เทพเซียนบอลเย้ยยุทธจักร (Nc 18+) のすべてのチャプター: チャプター 21 - チャプター 29

29 チャプター

บทที่ 20 : ใบแดงที่ไม่ใช่การเกณฑ์ทหาร

ขาดเพียงท่วงทำนองประกอบเท่านั้น มิเช่นนั้นฉากการเดินลงสนามรบของพวกเขาเหล่านี้ คงมิต่างจากภาพยนต์ดังยุค 90 's อย่าง Armageddon (1998) ไหนจะลูกบอลเพลิงที่ลอยข้ามหัวมาบนฟ้าเหล่านั้น ที่ก็มิต่างไปจากอุกกาบาตล้างโลกที่อยู่ในหนังเลย จางอี้เฟิงเลือกที่จะทำสิ่งดังกล่าวลงไปเพราะเขาเชื่อในคำพูดของพี่ทหารสวรรค์ ที่บอกว่าข้าศึกจะต้องพักราว 1 จู้เซียงกว่าจะยิงลูกไฟรอบต่อไปออกมา.สายตาของเขาอ่านเกมไว้หมดแล้ว แม้จะมิเฉียบคมเท่าโค้ชบอลทั่วไป แต่เขาก็พอจะประเมินได้ว่าฝ่ายตรงข้ามคิดจะทำอะไรต่อ เป็นความจริงที่สมรภูมิรบแห่งนี้คล้ายกับสนามฟุตบอลมาก ดินแดนเซียนแสงจันทร์ (月华仙洲) แต่ก่อนมีสภาพเป็นทุ่งหญ้าภูเขาเขียว พวกเขาโดดเด่นในการเป็นเมืองท่า เน้นให้การรับรองแขกบ้านแขกเมือง ชำนาญเรื่องการค้าขายเชิงพาณิชย์และการติดต่อสื่อสาร แคว้นสวรรค์แห่งนี้จึงเต็มไปด้วยสาธารณูปโภคที่อำนวยความสะดวกในการเดินทาง.สะพานต้องมี , สนามบินต้องมา , ท่าราชนาวีทางเรือ มั่งคั่งไปด้วยศูนย์สรรพสินค้าสวรรค์ หรือถ้าจะพูดให้เห็นภาพสั้น ๆ ดินแดนเซียนแสงจันทร์ (โหย่ฮวาเซียนโจว) ก็คือ "รังสิต" ก่อนจะถึงกรุงเทพ ฯ ดี ๆ นี่เอง ที่นี่มีความเจร
続きを読む

บทที่ 21 : ค่ายกลลูกหนัง 18 ทิศ!

"อ๊ากกกก!!! , โอ๊ยยยย!!! , ขาข้า! , ขาของข้า! , อ๊าาากกก!!!"กุมหน้าแข้งตัวงอเป็นกุ้งสลับกับร้องทุรนทุรายเจ็บปวด หักจริงหนักจริงแม่งแตกเข้าไปยันสนับแข้งอ่ะคิดดู.ทุกอย่างเป็นไปตามที่จางอี้เฟิงคิดไว้มิมีผิด ทันทีที่เขาสปริงตัวลุกขึ้นยืนได้จึงมิต้องมีสปิริตในเกมกีฬาใด ๆ ไม่มีในกติกาแต่มีอยู่ในแข้งขาพวกเทียนซิ่งจงทุกคน บางทีสโลแกนบนขวดเครื่องดื่มสปอร์นเซอร์ก็ควรจะวางลงไว้ก่อน ตอนนี้เขารู้แล้วว่าอะไรควรมิควรก็เลยกระโดดเหยียบขาคู่แม่งอีกสักรอบ!."ตายซะเถอะมึง! , ฮึบ!!!"."กร๊อบบบบ!!!"ขาหักก็เท่ากับเรียบร้อย ไม่มีขาก็เปรียบเสมือนไม่มีชีวิต วิชาใด ๆ ที่ได้รับมาก็เป็นอันยุติพลังปราณสูญสิ้นสลายไป.มิหนำซ้ำพอเห็นจางอี้เฟิงทำแล้วสัมฤทธิ์ผล ขวัญกำลังใจของทหารสวรรค์ (天门守卫) ทั้ง 50 คน ที่ต้วมเตี้ยมวิ่งตามมาด้านหลังก็ลุกโชติช่วงชัชวาลขึ้นมาเลย การเล็งที่ขาหรือฝ่าเท้ามิได้สูงเกินขั้นวรยุทธ ผนวกรวมกับความขุ่นแค้นที่โดนอวัยวะเบื้องต่ำนี้ศิโรราบปราชัย บ้านเมืองลุกเป็นไฟก็เพราะลูกเตะบอลไฟดั่งขีปนาวุธข้ามทวีป ICBM (Intercontinental Ballistic Missile) นี่มิใช่เหรอ."ปกป้องโหย่ฮวาเซียนโจว! หักขาข้าศึกใ
続きを読む

บทที่ 22 : โคตรท้อ!

"เฮ๊ย! พี่ระวัง! ก้มหัวหลบเร็ว!"."เพล๊งงง!"."ข้างหลังพี่! บอลมาจากด้านหลัง! เข้าประชิดตัวมันไว้ก่อนอย่าให้มันง้างเท้าได้!"."เพล๊งงง! , เพล๊งงง!"."อ๊ากกกก!!! , อั๊ก! , เฮือกกก!"."พี่ทำใจดี ๆ ไว้นะครับ! แข็งใจหน่อย! อย่ามาตายที่นี่เชียวนะพี่!"."ตุบ! , ตุบ! , เพล๊งงง! , เพล๊งงง!"..สาบานได้ว่านี่คือมวลมหาวินาศสันตะโรอย่างแท้จริง ทั้ง ๆ ที่ความเดิมจากตอนที่แล้วพวกเขายังกระโดดยันหน้าแข้งแก๊งเทียนซิ่งจง (天行种) จนขาหักเป็นว่าเล่น อีกทั้งยังง้างศาตราวุธฟาดฟันใส่ขาพวกมันราวกับถางป่าถางพง ยังมิทันข้ามตอนดีเลยสถานการณ์ทุกอย่างกลับพลิกตาลปัตรไปหมด! .ค่ายกลลูกหนัง 18 ทิศ เป็นกลศึกที่พลังการทำลายล้างสูงมาก กลุ่มผู้ใช้จะต้องมีฝีเท้าที่ทัดเทียมกัน มีความเข้าขารู้ใจและมีทีมเวิร์ค คนหนึ่งรับคนหนึ่งต้องรุก คนหนึ่งออกขวาอีกคนต้องออกซ้าย ยิ่งใช้งานกันเป็นกลุ่มใหญ่จำนวนลูกฟุตบอลก็จะยิ่งมากตามไปด้วย แล้วมันก็จะนำมาซึ่งอานุภาพอันรุนแรงจนมิมีใครต้านทานอยู่.แรกเริ่มเดิมทีพวกเทียนซิ่งจง (天行种) ก็มิได้ตั้งใจจะใช้ค่ายกลนี้ พวกเขาแค่ตั้งป้อมปราการแล้วตะบันเตะลูกบอลให้มาขยายยักษ์ที่ฝั่งนี้ระเบิดโครมคร
続きを読む

บทที่ 23 : กุนซือ

ท่ามกลางร่างในชุดเกราะเหล็กของสหายร่วมรบที่กระเด็นกระดอน บางศพโดนบอลอัดกลางหน้าท้องแล้วลากผ่านหน้าจางอี้เฟิงไปเลยก็มี ชายหนุ่มอยู่ในสถานการณ์ที่จะพลาดมิได้อีกแล้ว ยิ่งปล่อยไว้นานยิ่งมีแต่การสูญเสีย มิหนำซ้ำขึ้นชื่อว่านักบอลแล้วไซร้การถูกตราหน้าว่าทำให้ทีมแพ้ยิ่งเป็นอะไรที่รับไม่ได้.การยอมจำนนมิใช่อัตลักษณ์ของเอกบุรุษเยี่ยงเขา จางอี้เฟิงจึงเหยียดเท้ากางขึ้นไปแทบจะ 180 องศา! เพื่อดูดเอาบอลลูกหนึ่งที่พุ่งผ่านลงมาเก็บไว้กับตัว แรงสั่นสะเทือนหวิดจะทำให้เป็นไส้เลื่อนเอา แต่ก็นั่นแหละ! ลองเป็นลูกบอลที่อยู่ในค่ายกล 18 ทิศด้วยแล้วย่อมมิใช่บอลธรรมดาเฉกเช่นที่อื่น แล้วมันก็น่าจะออกฤทธิ์แว้งกัดใส่จางอี้เฟิงอยู่หลายส่วน."อึก! , แม่งสะบั้นจากเท้าขึ้นมาถึงไข่เลยกู! แต่อย่างน้อยก็ได้ลูกบอลที่ต้องการมาแล้วล่ะนะ ขอเลี้ยงดูหน่อยล่ะกันขอทำความคุ้นชินกับมันหน่อย!".แล้วเขาก็เริ่มออกวิ่งซึ่งเป็นการวิ่งแบบมีลูกบอลเป็นครั้งแรกตั้งแต่ได้ขึ้นสวรรค์มา พื้นข้างล่างเป็นดินก็จริงแต่ก็มีความนุ่มนิ่มเพราะฐานล่างดันเป็นก้อนเมฆ นั่นจึงทำให้การคอนโทรลบอลนุ่มนวลกว่าปกติ จากที่วิ่งตัวเปล่าเร็วจี๋อยู่แล้วพอมีบอลติดเท้
続きを読む

บทที่ 24 : ถอนทัพ

จางอี้เฟิงมิเคยเห็นปรากฏการณ์เฉกเช่นนี้มาก่อน เขาเคยแต่เป็นมนุษย์ผู้อยู่ใต้ฟ้า ก็เลยมิอยากจะเชื่อสายตาว่าฟ้าเหนือฟ้าก็ยังมีสิ่งที่น่าอัศจรรย์เช่นนี้ด้วย ค่ายกลลูกหนัง 18 ทิศถูกทำลายลงอย่างย่อยยับ! ประกายแฉกสายฟ้าสีม่วงอินทนิลที่เคยกลืนกินทุกสรรพสิ่ง จู่ ๆ ก็หดตัวกลับคืนไปราวกับกำลังวิ่งถอยหลัง! นักบอลหนุ่มยืนมองท้องฟ้าของสวรรค์ที่เริ่มเปลี่ยนสีจากม่วงเป็นน้ำตาลเปลือกมังคุด มันดูช้ำเลือดช้ำหนองพิกล.มิเหมือนกับฟ้าฝั่งที่พวกเขายืนอยู่ นภาเหนือแคว้นเซียนแสงจันทร์ (月华仙洲) กลับคืนความสดใสแล้ว แม้เบื้องล่างจะเต็มไปด้วยกองซากศพของทหารสวรรค์ผู้เสียสละ แต่การรับรู้ว่าพวกเทียนซิ่งจงล่าถอยกลับไปก็นับว่าพวกเขาได้พลีชีพไปในภาระกิจอันทรงเกียรติ เทพอู่เสิ่น (武神) ทุกองค์ล้วนถูกฝึกมาให้สละชีพ! ชีวิตนี้ยอมพลีได้เพื่อองค์จักรพรรดินี่คือสิ่งที่พวกเขาถูกหล่อหลอมกันมา!."เฮ้!!! , ไชโยยยย!!! , เทียงถิงหว่านซุย!!! (天庭永昌!) สวรรค์จงเจริญ! , สวรรค์จงเจริญ! , สวรรค์จงเจริญ! , หมื่นปี! , หมื่น ๆ ปี!"เสียงบรรดาองครักษ์ประตูเทวาที่เหลือกันอยู่ราว 20 - 25 นายพากันชูไม้ชูมือตะโกนร้องฉลองชัยชนะ.หลังเห็นแล้วว่าพวกข้
続きを読む

บทที่ 25 : ท่านเง็กเซียนลงสนามรบ

ภาพเหตุการณ์ตัดมายังสถานที่แห่งหนึ่งในแคว้นเซียนแสงจันทร์ (月华仙洲) อาณาบริเวณนี้อยู่ลึกเข้าไปจากสมรภูมิเป็นระยะทางหลายลี้ มันถูกจัดว่าเป็นสถานที่ปลอดภัย และเหมาะเป็นอย่างยิ่งที่จะมีพลับพลาชั่วคราวของท่านเง็กเซียนประดิษฐานอยู่ เทพหลายองค์ยกย่องว่าที่นี่เป็นดั่งศูนย์กลางการบังคับบัญชา เป็นเต็นท์ของเหล่าเสนาธิการทหารที่คอยสั่งการแนวรบ แต่ทว่าสำหรับเหล่าองครักษ์ประตูเทวาและเทพอู่เสิ่นแล้ว สิ่งนี้ก็แค่นิทรรศการปาหี่ของพวกขี้ขลาด! หากมิมีจางอี้เฟิงช่วยแม้แต่ที่นี่ก็คงไม่รอด!."ห๊ะ! เจ้าว่าเช่นไรนะปู่ซืออี้ข้าศึกถอยทัพแล้วงั้นรึ?! เทพอู่เสิ่นผู้รับผิดชอบพื้นที่ทำได้เยี่ยงไร หรือเขามีอาวุธเวทย์คุ้มกายหรือมีสมบัติเวทย์ที่เป็นปรปักษ์กับวรยุทธของพวกเทียนซิ่งจงแล้วมิยอมบอกข้า?!"ท่านเง็กเซียนถึงกับตวาดเสียงดัง แกเริ่มเดินไปรอบ ๆ เต็นท์สั่งการ เจอผลลัพธ์แบบนี้เข้าไปทำเอากระดานหมากที่อุตส่าห์วางกลยุทธ์ร่วมกับเทพสงครามองค์อื่น ๆ กลายเป็นหมันไปเลย.ตวัดชายเสื้อทีเดียวอาคมแผนที่ซึ่งมีลักษณะคล้ายภาพโฮโรแกรมสามมิติ ก็ได้แตกสลายกลายเป็นผงฝุ่นเรืองแสง! กลศึกนี้มิจำเป็นต้องหารือกันอีกต่อไป และแม้จะงวยงงกันอ
続きを読む

บทที่ 26 : ไหนดูซิ?!

ความรกร้างว่างเปล่าปรากฏแก่สายตา เต็นท์พลับพลากลับกลายเป็นตั้งอยู่อย่างโดดเดี่ยวประหนึ่งทุ่งหมาหลง เป็นเคราะห์ดีในโชคดีหรือจะว่าเป็นเพราะบารมีที่บำเพ็ญตบะมาอย่างถึงพร้อมขององค์เง็กเซียนก็ว่าได้ ที่ทำให้ห้วงเวลาที่วาร์ปมานี้เป็นจังหวะที่เทียนซิ่งจงพากันถอยทัพหนีกันหมดแล้ว พวกเขาไม่เหลืออะไรไว้เลยนอกจากร่องรอยความเสียหายที่พอจะตบหน้าชาวสวรรค์ได้บ้าง!.อย่างที่บอกว่าศพของเทียนซิ่งจงถูกเก็บกลับไปหมดสิ้น ผ่านทางหลุมมิติพิศวงสีม่วง หากแต่รอยเลือดทุกหยดยังคงอยู่! รอยพื้นดินที่ถูกฝานเป็นริ้ว ๆ แยกออกจากกันราวกับถูกผ่ายังอยู่! ร่องรอยของผาหินที่แหกเป็นสองซีกจากฤทธาของอาวุธเวทย์ที่มิเคยพบเห็น! แม้แต่บนพื้นดินที่เหยียบอยู่ ณ ขณะนี้ก็ยังเต็มไปด้วยรอยไหม้ของสายอัสนีบาต! หลักฐานทุกสิ่งล้วนบ่งชี้ว่าการทำยุทธหัตถีบนแคว้นเซียนแสงจันทร์ (月华仙洲) นี้หนักหน่วงขนาดไหน แล้วใครกันที่เลือกที่จะหลบอยู่หลังเต็นท์พลับพลา."ขายหน้าแล้ว! พวกเราช่างผิดต่อพวกเขายิ่งนัก!"ท่านเง็กเซียนถึงกับเปรยออกมาอย่างละอายใจ แกเดินออกมาสำรวจความเสียหายด้วยตนเอง พร้อมกับกลุ่มเทพสงครามอู่เสิ่นที่ก็ละอายต่อสหายร่วมรบมิต่างกัน.การ
続きを読む

บทที่ 27 : เคล็ดวิชาอรหันต์ย้อนวัฏจักร (罗汉诀) !

บรรยากาศอึมครึมก่อตัวขึ้นแม้จะจบศึกลงไปแล้ว สนามรบมิได้ลดทอนความตึงเครียดลงไปเลย และบางทีงานนี้อาจจะมีทวยเทพตายเพิ่มอีกหนึ่ง "สงครามยังมิจบอย่าเพิ่งนับศพทหาร" สำหรับกงกงแล้วแกคงมิแมนพอที่จะเรียกตนว่าเป็นหนึ่งในคณะทหารหรอกกระมัง."ข้าแต่ฝ่าพระบาท! กงกงเทพผู้เฝ้าตำหนักหลวงถวายคำนับพระเจ้าค่ะ!"."อือ! ลุกขึ้นเถอะมิต้องมากพิธี! แล้วก็เทพอู่เสิ่นประจำแคว้นด้วยลุกขึ้นเถิด ตามทหารโอสถมาดูอาการเขาทีใช่ว่าข้าจะใจไม้ไส้ระกำถึงเพียงนั้น เจ็บหนักขาดครึ่งท่อนจะมามัวรายงานภารกิจอันใด! ไปพักรักษาตัวซะเถอะ! มีชีวิตรอดอยู่ได้ก็นับว่าเจ้ามิขาดทุนแล้ว ส่วนเจ้าเทพกงกงเจ้ามาทำอะไรที่นี่? ตำหนักหวงหือลี่ (黄花梨) ข้าอนุญาตให้เจ้าล่ะทิ้งมางั้นรึ?!"."ขออภัยฝ่าบาทข้าน้อยสมควรตาย! ข้าน้อยน้อมรับโทษทัณฑ์ทุกโองการ หากแต่ตัวข้าก็มีสิ่งที่จะต้องเร่งชี้แจงให้ท่านทราบ นั่นคือทุกสิ่งที่ข้าทำไปล้วนอยู่บนพื้นฐานของความจำเป็นเร่งด่วน! ข้ามองมิเห็นทางออกใดจึงถือวิสาสะนำมนุษย์ผู้นี้ขึ้นมาบนสวรรค์โดยพลการ! การที่ตัวข้าผลัดภาระจากตำหนักหลวงมายังสมรภูมิแห่งนี้ก็เพื่อที่จะติดตามดูเขาอย่างใกล้ชิดขอรับ"กงกงพูดไปพลางตัวสั่นปลก
続きを読む

บทที่ 28 : อย่าทำอะไรจางอี้เฟิงนะ!

กายเนื้อของกงกงเริ่มเหี่ยวแห้งลงเล็กน้อย ความชุ่มชื่นของพื้นผิวราวกับขาดมอยเจอร์ไรเซอร์และครีมบำรุง แถมยังขาวซีดขึ้นประหนึ่งเพิ่งผ่านการฉีดกลูต้าในคลีนิคความงามมาก็มิปาน! แกมิได้สวยขึ้นแต่โทรมสุด ๆ ใครเห็นก็ว่าตาย! แล้วก็คงจะอยู่ในรูปลักษณ์เช่นนี้ต่อไปจวบจนกระทั่งข้อมูลทั้งหมดถูกสูบเข้าไปในกระแสจิตขององค์เง็กเซียน ฝ่ามืออรหันต์ย้อนวัฏจักร (罗汉诀) ถึงจะปลดเปลื้องพันธนาการออกได้."ฟุบ~!".ราวครึ่งจู้เซียง (ประมาณ 15 นาที) ก็เป็นอันเสร็จ ร่างอันแสนอิดโรยของกงกงถึงได้ถูกปล่อยครูดลงมา ผมเผ้ากระเซอะกระเซิงใบหน้าล้มคะมำทิ่มดินสิ้นสภาพ โดยมีกลุ่มทหารโอสถราว 2 - 3 นายปรี่เข้าไปดูอาการของแก ด้วยความสัตย์จริงที่กงกงคิดว่าตนเองเหมือนได้เสียซิงตอนอายุ 200 ปีอีกครั้ง! รูตูดมิเท่าไหร่แต่ในหัวนี่ขาวโพลนราวกับมิมีอะไรอยู่ในหัวเลย! มันโล่งโปร่งไปหมด! แล้วก็เหนื่อยชิบหายทั้งที่ร่างกายก็แค่คุกเข่าอยู่ในท่าที่คล้ายกับการโม๊คควยให้ผู้ชายแท้ ๆ.สาเหตุก็เพราะความทรงจำก็เหมือนห้วงชลธาร มันคือกระแสลำธารที่กว้างไกลไร้ที่สิ้นสุด สายน้ำมิอาจไหลย้อนกลับฉันใดความทรงจำของผู้คนย่อมเติมเต็มโถมทับไปเบื้องหน้า หากแต่เค
続きを読む
前へ
123
コードをスキャンしてアプリで読む
DMCA.com Protection Status