Lahat ng Kabanata ng เทพเซียนบอลเย้ยยุทธจักร (Nc 18+): Kabanata 31 - Kabanata 40

"เป๊าะ! , เป๊าะ! , เป๊าะ! , เป๊าะ!"คล้ายกับเสียงหนองแตกก็มิปาน ความปูดบวมดังกล่าวขยายวงลุกลามราวกับแผลติดเชื้อ.นี่มันเคล็ดวิชาอะไรกันด้วยชื่อที่เรียกขานว่า "หมัดถ่วงสวรรค์" ดูจะคล้ายกับวิชามารหรือไสยเวทย์ต้องห้ามซะมากกว่าเมื่อดูจากพฤติการเช่นนี้ และผลการตัดสินก็น่าจะออกมาแล้วว่าเกมได้พลิกแบบล้มกระดาน! จากที่เคยโดนต้อนมาตลอดท่านเง็กเซียนกลับกลายเป็นผู้ชนะโดยชอบธรรม เหล่าบรรดาแข้งขาฝ่าเท้าที่เคยไล่เหยียบย่ำบัดนี้ก็ได้มลายหายไปหมดสิ้น!."แฮ่ก ๆ , แฮ่ก ๆ เช่นไรเล่าเจ้าคนแซ่จาง เป็นเพียงมนุษย์ธรรมดาแท้ ๆ ริอาจลองดีกับข้า หมัดถ่วงสวรรค์น่ะยังมีขั้นที่สูงกว่านี้อีกนะ นี่ถือว่าข้าแก่ชราเฉย ๆ หรอก มิเช่นนั้นโลหิตเหลวในกายเจ้าจะเกิดปฏิกิริยากับธาตุไฟยิ่งกว่านี้เสียอีก!"."ว่าแต่แล้วนี่ข้าจะออกไปจากมิติทรงจำนี้ได้เช่นไร?".ฉับพลันองค์จักรพรรดิสวรรค์ก็ได้ตวัดดัชนีปาดทแยงมุมจากซ้ายไปขวา เพื่อสลายเศษอาคมวงแหวนที่แตกกระจายหลงเหลืออยู่ในชั้นบรรยากาศ อันถือได้ว่าเป็นที่สิ้นสุดสำหรับมหาอาคมหมัดถ่วงสวรรค์ ตามติดมาด้วยการเพ่งจิตบำเพ็ญเรียกปราณอรหันต์สีทองออกมาจากปลายนิ้วดัชนีอีกครั้ง คราวนี้องค์ท่า

เปลวความร้อนแผ่ซ่านรอบตัวราวกับอยู่ในห้องซาวน่า มัันมิถึงกับร้อนแต่ก็อยู่ในระดับที่เรียกว่าอุ่นมากหรือไม่ก็อุ่นเกินไป จางอี้เฟิงจึงคิดว่าลืมตาก่อนน่าจะดีกว่า เป็นความจริงที่เจ้าตัวนั้นตื่นรู้มาได้ครู่ใหญ่แล้ว อานุภาพของเคล็ดวิชาอรหันต์ย้อนวัฏจักรดูจะสูญสิ้นไปนับตั้งแต่ที่ร่างกายโผล่พ้นออกจากเขตแคว้นเซียนแสงจันทร์ ฉะนั้นกับสิ่งที่เป็นอยู่จึงเหมือนเป็นการฟื้นฟูเสียมากกว่า.ประกอบกับเด็กหนุ่มผู้นี้ก็ค่อนข้างจะฉลาดพอตัว เขารู้ได้โดยพลันว่าหากลุกขึ้นจากเตียงพรวดพราดคงมิแคล้วโดนค้นวิญญาณหลอมดวงจิตอีก มิสู้แกล้งนอนต่อไปก่อนแล้วจึงค่อย ๆ ลอบฟังบทสนทนาของทวยเทพที่อยู่รายรอบ หากเป็นเช่นนั้นเขาก็พอจะประเมินสถานการณ์ได้ และถ้ามิใช่เพราะสิ่งที่ได้ยินเป็นการกล่าวถึงตนในระยะเผาขน จางอี้เฟิงก็คงมิลืมตาขึ้นเยี่ยงนี้!."มนุษย์ผู้นี้งั้นรึที่ท่านปู่ซืออี้กำชับว่าจะให้ตายมิได้เป็นอันขาด! พวกเราต้องรักษาเขาด้วยโอสถชั้นเลิศ! ลองคนของตำหนักหวงฮือลี่ (黄花梨) ลงทุนเช่นนี้เห็นทีคงปลีกตัวหนีมิพ้น , เฮ้อ..อ..อ..!"."เอาเถิดน่ายามนี้สวรรค์ก็ใช่ว่าจะปกติ ยามศึกสงครามหากมิเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกันแคว้นตะวันเพลิง (เอี่

สาเหตุที่เรียกตำหนักเทียนอี (天医殿) ว่าโรงถ้ำแทนที่จะเป็นโถงถ้ำ ก็เพราะว่าสถานที่แห่งนี้มิได้เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติ หากแต่ถูกสร้างขึ้นโดยเหล่าเซียนแห่งแคว้นตะวันเพลิงที่ใช้อาคมเวทย์สังเคราะห์ขึ้นมา ความกว้างใหญ่ไพศาลของสำนักแพทย์เทวะแห่งนี้เทียบได้กับความเมตตาของบรรพบุรุษ ผนังทุกด้านจวบจนเพดานสร้างขึ้นจากศิลากันไฟ ส่วนพื้นหินที่เหยียบอยู่เบื้องล่างก็หลอมขึ้นจากกองซากศพของเหล่าเซียนที่หมดอายุขัย ดวงวิญญาณดับสลายหากแต่ร่างกายกลับคืนเป็นฐานรากให้แก่เซียนรุ่นหลังที่ทุพพลภาพ.ด้วยเหตุนี้ตำหนักเทียนอี (天医殿) จึงเป็นสถานที่เดียวในแคว้นที่กักปราณโลกัณฑ์ได้ พวกเขาจะควบรวมไฟวิญญาณมิให้ผู้ที่รักษาได้รับผลกระทบเกินไป หรือหากต้องการจะเพิ่มพลังไฟก็ได้ แล้วแต่ว่าจะอยู่ในระดับไหนของการบาดเจ็บ หากธาตุหยางมากไปกายก็หลอมละลาย หากธาตุหยินเยอะไปจิตมารก็จะเข้าแทรกแล้วอาการก็จะทรุดหนัก.เหล่าเทพโอสถเพลิงที่ทำงานที่นี่จึงค่อนข้างสำคัญ จำนวนของพวกเขาน่าจะเทียบได้กับจำนวนของช่างหลอมอาวุธที่ตั้งสำนักอยู่ใกล้กับหุบเขาเพลิงสุริยัน หนำซ้ำยังแต่งตัวเหมือนกันด้วยการสวมใส่เสื้อคลุมกันไฟที่เรียกว่า "หานอวี้เผา (寒玉袍)" ไว

"วิงค์~!"ครู่สั้นต่อมาเทพโอสถเพลิงผู้สถาปนาตนเป็นอาจารย์ ก็วาร์ปร่างมาปรากฏตัวอยู่ด้านข้างจางอี้เฟิง."ศิษย์เอ๋ยเป็นเช่นไรบ้าง? ท่าทางเยี่ยงนี้แปลว่าเจ้าพร้อมจะดำเนินการฝึกแล้วใช่หรือไม่? อันที่จริงข้าพร้อมยิ่งกว่าเจ้าเสียอีกนะ ข้าไปตามพรรคพวกเซียนที่ข้ารู้จักมาร่วมอีกเพียบเลย อ๊อ! แม้แต่สหายเฟินอวิ๋นที่ใช้ฝ่ามืออัคคีรักษาเจ้าก็จะมาเช่นกัน เรือนถ้ำของเขาอยู่บนเขาฝั่งตรงข้ามนี้เองอีกมินานก็น่าจะมาถึง!"."อุ๊ย! ข้านี่ตื่นเต้นเสียจริง! นานทีปีหนบางทีอาจจะเกินร้อยปีแล้วกระมังที่ขาข้ามิได้ใช้งานเลย สิ่งที่เจ้าจะสอนเขาเรียกว่าอะไรนะ "ฟุตบอล" รึ? วรยุทธพิสดารที่ใช้เท้าควบวัตถุทรงกลม รุกรับพร้อมกันและหากทำได้ถูกจังหวะตามลำดับขั้น ก็จะใช้โจมตีศัตรูได้ราวกับการปล่อยเวทย์ , อื้อหือ! หากได้ใช้ร่วมกับปราณวิญญาณธาตุไฟของข้าล่ะก็ พวกเทียนซิ่งจงมีหรือจะกล้ากำแหง , ฮ่า ๆ ๆ ๆ!".จบประโยคบอกเล่าอันยืดยาวด้วยการหัวเราะอย่างกับพวกคนชั่วอีกเช่นเดิม อาจารย์สายเพลิงผู้มัดมือชกรายนี้มีนามว่า "หยานเซิง" ที่หากจะแปลก็น่าจะแปลว่า "ไฟแห่งชีวิต" เพราะแกเป็นเทพแห่งการรักษาอาคมที่ใช้จึงมิได้มีไว้ทำลาย แต่มีไว้เผา

"เอาล่ะข้าได้ทำกิจของข้าแล้วเสร็จแล้ว สหายหยานเซิงหลังพ้นยามเว่ย (未时) ค่ายกลนี้จะเสียสมดุล ถึงตอนนั้นท่านก็นำผังค่ายกลกลับไปคืนข้าที่ถ้ำเซียนด้วยแล้วกัน ข้าขอตัวไปที่หอเทียนอี (天医殿) ก่อนยังมีผู้ป่วยที่ข้าต้องดูแลต่ออีกมาก"เทพโอสถเพลิงเฟินอวิ๋นสั่งเสียราวกับแถลงการณ์."โห.. ท่านพูดซะทำให้ข้าดูแย่ไปเลย~!"สวนทางกับอาจารย์หยานเซิงที่บ่นอุบด้วยคีย์เสียงเดียวกับพี่ยัต เฟดเฟ่ที่ออกรายการโหนกระแส.แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นชีวิตก็ต้องดำเนินต่อไป ดวงไฟปฐมจิตของเฟินอวิ๋นพุ่งโค้งแหวกอากาศเป็นสีแดงและหายวับลับขอบฟ้าไป เหลือไว้แต่ทวยเทพด้านล่างราว 20 องค์กับจางอี้เฟิงที่เป็นมนุษย์เพียงคนเดียว ฉะนั้นจากนี้ไปอำนาจเต็มก็น่าจะตกอยู่ที่เขา เหลือจะเชื่อแต่ก็จริงที่จู่ ๆ จางอี้เฟิงก็เป็นใหญ่กว่าเทพเซียนบนสวรรค์ไปเสียแล้ว.ภายในโดมอาคมของค่ายกลชีวาตาลปัตร.อากาศในนี้นับว่าปลอดโปร่งเย็นสบายอย่างเหลือเชื่อ แม้ว่าตัวผืนหญ้าจะมีความอุ่นร้อนอยู่สักหน่อย แต่ก็มิได้เป็นปัญหาในการลงน้ำหนักเท้าแต่อย่างใด ยังคงเหยียบย่ำได้และคอนโทรลได้ทั้งยังสปรินท์ใส่สปีดได้เต็มที่อีกต่างหาก จางอี้เฟิงสูดลมหายใจเข้าจนเต็มปอดพลันเดิน