บททั้งหมดของ Owned By Mr. Verano: บทที่ 61 - บทที่ 70

Tahimik ang buong mansion matapos ang engrandeng party ng Verano Holdings. Nakaalis na ang lahat ng bisita, ngunit hindi pa rin maalis sa hangin ang bigat ng tensyon. Sa loob ng master bedroom, nakaupo si Ysabel sa harap ng vanity mirror. Mabigat ang kanyang dibdib habang dahan-dahang tinatanggal ang hikaw, pero ang isip niya ay malayo pa rin. Bumabalik sa eksenang naganap kanina sa party, nang humarap sa kanya si Anais. Kahit anong pilit niyang iwaksi sa isip, malinaw pa rin ang bawat salita at bawat mapanuyang titig na ibinato nito sa kanya. Para bang lahat ng insecurities na pilit niyang tinatabunan ay muling sumabog sa harap ng maraming tao. Dahan-dahang bumukas ang pinto at pumasok si Leonardo, halatang pagod din mula sa kaganapan. Tinanggal niya ang coat at inilapag iyon sa sofa. Sandaling pinagmasdan niya si Ysabel na nakatalikod, bago marahang lumapit. Hinawakan niya ang balikat nito, ngunit agad na umiwas si Ysabel. “Ysabel, please, let’s talk.” Hindi kaagad sumagot ang

Lumabas ng private room si Leonardo, halatang inis at pagod matapos ang engkwentro kay Anais. Hindi niya alam na mula sa kabilang sulok ng lobby, may paparazzi na palihim na kumukuha ng picture nila kanina pa. Dalawang picture ang nakuha ng paparazzi. Una, habang nakaupo si Leonardo at si Anais sa parehong mesa, nakahilig pa si Anais palapit sa kanya. Ikalawa, nang tumayo si Anais at bahagyang lumapit, na para bang intimate ang kanilang posisyon kaya aakalain ng mga tao na may something sa kanila. Sa lente ng camera, parang isang date ang nangyari, hindi isang business meeting. Sabi ng paparazzi, "Perfect headline for this. Verano Holdings CEO spotted with mysterious woman in red." Nakaupo si Ysabel sa kama, hawak ang kanyang cellphone. Nakatanggap siya ng notification mula sa social media. "Leonardo Verano, caught with stunning ex-girlfriend at a hotel. Is it trouble in paradise?" Napahinto ang kanyang hininga nang makita ang pictures. Si Leonardo, kasama si Anais. Ang pareho

Pagkatapos ng mahaba-habang katahimikan, bumangon si Leonardo mula sa kama at tinabihan si Ysabel na nakahiga pa rin, nakabalot sa kumot. Napansin niyang namumula pa rin ang pisngi ng asawa, kaya’t hindi niya naiwasang tumawa nang mahina. “Bakit?” reklamo ni Ysabel, nagtatago ng mukha sa unan. “Nothing,” sagot ni Leonardo, nakangiting parang batang nakahanap ng bagong paborito. “I just never thought you could look this beautiful in the morning. Natural, raw and mine.” Napasinghap si Ysabel at tinapik siya ng unan. “Corny mo!” Ngunit halatang kinikilig siya. Humiga ulit si Leonardo, nilapat ang noo sa kanya. “Kung corny ang mahalin ka, then I’ll be corny forever.” Napatawa si Ysabel, sabay yakap sa kanya nang mahigpit. “Alam mo ba, Leonardo… all this time, iniisip ko kung totoo ba talaga ang pagmamahal mo. Kasi ang daming hadlang, ang daming taong pilit na sumisira sa atin. Pero after last night…” Napatingin siya sa mga mata nito, puno ng katiyakan. “Now I know. Hindi na ako magdu

Sa veranda ng mansion, magkahawak-kamay sina Leonardo at Ysabel habang nagkakape. Tahimik ang paligid, tanging ihip ng hangin at huni ng mga ibon ang maririnig. “Have you seen the news?” tanong ni Ysabel, iniabot ang tablet kay Leonardo. Nandoon ang headline. “Villareal Heiress Scolded by Parents After Verano Scandal.” Binasa ni Leonardo at napailing. “Hindi na ako nagulat. Kilala ko ang mga Villareal. They won’t tolerate embarrassment, lalo na sa publiko.” Napabuntong-hininga si Ysabel. “Naawa rin ako sa kanya, kahit papaano. Pero kasalanan niya rin. She chose to humiliate herself.” Tumingin si Leonardo sa asawa at marahang hinawakan ang pisngi nito. “You’re too kind, Ysabel. Pero tama ka, choices have consequences. At this time, she needs to face hers.” Nagkibit-balikat si Ysabel, pilit na nagbibiro. “At least, wala na tayong iisipin na hahabol sa’yo. Malaya ka na talaga.” Napangiti si Leonardo at hinapit siya palapit. “Malaya? Hindi. I am taken, sealed and owned by you.” Na

Lumipas ang mga araw, naging mas malinaw kay Ysabel na hindi ganun kadali ang pagpapasya. Oo, mahal na mahal niya si Leonardo at walang bahid ng duda na ito na ang lalaking gusto niyang makasama habang-buhay. Pero tuwing maiisip niya ang posibilidad na may bata sa kanilang buhay, napapahinto siya. Isang hapon, nakaupo siya sa veranda ng mansion, hawak ang tasa ng tsaa habang nakatanaw sa hardin. Ramdam niya ang malamig na simoy ng hangin, ngunit mas malamig ang bigat na nakadagan sa dibdib niya. “Bakit ba ako natatakot tuwing iisipin ko na magkakaroon kami ng anak? Dahil ba biglaan niya lang akong naging asawa?” mahina niyang bulong sa sarili. Sa malayo, nakikita niya si Leonardo na abala sa pakikipag-usap kay Victor sa gilid ng pool, nakangiti, relaxed. Sa bawat ngiti nito, alam niyang kaya niyang pagkatiwalaan si Leonardo sa kahit anong bagay, pero bakit parang ang bigat pa rin ng salitang pamilya sa isip niya? Kinagabihan, habang nasa kwarto sila, nakahiga si Leonardo sa kama