บททั้งหมดของ Mr. Saltzman Rejected Wife: บทที่ 31 - บทที่ 40

Pagkarating nila sa bahay, agad na dumiretso si Diana sa kwarto ni Justin at nang makita niya itong mahimbing na ang tulog, tila nabunutan siya ng tinik sa lalamuna. “Mabuti naman nakatulog din siya.” bulong niya.“It seems he’s asleep now, hindi mo na kailangan matulog sa kwarto ko.”Nanlaki ang mga mata ni Diana at bumalik kay Jeremy na nasa likod niya. Gusto niya sanang sumagot pa na “Malamang” pero pinigilan niya na lang ang sarili at umalis para pumunta sa kwarto niya, naglinis ng katawan at handa nang matulog—plano niyang sa kwarto ni Justin matulog ngayong gabi, pero bago pa siya makapasok ulit sa kwarto ni Justin, biglang lumabas si Jeremy mula sa kwarto nito na kakatapos lang din maligo. Napatigil si Diana, tinignan ang lalaki na walang suot na damit pang itaas, tanging short lang at maliit na tuwalya sa batok nito. Agad na napaiwas ng tingin si Diana. “Hindi ka ba magsusuot ng damit?” tanong niya na nakaiwas pa rin ng tingin. Tinignan naman ni Jeremy ang sarili niya, san

Nakatingin lang si Diana kay Jeremy na hawak ang dalawang bata sa magkabilaang kamay habang naglalakad, nasa tabi rin ni Vanessa si Viviane—at si Diana, nasa likod nila. Sumilay ang mapait na tingin sa mata ni Diana nang pumasok sa isipan niya ang litrato ng apat na tao sa harap niya. Parang masaya at kumpletong pamilya. Saan siya sa litratong ito? Biglang kumirot ang dibdib niya at umiwas ng tingin hanggang sa tinawag siya ni Justin. “Mommy, tara!”Mabilis na ngumiti si Diana, hindi pinakita ang pait sa kanyang mukha. Agad siyang lumapit kay Justin. “Dito ka sa tabi ko?” tanong niya.Ramdam niya namang huminto sina Jeremy at Viviane at tumingin sa kanya. Hindi niya pinansin ang tingin nilang dalawa, bagkus kinuha niya ang kamay ni Justin mula sa kamay ni Jeremy at siya na mismo ang naghawak sa bata. “Let’s go?” Ngiting sabi niya kay Jeremy. Kahit nagtataka si Jeremy sa biglaang pag-iba ng asta ni Diana, hindi niya na lang din iyon pinansin. Nagpatuloy na siyang maglakad habang ki

At sa pangalawang beses sa gabing iyon, natigilan muli si Diana nang maramdaman niya ang kamay ni Jeremy sa baywang niya. Gusto niya itong itulak at sigawan sa harap ni Gabriel pero hindi niya magawa, dahil para bang napako siya sa kinatayuan niya at ang presensya ni Jeremy ang pumako sa kanya. “Mr. Saltzman…good evening.” Nakangiting bati ni Gabriel sa kanya, ngunit hindi nakatakas kay Diana ang mapanuyang tingin nito kay Jeremy. Nagtataka siya kung anong nangyayari, dati naman ay close sina Jeremy at Gabriel pero ngayon na kakita niya pa lang sa harapan niya ay naramdaman niya ng may mali. “Hindi ko inasahan na dadalo ka rito. May kailangan ka rin ba dito para sa kumpanya mo?” tanong ni Jeremy. Natawa naman nang mahina si Gabriel sabay iling. “No, no. Nandito lang ako para samahan ang isang kaibigan. Pero kung makakakilala ng connections sa dinner na ito, why not hindi ba? I will use that for my company. You know me, Jeremy. I’ll do anything,” mahabang sabi ni Gabriel. Ngumisi s

Halos limang oras bago magising si Justin, naroon lang si Diana sa kanyang tabi sa loob ng limang oras na iyon. Habang si Jeremy ay nasa loob lang din ng kwarto, doon niya ginagawa ang iba niyang trabaho na connected sa magiging partnership niya sa business trip na ito. At nang magising si Justin, tinawag niya si Diana. “Anak…gising ka na. May masakit ba sa’yo? How are you?” Mabilis na tanong ni Diana. Nang marinig din ni Jeremy ang boses nilang dalawa, tumayo siya at lumapit sa kama ni Justin.“Dadd, you’re here too…” mahinang sabi ng bata sabay ngiti. “Yes, son. I’m here. How are you?” mahinahon namang tanong ni Jeremy habang hinawakan nito ang noo ng anak. “I am good now. You guys are here, I can tell my new friends that I have a mommy and a daddy….”Dahil sa narinig, sumikip bigla ang dibdib ni Diana. Hindi niya inasahan na iyon ang sasabihin ng anak matapos ang insidente niya sa dinner party. Umiwas siya ng tingin, ngunit hindi nakatakas kay Jeremy ang sakit sa kanyang mga ma

Masaya si Justin habang naliligo sa dagat kasama ang kanyang magulang—noon pa man ay gusto niya na ito. Bata pa lang, wala siyang ibang ninanais kundi makasama sina Diana at Jeremy. Halos isang oras silang naliligo hanggang sa nagpaalam si Jeremy dahil may tumawag sa kanya bigla. Nakipag-usap siya rito hindi kalayuan kina Justin at Diana. Samantala, nang sila nalang ni Diana at Justin sa dagat, ngumiti si Diana sa anak at nagtanong. “Are you happy, son?” Masaya namang tumango si Justin. “Yes, Mommy! Sana palaging ganito, palagi ko kayong kasama ni Daddy!” Hinimas ni Diana ang ulo ni Justin at ngumiti. Hindi niya alam kung ano ang itutugon sa sinabi ng anak niya dhail hindi siya sigurado kung mangyayari ba iyon. Natapos na rin silang maligo kaya pumunta sila sa cottage nila, naroon si Jeremy naghahanda ng pagkain. “Oh, saan na ang kausap mo?” tanong ni Diana nang makitang si Jeremy na lang mag-isa. “Pumunta na sa suite niya. By the way, ayos lang ba sasama sina Viviane at Vanessa