All Chapters of Loveless Deal with the Cold-Hearted CEO: Chapter 501 - Chapter 510

Nag-chill si Daryl sa kalagitnaan ng gabi. Agad niyang sinalat ang noo nito. Mataas pa din ang lagnat.Kahit may kumot na, nanginginig pa rin ang katawan nito, bahagya ng umaalog ang balikat. Napansin iyon ni Iris agad. Mula sa kinauupuan niya sa gilid ng sofa, dahan-dahan itong tumabi, inalis ang sapatos, at hinila ang kumot palapit.Ipinatong lang ni Iris ang braso sa dibdib ni Daryl, sapat para mapag-init ang katawan nito. Niyakap niya ng mahigpit ang binata, parang natural na lang. Parang matagal na nilang ginagawa iyon. Hinaplos niya ang mukha nito.Ilang oras ang lumipas.Nagising si Daryl sa pakiramdam ng init ng katawang nakadikit sa kanya. Pagmulat nito ng mata, bumungad si Iris, mahimbing ang tulog, nakahilig ang ulo sa kanyang bisig, ang isang kamay ay nakapulupot sa beywang niya.Huminto ang mundo.Ang unang instinct ng binata, kabigin si Iris palapit.Marahan nitong inayos ang pagkakayakap, hinayaan ang ulo ng dalaga na mas umayos sa balikat nito. Isang kamay ang napunta

Unti-unting humupa ang tensyon.Hindi na galit ang hakbang ni Lucas. Wala na ang kamaong nakataas. Wala na ang apoy sa mata.“Daryl, pwede ba tayong mag-usap?”Nagkatinginan sila.“Oo,” sagot ni Daryl. “I’m sorry bro. Matagal na akong may lihim na pagtingin kay Iris.”Huminga nang malalim si Lucas. Tumingin siya sa sahig bago muling nag-angat ng mata. “Pasensya na sa nangyari. Nadala ako. Hindi ko dapat ginawa ’yon.” “Naiintindihan ko, bro.”“Anong balak mo para kay Iris?” diretso ang tanong ni Lucas.“Lahat ng ginagawa kong pagsisikap… para sa kanya,” sabi niya nang walang pagmamayabang. “Pero kung anuman ang maging desisyon niya, igagalang ko.”Napikit si Lucas sandali. Parang may bumigat sa dibdib niya.“Iyon ang gusto kong marinig,” sabi niya sa huli. “Salamat. Kahit anong magyari, huwag mong papabayaan ang kapatid ko. Gusto ko lang sabihin sa’yo na naka-suporta ako kay Iris sa kung anuman ang maging desisyon niya. At kung ikaw ang pipiliin niya, hindi ako hahadlang. Alam kong ma

“Don Apollo, kapag hindi ako nakaligtas, pakisabi kay Iris na mahal ko siya. Matagal na. Noon pa.”“Magpokus ka sa kalsada! Hindi tayo mamatay dito!”singhal ni Don Apollo.Lumalakas ang ulan.Sa gitna ng madulas na kalsada, lumalangitngit ang gulong ng sasakyan habang pilit na kinokontrol ni Daryl ang manibela. Nawalan na ng silbi ang preno, walang kapit. Ang ilaw ng mga kasalubong na sasakyan ay parang mga kidlat na salit-salitang sumasalubong sa paningin nila.“Daryl!” napapikit si Don Apollo, mahigpit ang hawak sa armrest.“Huwag po kayong gagalaw,” mariing sabi ni Daryl, kalmado ang boses kahit ramdam ang tensyon. “Trust me.”Hindi siya sumigaw. Hindi rin nagpanic.Sa halip, binawasan niya ang bilis, inikot nang bahagya ang manibela para iwasan ang paparating na truck, saka ginamit ang engine brake. Isang maling galaw lang, at tapos na ang lahat. Hindi maaari. Magtatapat pa siya ng feelings niya kay Iris.Sa huling segundo, ibinangga niya ang sasakyan sa gilid ng bakod, kontrolado,

Nanikip ang dibdib ni Iris. Hindi niya narinig ang usapan, hindi niya alam ang dahilan, ang nakita lang niya ay ang yakap. At sapat na iyon para masaktan.Tahimik siyang tumayo. Kinuha ang bag. Ay umalis ng hindi nagpapaalam.Pagbalik ni Daryl, hinahanap niya si Iris.“Nay, nasaan po si Iris?”“Hindi ba at katabi mo kanina? Baka nagpunta sa banyo,” sabi ni Nanay Lily.Umikot ang paningin niya.Nakita niya itong palabas.“Iris!” sigaw niya at hinabol ito.Sa labas, malamig ang hangin. Tahimik ang kalsada.“Iris, wait! Bakit aalis ka na? May emergency ba? Ihahatid na kita,” habol ni Daryl.Huminto si Iris, pero hindi humarap.“Hindi mo kailangang magpaliwanag,” sabi niya, pilit matatag ang boses. “Gets ko na.”“Get mo na ang alin?” takang tanong ni Daryl. Lumapit ito, hinawakan ang braso niya. “Please, tumingin ka sa mga mata ko.”Huminga nang malalim si Iris at humarap sa binara, nangingilid ang luha.“Bumalik ka na kay Candice mo, nakakahiya sa kanya baka hinahanap ka na. Uuwi na ako!

“Bakit napatawag ka?” sabi ni Iris.Sa loob ng bahay, nagpatuloy ang tawanan.Sa labas, unti-unting tumitigas ang desisyong hindi pa niya kayang pangalanan. Basta naiinis siya at magkasama sina Daryl at Candice.“Yes, Harvey,” ulit niya, mas malambing pa rin ang boses para ipadinig kay Daryl.Sa kabilang linya, parang agad nagbago ang tono ni Harvey, biglang mas kampante.“Akala ko busy ka. Pero I’m glad you answered. Missed your voice,” anitong may halong pag-angkin.Napapikit si Iris. Hindi siya sanay sa ganitong lambing mula kay Harvey, hindi nakakakilig. Mas nakakainis.“Harvey… kumakain lang ako, mamaya na lang,” sagot niya, iwas sa detalye.“Eat well, baby. I want to see you soon,” dugtong nito. “Public event this weekend. Gusto kitang makasama. Let them see us… together.”Tawa ang naging sagot niya ng makitang sumisilip si Daryl. “Sure,” kahit ayaw niya.Sa loob ng bahay, hindi sinasadyang narinig ni Daryl ang bahagyang tawa ni Iris. Hindi malinaw ang mga salita, pero sapat ang