บททั้งหมดของ The Other Woman of the CEO: บทที่ 121 - บทที่ 130

Matapos ang mga linggong pag-aalaga ni Alona kay Neil, unti-unting bumalik ang lakas nito. Nawala na ang mga sintomas ng karamdaman at muling nakabangon si Neil, ngunit sa kabila ng kanyang pisikal na paggaling, patuloy siyang nagpatuloy sa pagpapanggap. Pinili niyang ipagpatuloy ang pagpapakita ng kahinaan at pagiging dependent kay Alona, hindi dahil sa kailangan niya ito, kundi dahil na rin sa plano niyang mapanatili ang kanyang posisyon sa buhay nito. Gusto niyang makita kung hanggang saan aabot ang kabaitan at malasakit na ipinapakita ni Alona, at kung paanong mapapalakas ang koneksyon nila—isang koneksyon na sa huli, magiging kasangkapan niya sa pagbuo ng isang mas matibay na ugnayan.Si Alona, na patuloy na nag-aalaga kay Neil, ay hindi pa rin lubos na nakakapagpatawad. Kanya-kanyang laro ang ginagawa nila sa isa't isa, at wala ni isa man sa kanila ang handang magbukas ng puso sa isa't isa. Si Alona, bagamat ipinapakita kay Neil ang pagiging maalaga, ay patuloy pa ring nag-iinga

Alona ay napahingal habang bumuhos ang init sa kanyang katawan. Lumapit si Neil sa kanya at ginabayan ang kanyang kamay patungo sa matigas na bukol sa kanyang pantalon. Hinila ni Alona ang kanyang kamay, at mahigpit na hinawakan ito ni Neil at buong damdaming hinalikan ang kanyang palad. Malakas si Neil kaya hindi nakatakas si Alona. Neil ibinalik ang kanyang kamay sa kanyang matigas na ari, na nakabukol mula sa kanyang pantalon, at pinanatili itong nandoon. Ang sarap ay bumabalot kay Alona, at hindi siya makapag-isip ng maayos. Hindi niya inalis ang kamay niya mula sa kanyang ari, kundi binuksan niya ang butones ng kanyang pantalon, pinalaya ang kanyang matigas na ari. Alona ay nilakipan ang kanyang mga daliri sa ari ni Neil at sinimulang himasin ito. Inalis ni Neil ang kanyang kamay mula sa kanyang dibdib at binalot ang kanyang mga daliri sa kanyang leeg habang mariin siyang hinalikan sa labi habang dahan-dahang pinipiga ang kanyang leeg.Hindi makapaniwala si Alona na nangyayari it

Sa gabi ng mga walang katapusang emosyon at pagnanasa, si Alona ay nagpatuloy sa paglalaro ng kanyang laro. Hindi na siya ang dating Alona na tapat at nagmamahal ng buo—siya ngayon ay isang babae na may matibay na hangarin at wala ng takot na ipaglaban ang kanyang sarili.Habang ang katawan ni Neil ay patuloy na dumadaloy sa init ng kanilang ginugol na sandali, si Alona ay nanatiling malamig at kalkulado, pinipigilan ang mga emosyon na nagsusumigaw sa kanyang dibdib. Para kay Alona, ang lahat ng ito ay hindi tungkol sa pagmamahal o kaligayahan, kundi isang paraan ng pagkontrol, ng paghihiganti sa mga pagkatalo na dumanas siya sa mga nakaraang taon.Nakita niyang patuloy na nagpapakita ng kahinaan si Neil, at sa bawat hakbang na ginagawa nito, naramdaman niyang may malalim na galit na nagsisilbing motibasyon sa kanya. Hindi siya makapapayag na si Neil ang magtakda ng takbo ng kanilang relasyon. Para sa kanya, ang puso ni Neil, bagamat puno ng pagsisisi, ay nanatiling isang lihim na kal

Sa bawat pagtatangkang kalimutan ni Alona ang nakaraan nila ni Neil, tila mas lalo itong bumabalik sa kanyang isip. Sa bawat pagkakataon na lumalayo siya, heto’t pilit na nagpaparamdam si Neil, at sa kabila ng lahat, ang puso niya ay nakukumbinsi ng mga salitang ayaw na sana niyang pakinggan.Isang gabi, habang nag-aayos ng kanyang kwarto si Alona, tumunog ang kanyang telepono. Si Neil na naman. Pinilit niyang huwag sagutin, ngunit alam niyang hindi siya titigilan nito hangga’t hindi siya nagpapakita ng kahit kaunting pakikipag-usap.Bago pa magdalawang-isip, dinampot niya ang telepono at sinagot ito, “Neil, ano pa bang gusto mong mangyari? Hindi ba’t napag-usapan na natin ang lahat?”Sa kabilang linya, narinig niya ang boses ni Neil—puno ng pagsisisi, ngunit may kakaibang determinasyon. “Alona, hindi mo ba talaga nararamdaman na totoo ang nararamdaman ko para sa’yo? Bakit hindi mo ako mabigyan ng pagkakataon na ipakita sa’yo iyon?”“Neil, alam kong sanay kang makuha ang gusto mo, per

Tila nakaramdam ng awa si Aling Gina sa kanya. Tahimik lamang siyang nakikinig, iniintindi ang bawat salitang may bigat ng pagsisisi. "Kung mahal mo siya, bakit hindi mo ipakita sa kanya? Ang isang tunay na pagmamahal ay hindi kailangan ng mga salita kundi ng gawa. Siguro nga nasaktan mo siya noon, Neil, pero hindi pa huli ang lahat."Napatingin si Neil sa malayo, tila nababalot ng alaala at pangarap. "Pilit kong ipakita sa kanya, Aling Gina," aniyang may lungkot sa tinig, "pero kahit anong gawin ko, pakiramdam ko... mas lalo niya lang akong tinataboy. Mas lalo lang siyang lumalayo."Lumapit si Aniego at mahigpit na hinawakan ang kanyang kamay, na tila nagbibigay-lakas sa kanya. Tumingin siya sa inosenteng mga mata ng bata na tila nagbigay sa kanya ng pag-asa.Napatingin si Aling Gina kay Neil, at tinapik niya ang balikat nito. "Alam mo, anak, minsan ang mga babae, lalo na kapag nasaktan nang malalim, mahirap na talaga silang maniwala. Masakit ang magtiwala muli lalo na kung sa puso n