Chapter 1

"Want to hang out?" Devin muttered playfully.Sabay-sabay nilang nilingon ang nag-iisang lalaki ng barkada na may pusong babae.Kalalabas lang nila ng university. Weekend bukas at wala silang pasok kaya naman, finally ay makakapagpahinga na sila."Sige! It's been months since our last time," nakangiting sabi ni Bella habang tumango lang si Nana."Yay!" masayang tumili si DevinNapatingin ang tatlo kay Hatice at hinintay ang kanyang sagot. She let out a sigh. She was already past the legal age, hindi naman siguro masama kung magsaya minsan, diba?"Fine, I'm in," nakangiti niyang sabi sa kanila.A smile formed on their lips."Okay, see you later!" masaya nilang sabi."H-hey, are you sure about this?" medyo kinakabahang tanong ni Nana kay DevinNapatingin siya kay Nana at tumango."Oo naman girl, jusme," naiiling na sabi ni Devin.Napatingin si Hatice sa magarbong bar na nasa kanilang harap. It was a high-class bar. She heard a lot of handsome men are always there.Napailing na lang siya

ปรับปรุงล่าสุด : 2025-07-22

อ่านเพิ่มเติม

Chapter 2

Dali-daling tumayo si Hatice mula sa kama at isa-isang pinulot ang nagkalat niyang damit sa sahig. Maingat ang bawat galaw niya, parang kapag may kaluskos lang ay guguho ang buong mundo niya sa hiya. Kahit sariling hininga, halos ayaw na niyang marinig.Ang lakas ng kaba sa dibdib niya. Baka magising si Professor Uno Montereal.Nang maisuot na niya ang huling piraso ng damit, saglit siyang luminga-linga. Hinanap niya ang bag niya pero wala. Napakurap siya, at doon niya lang naalala. Wala pala siyang dala kagabi. Bigla siyang hinila ni Professor Uno palabas ng bar, saka sinakay sa kotse nito. Wala siyang bag. Wala siyang wallet. Wala siyang cellphone.“Shit,” bulong niya, sabay sapo sa noo.Pumikit siya sandali at huminga nang malalim. Pagdilat niya, sinulyapan niya ang natutulog pa ring si Professor Uno. Mahimbing pa rin ito.Tahimik siyang lumakad papunta sa pinto. Hinawakan niya ang doorknob at dahan-dahan itong pinihit.Pero bago pa niya mabuksan ang pinto, may narinig siyang boses

ปรับปรุงล่าสุด : 2025-07-22

อ่านเพิ่มเติม

Chapter 3

"What are you doing?"Napaatras si Hatice nang marinig ang malamig na boses mula sa kanyang likuran. Mabilis siyang lumingon at bumungad sa kanya ang isang lalaki. Her throat went dry and her heart started beating faster than usual.Hindi niya napigilan ang sarili na pagmasdan ang mukha nito. He was wearing glasses. Nakakunot ang noo nito habang malamig na nakatitig sa kanya.Professor Uno Montereal...Her mouth slightly opened in awe. He had thick eyebrows, long lashes, a pointed nose, and a dimple. His hair was brown and slightly messy. Napakagat siya sa kanyang labi. To think someone like him could be this good-looking."I-It's nothing s-sir," nauutal na sabi niya habang iniiwas ang tingin sa malamig na mata nito. His eyes were the color of an autumn sky.It felt so lonely and mysterious.Bumaba ang tingin nito sa bagay na nasa likod niya. Napalunok si Hatice at mabilis na tinakpan ito gamit ang kanyang katawan. Kumunot ang noo ni Professor at tila magsasalita na pero mabilis siyan

ปรับปรุงล่าสุด : 2025-07-22

อ่านเพิ่มเติม

บททั้งหมดของ Teach Me, Ruin Me, Professor: บทที่ 1 - บทที่ 3

Chapter 1

Chapter 2

Chapter 3