All Chapters of ลวงสวาทท่านประธานธงแดง: Chapter 71 - Chapter 80

ความรู้สึกแปลกใจถึงเรื่องแรกผุดขึ้นมากะทันหันเมื่อนึกขึ้นไปว่าผมไม่ใช่คนตายด้านขนาดนั้น แต่ทำไมกันยามที่นางแบบสาวกำลังช่วยปรนเปรอความสุขให้ผมด้วยปากอวบอิ่มของเธอ ผมกลับไม่รู้สึกเสียวซ่านเลยแม้แต่น้อยถ้าเทียบกับริมฝีปากเชิดรั้นของหญิงสาวที่คนนั้นเลยผมที่ยิ่งคิดก็ยิ่งสงสัย...และน่าแปลกที่พอผมนึกไปถึงครั้งที่เธอยอมใช้ปากทำให้กับผม ไอ้เจ้าวายร้ายตัวปัญหาที่อยู่ตรงหว่างขาก็เตรียมตัวจะผงาดแข็งขืนขึ้นมาแทบจะในทันที“เกินไปนะมึง...เกินไปมากแค่พอคิดถึงความอบอุ่นในปากเขามึงก็เตรียมจะแปลงร่างเชียวนะ...ชิ...เสียฟอร์มชะมัด” ผมเอนกายพิงร่างตัวเองแนบกับพนักเก้าอี้ทำงานตัวใหญ่ ก่อนจะปรายตามองลงไปยังหว่างขาที่ตอนนี้นูนขึ้นมาจนเป้ากางเกงสแล็คโป่งพองความคิดลามกถูกสลัดออกจากหัวตัวเองอีกครั้ง พร้อมกับสมองที่คิดไปยังเรื่องที่สองถึงภาพใบหน้าของเธอที่ดูจะเมินเฉยไม่สะทกสะท้านกับสิ่งที่ผมทำลงไปต่อหน้าต่อตาเธอในวันนี้เลยสักนิด“นี่มนต์เขาไม่ได้รู้สึกอะไรเลยงั้นเหรอว่ะ” คำถามที่ถามกับตัวเอง โดยที่คิ้วขมวดเข้าหากันแน่น อีกทั้งความรู้สึกที่ไม่ยินยอมว่าทำไมถึงต้องเป็นเขาที่มานั่งร้อนรนอยู่คนเดียวแบบนี้“หึ...สงสั

แคว่ก ~~“กรี๊ดดดดด ~~ ไม่นะ” ฉันกรีดร้องออกมาทันทีหลังจากเสื้อเชิ้ตได้ถูกคนโมโหฉีกขาดด้วยเพียงมือเดียว โดยที่ฉันไม่อาจใช้มือปกป้องร่างกายตัวเองได้แม้แต่น้อย เนื่องจากมือทั้งสองถูกเขากอบกุมจับกดเอาไว้ยังเหนือหัวตัวเอง“...หึ...ทำเหมือนไม่เคย จะสะดีดสะดิ้งกรีดร้องเรียกค่าตัวหรือไงกัน” เสียงเยือกเย็นพูดค่อนแคะไม่ให้เกียรติเลยแม้แต่น้อย“ไม่นะ...ปล่อยฉันนะ...อย่ามาแตะต้องฉัน อย่ามาทำแบบนี้กับฉันไอ้คนสกปรก ฮึก...ฮือออออ ~~”ร่างบางออกแรงดิ้นอย่างไม่ยินยอมหลังจากที่สมองคิดไปถึงภาพที่เห็นก่อนหน้านี้ แต่ทว่า...ยิ่งร่างบางออกแรงดิ้นมากเท่าไรกลับเหมือนไปยิ่งปลุกอารมณ์ดิบเถื่อนในกายหนุ่มให้พลุ่งพล่านยิ่งขึ้น“สกปรกงั้นหรอ...ก็ไม่ใช่ไอ้คนสกปรกคนนี้หรือไงที่เป็นผัวของคุณ และยังเป็นผัวก่อนผู้ชายหน้าไหนอีก อีกอย่างจำเอาไว้นะว่าถ้าผมยังไม่เบื่อ...คุณก็ไม่มีจะวันได้ไปเสวยสุขกับใครหน้าไหนทั้งนั้น...!!”คนที่เต็มไปด้วยโทสะเอ่ยด้วยอารมณ์ขุ่นเคืองพูดอย่างต้องการให้หญิงสาวได้รู้ถึงความสำคัญของเขา ก่อนจะเน้นย้ำด้วยการกดริมฝีปากลงมาดูดเม้มย้ำลงไปยังซอกคอขาวที่หอมกรุ่นทันที“กรี๊ดดดดด ~~ ปล่อยฉันนะ อย่ามาทำแ

“นี่หมอจะทำอะไรของหมออ่ะ” ผมกดเสียงต่ำสุดเอ่ยถามออกไปด้วยสีหน้าที่ไม่พอใจ“กะ...ก็จะคลายกระดุมเสื้อของคุณมนตราเพื่อตรวจอาการไงครับ” หมอหนุ่มเงยหน้าขึ้นมาบอกด้วยสีหน้างุนงง ไม่เข้าใจว่าเขาทำอะไรผิดไปในฐานะหมอ“ไม่ต้อง...!! เดี๋ยวผมจัดการเอง” เสียงกร้าวห้าม พร้อมกับร่างกำยำที่ตรงเข้าไปนั่งด้านข้างเธอแล้วค่อย ๆ แกะกระดุมชุดสูทออก“เสร็จแล้ว” ผมบอกโดยที่สายตาที่มองไปยังหมอหนุ่มยังคงไม่เป็นมิตร“อะ...เอ่อ” หมอหนุ่มอ้ำอึ้ง“มีอะไรอีกทำไมไม่รีบรักษาล่ะ” ผมถามเสียงแข็ง“ปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตด้านในด้วยครับ”สิ้นคำบอกของไอ้หมอหน้าอ่อน ผมถึงกับลุกพรวดออกปากไล่หมอตรงหน้าออกไปทันที“ออกไปให้พ้นหน้าผมตอนนี้เลยหมอ ถ้ายังไม่อยากตกงาน...!!”หมอหนุ่มได้แต่อึ้งอ้าปากค้าง ก่อนที่สติสัมปชัญญะจะสั่งการให้ขารีบก้าวเท้าออกไปทันทีจากนั้นผมก็จัดการเอามือลวงกระเป๋ากางเกงตัวเองเพื่อกดโทรหาลูกน้องคนสนิทเพื่อให้มันจัดการอะไรบางอย่างติ๊ดๆๆๆ“ปราบ มึงหาหมอผู้หญิงมาที่ห้องพยาบาลบริษัทด่วน แล้วนับจากนี้ให้แยกการรักษาชายหญิง หมอผู้ชายให้รักษาผู้ชายไป ส่วนหมอผู้หญิงก็ให้รักษาผู้หญิงไป โดยไม่มีข้อแม้...!!” ผมรัวคำพูดใส่ป

“อย่าเข้ามานะคะ อีกอย่างตอนนี้มนต์เองก็อยากจะคุยให้ชัดเจนถึงเรื่องนี้เหมือนกันในเมื่อคุณไปแตะต้องผู้หญิงคนอื่น ดังนั้นข้อตกลงระหว่างเรามันควรจะจบลงสักที”ฉันยกมือห้ามก่อนจะพูดไปในสิ่งที่ตัวเองคิดทบทวนมาอย่างดีแล้ว เนื่องจากในเมื่อเขาเลือกที่มีความสัมพันธ์กับผู้หญิงอื่นจะไม่ว่าเพราะอยากประชดฉันหรือไม่ก็ตาม แต่เขาก็ได้ทำให้ฉันรู้สึกไม่ปลอดภัยในความสัมพันธ์นี้อีกต่อไปแล้ว“เรื่องนั้นผมก็อธิบายไปแล้วไง ทำไมคุณยังต้องยกเรื่องนี้มาเป็นประเด็นอีกล่ะ” คนตัวโตแสดงอาการไม่ยินยอมว่าทำไมเธอถึงยังไม่ยอมจบเรื่องนี้สักที“ใช่ค่ะ คุณอธิบายแล้วแต่มนต์ต้องยอมรับงั้นเหรอคะ ครั้งนี้มนต์ต้องยอมรับเรื่องที่คุณให้ผู้หญิงใช้ปากกับตรงนั้นของคุณ ครั้งหน้ามนต์ก็คงต้องยอมอีกแม้ว่ามันจะไม่ใช่ปาก แต่เป็นอย่างอื่นก็ตามอย่างนั้นถูกต้องไหมคะ” ฉันพูดไปตามความจริง เพราะคราวหน้าถ้าหากเข้าไม่พอใจฉันขึ้นมา เขาก็อาจจะใช้วิธีนี้มาย่ำยีความเป็นคนของฉันอีกก็ได้“อย่าพูดในสิ่งที่มันยังไม่มาถึงซิมนต์ ตอนนี้เรากำลังคุยเรื่องปัจจุบันอยู่นะ”กิริยาที่แสดงออกมาของชายตรงหน้ายังคงแสดงออกมาถึงความเห็นแก่ตัวไม่ยอมรับผิดของตัวเอง เขาที่

“จริงอยู่ที่ทุกอย่างเหตุมันเกิดจากที่มนต์ทำตัวของมนต์เองทั้งนั้น และในส่วนนั้นมนต์เองก็ยอมรับผิดและได้รับผลของการกระทำของตัวเองแล้ว มนต์ที่ยอมตกเป็นสิ่งของคอยรับใช้ เป็นที่ระบายความใคร่ให้กับคุณ แต่สำหรับคุณแล้ว...คุณทำเหมือนกับว่าสิ่งที่มนต์ทำยังไม่พอ เพราะนับตั้งแต่ที่เราตกลงจะเริ่มความสัมพันธ์นี้ขึ้นมา มนต์เองก็เคยร้องขอจากคุณไปแล้วว่า ถ้าหากคุณยังต้องการมนต์อยู่ คุณก็ต้องมีมนต์แค่คนเดียวเท่านั้น เพราะมนต์ไม่ได้ใจกว้างพอที่จะใช้ของร่วมกับใคร อีกอย่างมนต์ก็ไม่ติดเลยสักนิดถ้าหากคุณจะไปมีใครคนอื่น เพียงแค่ถ้าคุณเลือกที่จะไปมีความสัมพันธ์กับคนอื่นแล้ว...คุณก็ต้องปล่อยมนต์ไปก็เท่านั้นเอง” ฉันพรั่งพรูความอัดอั้นที่อยู่ข้างใน แต่ทว่า...สิ่งที่ระบายออกไปกลับไม่ทำให้ความคับข้องหมองใจที่มีบรรเทาลงแม้แต่น้อย“แต่เรื่องนั้นผมเองก็พิสูจน์ให้คุณเห็นแล้วไง”เขาพูดเตรียมจะแก้ตัวต่อ ก่อนที่ฉันจะยกมือห้าม จนเขาหุบปากแทบไม่ทัน“หยุดค่ะมนต์ยังพูดไม่จบ”ก่อนที่ตัวฉันเองจะพูดต่อด้วยอารมณ์ที่เริ่มปะทุขึ้น เพราะฉันจะไม่มีทางยอมให้เขาเอาข้ออ้างนู้นนี้มาใช้อีกแล้ว“แล้วไหนจะเรื่องการมีลูกเพราะไม่อยากป้องกั