Semua Bab พลิกชะตาชีวิตหลังเป็นทาสมาสามปี: Bab 1691 - Bab 1700

1719 Bab

บทที่ 1691

ยิ่งประมือ เซียวเหิงก็ยิ่งสะทกสะท้านใจ ความรับมือยากและความอำมหิตของเสิ่นเยว่นั้นเหนือกว่าที่คาดการณ์ไว้มากนักจะประวิงเวลาต่อไปมิได้ ต้องเร่งเผด็จศึกโดยไว!เขาแผดร้องคำรามยาวคราหนึ่ง กำลังภายในในกายพลุ่งพล่าน ท่วงท่ากระบี่พลันเปลี่ยนเป็นเปิดกว้างดุดัน ทรงพลังดุจพายุฝนโหมกระหน่ำเข้าใส่เสิ่นเยว่ เป็นการจู่โจมแบบยอมแลกบาดแผล บีบคั้นจนเสิ่นเยว่ต้องถอยร่นติด ๆ กัน จนมิอาจหาจังหวะปล่อยพิษกู่ได้อย่างใจนึกเหล่าองครักษ์เงาเมื่อเห็นดังนั้น ต่างก็รีบฝืนข่มอาการบาดเจ็บ ผสานกำลังร่วมกับเซียวเหิงรุกไล่ ประกายดาบเงากระบี่ถักทอเป็นตาข่ายแห่งความตาย บีบอัดพื้นที่หลบหลีกของเสิ่นเยว่ให้แคบลงเรื่อย ๆบนร่างของเสิ่นเยว่ปรากฏบาดแผลเพิ่มขึ้นอีกหลายแห่ง โลหิตแดงฉานย้อมอาภรณ์สีเทาเข้มจนชุ่มโชก ลมหายใจเริ่มหอบกระชั้น แววตาฉายความบ้าคลั่งหนักกว่าเก่า ทว่าเห็นได้ชัดว่าเริ่มอ่อนแรงและเผยร่องรอยปราชัยครั้นเห็นว่าวงล้อมกระชับเข้าหา เสิ่นเยว่จวนจะถูกสยบลงนั้นเองทันใดนั้น เสิ่นเยว่กลับพุ่งทะยานเข้าหาอาจิ่วที่ยืนอยู่ด้านข้าง!“อย่าขยับ!” เสิ่นเยว่คำรามเสียงกร้าว มีดสั้นอาบยาพิษจ่อแนบเข้าที่ลำคอระหงของอาจิ่ว
Baca selengkapnya

บทที่ 1692

เฉียวเนี่ยนยังคงอยู่ในเรือนยา เตรียมการกลั่นพิษกู่ทันใดนั้น นางก็ได้ยินเสียงเอะอะวุ่นวายดังมาจากด้านนอก “เนี่ยนเนี่ยนล่ะ?!”นั่นเป็นเสียงของเซียวเหิงนางขมวดคิ้วมุ่นโดยพลัน สังหรณ์ใจว่าต้องเกิดเรื่องขึ้นแน่ จึงรีบออกจากเรือนยาไปทันทีเมื่อสายตาทั้งสองคู่สบกัน แม้เซียวเหิงจะเคยเห็นเกศาขาวโพลนของเฉียวเนี่ยน มาก่อน แต่ในยามนี้เขาก็ยังอดที่จะชะงักงันไปชั่วครู่ไม่ได้ ทว่าสายตาของเฉียวเนี่ยนกลับเหลือบไปเห็นอาจิ่วในทันทีนางตระหนกตกใจอย่างยิ่ง รีบถลาเข้าไปหาพลางถามว่า “เกิดอะไรขึ้น?!”เซียวเหิงเพิ่งได้สติ น้ำเสียงของเขาทุ้มต่ำและเปี่ยมไปด้วยกลิ่นอายสังหาร “เสิ่นเยว่เป็นคนทำ”“พานางเข้าไปในห้องก่อน!”เฉียวเนี่ยนเอ่ยพลางนำทางเซียวเหิงไปยังห้องรับรองที่อยู่ติดกันเซียวเหิงสาวเท้าตามหลังเฉียวเนี่ยนไปติด ๆ วางร่างอาจิ่วลงบนเตียง ก่อนจะเอ่ยว่า “พวกเราล้อมจับเสิ่นเยว่ไว้ได้ แต่มันกลับจับอาจิ่วเป็นตัวประกันเพื่อข่มขู่ ทีแรกอาจิ่วก็ยังดูปกติดี แต่พอถูกเสิ่นเยว่ผลักออกมา นางก็กลายเป็นเช่นนี้!”เสิ่นเยว่!ใบหน้าของเฉียวเนี่ยนซีดเผือด โทสะในอกปะทุขึ้นเป็นระลอกเขามันวิปลาสไปแล้ว!
Baca selengkapnya

บทที่ 1693

“ยังไม่พอ...” หยาดเหงื่อเม็ดละเอียดผุดซึมทั่วหน้าผากของเฉียวเนี่ยน เดิมทีร่างกายของนางก็อ่อนแออยู่แล้ว ยิ่งยามนี้ต้องทุ่มเทกำลังสุดตัว ร่างทั้งร่างจึงโงนเงนจวนเจียนจะล้ม ทว่าแววตาของนางยังคงเฉียบคมดุจเดิม นางตวัดสายตามองไปทางหนิงซวง: “เอาสมุนไพรที่ข้าสั่งให้เจ้าเตรียมไว้ก่อนหน้านี้มา! เร็วเข้า!”สมุนไพรถูกนำมาอย่างรวดเร็ว เฉียวเนี่ยนกวาดตาดูปราดหนึ่ง ก่อนจะกระทำการที่ทำให้ทุกคนคาดไม่ถึงนางหยิบมีดเงินเล่มเล็กสำหรับใช้ฆ่าเชื้อขึ้นมา แล้วกรีดลงบนฝ่ามือของตนเองอย่างแรงโดยไม่ลังเล!“คุณหน”“เนี่ยนเนี่ยน”หนิงซวงและเซียวเหิงอุทานออกมาพร้อมกันด้วยความตระหนก!โลหิตสีแดงฉานที่มีอุณหภูมิประหลาดพุ่งทะลักออกมาทันที ก่อนจะหยดลงสู่โกร่งบดยาที่เตรียมไว้ ใบหน้าของเฉียวเนี่ยนซีดเผือดลงอย่างเห็นได้ชัด ทว่านางกลับกัดฟันแน่น ปล่อยให้เลือดไหลรินพลางเร่งโยนสมุนไพรล้ำค่าอีกหลายชนิดลงไปในโกร่ง“เลือดของข้า “คือเลือดกู่” สำหรับผู้ที่ต้องพิษกู่แล้ว มันคือกระสายยาชั้นยอด ทั้งยังสามารถสยบพิษกู่ได้หลายชนิด...” นางเร่งมือใช้สากหยกบดผสมสมุนไพรเข้ากับเลือดของตนเอง พลางเอ่ยอธิบายอย่างยากลำบาก น้ำเสียงสั่นพร่
Baca selengkapnya

บทที่ 1694

สามวันให้หลัง แสงตะวันยามเที่ยงสาดส่องผ่านกรอบหน้าต่าง นำพาไออุ่นมาเพียงบางเบา ทว่ากลับมิอาจขับไล่ความอึมครึมที่ปกคลุมอยู่ภายในห้องให้จางหายไปได้หนิงซวงก้าวเข้ามาอย่างแผ่วเบาภายในห้องพักปีกข้างที่เฉียวเนี่ยนใช้เอนกายพักผ่อน ใบหน้าของนางเต็มไปด้วยความกังวลและจนใจ นางเอ่ยเสียงค่อยว่า: “คุณหนู เจ้าคะ... แม่นางอาจิ่วฟื้นแล้ว แต่อาการของนาง... นางไม่ยอมกินไม่ยอมดื่ม ทั้งยังไม่ยอมปริปากพูดจา เอาแต่ขดตัวร้องไห้อยู่ที่มุมเตียง ใครจะปลอบอย่างไรก็ไม่เป็นผล บ่าวจนปัญญาแล้วจริง ๆ เจ้าค่ะ”เฉียวเนี่ยนที่กำลังหลับตาพักผ่อนค่อย ๆ ลืมตาขึ้นเมื่อได้ยินเช่นนั้นตลอดสามวันที่ผ่านมา นางต้องคอยพะวงทั้งอาการของฉู่จืออี้ ทั้งตรวจสอบพิษกู่ และยังต้องคอยสังเกตอาการของอาจิ่วอยู่อีกทาง ช่างเป็นช่วงเวลาที่เหนื่อยล้าแสนสาหัสเมื่อได้ฟังคำของหนิงซวง นางจึงยกมือขึ้นนวดขมับที่ปวดตุบเบา ๆ ก่อนจะพยุงกายลุกขึ้นยืน: “ข้าจะไปดูนางเสียหน่อย”ภายในห้องของอาจิ่ว กลิ่นยาสมุนไพรยังคงอบอวลไม่จางหายร่างผอมบางนั้นขดตัวอยู่ลึกสุดของเตียง ใช้ผ้าห่มผืนหนาห่อหุ้มร่างกายไว้เสียมิดชิด เหลือเพียงดวงตากลมโตที่บวมช้ำจากการร้องไห
Baca selengkapnya

บทที่ 1695

นางคิดไม่ตก คิดอย่างไรก็คิดไม่เข้าใจจริง ๆเฉียวเนี่ยนไม่ได้เอ่ยคำใด นางเพียงปล่อยให้อีกฝ่ายยึดเหนี่ยวร่างไว้ ส่วนมืออีกข้างที่มิได้บาดเจ็บก็คอยลูบแผ่นหลังนั้นเบา ๆ ท่าทางอาจดูเก้อเขินไปบ้างทว่ากลับแฝงไว้ด้วยการปลอบประโลมที่ไร้เสียงนางรู้ดีว่าในยามนี้ วาจาใด ๆ ก็ล้วนแต่ซีดเซียวไร้น้ำหนัก สิ่งที่อาจิ่วต้องการที่สุดคือการระบายความอัดอั้นออกมาให้สิ้นจนกระทั่งเสียงร้องไห้ของอาจิ่วเริ่มเปลี่ยนเป็นเสียงสะอึกสะอื้นแผ่วเบา เฉียวเนี่ยนจึงยกชามข้าวต้มที่เย็นชืดแล้วขึ้นมา พลางเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน: “ร้องไห้จนเหนื่อยแล้ว ก็ควรทานอะไรเสียหน่อย มิเช่นนั้นจะเอาแรงที่ไหนไปคิดทบทวนว่าเพราะเหตุใด และจะเอาแรงที่ไหน... รอให้เขามาให้คำตอบกับเจ้ากันเล่า?”น้ำเสียงของนางแผ่วเบายิ่งนัก แต่กลับมีพลังประหลาดที่ช่วยให้ใจสงบลงได้อย่างน่าอัศจรรย์นางตักข้าวต้มขึ้นมาหนึ่งคำแล้วจ่อไปที่ริมฝีปากของอาจิ่วอาจิ่วเหม่อมองข้าวต้มคำนั้น ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองใบหน้าซูบซีดอิดโรยทว่าสงบนิ่งอย่างประหลาดของเฉียวเนี่ยน พลางมองเส้นผมสีขาวโพลนของนาง ริมฝีปากสั่นระริกเล็กน้อย สุดท้ายก็ยอมอ้าปากทานโจ๊กคำนั้นแต่โดยดีหยาดน้
Baca selengkapnya

บทที่ 1696

ยามที่เฉียวเนี่ยนมาถึง เบื้องหน้าสำนักราชาโอสถปรากฏเหล่าศิษย์แห่งหมู่ตึกหมื่นกระบี่นับสิบนายในชุดรัดกุมสีเขียวขจี ยืนตระหง่านอย่างสงบนิ่งพร้อมกระบี่ยาวข้างกายแม้จะยังมิได้ชักกระบี่ออกจากฝัก ทว่าไอสังหารที่แผ่ซ่านและค่ายกลอันเข้มงวดนั้น กลับกดดันจนผู้คนรู้สึกสั่นสะท้านไปถึงขั้วหัวใจมือของเฉียวเนี่ยนที่ไพล่อยู่เบื้องหลังกำแน่นขึ้นเล็กน้อย นางสูดลมหายใจเข้าลึกก่อนจะกวาดสายตามองไปยังกลุ่มคนเหล่านั้นบุรุษผู้นำกลุ่มคือ เซี่ยจิงเทียนท่านเจ้าหมู่ตึกหมื่นกระบี่เขาอยู่ในวัยห้าสิบเศษ ร่างกายสูงใหญ่กำยำ ใบหน้ามีเหลี่ยมมุมคมคาย ใต้คางไว้เคราสั้น แววตาคมกริบดุจเหยี่ยว แฝงอำนาจน่าเกรงขามโดยมิต้องบันดาลโทสะแม้จะดูเหนื่อยล้าจากการรอนแรมเดินทางไกล ทว่ากลิ่นอายรอบกายกลับหนักแน่นดุจขุนเขา เจตจำนงกระบี่ที่แผ่ออกมาจาง ๆ นั้นกดดันจนมิอาจลอบมองสบตาได้โดยตรงเบื้องหลังของเขา มีศิษย์สี่นายประคองตั่งนอนหามอย่างระมัดระวัง บนนั้นมีเด็กหนุ่มวัยราวสิบห้าสิบหกปีนอนอยู่ ใบหน้าของเด็กหนุ่มผู้นั้นเป็นสีเทาอมเขียวดูซูบซีดไร้สีเลือด ดวงตาทั้งสองปิดสนิท ริมฝีปากม่วงคล้ำ แม้จะอยู่ในอาการหมดสติ ทว่าร่างกายกลับสั
Baca selengkapnya

บทที่ 1697

นางชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะประสานสายตาที่พลันคมปลาบขึ้นของเซี่ยจิงเทียน แล้วกล่าวต่อว่า: “การกำเริบครั้งนี้ร้ายแรงกว่าเมื่อหกปีก่อนหลายเท่านัก พิษร้ายรุกรานเข้าสู่ขั้วหัวใจ อีกทั้งดูเหมือนจะมี... ปัจจัยภายนอกบางอย่างเป็นตัวกระตุ้นให้ทรุดหนัก ขอกล่าวตามตรง ด้วยอาการของเขาในยามนี้ ต่อให้ข้าจะทุ่มเทสุดกำลัง ก็... ก็มิอาจรับรองผลได้ว่าจะรักษาให้หายขาด อย่างมากที่สุด... ก็ทำได้เพียงพยายามบรรเทาความเจ็บปวด ส่วนจะผ่านพ้นวิกฤตครั้งนี้ไปได้หรือไม่นั้น ยังยากจะคาดเดา”เฉียวเนี่ยนกล่าวความจริงทุกประการอาการของเด็กหนุ่มผู้นี้หนักหนาสาหัสยิ่งนัก อีกทั้งรากฐานเดิมก็ถูกทำลายประ กอบกับยามนี้นางเองก็อยู่ในสภาพย่ำแย่ถึงขีดสุด จึงมิอาจมีความมั่นใจเต็มสิบส่วนนางไม่ต้องการให้ความหวังที่ไม่มีอยู่จริงแก่ฝ่ายตรงข้ามทว่า คำพูดนี้ในหูของเซี่ยจิงเทียนผู้รักบุตรสุดหัวใจและกำลังสิ้นหวัง กลับไม่ต่างอะไรกับคำประกาศิตสั่งตาย!“รักษาไม่ได้รึ?” เสียงของเซี่ยจิงเทียนพลันแหลมสูงขึ้นราวกับน้ำแข็งที่แตกระแหง เขาพุ่งไปข้างหน้าก้าวหนึ่ง กลิ่นอายกดดันอันน่าสะพรึงกลัวที่ข่มไว้พลันระเบิดออก อุณหภูมิในห้องคล้ายจะลดฮวบลงใน
Baca selengkapnya

บทที่ 1698

รูม่านตาของเซี่ยจิงเทียนหดวูบ กล้ามเนื้อบนใบหน้าพลันเกร็งเขม็ง ทว่าเขารีบสะกดข่มความตื่นตระหนกนั้นเอาไว้ แล้วเอ่ยเสียงหนัก: “ท่านเจ้าสำนักเฉียวกล่าวเช่นนี้หมายความว่าอย่างไร? วันนี้ข้าหมู่ตึกหมื่นกระบี่มาเยือน เพียงเพื่อรักษาชีวิตบุตรชาย มิได้มีเจตนาอื่นแอบแฝง! ยิ่งไม่เคยพบเห็นคนชื่อเสิ่นเยว่อะไรนั่น!”เฉียวเนี่ยนปรายตามองด้ามกระบี่ที่เขากำแน่นโดยสัญชาตญาณ และความลน ลานที่พาดผ่านดวงตาเพียงชั่ววูบ มุมปากของนางหยักโค้งเป็นรอยยิ้มเย็นชา ทว่าความยิ้มแย้มนั้นกลับไปไม่ถึงดวงตา ยิ่งขับให้ใบหน้าซีดเซียวของนางดูลึกลับจนยากจะหยั่งถึง“กระนั้นหรือ?” น้ำเสียงของนางแผ่วเบา ทว่าแฝงพลังที่ทะลวงลึกถึงกลางใจคน “ท่านเจ้าเซี่ยหากมาเพียงเพื่อขอรับการรักษา ไยต้องยกขบวนมาใหญ่โตถึงเพียงนี้? ยอดฝีมือนับสิบเรียงรายอยู่หน้าหุบเขา หากจะบอกว่าเป็นผู้คุ้มกัน มิสู้บอกว่าเป็น... การข่มขวัญ หรือเตรียมลงมือช่วงชิงบางสิ่งไปเสียมากกว่า”นางขยับกายไปข้างหน้าครึ่งก้าว สายตาดุจลิ่มน้ำแข็งทิ่มแทงไปยังเซี่ยจิงเทียน: “ให้ข้าเดานะ สิ่งที่ทำให้ท่านเจ้าเซี่ยยังคงแบ่งใจไปละโมบวางแผนการได้ ทั้งที่บุตรชายหัวแก้วหัวแหวนกำลังล
Baca selengkapnya

บทที่ 1699

สายตาของนางกวาดผ่านอิ๋งชี แม้อิ๋งชีจะยืนนิ่งสนิท ทว่ารังสีสังหารอันเย็นเยียบขุมหนึ่งกลับแผ่ซ่านออกมาอย่างเงียบเชียบ สร้างแรงกดดันมหาศาลที่ไร้ซึ่งสุ้มเสียงเซี่ยจิงเทียนหน้าเขียวคล้ำ ทรวงอกกระเพื่อมไหวอย่างรุนแรง เขาจ้องเฉียวเนี่ยนเขม็ง ก่อนจะปรายตาไปยังอิ๋งชี และท้ายที่สุด สายตาก็มาหยุดอยู่ที่ใบหน้าอันซีดเผือดไร้สีเลือดของบุตรชายในที่สุด เขาจึงเค้นถ้อยคำออกมาจากลำคออย่างยากลำบากยิ่ง คล้ายบีบคั้นออกมาทีละคำว่า: “...ตกลง”เซี่ยจิงเทียนหมุนตัวจากไป ทันทีที่บานประตูถูกปิดลงอีกครั้ง เสียงทุ้มต่ำของอิ๋งชีก็ดังขึ้นในห้องอันเงียบสงัด เจือไปด้วยความกังวลเล็กน้อยที่ยากจะสังเกตเห็น: “เซี่ยจิงเทียนแม้วรยุทธ์จะล้ำลึก แต่หากต้องรับมือเพียงลำพัง ก็ใช่ว่าจะกุมชัยชนะไว้ในมือและจับเป็นเสิ่นเยว่ได้”สายตาของเฉียวเนี่ยนยังคงจับจ้องที่ใบหน้าสีเทาอมเขียวของเซี่ยปี้อัน นางมิได้หันกลับมา เพียงเอ่ยเรียบ ๆ ว่า: “เซี่ยจิงเทียนเพียงคนเดียวอาจมิได้ ทว่าหากเป็น หมู่ตึกหมื่นกระบี่ทั้งหมดเล่า?”นางยกมือขึ้นช้า ๆ ปลายนิ้วสัมผัสแผ่วเบาเหนือเส้นเลือดสีคล้ำน่าสะพรึงกลัวบนลำคอของเด็กหนุ่ม ท่าทางนั้นอ่อนโยน ทว
Baca selengkapnya

บทที่ 1700

สามสิบหลี่นอกสำนักราชาโอสถ โรงเตี๊ยมที่มีนามว่า “อิ๋งเค้อไหล” บัดนี้ถูกคนของหมู่ตึกหมื่นกระบี่เหมาปิดไว้อย่างเงียบเชียบแม้จะเป็นเพียงโรงเตี๊ยมในเมืองเล็ก ทว่ายามนี้ทั้งภายในและภายนอกกลับตกอยู่ในความสงัดงัน มีเพียงห้องรับรองพิเศษบนชั้นสองที่ยังคงทอแสงตะเกียงรำไร พร้อมกับแว่วเสียงสนทนาดังออกมาเป็นระยะภายในห้องรับรอง สุราอาหารเพิ่งจัดวางเสร็จสรรพ ไอความร้อนยังไม่ทันจางหายเสิ่นเยว่นั่งอยู่ในตำแหน่งอาคันตุกะ ทั่วร่างเปื้อนฝุ่นลมจากการเดินทาง สีหน้ายังคงฉายแววมืดมนและระแวดระวังดังเช่นปกติเซี่ยจิงเทียนรินสุราคารวะเสิ่นเยว่ด้วยตนเองพร้อมรอยยิ้ม “ต้องขอบคุณการนำทางของท่านเสิ่น มิเช่นนั้นบุตรชายข้าคงต้องเสียเวลาไปอีกสองวัน เกรงว่าคงไม่มีชีวิตรอดไปถึงสำนักราชาโอสถเป็นแน่!”เสิ่นเยว่ใช้นิ้วลูบวนขอบจอกชาอย่างลืมตัว สายตาคมกริบกวาดมองเซี่ยจิงเทียนที่ดูท่าทางกระตือรือร้นอยู่ฝั่งตรงข้าม“ท่านเจ้าหมู่ตึกเซี่ย” เสิ่นเยว่เอ่ยปากถามด้วยความเคลือบแคลง น้ำเสียงแหบพร่าเจือแววหยั่งเชิงที่ยากจะสังเกต “ท่านหมายความว่า อาการของนายน้อยมั่นคงแล้วหรือ? เฉียวเนี่ยน... รักษาโรคเก่าของนายน้อยหายขาดแล้วจริง ๆ
Baca selengkapnya
Sebelumnya
1
...
167168169170171172
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status