บททั้งหมดของ Echoes of Deception: บทที่ 101 - บทที่ 110

Tinirintas ni Khate ang buhok ni Katerine at isinama siya palabas.Paglingon niya, nakita niya ang lalaki na nakatayo sa may pintuan ng kwarto ni Katerine.Dumiin ang tingin ni Anthony, at ang init sa kanyang mga mata ay biglang nawala, naging magalang at malamig. "Handa na ang ating almusal. Bumaba ka na at kumain."Matapos niyang sabihin iyon, tumalikod siya at naunang lumakad.Napahinto sandali si Khate.Parang may napansin siyang kakaibang ekspresyon sa mukha ng lalaki kanina, pero napakabilis lamang at hindi niya alam kung imahinasyon lang niya iyon.Pagbalik sa ulirat, isinama ni Khate si Katerine pababa para kumain.Habang kumakain, natural na umupo si Katerine sa tabi ni Anthony.Nais sanang umupo ni Khate sa tapat nilang dalawa, pero hinila siya ni Katerine sa manggas at pinigilan."Madam, dito ka na sa tabi ng bata," sabi ni Auntie Meryl na nakangiti habang inaayos ang upuan sa tabi ni Katerine.Tumango si Katerine na may kasiyahan at tumingin kay Khate na puno ng pag-asam.

Pagkauwi mula sa coffee shop, lalong hindi mapakali si Amalia. Nang makauwi si Richard mula sa trabaho, agad siyang nagpatawag para magtungo din sa manor.Pagkatapos ng trabaho, sinundo agad ni Anthony si Katerine. Pagpasok nila sa bahay, nadatnan nilang nakaupo sa sofa ang dalawang nakatatanda sa pamilya Lee, parehong seryoso ang mga mukha, na halatang may nais pag-usapan.“Dad, Mom, bakit hindi ninyo sinabi na pupunta kayo? May problema ba?” tanong ni Anthony na halatang naguguluhan.Pagkatapos niyang magsalita, sumimangot si Amalia at sumagot, “May gusto akong pag-usapan tayo, ngayon mismo.”Napansin ang seryosong ekspresyon ng ina, bahagyang kumunot ang noo ni Anthony. Binalingan niya si Katerine at iniabot ito kay Auntie Meryl, sabay utos na dalhin ang bata sa taas.Sumang-ayon si Auntie Meryl, at magalang namang nagpaalam si Katerine sa mga lolo’t lola bago sumunod kay Auntie Meryl.Umupo si Anthony sa single sofa na malapit sa kanyang mga magulang. “Ano po ba ang pag-uusapan

Sa daan papunta sa kindergarten, nakaupo si Katerine sa likurang upuan, yakap niya ang kanyang bag, nakababa ang kanyang tingin, at tila wala sa mood na nag aantay na makarating sa kanyang school.Si Cassandra, na gustong mag mukhang mabait sa bata kahit sa panlabas lang, tumingin sa salamin at kunwaring nag-aalala, "Katerine, hindi pa rin ba maganda ang iyong pakiramdam? Gusto mo bang dalhin ka ni Auntie sa ospital?"Hindi man lang tumingala si Katerine nang marinig ang boses nito.Para kay Katerine, hindi naman niya gusto ang taong ito pero pinipilit pa rin sa kanya ng kanyang lola na makasama ito.Napakunot ang noo ni Cassandra at nagpatuloy sa kanyang kunwaring kabaitan, "Paano kung magpaalam na lang tayo sa school? Pwede tayong bumalik at magpahinga muna ng isang araw, ano sa tingin mo?"Pagkatapos niyang magsalita, nanatili pa ring tahimik si Katerine.Ilang segundo ang lumipas, at tila nawalan na ng pasensya si Cassandra. "Katerine, tinatanong kita ng maayos, bakit ganyan ang m

Nang marinig na magdo-donate siya ng mga kagamitan sa kindergarten, pumayag na ang guro ng may ngiti at tinawagan ang punong-guro.Pagkatapos mag takip ng telepono, dinala siya ng guro sa opisina ng punong-guro.Matagal nang naghihintay ang punong-guro sa opisina. Nang makita niyang pumasok ang babae, ay agad na naglagay siya ng tsaa para kay Cassandra at nagsabi ng may ngiti: "Miss Cassandra, magandang umaga po, maari po kayong umupo."Hindi naging magalang si Cassandra at kinuha ang tsaa, umupo sa tapat niya at nagsabi, "Dapat ay alam mo na ang layunin ko."Palaging tumango ang punong-guro, "Narinig ko po mula sa aking guro na nais mong mag-donate ng mga kagamitan sa aming kindergarten. Nagpapasalamat ako sa ngalan ng mga bata."Pagkatapos magtakda ng tinig, napansin niyang ang mukha ng kausap ay hindi tila magiliw.Dahil sa malamig na mukhang pinakita, tinikman ni Cassandra ang tsaa at ang tono niya ay malamig din, "Higit pa riyan, maaari akong mag-donate ng limang milyong piso par

Paglabas ni Khate mula sa opisina ng punong-guro, kinuha niya ang mga bata mula sa guro.Nabakas sa mga naging aksyon ni Khate ang labis na galit, na pati ang guro ng mga bata ay nagulat sa kanyang naging reaksyon sa araw na iyon."Mayroon akong kailangang asikasuhin mamaya, pwede ko ba kayong maglaro muna sa inyong ninang?" Habang papunta sila pabalik, pinipigilan ni Khate ang kanyang galit at tinanong ang dalawang bata ng may ngiti, parang wala lang nangyari.Walang masyadong iniisip ang mga bata, iniisip na lang nila na abala si Mommy sa trabaho, kaya't sumang-ayon sila ng maayos.Ibinigay ni Khate ang mga bata kay Kyrrine, at pumasok sa sasakyan, na kung saan muling naging maasim ang kanyang mukha. Dumeretso siya papunta sa mansyon ng pamilya Lee."Young Madam..." Si Auntie Meryl ay nagsimula nang magbukas ng pinto at magbati, ngunit nang makita ang mukha ni Khate, napigilan niyang sabihin ang natitirang mga salita.Simpleng tumango si Khate at tumingin sa sala, "Nandiyan ba sa lo