MY HUSBAND SOLD ME TO A BILLIONAIRE (SSPG)

ISABELLA POV:"A-anong ibig sabihin nito?!" Nalilitong tanong ko habang hawak ang mga papel na nakalatag sa aking harapan. Hindi ako makapaniwala sa aking nababasa—mga resibo, kontrata, at listahan ng utang... lahat ay nasa pangalan ng aking asawa, si Ethan."Tsk! Di ka ba marunong magbasa?" sarkastikong tugon ng lalaking nakaupo sa madilim na couch, walang balak ipakita ang kanyang mukha. Hawak niya ang isang sigarilyo sa pagitan ng kanyang mga daliri, habang ang usok nito'y unti-unting sumasayaw sa hangin. Isang mapanuksong ngiti ang gumuhit sa kanyang labi, para bang nalilibang siya sa kalagayan ko. Ang malamlam na ilaw sa silid ay nagbibigay ng anino sa kanyang matalim na panga at mapanuksong mga mata, na parang nagmamasid sa akin na tila isang biktimang nahulog sa kanyang patibong.Mariin kong tinapunan siya ng tingin bago bumaling muli sa aking asawa. "Hindi ikaw ang kinakausap ko!" mataray kong tugon. Ngunit tila walang balak si Ethan na sumagot. Nakayuko lamang siya, animo'y i

THIRD PERSON:Ilang araw nang halos hindi lumalabas ng kwarto si Isabella. Nakatulala lamang siya sa kawalan, habang yakap ang isang unan at nakaupo sa gilid ng kama. Mabigat ang dibdib niya, tila ba hindi na siya makahinga sa dami ng iniisip.Biglang bumukas ang pinto, ni walang katok."Hoy! Ano 'yan? Ganyan ka na lang? Magmumukmok ka na lang habambuhay?"Si Riley, mabilis na pumasok sa kwarto habang bitbit ang dalawang paper bag ng takeout. Kasunod niya si Jane, na agad namang naupo sa dulo ng kama."Hulaan mo, Riley..." sabi ni Jane, sabay kindat kay Isabella."Nahhh!" sabat agad ni Riley. "Nag-away na naman kayo ni Ethan, ‘no?"Napabuntong-hininga si Isabella at pinikit ang mga mata. Hindi na niya sinagot agad. Tahimik. Hanggang sa marahang bumigkas siya ng, "Hindi naman kami nag-away...""Eh ano pala?" sabay na tanong ng dalawa, parehong nakakunot ang noo.Bumuntong-hininga muli si Isabella bago muling nagsalita. "May mabigat kaming problema."Nagkatinginan sina Jane at Riley, ka

ISABELLA POV:Napabalikwas ako ng bangon, habol-hininga at gulat na gulat."Oh, shit!"Napakapit ako sa ulo ko na tila pinupunit ng matinding sakit. Parang may naghahampasan sa loob ng bungo ko. Pilit kong inaaninag ang paligid kahit nanlalabo pa ang paningin."Wait... shit! Where am I?"Dahan-dahan kong tiningnan ang kabuuan ng kwarto. Hindi ito ang kwarto ko. Hindi rin ito kwarto ng condo nila Jane o Riley. Mamahalin ang interior—malinis, tahimik, may amoy ng bagong labang kumot at mamahaling air freshener. Napalunok ako.Ibang kwarto ‘to. Ibang kama. Ibang condo.Pilit kong inaalala ang nangyari kagabi, musika, ilaw, tawanan, mga bote ng alak. At... isang lalaki.Biglang nanlaki ang mga mata ko.“May… may nakasayaw ako kagabi…”Parang biglang bumalik ang eksena—ang matikas na katawan, ang malalim niyang boses, ang titig na tila tumagos sa pagkatao ko.“No… no, no…” bulong ko, napapalakas habang unti-unting tinatablan ng kaba ang buo kong katawan.Mabilis kong hinila ang kumot mula

THIRD PERSON:"Mukhang minamalas ka na naman, Mr. Ramirez."Bahagyang napangisi si Sebastian habang umiikot ang baso ng alak sa kanyang palad, tila nilalaro ang kapalaran ng kausap sa bawat galaw nito.Walang naisagot si Ethan. Tahimik siyang nakatitig sa baso sa kanyang harapan, habang ang paligid niya’y unti-unting lumalamig. Napansin niya ang apat na lalaking nakaitim—lahat matitikas, nakasuot ng earpiece, at nakaposisyon sa bawat sulok ng silid. Halatang hindi ordinaryong mga gwardya—mga anino ng lalaking nasa harap niya.Napalunok siya nang marahan. Ang bawat tunog ng relo sa pader ay parang bomba sa kanyang dibdib.Hindi kumurap si Sebastian habang itinungga ang alak. Matapos iyon, ibinaling nito ang malamig at matalim na tingin kay Ethan—tila walang awang hukom na naghihintay lang ng dahilan upang ibagsak ang kanyang hatol."Kamusta?"Tahimik pero mabigat ang tinig nito."Nasabi mo na ba sa kanya?"Napakuyom ng kamao si Ethan. Ramdam niya ang bawat pintig ng kanyang dibdib. Hin

THIRD PERSON: "Explain"Malamig pero matalim ang tinig ni Isabella habang nakatayo sa harap nina Jane at Riley na parang mga batang nahuli sa kasalanan. Nakaupo ang dalawa sa sofa, magkayakap ang mga tuhod at animo'y mga maaamong tutang naiipit sa gitna ng bagyo. Parehong iwas ang tingin, at tila may internal na telepathy habang nagkakatinginan, halatang nag-uusap nang hindi nagsasalita."Uhm—" bungad ni Riley, pero agad din nitong kinagat ang dulo ng dila niya.Tumaas ang isang kilay ni Isabella, at lalo pang inigting ang presensya niya nang magkrus ang kanyang mga braso sa harap ng dibdib."Nag-aantay ako," matigas na wika niya. "At habang tumatagal, mas nararamdaman kong may pinaplano talaga kayo."Napatingin si Jane kay Riley, saka siya na ang naglakas-loob."Ano kasi, bestfriend… hindi talaga namin sinasadya na magkita kayo ni Ethan sa penthouse. Promise!""Promise talaga?" malamig na ulit ni Isabella. "Tapos sinabihan niyo lang ako na party lang, tambay lang... tapos may dinner