All Chapters of 21วันฉันรักเธอ: Chapter 1 - Chapter 10

35 Chapters

บทนำ

ฉันชื่อคิมิเคยเป็นสายเกมเมอร์มาก่อน มีเพื่อนร่วมทีมที่เล่นเกมไปด้วยกันทุกวัน จนวันหนึ่ง… ฉันเผลอไปรักเพื่อนคนหนึ่งเข้า ทั้งที่รู้ว่าเขามีเจ้าของอยู่แล้ว และเพราะความรู้สึกนั้น ฉันจึงตัดสินใจออกจากกลุ่มเงียบ ๆจากคนที่เคยอยู่ในโลกเกม ฉันผันตัวมาเป็นวีทูบเบอร์ในชื่อ คิมิ.ฟุกุ.ยุเมะ ทำช่องเล่าเรื่องนิยายเสียง ถ่ายทอดความรู้สึกผ่านตัวละคร และเขียนนิยายเรื่อง “รักวุ่น ๆ ของจริงใจ ภาคมอปลาย” เพื่อบอกเล่าเรื่องที่เก็บไว้ในใจตลอดมาแต่ดูเหมือนโชคชะตาจะไม่ใจดีนัก… วันที่ฉันไปตรวจสุขภาพประจำปีเป็นครั้งแรก หมอกลับพบว่าฉันเป็นมะเร็งปอดระยะสุดท้าย ฉันเลือกที่จะไม่รักษา… และหมอบอกว่าฉันเหลือเวลาอีกแค่ 30 วันเท่านั้น30 วันที่ฉันเลือกเอง…ในเวลาที่น้อยนิดนี้ ฉันเฝ้าถามตัวเองซ้ำ ๆ ถ้าเหลือโอกาสสุดท้ายที่จะได้พูดคุยกับใครสักคน... คนคนนั้นจะเป็นใครกันนะ?สิบปีแล้ว...ตั้งแต่เรียนจบ ม.6 จากโรงเรียนสหศึกษาแห่งหนึ่งในขอนแก่นสิบปีที่ไม่เคยทักไปสิบปีที่ไม่เคยลืมคิมินั่งอยู่ในห้องนอนอันเงียบสงบ มีเพียงเสียงพัดลมกับเสียงใจตัวเองที่ดังก้องในอก“น้ำ...” เธอกระซิบชื่อเบา ๆ เหมือนทบทวนบางอย่างแล้วเลื่อนนิ้วไ
last updateLast Updated : 2025-07-26
Read more

ตอนที่ 1: เส้นบางบาง

ตอนที่ 1: เส้นบางๆ ระหว่างฉันและเธอ คิมิเป็นคนที่มีดนตรีอยู่ในหัวใจเสมอ ทุกเช้าเธอมักเปิดเพลง “เส้นบาง ๆ” ของ Indigo เหมือนเป็นธรรมเนียมเล็ก ๆ ที่ทำให้หัวใจเธอยังเต้นเป็นจังหวะที่คุ้นเคยแม้ในวันที่ไม่ได้กดเปิดเพลงนั้นก็ยังเล่นอยู่ในหัวเบา ๆ แทรกซึมไปกับลมหายใจ กับความทรงจำ แม้แต่ในตอนที่เธอได้คุยกับสานฝัน เพลงนั้นก็ยังไม่เคยเงียบหายไป มันเหมือนกับว่าบทเพลงนั้นคือความรู้สึกที่ไม่มีใครได้ยิน ยกเว้นเธอและใจของเธอเอง♪…ได้อยู่กับเธอแค่ตอนที่เธอคิดถึงกัน เจอกันได้นะ ถ้าเธอต้องการ แต่ไม่ใช่ทุกเวลาที่อยากเจอ...🎶แสงแดดอ่อนยามเย็นลอดผ่านม่านโปร่งของหน้าต่างบานเล็ก ห้องของคิมิยังคงเงียบสงบ มีเพียงเสียงเครื่องฟอกอากาศและลมหายใจแผ่วเบาของเจ้าของห้องที่นั่งอยู่ตรงโต๊ะทำงาน ไมโครโฟนสีดำวางอยู่ตรงหน้า แท็บเล็ตสำหรับวาดภาพเปิดค้างไว้บนโหมดสเกตช์โนเวล และหน้าจอโน้ตบุ๊กแสดงหน้าต่างของโปรเจกต์นิยายเสียงที่ยังเว้นว่าง ไม่มีถ้อยคำใดถูกพิมพ์เพิ่มอีกหลายวันเสียงแจ้งเตือนจากแอปแชตดังขึ้นเบา ๆสานฝัน: "วันนี้เล่นเกมมั้ย คิดถึงแกอะ"คิมิทอดสายตามองข้อความอย่างเงียบงัน หัวใจเต้นช้าทว่าหนักแน่น ค
last updateLast Updated : 2025-07-26
Read more

ตอนที่2: รู้ทั้งรู้

(แรงบันดาลใจจากเพลงรู้ทั้งรู้-big d2b)♪…แค่เธอพูดจา และหันมายิ้มให้ ฉันก็คิดไปไกลถึงเธอ เก็บไปฝัน ว่าเธอแค่ทักทาย แบบเพื่อนทั่ว ๆ ไป… ไม่ได้มีอะไรมากมายกว่านั้น...🎶“ล็อค Killjoy อีกแล้วเหรอพี่คิมิ...”เสียงของฝันเฟื่องดังขึ้นพร้อมกับหน้าจอเอเจนท์ในเกม Valorant ที่ปรากฏภาพคิมิเลือกตัวเดิมอีกครั้งในรอบค่ำคืนนี้“เล่นตัวอื่นไม่เป็นนี่นา…” คิมิตอบยิ้ม ๆ เสียงเบาเหมือนลมพัดผ่านหูตนเองมากกว่าจะพูดให้ใครฟัง“เล่นไม่เป็นก็ต้องฝึกไง จะได้ไม่แจกแต้ม!” คราวนี้เป็นเสียงของ ฝัน—เธอคนนั้นที่คิมิไม่ควรรักเสียงของฝันไม่ได้ดุ ไม่ได้โกรธด้วยซ้ำ มันคือเสียงเรียบ ๆ ตรง ๆ แบบที่เธอมักพูดเสมอ แต่แค่ได้ยินแบบนั้น หัวใจคิมิก็เหมือนโดนบีบแน่นในอก ฝันไม่ได้ตั้งใจให้เจ็บ แต่คำพูดที่ไม่แต่งเติม กลับซัดเข้าใจกลางความรู้สึกคิมิเงียบ ไม่ใช่เพราะโกรธ แต่เพราะคำพูดนั้น… ทำให้เธออยากร้องไห้คืนนี้พวกเขานัดเล่นกันห้าคนเหมือนเดิม ฝัน, พอล, ปาย, เฟื่อง, และเธอ—คิมิแมพ Ascent โหลดเสร็จ ภารกิจฝั่ง Defend คิมิเลือกวาง Turret ตรงทางเข้า A site แต่เธอวางพลาด และโดนเรน่าของอีกฝั่งยิงสวนหลังมาอย่างง่ายดายตายคนแรก..
last updateLast Updated : 2025-07-26
Read more

ตอนที่ 3: เพื่อนที่เธอไม่รัก

ตอนที่ 3: เพื่อนที่เธอไม่รัก (แรงบันดาลใจจากเพลง ที่ไม่รัก – PROXIE)เสียงฝนตกพรำๆ เคาะหน้าต่างห้องของคิมิอย่างแผ่วเบา ละอองน้ำไหลเป็นเส้นบางเฉียบบนกระจก เหมือนร่องรอยน้ำตาที่ไม่มีใครได้เห็นภายในห้องเงียบกริบ มีเพียงเสียงพัดลมจากโน้ตบุ๊กและเสียงพิมพ์เบาๆ ที่คิมิใช้ตอบแชท ปลายนิ้วเธอวางค้างอยู่บนคีย์บอร์ด หน้าจอแสดงภาพเกม Project Zomboid ที่กำลังโหลดเข้าเซิร์ฟเวอร์ที่นัดกันไว้เวลาสามทุ่มครึ่งวันนี้เธอมีนัดเล่นเกมกับเพื่อนๆ ในDiscord ฝัน, เฟื่อง, ปาย และพอล เหมือนคืนวันศุกร์ธรรมดาที่เคยสนุกแต่คืนนี้กลับไม่เหมือนเดิมเลยไม่ทันที่เธอจะได้ตั้งตัว เสียงแจ้งเตือนจาก Discord ดังขึ้นพร้อมแชทส่วนตัวที่โผล่ขึ้นมาปาย: “คิมิ… เราคุยกันหน่อยได้มั้ย”คิมิมือเย็นเฉียบ แสงหน้าจอสะท้อนบนแก้มที่ซีดเผือด เธอรู้สึกเหมือนหัวใจถูกบีบแน่นจนแทบหายใจไม่ออก“ได้สิ…” เธอตอบกลับไป พยายามไม่ให้มือสั่นแม้หัวใจจะเต้นโครมครามเสียงปายเปิดไมค์ทันที เสียงหายใจของอีกฝ่ายลอดเข้ามาผ่านหูฟังอย่างชัดเจน น้ำเสียงยังเป็นปายคนเดิม อ่อนโยน ชัดเจน ไม่ลังเล แต่เนื้อหาที่พูดออกมานั้นเปลี่ยนทุกอย่าง“เราอยากบอกคิมิมานานแล้ว…ว่
last updateLast Updated : 2025-07-26
Read more

ตอนที่ 4: คนที่ไม่ใช่

ตอนที่ 4: คนที่ไม่ใช่ แรงบันดาลใจจากเพลง “คนที่ไม่ใช่” – โอปวีร์ข้อความจากฝัน (ส่งเมื่อคืน / คิมิเพิ่งเปิดอ่านในตอนเช้า)ฝัน: "ขอบคุณที่กล้าบอกนะ... เราไม่ได้โกรธ เราแค่...ยังไม่รู้จะรู้สึกยังไงดี"คิมิเพียงแค่อ่าน...เธอไม่ตอบ ไม่พิมพ์อะไรกลับไปเลยแค่ปล่อยให้ข้อความนั้นเงียบหายไปในแชท เหมือนทุกอย่างที่เธอเคยพยายามเสียงฝนยังคงตกกระทบหลังคาบ้านในค่ำคืนที่เงียบงัน ความเงียบที่ไม่ได้น่ากลัว แต่กลับหนาวเย็นอย่างประหลาด คิมินั่งอยู่คนเดียวในห้องนอนเล็ก ๆ ข้างเตียงมีแก้วโกโก้อุ่นที่เย็นลงแล้ว พร้อมโน้ตบุ๊กเครื่องเก่าที่เปิด Discord ทิ้งไว้คืนนี้เป็นคืนที่เธอรู้ดีว่าจะต้องจบอะไรบางอย่างลง“คิมิ! มึงป้อมจะแตกแล้ว! ถอยดิ๊!”เสียงของ สานฝัน ดังขึ้นจากหูฟัง สีหน้าของคิมิเงียบงัน ไม่มีแม้แต่รอยยิ้มให้กับการโดนดุอีกต่อไปแมตช์ ROV รอบนี้ ดูจะจริงจังเกินไป ฝันเฟื่อง พอล และปาย ยังอยู่ในทีมครบทุกคน แม้จะไม่มีใครพูดอะไร แต่ความตึงเครียดก็แผ่ซ่านไปทั่ว“ขอโทษ...” คิมิพูดเบา ๆ กดวาร์ปกลับฐานทันก่อนที่ตัวละครของเธอจะตายอีกครั้งเธอไม่รู้ว่าเหนื่อยกับเกม หรือเหนื่อยกับชีวิตที่ต้องพยายามวิ่งตามใครสักค
last updateLast Updated : 2025-07-31
Read more

ตอนที่ 5: แค่เพื่อนที่ไม่ควรมีหัวใจ

ตอนที่ 5: แค่เพื่อนที่ไม่ควรมีหัวใจ“ถ้าเป็นได้แค่เพื่อนเธอ... ทำไมไม่บอกฉันตอนนั้น”เสียงเพลงดังแผ่วเบาจากลำโพงเล็กข้างจอมอนิเตอร์ บาดลึกลงไปตรงกลางหัวใจ... อย่างไม่มีคำเตือนล่วงหน้า เธอคนที่เคยยืนอยู่ข้าง ๆ กลับกลายเป็นเพียงเงาในความทรงจำ ที่ไม่สามารถกลับไปหาได้อีกคิมินั่งนิ่งอยู่ในห้องที่มืดสลัว แสงไฟสีขาวจากจอคอมพิวเตอร์ส่องสะท้อนใบหน้าอิดโรยของเธอ บนโต๊ะมีแก้วโกโก้เย็นชืดวางอยู่ข้าง ๆ สมุดบันทึกเล่มเก่า เธอกำลังเขียนนิยาย...หรืออาจจะเรียกให้ถูกคือ “เขียนความทรงจำ” ต่างหาก“จริงใจยืนอยู่ใต้ต้นกัลปพฤกษ์ มองเงาไม้ทอดบนพื้นหญ้า มือหนึ่งถือกล่องโกโก้ อีกมือหนึ่งกำลังยกสมุดขึ้นเขียนชื่อของ ‘เธอ’ เธอที่เคยเป็นแรงบันดาลใจ แต่ไม่เคยเป็นความรักของเราจริง ๆ สักที…”คิมิหยุดพิมพ์ทันทีที่ถึงคำว่า “แรงบันดาลใจ” หัวใจเธอเต้นไม่เป็นจังหวะ เหมือนขัดขืนอะไรบางอย่างที่กำลังพุ่งขึ้นจากก้นบึ้งของความรู้สึกนิยายของเธอเรื่อง รักวุ่น ๆ ของจริงใจ ภาคมหาลัย ยังค้างอยู่ที่บทที่ 5 เช่นเดิม ตัวละคร “สานฝัน” ยังอยู่ตรงนั้น ไม่เปลี่ยนชื่อ ไม่เปลี่ยนสถานะ“พอล” ยังคงเป็นแฟนของฝัน เหมือนที่เคยเป็นใ
last updateLast Updated : 2025-07-31
Read more

ตอนที่ 6: กล่องหนึ่งใบ กับความทรงจำที่ยังไม่ลบเลือน

ตอนที่ 6: กล่องหนึ่งใบ กับความทรงจำที่ยังไม่ลบเลือนเสียงฝนโปรยปรายเบา ๆ เคาะกระจกหน้าต่างห้องนอนในช่วงเย็นวันหนึ่ง ลมหายใจของคิมิเบาเช่นเดียวกัน เธอนั่งถือแก้วโกโก้ร้อน ๆ บนเตียง แสงสลัวจากโคมตั้งโต๊ะสะท้อนเงาเลือน ๆ บนผนังรอบห้อง กลิ่นโกโก้หอมหวานลอยคลุ้งในอากาศ เหมือนทุกอย่างจะอบอุ่น แต่กลับไม่มีสิ่งใดสามารถคลายความหนาวในใจเธอได้หัวใจของเธอ...เหมือนกำลังเรียกร้องบางอย่าง บางอย่างที่เธอไม่ได้แตะต้องมานานหลายปีคิมิวางแก้วลง เดินตรงไปยังมุมห้องที่เธอไม่เคยแตะต้องมานาน มือเลื่อนเปิดตู้เสื้อผ้าไม้เก่า เธอล้วงผ่านผ้าห่มหนาหลายชั้นจนถึงชั้นล่างสุด ก่อนจะเจอกล่องไม้ใบหนึ่ง กล่องที่เธอจำได้แม่นว่าเคยเก็บไว้ด้วยน้ำตาเมื่อหลายปีก่อนฝุ่นจับหนาแน่นจนรู้ได้ทันทีว่ามันนอนนิ่งอยู่อย่างนั้นมานานแค่ไหน แต่สิ่งที่ทำให้เธอยิ้มออกมาเบา ๆ คือข้อความเขียนด้วยลายมือของเด็กหญิงคนหนึ่งบนฝา“กล่องความทรงจำของคิมิ”เธอวางกล่องลงบนเตียง ลูบฝาเบา ๆ เหมือนสัมผัสอดีตผ่านปลายนิ้ว ก่อนจะค่อย ๆ เปิดมันช้า ๆกลิ่นกระดาษเก่า ๆ ลอยขึ้นแตะจมูก ภายในกล่องมีของหลายชิ้นที่ทั้งไร้ค่าและล้ำค่าพร้อมกันในเวลาเดียวกัน สิ่งแร
last updateLast Updated : 2025-07-31
Read more

ตอนที่ 7 – หนังสือรุ่นของเรา

ตอนที่ 7 – หนังสือรุ่นของเราเสียงฝนปรอยเบา ๆ กระทบขอบหน้าต่างในยามเช้า ราวกับเคาะประตูหัวใจที่ยังเปิดค้างไว้ คิมินั่งอยู่บนพื้นห้องใต้ห่มผ้านวมบาง ๆ มือยังจับแก้วโกโก้ที่อุ่นเพียงน้อย แต่กลับไม่ได้ยกดื่ม เธอเอาแต่จ้องหน้าจอโน้ตบุ๊กที่กำลังเปิดโปรเจกต์ตัดต่อเสียงพากย์นิยายเสียงเรื่อง รักวุ่น ๆ ของจริงใจ ตอนล่าสุดอยู่เสียงของเธอที่พากย์เป็น “จริงใจ” ดังแผ่วในห้อง“รูปถ่ายเก่า ๆ มันไม่ได้แค่บันทึกภาพ แต่มันบันทึกใจ บันทึกวันเวลาที่... ไม่ย้อนกลับมาแล้ว”เธอกดหยุดเสียงพากย์ตรงจุดนั้น หัวใจเหมือนถูกดึงกลับไปในอดีตพร้อมเสียงของตัวเอง ภาพในหัวไม่ได้เป็นฉากนิยาย แต่เป็นภาพของเธอ…เมื่อหลายปีก่อนคิมิถอนหายใจเบา ๆ ก่อนจะลุกขึ้น เดินตรงไปยังมุมหนึ่งของห้อง ที่ตรงนั้นเธอไม่เคยแตะต้องมันมานาน ตู้ไม้เก่าใบหนึ่งที่เธอใช้เก็บของที่ “ไม่จำเป็นตอนนี้” ไว้เธอเปิดลิ้นชักชั้นล่างสุด หยิบกล่องพลาสติกเก่า ๆ ออกมาวางบนพื้น แล้วไล่เปิดดูของด้านในกล่องที่มีทั้งกล่องดินสอเก่าๆ, กล้องฟิล์มที่ใช้ไม่ได้แล้ว, สมุดโน้ตจดคำพูดของเพื่อน ๆ ในห้องเรียน และสิ่งหนึ่งที่อยู่ล่างสุด — หนังสือรุ่นของ ม.6เธอหยิบมันขึ้นมา
last updateLast Updated : 2025-08-14
Read more
PREV
1234
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status