hinanakit sa kanya. Umiiral na naman ba ang pagiging spoiled ko? Na kapag hindi nakuha ang gusto ay magtatampo? Akala ko natuto na ako. Akala ko tanggap ko nang bankrupt na kami at naghihirap na ako. Pero ganito pa rin pala ako. Hindi pa rin yata nag si-sink in sa akin ang lahat because I'm still living as Spike Guillermo's wife.

"Uh. . . Miss Serra, may baon po akong sliced apples dito. Gusto niyo po?" rinig kong tanong ni Rynette. Marahil ay napansin ang pagtatampo ko.

"Ayos lang. Hindi apple ang gusto ko." I tried to decline her politely, but I ended up sounding mean.

Pinalis ko ang mga luha sa aking pisngi. Tumikhim at umayos ako ng upo. Tahimik lang ako hanggang sa makarating kami sa clinic kung saan magpapa-checkup si Rynette.

"Gusto niyo po bang sumama sa loob?" tanong ni Rynette.

Nilingon ko si Spike sa gilid ko kung sasagutin ba niya ang tanong ni Rynette pero nanatili sa ipad niya ang kanyang mga tingin. Kaya nag angat ako ng tingin kay Rynette at tipid siyang nginitian.

"I'll go with you," sabi ko at tumayo na.

Sandaling kinausap si Rynette ng doctor. Nag question and answer portion pa sila bago kami pinapasok sa mas maliit na kwarto kung saan pinahiga si Rynette.

"Maam Serra!" mahinang tawag sa akin ni Rynette. Nakaupo lang kasi ako may 'di kalayuan sa kanya at nagtititingin lang sa paligid.

I am entertaining myself by looking at the mommy and baby pictures posted on their wall.

Nilingon ko si Rynette. Agad niya akong nginitian nang natagpuan niya ang mga mata ko.

"Heartbeat ni baby," nakangiti niyang sabi.

Kumunot ang noo ko. Hindi ko agad nakuha ang ibig niyang sabihin. Pero nang nilakasan ng midwife ang speaker ay napatingin agad ako doon.

Unti-unting kumawala ang ngiti sa aking labi. Tuwang-tuwa ako nang narinig ang heartbeat ng baby na nasa sinapupunan ni Rynette. Naglipat ako ng tingin kay Rynette at nakitang namumula ang kanyang mga mata. Kagat-kagat niya ng mariin ang kanyang labi, nagpipigil. Pinipigilan niyang kumawala ang mga luha sa kanyang mga mata.

Hindi ko alam kung bakit pati ako ay naiiyak. Hindi naman ako 'yong ina ng bata. Hindi naman ako 'yong nagbubuntis. Pero hindi ko maintindihan ang sarili ko kung bakit para akong dinuyan papuntang alapaap sa sobrang saya.

Kung ganito na ang nararamdaman ko ngayong hindi sa sarili kong anak ang heartbeat na naririnig ko. Ano na lang kaya kung sa sariling anak ko na 'yon?

Napapikit ako't marahang bumuga ng hangin.

No. I can't waver like this. Simula pa lang ayaw ko nang magkaanak at magkapamilya. Hindi pwedeng basta na lang mabali ang paninindigan kong 'yon.

--

SPIKE GUILLERMO

Napalingon agad ako sa nakasaradong pintuan ng kwarto kung saan naroroon sina Serra at Rynette pagkatapos kong marinig ang sunod-sunod na heartbeat ng batang nasa sinapupunan ni Rynette.

"Are you the father? Your baby's a healthy one." Dinaanan ako ng isang doctor at iyon ang sinabi niya sa akin.

Tipid lamang akong ngumiti. It would be a big smile if it is from Serra's womb. Kung totoong anak namin iyon ay siguro'y kasama pa nila ako sa loob.

Ang kaso ay hindi. Ang tibok ng pusong naririnig ko ngayon ay walang kaugnayan sa akin. He's just the key. Susi lamang na gagamitin ko para mabuksan at mapasaakin ang kayamanang nakatago ng mga Guillermo.

"He's not my child," sabi ko sa doktor.

Mabuti na rin siguro at hindi nabuntis si Serra. Kasi kapag nagkataon, masisira ang mga plano ko. Lalo pa't nagsisimula na siyang sirain ang mga 'yon ngayon.

Thankfully, the sky is in my favour.