Semua Bab MY HUSBAND SOLD ME TO A BILLIONAIRE (SSPG): Bab 51 - Bab 60

THIRD PERSON:Dahil nga sa nanghihina pa ang katawan ni Isabella, hindi na ito pinilit nina Riley at Jane na sumama. Imbes, sila na mismo ang lumabas para bumili ng mga prutas at—siyempre—pregnancy test.“Hoy, Jane, siguraduhin mo ‘yung bibilhin mong test, ‘yung dalawang linya agad makikita ha. Ayoko nung kailangan pang i-ikot sa liwanag ng araw bago magpakita,” reklamo ni Riley habang naglalakad.“Arte mo! Para kang sanay, ha? Ilang beses ka na bang nag-test?!” asar na sagot ni Jane sabay irap.“Excuse me, hindi ako ‘yung may record ng pakikipag-date sa tatlong lalaki sa loob ng isang buwan!” balik-bira agad ni Riley.“Aba’t totoo naman ‘yon—pero at least masaya!” sagot ni Jane, proud pa.Napailing na lang ang Lady Guard na nakasunod sa kanila, seryosong hawak ang eco bag. “Kung hindi ko kayo kilala, iisipin ko mga baliw kayo,” deadpan niyang sabi.“Ay, wag kang killjoy, Miss Guard!” biglang singit ni Jane, “Ninang ka rin, ha. Kahit hindi ka magreklamo, automatic ka nang kasama sa lis

THIRD PERSON: Tumunog ang cellphone ni Isabella sa bulsa ng isa sa mga dumukot. Sa halip na ibalik, mabilis itong kinuha ni Rocco, ang malamig niyang mga mata ay nagliliwanag sa balak na panibagong sakit. Isang pilyong ngisi ang gumuhit sa labi niya habang pinindot ang tawag. “Sebastian…” malamig at mabigat ang tinig ni Rocco. “Rocco?!” mariing sagot ni Sebastian, agad na nagdilim ang mukha. “Hayop ka—” Ngunit pinutol siya ng lalaki. “’Sabi ko naman sa’yo, Sebastian… makukuha at makukuha ko rin ang kahinaan mo.” Kasunod noon ay umalingawngaw sa kabilang linya ang mga iyakan at sigawan. “Sebastian!!! Tulongan mo kami, please!!!” halos pumutok ang tenga ni Sebastian sa sigaw ni Riley. “Seb!!!” tawag naman ni Isabella, nanginginig ang boses, puno ng takot at pangamba. Halos madurog sa higpit ng hawak ang cellphone ni Sebastian, nanginginig ang panga habang pinipigilan ang sarili. Ang malamig niyang anyo ay napalitan ng matinding pagkabalisa, lalo na nang marinig niya ang tinig

THIRD PERSON:“At ikaw naman…” malamig na sabi ni Rocco, mabagal, tila nilalasap ang bawat salita. “Ang susunod naming lalaruin.”“Hindi!!! Bitiwan niyo ako, hayop ka!!!” sigaw ni Isabella, nagpupumiglas, halos mamamaos na ang boses. “Sebastian!!” desperado niyang tawag, nanginginig sa takot.“Hayop ka!!!” bulyaw ni Sebastian, nanginginig ang buong katawan sa matinding galit. Pilit siyang tumayo, ngunit bago pa man siya makalapit—pumutok ang baril.“Arghhh!!” sigaw niya nang tamaan sa hita, at napahandusay sa malamig na sahig. Ramdam niya ang nagbabagang apoy ng bala sa laman, umaagos ang dugo sa kanyang binti, nanginginig ang mga kamay sa kirot. Ngunit higit pa sa sakit, mas nag-alab ang galit sa kanyang mga mata. Kahit sugatan, desperado siyang naghahanap ng kahit anong tyempo para makalaban.Ngumisi si Rocco at yumuko, halos idikit ang mukha kay Sebastian. “Manood ka na lang, hari. Manood ka kung paano namin lalaruin ang pinakamamahal mo.”Pilit na umaangat si Sebastian mula sa sahi

THIRD PERSON: Dalawang linggo na ang lumipas mula nang magising si Isabella sa ospital. Dalawang linggo rin siyang araw-araw na umaasang papasok si Sebastian sa pintuan, may ngiti sa labi at yakap para sa kanya. Ngunit heto siya ngayon—nakaupo sa gilid ng kama, mahigpit na hinihimas ang kanyang tiyan, habang dahan-dahang bumabalot sa kanya ang malamig na katahimikan. Mabigat ang dibdib niya, at bawat araw ng paghihintay ay parang tingga sa puso. Sa bawat pagdilat niya ng mata, si Sebastian pa rin ang una at huling laman ng kanyang isip. Ngunit wala. Wala pa ring balita, wala pa ring presensya. Dahan-dahang pumatak ang kanyang luha, dumulas pababa sa pisngi. "Sebastian…" bulong niya, mahina at halos hindi marinig. Naramdaman niyang lalong lumakas ang pintig ng kanyang puso, para bang may kulang, may iniwang malaking butas na hindi niya alam kung kailan muling mapupunan. Sa sandaling iyon, bumukas ang pinto. Pumasok sina Riley at Jane, parehong may pilit na ngiti, ngunit halatang

THIRD PERSON:Ilang araw na ang nakalipas mula nang bumalik si Sebastian. Paulit-ulit na inaatay ni Isabella ang sandaling magsasalita ito, umaasang magkukwento o magpapaliwanag kung ano nga ba ang nangyari at bakit siya natagalan matapos ang engkuwentro laban kina Rocco. May mga pagkakataong nais na niyang itanong, ngunit sa tuwing napapatingin siya kay Sebastian at masasalubong ang matalim nitong mga mata, kusa na lang siyang tumitikom.Napatingin pa siya rito ngayon—abala si Sebastian sa pagbabalat ng hilaw na mangga sa mesa. Seryoso ang mukha nito habang maingat na hinihiwa ang maasim na prutas, para bang nakatuon lamang ang mundo nito sa hawak na kutsilyo.Samantala, si Isabella naman ay nakaupo sa sofa, bahagyang nakahilig at tutok na tutok sa pinapanood na drama sa TV. Wala siyang imik, halos nakalimutan ang paligid dahil sa lalim ng eksenang pinapanuod niya, subalit sa loob-loob niya’y ramdam pa rin ang bigat ng mga tanong na hindi niya masabi.Biglang bumukas ang pinto at puma