Kabanata 36

"Nag away ba kayo? Kaya ba sa ibang kwarto ka natutulog?"

Medyo may katagalan pa bago ko nagawang huminga ng malalim. Nakahinga ako nang maluwag nang malamang ang iniisip pala nila ay iba sa iniisip ko. Akala ko talaga, mabubuko na kami.

Mahina at pilit akong natawa. "May konting tampuhan lang po, lola."

"Naku! Pinapahirapan ka ba ng anak ko, Serra?"

Agad akong umiling. "Naku! Hindi po. Normal lang naman po ito sa mag asawa 'di ba po? Saka nag a-adjust pa rin naman po kasi kami kya siguro ganito."

Marahang bumuntonghininga si mama. "Must be the reason why naglasing si Spike," sabi pa nito.

"Ano ba kasing pinag-awayan niyo, apo?" tanong pa ni lola. Hindi ko tuloy alam kung anong isasagot ko sa kanya.

"Ay naku, mama! Huwag mo na pong alamin. Away nila 'yan mag asawa. Hayaan na natin silang lumutas niyan," singit ni mama. Medyo nakahinga ako ng maluwag.

"Na-curious lang ako. Hehe."

"Ang mas mabuti pa, ma. Umuwi na agad tayo para maasikaso na ni Serra si Spike."

"Oo, mas mabuti pa nga."

Nagmadali agad silang dalawa sa pagkain at hindi rin nagtagal ay umuwi na rin. Nagpresenta akong magligpit ng pinagkainan naming tatlo. At nang matapos ay nagtungo na agad ako sa kwarto ni Spike upang i-check siya.

"Mabuti na lang at hindi ka sumuka dito," pagkausap ko pa kay Spike kahit na himbing na himbing naman siya sa pagkakatulog. Nakanganga pa nga!

I decided na kumuha ng isang palangganang maligamgam na tubig at bimpo para mapunasan ko siya. Binihisan ko na rin para presko siyang matutulog.

Naupo ako sa gilid ng kama niya at tinitigan siya. Nagtataka ako kung bakit siya itong naiisip ko habang pinapaligaya ako ni Yoko. Kung bakit mukha niya ang nakikita ko habang nakapikit?

"Bakit kita nakikita?" tila wala sa sariling tanong ko.

Nanatili akong nakatitig sa kanya at pinapanood lamang siyang matulog bago ako nagdesisyon na umalis at magpahinga na rin sa kwarto ko.

Pero hindi pa man ako nakakatayo ay maagap na niyang nahawakan ang palapulsuhan ko.

"Huwag mo akong iiwan," bulong niya habang nakapikit.

Natigilan din ako dulot ng pagkakagulat. Saglit pa bago ko hinawakan ang kamay niya at pilit na inaalis mula sa pagkakahawak sa akin. Pero kahit na anong gawin kong pag-alis sa kamay niya ay mas lalo lang itong humihigpit.

"Spike, let go," bulong ko kahit pa hindi ko alam kung naririnig niya ba ako.

"Huwag mo akong iiwan," pag uulit niya sa sinabi niya kanina.

Marahas akong napabuntonghininga. Hindi kaya jino-joke time lang ako nito? Tulog-tulugan kahit na gising naman.

"Spike, inaantok na ako. Ano ba?!" singhal ko sa kanya.

Nanlaki ang mga mata ko nang bigla na lang ay hinila niya ako at itinabi sa kanya. Dinantayan at niyakap ng sobrang higpit. Isiniksik niya ang ulo ko sa kanyang dibdib, sinisigurong hindi ako makakawala.

"Huwag kang sumama sa iba. Akin ka lang," he murmured. My heart skipped a beat.

What the hell did he just say? Sa kanya lang ako? What?!

"A-anong sinasabi mo?" Hindi ko napigilan ang sarili kong magtanong.

Naghintay ako ng ilang minuto pero hindi niya ako sinagot. I stayed quiet for a while and wait for his answer but I got nothing. Instead, I fell asleep.

Kinabukasan ay nagising akong wala na si Spike sa tabi ko. Agad akong bumangon at hinanap siya sa paligid ko. Natagpuan ko siyang nagkakape sa veranda habang nakaharap sa ipad at macbook niya. Napatingin ako sa wall clock at nakitang alas sais pa lang ng umaga. Ang aga-aga pa, trabaho na agad ang inaatupag niya.

"Gising ka na," he said. It's not a question.

Nagbalik ako ng tingin sa kanya. "Ah yeah. Sorry, nakatulog ako dito."

Sumimsim pa muna siya sa kape niya habang nakatitig sa akin bago siya nag iwas ng tingin at nagtipa sa macbook.

Naitagilid ko ang ulo ko habang unti-unting kumukunot ang noo ko. Alam kong may mali. Pero hindi ko alam kung ano. Matagal bago ko na-realize na kagigising ko lang at wala sa ayos ang hitsura ko. Hindi ko pa nach-check kung may muta ba at panis na laway na nakakalat sa mukha ko.

"Oh shit!" I murmured and immediately got off the bed. Tumakbo agad ako palabas ng kwarto niya at nagdiretso sa kwarto ko.

**

SPIKE GUILLERMO

"She's not in her room."

Agad kong tinawagan si Sebastian pagkatapos kong makumpirmang wala nga si Serra sa buong bahay. Fuck! Nagkasagutan lang kami sandali, naglayas na siya agad?

"Na-track ko na po, boss."

Sumandal ako ng marahas sa swivel chair habang pinapakinggan ang bawat buntonghininga ni Sebastian sa kabilang linya. Mabuti na lang talaga at nakabitan ko ng tracking device ang cellphone ni Serra na ibinigay lang sa kanya ng kaibigan niya. Mas naging madali para sa amin ang mahanap siya. Natuto na ako no'ng minsang na-kidnap siya't nakuha ng mga kasamahan ni Herrex.

"Boss. . ."

Napaahon ako mula sa pagkakasandal nang natunugan ang pag aalala sa boses ni Sebastian.

"What? What's wrong?"

"Huminto sa kuta ni Mojica."

Umigting ang aking panga at agad kong naikuyom ang kamao ko. Anong ginagawa niya sa kuta ng lalaking kumidnap sa kanya?

"Magpadala ka ng tauhan," agad kong utos.

"Yes, boss."

Ilang oras akong nakatayo sa pintuan habang hinihintay si Serra. Gustong-gusto ko na siyang puntahan sa kung nasaan siya ngayon pero may pumipigil sa akin. She's my wife but she's not mine. May sarili siyang desisyon. As long as she's not ruining our plan ay hindi ako kikilos ng taliwas sa gusto niya. So far, she's acting so good.

Pero ngayon ay nagpupuyos na ako sa galit. Mag uumaga na lamang at hindi pa siya umuuwi.

"Tell me what's going on."

"Hindi ko po alam kung dapat ko pong sabihin pero---"

"Fuck! Just fucking tell me!"

"Mukhang may relasyon po ang asawa ninyo at si Yoko Mojica."

Nanginginig ang mga kamao ko sa balitang narinig ko. Para akong nawawala sa sarili lalo pa at may humintong taxi sa harap ng bahay at iniluwa nito si Serra.

"Mukhang? Hindi kayo sigurado?"

"Boss, kailangan ko pa po bang i-elaborate? Nanatili po kasi silang dalawa ni Yoko sa iisang kwarto at narinig po ng mga tauhan ang mga ungol ni Ma'am Serra. May nangyari po sa kanila ni Yoko. Nag se---"

Pinatayan ko ng tawag si Sebastian at agad kong sinugod si Serra na kapapasok lang ng gate. Damn this woman! Mukhang makakapatay pa ako dahil sa kanya.