LOGINSa kabila ng kanyang buong tiwala at wagas na pagmamahal sa asawa, hindi kailanman inakala ni Isabella na sa bawat ngiti at yakap nito ay nakatago ang isang kasinungalingang wawasak sa buo niyang mundo. Hanggang isang gabi, tuluyang nabunyag ang mapait na katotohanan: ibinenta siya ng sariling asawa. Hindi bilang katuwang, hindi bilang mahal sa buhay—kundi bilang isang kabayaran sa kasunduan na iniligtas ang naluluging negosyo nito. Ang kapalit? Isang multi-milyong dolyar na kontrata. Isang kasunduang isinakripisyo ang kanyang dignidad. Mas lalong bumigat ang lahat nang malaman niyang ibinenta siya kay Sebastian Montgomery—isang kilalang business tycoon na kinatatakutan ng marami. Malamig, walang kompromiso, at may kapangyarihang durugin o buuin ang sinuman sa isang iglap. Ngayon, ang tanong: Paano mo lalabanan ang isang lalaking may legal na pagmamay-ari sa’yo… ngunit unti-unting inaangkin pati puso mo?
View Moreその夜の記憶は、実花(みか)の頭の奥底に、まるで消えない染みのように残っている。
思い出そうとしなくても勝手に浮かび上がる。
忘れようとすればするほど輪郭を濃くしていく。
そんな種類の記憶だった。
◇◇◇
実花が夫の一ノ瀬恒一(いちのせ こういち)と暮らしていた藤宮家の別邸は、その夜も例外なく重たく閉ざされていた。
外の世界から切り離されたような敷地の中。
季節の風すら遠慮がちに通り過ぎ、建物全体が呼吸を止めているように静かだった。
ダイニングに入った瞬間、まず実花の目に飛び込んでくるのは過剰なほどの準備をされたテーブル。
皺ひとつないクロス。
寸分違わぬ位置に並べられた銀のカトラリー。
食器の反射すら計算されたような配置は、美しくあるが「正しさ」に支配された光景で、そこに人の温度はほとんど存在していなかった。
天井から吊るされたシャンデリアが白く強い光を放つ。
白い光がテーブルの上で瞬くたびに、冷えた陶器が無機質に輝き返している。
実花はいつもこの部屋だけが別の時間軸に置かれているように感じていた。
足を踏み入れ、正しさだけが許される場所につく。
そのたびに、自分が生きている世界の手触りを少しずつ失っていく感覚に襲われていた。
その場所は、本来なら妻である実花を歓迎するはずだった。
法的に実花は恒一の妻と定められていた。
妻として扱われ、妻として振る舞うことが許される立場として、そこに存在しているはずだった。
しかし現実は、その役割にいるとは到底思えない形で存在していた。
恒一の隣には当然のように別の女性が座っているからだ。
·
「最近、少し痩せたんじゃないか」
その言葉はあまりにも自然に、あまりにも穏やかに発せられた。
だがその声が向けられたのは妻である実花ではなかった。
恒一の視線の先にいたのは、一ノ瀬美鈴(みすず)だった。
美鈴は一ノ瀬家の義両親の養女。
形式上は恒一の義妹という立場にあたる存在。
恒一は義妹だから可愛がっているという。
だが。
義妹――それでは説明がつかないほど、二人の距離は近い。
あまりにも自然に、恒一の隣には常に美鈴がいた。
恒一の優しさ、柔らかい声、わずかに眉を下げた微笑み。
全てが美鈴に向けられる。
義妹なのだから当然。
それでは、妻である実花にそんな当然はあったのか。
――なかった。
恒一の優しさも微笑みも、欠片すら実花に向くことはない。
元からそうだったわけではない。
だが、それらが自分に向けられなくなってどれくらい経ったのか。
数えようとしても、答えが定かではないほど過去のこと。
正確な数字はもう出てこない。
ただ、いつからかという感覚だけが鈍い痛みとして胸の奥に沈殿していた。
.
実花は食事を機械的に口へ運ぶ。
噛むという行為だけを淡々と繰り返す。
味を認識する前に、次の動作へ移る。
食欲はない。
だが、それでも食べなければならないという強迫にも似た習慣だけが身体を動かす。
食事を残せば、朝になって本邸から来る使用人が不審に思う。
実花の体調が悪いと判断されれば、無用な騒ぎが起きる。
――それを恒一が嫌う。
恒一が嫌うことは問題として扱われる。
実花の『よい妻として』の立場を揺るがす。
だから、自分の体調すら管理対象として扱っていた。
ただ「問題のない妻」を演じ続けるために。
何があっても、いつも通りであること。
それが、恒一が実花に求める唯一のことだった。
そして、その「いつも通り」には美鈴の存在も含まれていた。
美鈴の身体が恒一にわずかに寄せられること。
食事の最中に、自然な動作としてその指先が恒一の腕に触れること。
本来なら視線が止まってしまいそうなそれらの動きを、実花は『気づかない振り』で処理しなければならない。
その振りこそが、この家で呼吸を続けるための唯一の方法だった。
.
「大丈夫、少し仕事が忙しいだけだよ」
美鈴がそう言った声は軽やかだった。
空気をわずかに柔らかくする響きも持っていた。
「忙しい?」
恒一は首を傾げる。
美鈴は、視線をわずかに落としながら実花を見た。
「お義姉様から、いろいろ頼まれていて……あ、でも、大丈夫だから」
へへへ、と小さく笑う。
その笑いは、場の空気を和ませるためのものか。
いや、恒一の目を実花に向けるためのものだった。
美鈴の狙い通り、恒一の視線だけが実花へと移る。
「……実花」
名前を呼ばれた瞬間、実花はわずかに背筋を正す。
呼ぶ声に、かつて存在したはずの優しさはもう見当たらない。
感情の温度はない。
管理する対象を確認する。
そのための呼びかけに近いものだった。
「美鈴はお前の義妹であって、使用人ではない。こき使うな。何を考えている」
淡々とした指摘。
正しさを帯びた言葉。
その形だけを見れば『注意』として成立しているように見える。
だが、その中に実花を理解しようとする意図はない。
恒一が歓迎できない事象が起きた。
その結論だけが先にある。
そのための原因として、実花が配置されていた。
「……申し訳ありませんでした」
実花は即座に頭を下げる。
謝罪の形は完璧だったが、その言葉の中に真実の説明は一切含まなかった。
美鈴の発言は事実とは違う。
逆だ。
美鈴の仕事が、すべて実花に押しつけられている。
しかし、それを説明しても意味はない。
この場の構造、美鈴が庇われ、実花が叱られる形は変わらない。
そのことを、実花はもう理解していた。
だから言わない。
言っても無駄だと知っているから。
それだけではない。
言うことで“この先”を崩し、それを恒一が歓迎しないことを知っていたから。
すべて、茶番なのだ。
美鈴は実花が決して反論しないことを知っていて嘘を吐く。
恒一もまた、それ以上確かめようとはせず、実花を責める。
それらを『気づかない振り』で流す。
その『気づかない振り』こそが、実花に求められている役目。
.
実花は静かに食事を続けた。
誰にも見えない場所で、確かに何かが削られていく感覚だけを抱えながら。
The Grand Wedding: Ang buong lungsod ay tila tumigil nang araw na iyon. Isang engrandeng kasal ang ginaganap sa isa sa pinakamalalaking hotel-resort sa bansa—isang five-star property na pagmamay-ari mismo ni Sebastian Montgomery. Labas pa lang, nagsisiksikan na ang mga mamamahayag, photographers, at mga taong nais masaksihan ang kaganapan. Ang buong paligid ay nababalot ng ningning: nakapila ang mga luxury cars, nakasabit ang mga kandelabra at bulaklak na imported mula sa iba’t ibang panig ng mundo, at bawat sulok ay punô ng mahigpit na seguridad. Hindi lamang ito basta kasal—ito ay isang selebrasyon ng kapangyarihan, ng yaman, at higit sa lahat, ng pag-ibig na pinagdaanan ang lahat ng unos bago tuluyang nagtagumpay. ANCHOR (voice-over, kasabay ng montage): “Ngayong araw, saksi kayo sa kasaysayan—ito ang kasal ng taon!—ang pagbubuklod ng tagapagmana ng Santiago’s Corporation na si Isabella Santiago, at ng bilyonaryo at makapangyarihang negosyanteng si Sebastian Montgomery.” Ang
THIRD PERSON:Ilang araw na ang nakalipas mula nang bumalik si Sebastian. Paulit-ulit na inaatay ni Isabella ang sandaling magsasalita ito, umaasang magkukwento o magpapaliwanag kung ano nga ba ang nangyari at bakit siya natagalan matapos ang engkuwentro laban kina Rocco. May mga pagkakataong nais na niyang itanong, ngunit sa tuwing napapatingin siya kay Sebastian at masasalubong ang matalim nitong mga mata, kusa na lang siyang tumitikom.Napatingin pa siya rito ngayon—abala si Sebastian sa pagbabalat ng hilaw na mangga sa mesa. Seryoso ang mukha nito habang maingat na hinihiwa ang maasim na prutas, para bang nakatuon lamang ang mundo nito sa hawak na kutsilyo.Samantala, si Isabella naman ay nakaupo sa sofa, bahagyang nakahilig at tutok na tutok sa pinapanood na drama sa TV. Wala siyang imik, halos nakalimutan ang paligid dahil sa lalim ng eksenang pinapanuod niya, subalit sa loob-loob niya’y ramdam pa rin ang bigat ng mga tanong na hindi niya masabi.Biglang bumukas ang pinto at puma
THIRD PERSON:Lumapit ulit si Isabella sa lalaking nakausap niya kanina, halos nanginginig pa rin sa kaba at galit. “At please lang, huh! Huwag mo na akong matawag-tawag sa pangalang ‘Bella’,” madiin niyang sabi, nangingilid na ang luha sa kanyang mga mata. Bahagyang tumigil siya, saka halos pabulong na dagdag—puno ng kirot, ngunit matapang: “Siya lang… siya lang ang may karapatang tumawag no’n sa akin…”Napayuko ang lalaki, halatang nahiya at natigilan, habang si Isabella ay mariing pumikit, pinipigilan ang luha na pilit gustong kumawala. Sa bawat banggit ng pangalang iyon, bumabalik sa kanyang alaala ang tinig ni Sebastian—malumanay, puno ng lambing, at parang musika na kailanman ay ayaw niyang kalimutan.“Pa-pasensya na po…” mahina lamang ang naging sagot ng lalaki, nakayuko at tila walang lakas ng loob na tumingin sa kanya. Napairap si Isabella, pilit itinatago ang namumuong emosyon, saka siya marahang lumakad palapit sa isang itim na van na nakaparada sa unahan.At doon… parang
THIRD PERSON: Dalawang linggo na ang lumipas mula nang magising si Isabella sa ospital. Dalawang linggo rin siyang araw-araw na umaasang papasok si Sebastian sa pintuan, may ngiti sa labi at yakap para sa kanya. Ngunit heto siya ngayon—nakaupo sa gilid ng kama, mahigpit na hinihimas ang kanyang tiyan, habang dahan-dahang bumabalot sa kanya ang malamig na katahimikan. Mabigat ang dibdib niya, at bawat araw ng paghihintay ay parang tingga sa puso. Sa bawat pagdilat niya ng mata, si Sebastian pa rin ang una at huling laman ng kanyang isip. Ngunit wala. Wala pa ring balita, wala pa ring presensya. Dahan-dahang pumatak ang kanyang luha, dumulas pababa sa pisngi. "Sebastian…" bulong niya, mahina at halos hindi marinig. Naramdaman niyang lalong lumakas ang pintig ng kanyang puso, para bang may kulang, may iniwang malaking butas na hindi niya alam kung kailan muling mapupunan. Sa sandaling iyon, bumukas ang pinto. Pumasok sina Riley at Jane, parehong may pilit na ngiti, ngunit halatang
THIRD PERSON: Tumunog ang cellphone ni Isabella sa bulsa ng isa sa mga dumukot. Sa halip na ibalik, mabilis itong kinuha ni Rocco, ang malamig niyang mga mata ay nagliliwanag sa balak na panibagong sakit. Isang pilyong ngisi ang gumuhit sa labi niya habang pinindot ang tawag. “Sebastian…” malamig
THIRD PERSON:Dahil sa nalaman nilang buntis si Isabella, hindi na mapakali sina Jane at Riley. Buong maghapon nilang napansin ang panghihina ni Isa, ni ayaw pang kumain at halos walang ganang gumalaw. Kaya sa huli, napilitan silang kumbinsihin siya na magpa-check up.“Tumawag kanina si Papa Sebast
THIRD PERSON:Mabigat ang katahimikan sa loob ng silid. Naka-upo si Sebastian sa dulo ng mahahabang mesa, nakasandal na parang hari sa sariling trono, habang nakapaligid sa kanya ang mga investors at piling taong lihim na pumapanig kay Ethan. Mga taong nag-aakalang matatalo nila siya.Nagsindi siya
🔞⚠️ RATED SSPG NOTE ⚠️🔞Uy mga ka-reader’s, wag kayong masyadong seryoso ha…Kung may nahulog, sorry na lang… hindi ko na kayo masasalo! 🤭😏THIRD PERSON:Nang maramdaman ni Isabella ang mainit na hininga nito na ngayon ay nasa tapat na ng kanyang pagkababae, nanlaki ang mga mata niya.“Seb—no, s


















Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.
reviews