บททั้งหมดของ The CEO's Wallflower: His Wife in Name Only: บทที่ 131 - บทที่ 140

"Ano pong kondisyon?" mabilis na tanong ng binata nang magbigay ng alok si Tita Michelle kapalit ng motor na gusto niyang bilhin para maipagyabang sa mga babae at sa mga kaibigan niya."Gusto kong magkaroon ka na ng seryosong karelasyon, hindi ’yung palipat-lipat lang na parang laro.""Sige po, pumapayag ako. Siya ba ang gusto n’yong ipareha sa akin?" sabay tingin kay Shire.Hindi akalain ni Michelle na magiging ganoon kadali. Hindi pa man siya nakakapagsalita nang malinaw, pumayag na agad ang pamangkin niya. "Hindi lang basta mag-boyfriend, Juliane. Gusto kong pakasalan mo si Shire."Kasal??... Gusto sanang magsalita ni Shire pero pinigilan niya ang sarili, natatakot na baka isipin ni Michelle na nandidiri siya sa pamangkin nito."Tita, nanonood po ba kayo ng masyadong maraming teleserye?"Ang totoo, gusto lang talagang makahanap ng palusot ni Michelle. Dahil kung papayag siya sa motor, siguradong siya ang sisisihin ng mga magulang ni Juliane kapag may nangyaring masama."Magpapaalam

Pagkaalis ni Juliane, nagkatitigan na lang sina Michelle at Shire. Ang totoo, wala namang inihanda si Michelle tungkol sa lahat ng ito. Lalong nagulat si Shire dahil ang iniisip lang niya, inimbitahan siya ng tiyahin na tumulong sa pamilya nila para kumain ng sabay. Hindi pala—ang totoo, gusto lang pala siyang ipakilala sa apo nito.Hindi rin naman puwedeng si Michelle lang ang sisihin. Siya rin kasi ang nakapagsalita nang hindi iniisip at nakapang-insulto kay Juliane, kaya lalo lang lumala ang sitwasyon."Ano na ang gagawin natin, Shire?" tanong ni Michelle."Hindi ko rin po alam," sagot ng dalaga. Noon lang niya tunay na naramdaman ang bigat ng sariling pangalan. Ngayon, ramdam niya ang lamig na parang sumiksik hanggang buto."Kung tatanggihan mo si Juliane, yari ako kay Mama," sabi ni Michelle na nag-aalala."Eh di huwag na lang po siyang tanggihan," sagot ni Shire. "Tutal, tayong tatlo lang naman ang nakakaalam nito.""Pero kailangan kayong magpakasal sa sibil, anak," paalala ni Mi

Sa isang tanyag na University…Ang pinapangarap ng maraming estudyante na makapasok dito. At siya, nagawa niya ito. Kahit ayaw ng kanyang mga magulang na lumayo siya, hindi nila napigilan ang pangarap ng kanilang anak.“Hi, naaalala mo pa ba ako?” Ngumiti nang matamis si Shire sa bagong kaibigan na nakilala niya kamakailan.“Siyempre, ikaw si Shire di ba?” Nakapagkasama na sila sa ilang aktibidad ng University noon.“Oo, tama ka. Ikaw naman, Vyne, nakakain ka na ba?”“Okay na, nakakain na ako.”Matapos ang pagbati, nagyaya silang magkasama papunta sa auditorium ng College ng Business Administration, dahil doon pinatawag ang lahat ng freshmen ng mga upperclassmen.“Yung mga nauna, sa unahan umupo agad.” Pero halatang takot ang mga freshmen na lumapit, baka kasi kapag nagsimula ang activity, sila agad ang mapili.“Hindi naman namin kayo kakainin, sige na, lumapit pa kayo. Tingnan niyo, hindi na makadaan yung mga nasa likod.”Napilitan sina Shire at Vyne na pumasok at umupo, dahil ayaw ni

“Hindi ka ba susunod sa mga upperclassmen simula pa lang ng unang araw ng initiation?” Nilingon ni Nadine at nakita na hindi pa rin tinatanggal ni Shire ang jacket na ipinakakalas niya.“Pasensya na po, pero hindi ko magagawa ang gusto niyo.”“Magaling! Kung ganoon, lumabas ka na lang. Huwag ka nang sumama sa mga kaklase mo.”“Nadine!” saway ni Kyle sa kaibigan dahil sobra na ang ginawa nito.“Kita niyo naman na hindi sumusunod itong freshman na ito! Ano bang problema kung tatanggalin lang ang jacket?” Sabay lapit ni Nadine at biglang hinablot ang jacket hanggang matanggal.“Kyahhh!” Mabilis na nagtago si Shire sa likod ni Juliane, dahil siya lang ang kilala niya sa lugar na iyon.“Bakit ba kailangan pang palakihin ang issue?” imbes na tanungin muna kung ano ang nangyari kay Shire, iyon lang ang sinabi ni Juliane na may halong paninisi.“Miss, akin na iyan.” Agad namang inagaw ni Kyle ang jacket mula kay Nadine at muling ibinalot sa palda ni Shire.“Salamat po,” bulong ni Shire na namu

Sa Hotel ni Michelle…"Sino ang naghahanap sa akin?" Narinig ni Michelle ang sekretarya na nag-uulat kaya kinailangan niyang itanong muli, iniisip niyang baka mali ang narinig niya."Sales ng imported na sasakyan po, narito na po sila sa harap ng opisina," sagot ng sekretarya."Sales ng imported na sasakyan? Bakit sila haharap sa akin?""Hindi ko rin po alam, sinabi lang po nilang darating para kunin ang bayad.""Kunin ang bayad??""Anong nangyayari?" Narinig ni Fidel ang usapan ng asawa, kaya pumunta siya sa kwarto ni Michelle. Ang pinto noon ay naalis na, kaya wala nang nakaharang sa pagitan nila."Hindi rin ako sigurado," sagot ni Michelle, kaya pinayagan niya ang sekretarya na pumasok ang tao."Magandang araw po, nandito ako para kunin ang bayad.""Anong bayad po iyon?""Si Juliane Ramirez po ay umorder ng imported na sasakyan sa aming kumpanya, at dumating na po ang sasakyan.""Ano?!" Puno na ng kaba si Michelle. Napakahusay ng pamangkin niyang ito—ipinadala ang koleksyon ng bayad