เทพเซียนบอลเย้ยยุทธจักร (Nc 18+) のすべてのチャプター: チャプター 11 - チャプター 20

จางอี้เฟิงสะดุ้งโหยงในท่วงท่าที่ไม่ต่างจากการกระโดดหลบกองหลังที่พุ่งตัวเข้ามาเสียบสกัด เขากระเด้งถอยหลังไปอีกราว 2 - 3 ช่วงตัวเอาให้พ้นระยะปลอดภัยจากภัยคุกคามบานกระจก ทว่าแผ่นหลังก็เกือบจะชนเข้ากับประตูห้องส้วมอยู่ดี ถูกต้องที่สุดว่าใบหน้าสุดคมเข้มที่ปรากฏอยู่บนแผ่นสะท้อนก็คือเทพกงกง เทพผู้เฝ้าตำหนักสวรรค์หวงหือลี่ ( 黄花梨 ) ท่านน่าจะมีเวลาไม่มากเลยรีบเข้าประเด็นด้วยประโยคห้วน ๆ."มิต้องตกใจพ่อหนุ่ม ข้ามิทำอะไรเจ้าหรอก ตอนนี้เจ้าหายเจ็บอัณฑะแล้วใช่หรือไม่?".จางอี้เฟิงตกใจจนเกือบลืมไปแล้วว่า ตนเองเข้ามาในนี้ทำไมทั้งที่ไม่ได้มีกิจธุระ."เอ้อ! ใช่จริงด้วย! ใช่ครับใช่! ตอนนี้ผมหายปวดแล้วทุกอย่างปกติดีหมดเลย! ท่านเป็นเทพเจ้าประจำโรงเรียนเหรอครับ? นี่พวกท่านมีตัวตนอยู่จริง ๆ เหรอครับเนี่ยะ ผมแทบไม่อยากเชื่อสายตาตัวเองเลย!"."ข้ารู้.. แต่ข้ามิมีเวลาจะแถลงไขมากนัก เอาเป็นว่าเจ้าจงเร่งเข้าประตูห้องน้ำหมายเลข 4 ที่อยู่ด้านหลังนั่นก่อน ขึ้นมาหาข้าบนนี้แล้วข้าจะชี้แจงทุกอย่างให้เจ้าฟัง".หนุ่มน้อยยอดนักบอลเริ่มชักแปลกใจ เขาหันหลังไปมองประตูที่ว่าอยู่หลายครั้ง พลันคิดในใจว่านั่นมันห้องส้วมนะ! ม

เสียงระเบ็งเซ็งแซ่จากระเบิดลูกหนังตูมตามกดดันหนัก เทพกงกงยืนกำหมัดแน่นตัวสั่นสะท้านเฝ้ารอว่าจางอี้เฟิงจะให้คำตอบแนวไหน และบางทีหากเราย้ายจิตไปอยู่ในมุมของอี้เฟิง เราก็อาจจะเข้าใจในสิ่งที่เขาคิด เพราะขึ้นชื่อว่าฟุตบอลนั้นใช่ว่าจะสร้างกันได้ง่าย ๆ ทุกอย่างต้องมีเวลาฝึกซ้อม ต้องมีการเล่นที่เป็นทีมเวิร์ค ไหนจะเรื่องเฟ้นหานักเตะให้ตรงกับตำแหน่งอีก กงกงเป็นเทพ LGBT บนสวรรค์ดีดนิ้วสั่งอะไรก็ได้ดั่งใจ พวกเขาไม่มีทางเข้าใจความลำบากในกิจกรรมที่มนุษย์เนรมิตขึ้นหรอก."ว่าเช่นไรเล่าข้ารอคำตอบเจ้าอยู่นะ? ข้ารับปากเลยว่าเจ้าจะสุขสบาย น้ำท่าบริบูรณ์มีห้องนอนมีห้องน้ำ อาหารการกินเพรียบพร้อม เรียกได้ว่าในโลกมนุษย์เจ้ามีอะไร สิ่งที่เจ้าเคยถวายให้เทพเจ้าไว้เจ้าจะได้เช่นนั้นทุกอย่างแค่เพียงเจ้าช่วยพวกเรา"."ผมดีใจที่ได้ยินแบบนั้นครับท่านองค์เทพ แต่นอกเหนือจากความยากเรื่องทำทีมแล้ว ผมยังมีอีกประเด็นที่สลัดออกไปจากหัวไม่พ้นจริง ๆ หากเป็นไปได้ผมอยากให้ท่านช่วยเคลียร์เรื่องนี้ให้หน่อย แล้วผมจะสอนมรรคาฟุตบอลแห่งสวรรค์ให้พวกท่านเป็นที่แรก"."ว่ามาเลย! เร็วเข้าเจ้าต้องการสิ่งใด? ชีวิตข้ามีแค่ไข่ข้างซ้ายเท่านั้

หลังจากที่นางฟ้าเหมยลี่ในร่างจำแลงทะลุก้อนเมฆลงไปยังโลกมนุษย์แล้ว สถานที่ ๆ นางจะไปโผล่ก็คงมิพ้นห้องส้วมบุรุษเพศตรงจุดที่จางอี้เฟิงได้พบกับเทพกงกงนั่นเอง! บอกตามตรงว่าแทบจินตนาการไม่ออกเหมือนกันว่านางจะทำหน้าเช่นไร เปิดตัวหนแรกก็ล่อห้องน้ำชายซะแล้ว! ทั้ง ๆ ที่หากเป็นกรณีของการสลับขั้วเปลี่ยนตัวทั่วไป ส่วนใหญ่ก็มักจะเลือกโรเคชั่นที่ดูหรู ดูแพง หรือไม่ก็โรแมนติกกว่านี้สักหน่อย เหมยลี่เสวียนเจ้าช่างเป็นนางฟ้าตกสวรรค์ที่น่าสงสารสูงสุด!."เหมยลี่เสวียน..น..น..น..น~!"จางอี้เฟิงป้องปากตะโกนอัดลงไป ราวกับกดชักโครกชำระสิ่งปฏิกูล.เขาน่าจะมีแรงบันดาลใจมาจากละครดังของค่ายกันตนาเมื่อปี พ.ศ.2532 ตอนที่ ศรราม เทพพิทักษ์ ตะโกนว่า "เหินฟ้า!!!" หากแต่ทิศทางนั้นกลับด้านกัน ตะโกนขึ้นฟ้าคือสัญลักษณ์แห่งความหวัง แต่ตะโกนลงต่ำก็มิต่างจากการถ่มถุยขุยติดคอ แม้ว่าจากก้นบึ้งของหัวใจแล้วจางอี้เฟิงจะมิได้คิดเช่นนั้นเลยก็ตามที."เอาล่ะเลิกอาลัยอาวรณ์เสียที เหมยลี่เสวียนนางมิเป็นไรหรอก! ถึงจะเป็นนางอัปสรอยู่แต่ในตำหนักหลวงมาค่อนชีวิต แต่นางก็ใช่ว่าจะไร้อิทธิฤทธิ์ใด ๆ นางฟ้าก็คือเทพเช่นกันอย่าลืม!"."แต่ท่านให้

ความมะรุมมะตุ้มอลม่านเป็นดั่งที่คาดคิด จางอี้เฟิงมองเข้าไปยังแววตาของทหารสวรรค์แต่ละคนกลับเต็มไปด้วยความว่างเปล่า พวกเขามิได้ขี้ขลาด พวกเขามิได้ไร้ประสบการณ์ แต่พวกเขาแค่กำลังสู้อยู่กับอะไรก็ไม่รู้ ท่ามกลางกองศพของสหายร่วมรบนับพันเบื้องหน้า ครั้นจะบุกขึ้นไปข้างหน้าก็เหมือนเอาตัวเองไปตายซ้ำ พอจะมองหาคนสั่งการก็มิรู้อยู่ไหน บนสวรรค์ติดต่อกันยังไงพวกเขามีวิทยุสื่อสารไหมหรือใช้ 5G Wifi แล้วเสาสัญญาณถูกตัดขาด.สารพัดสิ่งเต็มไปด้วยของที่จางอี้เฟิงมิเข้าใจ อย่างว่าล่ะ! ว่าเขาคือมนุษย์โลกที่ขึ้นสวรรค์ได้โดยที่ยังไม่เสียชีวิต และเขาก็ยังเป็นหนุ่มซิงที่ชีวิตนี้ยังไม่เคยเย็ดใครจนถึงจุดสุดยอด ไอ้ที่ว่าคล้ายขึ้นสวรรค์นั้นเป็นยังไงเขาก็เลยไม่รู้จัก แต่นั่นมิใช่ประเด็นตอนนี้สิ่งสำคัญที่สุดคือจะเอาชีวิตรอดจากสมรภูมิยังไงมากกว่า."พี่ทหารครับ! หัวหน้าพี่คือคนไหน? ผมต้องรู้ก่อนว่าเรามีอะไรและฝ่ายตรงข้ามมีอะไรไม่งั้นผมจับต้นชนปลายไม่ถูก นี่ผมแค่จะวิ่งหนีระเบิดผมยังไม่รู้ว่าจะหันหน้าไปทางไหนเลยครับเนี่ยะ!"ชายหนุ่มเอามือกุมหัวก้มลงต่ำ พลันหันไปตะโกนถามทหารสวรรค์คนที่อยู่ใกล้สุด."นี่เจ้าเป็นมนุษย์นี่เจ

เปลวเพลิงแห่งสมรภูมิลุกโชนกลืนกินสรรพสิ่งจนมอดไหม้ทั่วทิศ เบื้องหน้าล้วนเป็นความเจ็บปวดและความตายอันแท้จริง ต่อให้เป็นเทพเซียนก็มิอาจหลีกหนีเคราะห์กรรมนี้ได้ จางอี้เฟิงคล้ายได้สติกลับคืน เสียงคร่ำครวญระงมรอบกายดั่งคมมีดกรีดใจเขา นั่นทำให้ตระหนักว่าจะทำเป็นเรื่องตลกมิได้ เหล่าทหารสวรรค์แม้ได้ชื่อว่าเป็นผู้เหนือมนุษย์ ทว่าก็มิพ้นเนื้อหนังเลือดเนื้อ เมื่อเผชิญอานุภาพระเบิดเพลิงลอยฟ้าอันฉกาจย่อมมีผู้บาดเจ็บล้มตาย แขนขาขาดสะบั้นนับสิบ ศพเกลื่อนดั่งใบไม้ร่วงในวสันต์อันวิปโยค . "เจ้าเป็นเช่นไรบ้างเจ้ามนุษย์ บาดเจ็บตรงไหนหรือไม่?" เสียงพี่ชายทหารสวรรค์วิ่งกระเสือกกระสนมาถามไถ่ ทั้งที่ตัวแกเองก็เจ็บหนักปางตายมีบาดแผลเหวอะหวะตรงสะโพก ."ผมไม่เป็นไรครับ ผมยังไวพอที่จะหลบการโจมตีของพวกมันได้ แต่พี่นี่สิ! แผลพี่ใหญ่มากเลยอ่ะ! ผมเกรงว่าพี่ควรจะต้องหาที่พักนะครับพี่ไม่อยู่ในสภาพที่จะสู้ใครได้แล้ว!" .สายตาว่างเปล่าเกิดขึ้นอีกครั้ง นายทหารผู้นี้ดูจะต้องชะตากับจางอี้เฟิงเป็นพิเศษ นั่นก็เพราะเขาเป็นคนเดียวที่เฝ้ามองการเคลื่อนไหวของมนุษย์โลกผู้นี้อยู่ทุกฝีก้าว แล้วก็แอบทึ่งในทักษะที่พบเห็นอยู่หลายส่