All Chapters of ลวงสวาทท่านประธานธงแดง: Chapter 61 - Chapter 70

ฉันกลับเข้ามาด้วยความรู้สึกที่ไม่ยินยอมมากนัก เนื่องจากฉันกำลังเพลิดเพลินไปกับบรรยากาศและความคิดมากมายหลังจากที่เราเพิ่งจะมีโอกาสได้คุยกันอย่างสบาย ๆ แม้ว่าหลังจากในบทสนทนาสุดท้ายจะเป็นคำหลอกด่าของฉันก็ตามหลังจากที่เราเข้ามาในห้องโถงแล้ว เราสองคนก็ไม่ได้คุยอะไรกันต่อ เพราะต่างฝ่ายต่างดื่มด่ำจมอยู่ในห้วงความคิดของตัวเองถึงเรื่องราวความสัมพันธ์ระหว่างเราที่มันเกิดขึ้น และไม่รู้ว่ามันจะไปจบ ณ ที่ตรงไหน...เพราะในเมื่อคนคนหนึ่งก็ยังไม่มั่นใจถึงความรู้สึกที่ทั้งเปลี่ยนแปลงไปและเกิดขึ้นมาอย่างกะทันหันเกินจะเข้าใจได้ นั่นจึงทำให้เขาเองก็ยังไม่อยากให้สถานะกับเธอในตอนนี้ได้เช่นกันส่วนอีกคนที่แม้จะหวั่นไหวต่อการกระทำการแสดงออกของอีกคนที่ตลอดหลายวันที่ผ่านมาเขาดูจะเป็นห่วงเป็นใยในตัวของหญิงสาวมากน่าดู อีกทั้งดูแล้วสิ่งที่เขาแสดงออกมานั้นก็ดูท่าจะออกมาจากใจมิได้เสแสร้งแต่อย่างใด นั่นจึงทำให้ความรู้สึกที่ได้รับก็ยิ่งพร้อมจะพุ่งทะยานอยากให้คนตรงหน้าชัดเจนมากขึ้น เพียงแต่ว่า...ทุกอย่างมันดันกลับถูกกดเอาไว้ด้วยคำว่าของสนองตัณหา หรือถ้าจะเรียกสั้น ๆ ง่าย ๆ เลยก็คือ นางบำเรอ นั่นเอง และด้วยคำตราหน้า

จุ๊บ ~~“อื้อออออ ~~” (O///O)ความอ่อนโยนที่ถูกส่งออกมาจากการที่คนตัวโตค่อย ๆ บรรจงสัมผัส ทำให้หญิงสาวที่ออกอาการขัดขืนด้วยความตกใจในหะแรกค่อย ๆ แปรเปลี่ยนเป็นยอมรับแล้วปล่อยให้ความรู้สึกไหลตามไปกับรสสัมผัสของเขาจากนั้น...เจ้าของริมฝีปากทรงเสน่ห์ก็ค่อย ๆ ส่งลิ้นเรียวอุ่นชื้นให้แทรกเข้ามายังโพรงปากสวยเพื่อหาอวัยวะที่มีลักษณะเดียวกัน แล้วจัดการปลุกปั่นคล้ายกับต้องการสอนวิชาให้กับลิ้นเล็กที่ไร้เดียงสาให้เป็นชำนาญงานมากยิ่งขึ้นจ๊วบ ~~“อืมมมมม ~~” เสียงครางที่ส่งออกมาจากลำคอเรียวระหงเบา ๆ หลังจากความรู้สึกวาบหวามได้ก่อตัวตีมวนมากขึ้น และในขณะเดียวกันมือหนาที่เคยโอบกอดเอวบางนิ่ง ๆ ก็ค่อย ๆ เริ่มลูบไล้ไปตามแผ่นหลังเอื่อย ๆการสัมผัสแสนอบอุ่นนุ่มนวลจากมือหนาที่ผสานเข้ากับความหอมหวานที่คละคลุ้งอยู่ในโพรงปากทำให้ร่างบางยอมโอนอ่อนผ่อนตามสัมผัสที่คนตัวโตมอบให้สองปากสองมือจากคนสองคนที่ต่างปรนเปรอกอดก่ายกันอย่างเนิ่นนานเสมือนว่าทั้งสองถูกห้อมล้อมด้วยบรรยากาศที่มีเพียงเรา นั่นจึงทำให้กว่าที่เราสองคนจะยอมถอดถอนความหวานออกจากกันก็เรียกได้ว่าต่างฝ่ายต่างมอบความชุ่มฉ่ำจนทั้งเรียวปากนุ่มนิ่มและริมฝีป

พรวด ~~“อึก...อร๊ายยยย ~~” เสียงร้องลั่นที่ระคนไปด้วยความเสียวและความจุกหลังจากถูกเอ็นเนื้ออุ่นกระทุ้งเข้ามารวดเดียวทั้งลำ พร้อมกันกับที่ร่องสาวกระตุกเกร็งตอดตอบรับสิ่งแปลกปลอมที่เข้ามาในร่างกาย“ขยับเลยได้ไหม” คนบนร่างเอ่ยถามเสียงกระเส่า อีกทั้งใบหน้ายังเหยเก เนื่องจากตอนนี้อาวุธร้ายของเขากำลังโดนอาวุธร้ายที่เหนือกว่าโอบรัดจนปวดหนึบไปหมด“อือ...” ดวงหน้าหวานใสที่ตอนนี้ก็ต่างบิดเบี้ยวไม่แพ้กัน ได้แต่พยักหน้าพร้อมกับตอบรับในลำคอเบา ๆและทันทีที่สิ้นคำอนุญาตจากหญิงสาวแล้ว ชายหนุ่มที่ถูกไฟสวาทรุกเร้าจนลำเอ็นอุ่นแทบจะมอดไหม้ก็ได้จัดการขยับบั้นเอวเพื่อระบายเพลิงสวาทที่แผดเผาอยู่ในถ้ำหรรษาโดยการสาดน้ำสีขาวขุ่นให้ออกมาเพื่อดับไฟปรารถนาในครั้งนี้ปั่ก...ปั่กๆๆ“อ๊ะ อ๊ะ ทำไมมันรู้สึกดีขนาดนี้” น้ำเสียงทุ้มแหบพร่าครวญครางระบายความรู้สึกข้างใน หลังจากขยับแก่นกายได้เพียงไม่กี่ครั้ง ด้วยเพราะความรู้สึกที่ไม่รู้ว่าเกิดจากความโหยหาที่ไม่ได้สัมผัสความอบอุ่นนี้มานาน หรือเป็นเพราะร่องรักของเธอมันดีเกินไปและความรู้สึกที่เกิดขึ้นก็ไม่ได้เกิดกับเขาเพียงคนเดียวเท่านั้น แต่ทว่า...หญิงสาวที่ถูกเอ็นอุ่นขยับ

“ก็ในฐานะผู้หญิงของผมไง...!! แล้วคุณจะยังต้องการอะไรอีกงั้นหรือ”น้ำเสียงที่บอกออกมาอย่างหัวเสียด้วยเพราะไม่เข้าใจว่าหญิงสาวตรงหน้าต้องการอะไรจากเขาอีก ในเมื่อสิ่งที่เขามอบให้มันก็ดีที่สุดสำหรับเธอแล้ว การที่เขายอมอยู่กับเธอได้สร้างครอบครัวอย่างที่เธอต้องการด้วยกัน อีกทั้งเธอพูดว่าในอนาคตเธออยากมีสามีเขาเองก็ยินดีและเต็มใจอย่างยิ่งที่จะเป็นให้ แล้วไหนที่เธอบอกว่าอยากมีลูกอีก เขาก็ไม่ได้ติดเลยสักนิดถ้าหากเธอจะท้องลูกของเขา และเหนือสิ่งอื่นใดเธอเองก็ไม่ต้องมาคอยนั่งห่วงอนาคตของลูกอีกด้วยเพราะเขาเองก็สามารถเลี้ยงทั้งสองคนให้สุขสบายโดยไม่ต้องลำบากไปตลอดชีวิต“แต่มนต์ไม่ได้ต้องการชีวิตแบบนั้น...!!” น้ำเสียงเด็ดขาดถูกปล่อยออกมาพร้อมกับน้ำใสที่ไหลรินออกมาทางหางตาอย่างไม่อาจห้ามได้อีกแล้ว อีกทั้งร่างกายที่พยายามสลัดตัวให้หลุดออกจากพันธนาการของเขา แต่ทำเท่าไรมือกาวนั้นก็ยังกอบกุมต้นแขนแน่นอยู่ดี“มนต์ คุณอย่าทำให้เรื่องมันยากนักเลย”ส่วนเขาที่ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าเพราะเหตุใดเธอถึงปฏิเสธเขาได้ลง ทั้งที่เขาไม่เคยยื่นข้อเสนอแบบนี้ให้ผู้หญิงคนไหนมาก่อนในชีวิต เขาที่ตลอดเวลาที่ผ่านมาไม่เคยคิดจะลงห

จ๊วบๆๆ แผล็บๆๆเสียงการใช้ปากที่กำลังดูดกินอะไรบางอย่างอยู่แถวบริเวณโต๊ะทำงานตัวใหญ่กลางห้อง มาพร้อมกับภาพที่เป็นดั่งหอกแหลมพุ่งทิ่มมายังก้อนเนื้อที่อยู่ในอกข้างซ้าย บังเกิดเป็นความจุกในตอนต้นก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นความปวดร้าวจนร่างชา“อืมมมมม ~~ อะ...มาแล้วเหรอคุณมนต์” ใบหน้าหล่อเหลาที่ก่อนหน้านี้ยังเม้มปากแน่นหลับตาพริ้มรับรสสวาทจากริมฝีปากเจ้าของเรือนร่างสวยที่กำลังเปลือยกายท่อนบนนั่งย่อง ๆ อยู่ตรงหว่างขาดูอุจาดตา เอ่ยปากทักทายฉันเหมือนกับสิ่งที่เขาทำนั้นเป็นเรื่องธรรมดาดาษดื่นทั่วไปความชาที่ลามจากใบหน้าลงไปยังเท้า ถึงกับทำให้ฉันนิ่งตะลึงงันก้าวขาแทบไม่ออก ก่อนที่เสียงกระเส่าของเขาจะเรียกปลุกให้ฉันได้สติขึ้นมา จนฉันได้แต่ตอบรับตะกุกตะกักพร้อมกับเตรียมจะหมุนตัวเดินออกไป“ขะ...ขอโทษค่ะท่าประธาน” “อ่อก...ว๊ายยยย ~~”และไม่ใช่แค่ฉันที่ตกใจเท่านั้นแต่ผู้หญิงสวยหุ่นดีที่นั่งคุกเข่าหันหลังให้ฉัน เธอเองก็ตกใจไม่แพ้กันเพราะไม่คิดว่าจะมีใครพรวดพราดเข้ามาแบบนี้ อีกทั้งในจังหวะที่เธอถอนริมฝีปากออกจากลำเอ็นขนาดใหญ่ด้วยท่าทีลุกลี้ลุกลน พร้อมกับลุกขึ้นจัดแจงแต่งกายให้เรียบร้อย แต่ทว่า...ในวินาทีเด