บททั้งหมดของ I Give You My All ( El fuego Series #3 ): บทที่ 31 - บทที่ 40

KYLIE POV "What are you doing here?" he suddenly asked with his distinctive deep voice. "Uhm.." anas ko lang at itinaas ang hawak-hawak kong folder sa harapan niya. Hindi ko kayang makipag-usap sa kanya kaya mabilis kong binalingan ng tingin ang site manager na tahimik lang sa isang tabi. "Shall we?" tanong ko rito. "Yes, Miss Clarkson. This way please," untag niya at nauna na sa paglalakad. Tahimik kong tinalikuran si Zamrick at sumunod sa naunang site manager. Lumiko kami sa isang pasilyo at nakita ko siyang huminto sa harapan ng isang nakasarang pintuan. "Thank you," pakli ko sa site manager at tsaka ko pinihit ang siradora ng pintuan. Unang bumungad sa akin ay ang walang taong sofa. Ibinaling ko ang aking mga mata sa may kaliwa at doon nakita ko si daddy na may katawagan sa kanyang cellphone. Hinintay ko siyang matapos at nang bumaling siya sa pwesto ko ay mukhang nagulat pa siya na naririto na ako. "Nandito na siya. Oo, kararating niya lang. Ok, I love you." Napairap a

KYLIE POV Dahil sa hindi ko nga matanggal ang kamay niyang nakatakip sa bibig ko kaya ang ginagawa ko na lang ay ang apakan ng buong lakas ang paa niya. Naging effective naman iyon dahil lumayo siya sa akin at binitiwan niya ako. "Ouch! Fuck! Fuck! Fuck!" malulutong na mura niya habang paika-ika sa paang inapakan ko. Galit niya akong binalingan ng tingin na ikinataas naman ng kilay ko. "I'm maybe seventeen, yes! But I'm more matured than the any girls at your age. Sakatunayan nga ay mas maganda pa ako sa mga babaeng nakapaligid sa iyo. And I am sure of that!" Kitang-kita ko ang gulat at may halong iritasyon sa mga mata niya. His dark brown midnight eyes glinted, as if something inside of him snapped. "Then maybe your right. And you are just using that assets of your's just to prove yourself that you were right!" Napakurap-kurap ako sa sinabi niya. Bakit pakiramdam ko ay may kung ano akong natamaan sa kanya na sobrang ikinagalit niya. Umayos siya ng tayo tsaka ako malamig na ti

KYLIE POV "I'm sorry, but we are not interested about your offer, Sir," sabi ko sa kanya ng seryoso. "Naku! Sayang naman hija. Sayang ang ganda mo at ang opportunity na ito para sa iyo. Sa nakikita ko sa iyo ay malayo ang mararating mo." Isang pekeng ngiti ang ibinigay ko sa kanya dahil sa litanya niyang iyon. Alam ko ang galawan sa modelling industry. Kapag wala kang kapit sa itaas ay hindi ka basta-basta nakukuha o nakakapasok. "I'm sorry but do we looked like a an easy and normal girls to you?" sabay lapag ko sa mamahaling purse bag ko sa gilid ng mesa. Sumunod naman ang tingin niya roon at nakita ko pa kung papaano umusli ang ngiti ni Kim sa ginawa kong iyon. Sumandal ako sa aking upuan at tsaka humalukipkip. Gulat naman siyang tumingin sa akin na ikinataas ng kilay ko. "Ohh! I'm sorry ladies. My bad, excuse me," nagmamadaling alis niya sa mesa namin. Sakto namang nakalapit na ang waiter na may dala ng aming mga pagkain na inorder namin ni Kim. "Ang sama talaga ng ugali m

ZAMRICK POVHabang patuloy ang dinner ay tahimik lamang akong nakaupo sa aking silya at wala sa sariling nilalaro ang alak na nasa aking baso.Inaalala ko ang mga nangyari kaninang umaga. Ang naging pagtatalo naming dalawa ni Kylie.Did I lose my patients on her?Sa pagkakaalala ko ay napigilan ko naman ang aking sarili. Is she still mad at me? Or she was propably afraid of me now.Darn!Ang kaisipang umiiwas na naman siya sa akin sa ikalawang pagkakataon ay nagpapabaliw na naman sa akin. Dapat mas naging maingat ako sa kanya. She's still fucking 17. Hindi niya pa talagang naiintindihan ang mga bagay-bagay. Ako itong mas matanda sa aming dalawa at ako ang may kailangan sa kanya kaya dapat lang na mas nilawakan ko pa sana ang aking pasensya at pang-unawa para sa kanya.She must be scared of me by now that's why she wasn't even here in this dinner.Napaangat ang aking tingin nang maramdaman kong may tumabi sa kinauupuan ko. Abala ang lahat sa pakikipag-usap sa mga kakilalang naririto at

LYRA POV"Hindi ko alam na updated ka na pala ngayon sa mga nangyayari sa buhay ng anak ko, Mrs. Oroño? Bakit mo inuungkat ngayon ang mga maling nagawa ng anak ko? Dahil ba sa mga sinabi kanina ni Engineer Mondragon?" paturan ko nang tanong sa kanya na ikinataas baba ng dibdib niya.Nagpalipat-lipat ang tingin ng mga kasamahan namin sa aming dalawa at kung hindi pa nagsalita ang isa sa kanila ay baka sakaling hihirit pa sana siya ng mga masasamang sasabihin patungkol sa anak kong si Kylie."Tumigil ka na nga diyan Mrs. Oroño. Ano ka ba naman? Naiinggit ka ba riyan at ang anak ni Mrs. Clarkson ang nagustuhan ng panganay na anak ni Don Hitler?"Nagulat kaming lahat at sabay pa kaming napalingon kay Miss. Tuazon nang sabihin niya iyon. Hindi ko alam na nakikinig pala siya mula sa kabilang mesa sa mga usapan namin dito.Dahan-dahan siyang naglakad papalapit sa amin habang hawak-hawak niya sa kanyang kaliwang kamay ang isang kopita ng alak. Tiningnan niya kami isa-isa bago tuluyang huminto