บททั้งหมดของ The Billionaire’s Secret Bride: บทที่ 11 - บทที่ 20

Kumpirmado na.Sabi nga nila, walang baho ang hindi sumisingaw.Bilang isang babae, napakalaking dagok sa puso ko ang katotohanang pilit kong tinatakasan—ang katotohanang niloko ako ng taong buong akala ko ay akin. Gusto kong magalit. Gusto kong sumigaw. Gusto kong manira ng gamit, pero ni isa sa mga ito, hindi ko magawa. Alam kong sa huli, ako lang din ang talo. Ako lang ang masasaktan.Tama sila. Kapag nagmahal ka, huwag mong ibigay ang lahat. Dahil kapag ubos ka na, wala nang matitirang kahit konting halaga para sa sarili mo.Isang hindi inaasahang tawag ang gumising sa akin sa realidad. Isang lalaki ang nagsabing kailangan ko raw malaman ang totoo. Akala ko prank call lang, pero habang nagsasalita siya, isa-isa niyang binanggit ang lahat ng bagay na pilit kong kinukuwestyon sa isip ko. Ang totoo, matagal ko nang nararamdaman. Yung pakiramdam na may mali, pero pinipili mong huwag pansinin. Ngunit sa huli, lumabas din ang katotohanan.Tama ang hinala ko. Si Jade at ang Canadian na i

Matapos kong matanggap ang masamang balita mula sa kapatid ko, Mabilis akong nag paalam kay sir Jack " Sir , sorry po emergency lang po kailangan po kasi ako ng pamilya ko ngayon " akala ko tatanongin pa niya ako kong bakit pero hindi ko alam kong anong nakain niya at agad na siyang pumayag " Sige na magiingat ka sa byahe " ngayon kolang siya nakitang ganito ka ano.. Basta hindi ko maipaliwanag ang mga bagay tungkol sa kanya dahil sa kalituhan.Ng pumayag na nga siya mabilis kong binagtas ang direksiyon papunta sa sinilangan na aking pinanggalingan.Ngunit papunta palang ako roon habang nakasakay sa jeep yong kaba at takot ko ay malala na. Almost seven years narin akong hindi nagpapakita sa pamilya ko simula ng malugi na ang kompanya ng mga magulang ko. Masakit sakin , kasi yong pinaghirapan ng magulang ko bigla nalang mawawala na parang bula dahil sakin dahil ayaw kong magpakasal sa taong ni kilan hindi ko minahal si Bryan anak ng isang sangganong negosyanti, kong pumayag sana ako

Ng bumuti na ang lagay ng Daddy at hindi narin siya masyadong nahihirapan dahil sa mga gamot na natake na niya. Kinailangan konang pumasok sa trabaho dahil may magbabantay naman sa kanya ang mga kapatid ko. Halos tatlong buwan rin akong naka leave sa trabaho , nangangamba nako baka pag tumagal na hindi pako pumapasok baka tanggalin nila ako.At dahil nagtitipid nga ako kailangan kong gumising ng maaga para maka sabay kay kuya Garin , sa pinsan ko. At dahil iisa lang ang company na pinapasokan namin , sabay na kami lagi sa pagpasok sa work.Araw ng lunes , unang araw ng buwan ng Mayo kaya kailangan kong maaga gumising kasi ang dami kong aasikasohing papelis .Ngunit ang plinano kong paggising ng maaga taliwas sa nangyari , naggising nalang ako na nagbubukang liwayway na ang araw at magaalas syete na ng umaga kaya naman no more relapse moment sa kama , transform agad bilang flash the second .Kahit hindi pa nakakaalmusal , ni pagsuklay sa basa kong buhok hindi kona nagawa .Dahil wal

" Bunsoyy , matutuloy muna ang pangarap mo! " nakangiting sambit ni Ate Jona , habang tumatalon talon ito dahil sa tuwa.Pero hindi namin alam kong bakit siya masaya kaya naman nagtanong ako " Ate , ano ang ganap? " pagtataka ko , kaya yong kaliwang kilay ko tumaas naman.Ngunit bago niya ako sagutin niyakap muna niya si Lyla " May bago nang scholarship si Lyla hindi na siya titigil makakatapos na siya ng pagaaral ," nagulat kaming apat, ngunit mas nanaig parin ang saya na nadama naming lima.Kaya naman agad naming ipinaalam kay Mommy ang magandang balita kahit nasa ospital siya natuwa parin siya. Upang tuloyan nang makapasok kinabukasan si Layla nag ambagan kaming apat para sa mga gastosin ni Lyla sa pagaaral.Pang allowance niya kong baga.Kahit wala nakong kapera-pera tanging pang isang lingo ko nalang budget ay iniambag ko nalang , para makapasok na siya.Narealize ko God is good talaga , he always there not just for me and my family but also to all people. Wala talagang s

" Ang lalaking yan o Sarili mo? " nanggagalaiting tanong sakin ni kuya leo habang pilit akong pinapasakay sa sasakyan."Hindi ko alam!" Sagot ko habang umiiyak super napahiya kasi ako kanina sa harap ng maraming tao at sa harap ni Jade.Tinuturo-turo pako nito habang pinagsasabihan " Bhem dika paba na dala niloko kana nga ng gagong yon makikipag balikan kanaman uli."Natigilan ako ng marinig ko iyon at paulit-ulit na sumasagi sa isip ko " pano nalaman ni kuya ang tungkol do'n hindi ko naman na kuwento sa kanila ahh , sino kaya nag sabi sa kaniya ng bagay na yon? " ngunit bago pako makasagot uli agad na niyang pinaandar ang kotse, diritso sa bahay.Pagdating namin namumugto parin ang mga mata ko inakala ko tapos na ang pangsisirmon niya hindi pa pala.Dahil mas tumindi pa ang galit nito wari'y wala siyang pakialam kong marinig man iyon ni Daddy at Mommy basta mapagalitan lang niya ako.Habang ako nagsiagosan na ang luha sa mga mata ko , masakit kaya mapahiya sa maraming tao , pero m