My Mysterious Baby의 모든 챕터: 챕터 411 - 챕터 418

"Take care on your journey ma'am. We will wait you here. We will take care everything here just enjoy," ika ni Billy ng bumaba na ako.Kita ko rin ang iba ko pang mag tauhan sa aking likuran pero sumenyas ako sa kanila na huwag na silang bumaba pa. Ayokong maka attract ng atention lalo na ngayon na nakasuot ako ng simpleng damit lang. Naka pang bahay lang ako, nakasuot ako ng pajama at tshirt na pinatungan lang ng hood jacket. May dala dala akong pack bag na akala ng iba isang ordinary lang pero kakaiba pala ito. Hindi makita ang laman sa loob niya. Design lang ito para sa aming mga agent. May nakapasak na bluetooth sa tenga ko pagkapasok ko sa airport. Napaka simple ng suot ko at hitsura, wala man lang akong mga alahas at kolorete sa mukha. Naka pulbos lang ako at yun tapos na.Nakahinga ako ng maka check in na. Ang haba ng pila, ayoko namang mag inarte kaya mas pinili kong sumakay sa normal na eroplano kaysa naman sa plaine ni Boss Jacob. Namiss ko ang maging normal na tao. Kaya

Pumayag na lang ako dahil natatakot na baka may makakita sa akin dito na kakilala ko. Sinuot ko ang hood ng aking jacket para hindi ako makita at mapansin agad. Dali dali akong lumakad ng akayin na kami.Hawak hawak ko ang aking Hood na nakayuko habang sumusunod sa mga pulis. Nakakahiya itong nangyaring ito, mababalita pa yata ako nito. Kinuha ko ang aking cellphone at nagpadala ng mensahe kay Boss Jacob. Siya na lang ang tinawagan ko para madali ang aking pag alis dito. Ayokong ipaalam sa aking mga kaibigan at kila kuya alejandro. Pagdating namin sa presinto dito sa pasay, inasikaso agad kami. Mura ng mura ang gaga ngayon lang daw siya nakaranas ng ganito.Inaayos nila ang gusto namin pero matigas ang gaga, gusto akong ipakulong. Kung ano ano ang pinagsasabi niya kaya kahit ang mga pulis na umaayos sa issue namin na stress. Sumasakit na rin ang ulo ko kaya hinintay ko na lang si Boss Jacob na mag ayos nito. "Call your relatives so that we can fix this. We can't fix this because you

Hindi ako makapaniwala na ang babaeng nakabangga ko bago ako umalis siya rin ang makakasagupa ko na naman ngayon. Napaka malas ko naman para maranasan ito, unang apak ko pa lang ng pilipinas sinasalubong na agad ako ng kamalasan.Hindi ako pwedeng magkamali, siya yung babaeng makapal ang mukha noon na nanlait sa amin. Hindi ko yun makalimutan, ang nakalimutan ko lang ay ang mukha niya. Gandang ganda pa man din ako noong una kong makita yun pala dahil lang sa maputi ito."Steve look at how they treat me...kita mo itong ginawa niya sa mukha ko, you need to do something," maarteng pahayag nito kay Steve habang hawak hawak ang kamay ng isa.Napatingin ako dito at sa kanilang kamay. Mukhang tama nga na hindi ko na siya hinintay dati dahil kung hinintay ko pa yun baka puro pasakit lang ang naranasan ko sa kanila."Hayyyy..." bulong ko sabay buntong hininga. Nagpakatanga lang pala ako dati mabuti na lang at natapos na ang buhay kong yun.Sabagay tinulungan niya naman ako that time kaya ok la

"What now? Not again...damn shit," ani ko at ng mapaharap dito para sana sitahin siya nagulat ako ng makita ko si Steve na nakatitig sa akin habang hawak hawak ng mahigpit ang aking kamay. Tinambol ang dibdib ko, hindi ako makapaniwala na siya pala yung humila sa akin. Hindi ako naka react agad dahil sa impact at gulat kaya itong si Jam bigla akong sinita."Girl get agrip duhhh!!!" ani nito.Nabalik ako sa kasalukuyan ng sabihin non ni Jam saka ako kinurot. Hinablot ko ang aking kamay kaya niya ito nabitawan. Kita ko sa kanyang mga mata ang pagkalito, tinaasan ko siya ng kilay."Sino nagsabi sayo na pwede mo akong hawakan? " Masungit kong pahayag dito, hindi ito nagsalita pero kita ko sa mukha nito ang sakit. Hindi ko alam kung bakit pero sa nakita kong yun nawala ang galit ko."I- i just wanna-" hindi nito natapos ang kanyang gustong sabihin dahil bigla itong nalito. Hinintay ko pa siyang magsalita pero walang tinig na lumabas sa kanyang bibig. I felt frustrated kaya sinamaan ko it