บททั้งหมดของ The Ex-convict Wife and Her Affair with Billionaire Uncle: บทที่ 131 - บทที่ 140

"Lola ko..." Bahagyang natigilan si Evan. Ang huli niyang alaala ay nasa ospital siya, kaya't sandaling naguluhan ang kanyang isip. "Oo, ako ito, si Lola." Lalong nagliwanag ang mukha ng matanda sa tuwa. Bahagyang umayos ang kanyang baluktot na katawan at mabilis na kinamusta ang apo. "Mukhang epektibo talaga ang inhibitor na ito, pero hindi pa ito nagtatagal. Kakailanganin pa ng isang buwan bago ka tuluyang gumaling." Dahan-dahang nagningning ang mga mata ni Evan nang maunawaan ang sinabi ng matanda. Ngunit ang naramdaman niya ay hindi ginhawa kundi kirot at takot. Sa mga nagdaang araw, pira-piraso ang kanyang alaala. Minsan ay malinaw, minsan ay nawawala. Sa ganitong paraan lamang niya nagagawang pilitin ang sarili na manatili sa ilalim ng iisang bubong kasama si Kenneth. Ngayon na bumalik na ang kanyang normal na pag-iisip, alam niyang mahihirapan na siyang itago ang galit na nadarama niya para kay Kenneth. Naalala niya ang malupit na mga salita ng lalaki noong nasa ospit

Dahan-dahang pinikit ni Kenneth ang kanyang mga mata, hinayaan si Ella na magpakapagod sa pagsuyo sa kanya. Hindi niya alam kung matatawa ba siya o ano sa mga ginagawang pang-aakit nito.Sa kung anong dahilan, sigurado siyang wala namang problema sa kanyang katawan, pero tila wala na siyang interes sa mga ganitong bagay.Siguro nga, ang mga bagay na hindi mo makuha ang siyang pinakamaganda. Habang tinitingnan niya ang mukha ni Ella, na halos kamukha ni Evan, hindi niya maiwasang bumalik sa alaala ng huli.Sa loob ng isang buwang ito, paulit-ulit niyang binalikan ang lahat ng ginawa niya simula nang makalaya si Evan mula sa kulungan.Pakiramdam niya, nanatili sa limang taon na ang nakalipas ang alaala niya tungkol dito. Kung saan-saan na siya dinadala ng pag-alala sa nakaraang lumipas dahil hindi niya matanggap ang kasalukuyang galit at malamig na pagtrato sa kanya ni Evan.Lalo na noong inalok niya itong magpakasal, handa na siya noong mabuti. Puring-puri na niya ang pag-arte dahil

Para bang hindi lang isang simpleng mensahe ang natanggap ni Evan. Sa kanyang isipan, parang kusa itong umuukit sa kaniyang utak kahit hindi niya ito pakatandaan.Sa kanyang mga bangungot, sa mga sakit at pang-aabusong dinanas niya, palaging may isang lalaking may matang parang daga na nagsasalita sa kakila-kilabot na tono. Ang boses nito ay may kumpiyansa, tila siya na ang pinakamagaling sa mundo. Ang mga salita naman ay parang latay ng sinturon na nakatatak na sa kanyang isip, at kahit anong gawin niya, hindi niya ito matanggal.Biglang nanliit ang kanyang mga mata, nanginginig na tinitigan ang text message sa loob ng ilang segundo bago agad pinindot ang dial button gamit ang nanginginig niyang mga kamay.Kahit sigurado siyang si Mata ang nagpadala ng mensahe, gusto niya pa ring marinig mismo ang boses nito para makumpirma."The subscriber cannot be reached. Please try your call later."Sa tunog ng abalang linya, ibinalik niya ang tingin sa text message at muling pinagmasdan ang pan

Gusto kitang patayin. Hulaan mo na lang kung ano ang gusto kong inumin."Habang nakatayo sa sala ay nilibot ni Evan ang paningin sa buong paligid. Mukhang napakahalaga ng tirahang ito kay Ella. Ang mainit na estilo ng probinsya ay nagbigay ng pakiramdam ng tahanan. Bagama’t hindi ito kasing engrande ng mansyon ng pamilya Huete, malinis at maaliwalas naman ito, eksaktong akma sa imahe ni Ella sa iba bilang isang banal na bulaklak.Ngumiti lamang si Ella, kunwaring hindi niya narinig ang sinabi ni Evan.Pumunta siya sa kusina at nagdala ng itim na tsaa. Kasabay nito, kinuha rin niya ang isang kutsilyong kumikislap sa lamig ng bakal at umupo sa sofa upang magbalat ng mansanas. Napatingin siya sa kanyang suot at agad na ibinaba ang kutsilyo, saka napangiti nang may kahihiyan. "Pasensya na, hindi ko alam na ikaw pala ang dumating. Akala ko kasi siya... Magpapalit lang muna ako ng damit. Alam mo na, medyo revealing lang itong suot ko."Sa sinabi niyang iyon, napansin ni Evan ang suot ni E

Samatanla, makalipas ang kalahating oras matapos umalis si Evan, dumating si Kenneth sa bahay ni Ella na hindi mapakali ang pakiramdam.Bago pa man niya maikatok ang kamay sa pinto, kusa n itong bumukas nang marahan. Kaya naman, lalo pang lumakas ang hindi magandang kutob niya."Ella!"Mabilis siyang pumasok sa sala, sinipat ang paligid, at tumutok ang tingin niya sa dalawang baso ng tsaa sa lamesa, hindi pa nahuhugasan.Mukhang dumalaw nga rito si Evan, at ipinaghanda pa siya ng tsaa ni Ella.Sa gitna ng katahimikan, may narinig siyang mahinang tunog ng tubig.Napalingon siya sa direksyon ng kwarto ni Ella at agad na naglakad papasok.Bukas nang kaunti ang pinto ng banyo. Sa sahig, may mga bahid ng tubig na dumadaloy, halo ng malinaw na likido at isang matingkad na pulang anino.Nang mapansin ito ni Kenneth, parang may biglang malaking kamay na biglang pumigil sa kanyang paghinga.Lumaki ang kanyang mga mata, saka mabilis na binuksan ang pinto at sumugod papunta sa bathtub.Sa loob n