The CEO’s Sudden Childs [Book 6- Hiltons Family] のすべてのチャプター: チャプター 61 - チャプター 70

“Mr. Andrade Hilton, ano ang masasabi mo sa kumakalat na balita patungkol sayo, na isa kang infertility? At ayon pa sa source ay nagawa mong bayaran ang kapatid ni Mrs. Miles Hilton para palabasin na anak mo ang pamangkin ng iyong hipag? May katotohanan ba ang lahat ng ‘yun?” “Napatiim-bagang ako ng bigla na lang akong ambushin ng interview mula sa mga media na nagsulputan na lang sa kung saan. Hindi ko sukat akalain na matutuntôn ng mga ito ang kinaroroonan ko. Naka Schedule ngayon ang pag-inspection ko sa isang branch ng kumpanya ko ngunit sa entrance pa lang ay naharang na ako ng mga ito. “What are you talking about? Maurine is my wife and her daughter is my daughter! How dare you to spread false information!?” Matigas kong sagot na siyang kinasinghap ng lahat. Akala ko ay titigil na ang mga ito subalit nagulat ako ng mas lalo pa silang naging agresibo sa pagtatanong. “Paano nangyari na asawa mo si Maurine Ramirez gayong engaged ka kay Ms. Stella?” “Niloko at pinaasa mo lang

“Mrs Hilton, ayon sa pag-iimbestiga ko ay walang naging boyfriend ang kapatid mo sa State. Base sa naging sagot ng University na pinasukan ni Ma’am Maurine, hindi siya nakapagtapos ng pag-aaral. Tanging first semester lang ang ipinasok ni Ma’am Maurine dahil huminto na siya sa kanyang pag-aaral. Napag-alaman ko rin na isang buwan lang nanirahan ang kapatid mo sa bahay ng Tita Celeste mo. Pasensya na, kung wala akong nakuha na anumang impormasyon kung bakit lumayas ang kapatid mo sa poder ng iyong tiyahin. Sapagkat ayaw magbigay ng anumang pahayag ni Mrs. Celeste.” Labis na nagimbal si Miles sa kanyang mga nalaman. Halos pigil na niya ang kanyang hininga. Awang ang bibig habang nakatulala sa mukha ng imbestigador na binayaran niya para mahanap ang ama ng pinagbubuntis ng kanyang kapatid. Pero hindi niya sukat akalain na iba ang kanyang matutuklasan. “A-Ano pa ang mga nalaman mo?” Tiim-bagang na tanong ni Miles na halos hindi na niya maibuka ng maayos ang kanyang bibig. Habang mah

“Masyadong masalimuot ang buhay ng isang tao, minsan madadapa ka, babangon, at susubukan na huwag na muling madapâ pa. Ngunit may mga pagkakataon na susubukan ka ng panahon. Magugulat ka na lang at itatanong mo sa sarili mo, paano ako napunta sa ganitong sitwasyon? Ang hirap, masakit, na para bang gusto ko ng sumuko. Minsan iisipin ko na baka hindi ako mahal ng Diyos? Kasi naman, sa dami ng problemang dumarating sa akin at halos wala na itong katapusan. Kung minsan, idinadaan ko na lang sa pagtangis, kasi mabigat, eh. Kasing bigat ng limang hollow blocks na tila nakadagan sa dibdib ko. Ika nga pagkatapos ng bagyo ay magiging payapa ang panahon, mag-iiwan ito ng kalat at isa-isa mong pupulutin at aayusin. Sadyang ang lahat ng bagay dito sa mundo ay paikot-ikot lang kaya kahit kailan at hindi matatapos ang mga problemang dumarating sa buhay ko. Ngunit isa lang ang napagtanto ko, umiikot man ang buhay ng tao subalit may hangganan ito. Kaya hindi mo ito maihahalintulad sa mga bagay na

“And I pronounce you Husband and Wife, you may kiss the bride.” Ito ang mga salita na gumising sa aking kamalayan. Nanatiling nakapikit ang aking mga mata ng maramdaman ko ang pagdampi ng mga labi sa aking bibig.Akala ko panaginip lang ang mga narinig ko pero ang halik na ‘yun ang tuluyang gumising na inaantok kong diwa. Dahan-dahan kong iminulat ang aking mga mata, ngunit hindi ko inaasahan ang mga taong nakatayo sa bandang paanan ng kinahihigaan kong kama. Tuluyan ng nawala ang antok ko at nag palipat-lipat ang tingin sa mukha nilang lahat maging sa seryosong mukha ng aking kapatid. Hanggang sa napako ang tingin ko sa mukha ng lalaking nakatayo sa tabi ko, si Quiller. Sa harap nito ay nakatayo ang isang matandang lalaki. Panot na ang ulo nito habang may suot itong reading glass sa mata. Hawak naman ng kanyang mga kamay ang isang makapal na libro, sa tingin ko ay isa itong bible.“T-Teka? Anong meron?” Naguguluhan kong tanong sa kanilang lahat, subalit nagulantang ako sa kanilang

“Hindi magkandamayaw ang pagtanaw ko sa mga nagtataasang gusali na nakapalibot mula sa isang mamahaling hotel na aming kinaroroonan. Masyadong masakit sa mata ang mga nakikita ko, dahil ang lahat ng bagay sa hotel na ito mula sa kisame, salaming pader at sa kahanga-hangang estilo nito, ang lahat ay naghuhumiyaw sa karangyaan. Pagkababâ ko pa nga lang ng kotse ni Sir. Hilton ay parang gusto ko ng umurong at magpaiwan na lang sa loob ng sasakyan nito. Pero hindi maaari, dahil bukod sa pagiging sekretarya ng aking boss ay naging P. A. na rin ako nito (personal assistant). Tama kayo ng narinig, si Ma. Lourdes Faith Samara Hamza ay napromote sa unang araw pa lang ng kanyang trabaho! Sa tuwing naaalala ko ‘yun ay kinikilig pa rin ako. Hindi ko lang pinapahalata dahil masyado akong mahiyain. Sanay kasi ako na nasa isang sulok lang at tahimik na nagtatrabaho, in short, may sarili akong mundo. Biglang namilog ang mga mata ko ng makita ko ang isang sikat na hollywood star na si Mr. Hanz