All Chapters of มรสุมรัก CEO ซาตาน: Chapter 391 - Chapter 400

726 Chapters

บทที่ 391

สือเหยาชายคนนี้ไม่เพียงแต่มีใบหน้าหล่อเหลาน่ามองเท่านั้น แต่ยังมีนามเพราะจับใจอีกด้วยเซิ่นหรูซวงยัดบัตรประจำตัวประชาชนลงในกระเป๋ากางเกง มองไปที่ห้องพักผู้ป่วยที่ปิดสนิทอยู่เพียงแต่ฝีปากของชายคนนี้กลับพ่นคำที่ไม่น่าฟังออกมา ไม่มีมารยาทเอาเสียเลยขณะนี้ ชายหนุ่มยังคงนอนหลับอยู่ในห้องพักผู้ป่วย กำลังรับสายน้ำเกลือบรรดาแพทย์และพยาบาลกำลังตรวจดูอาการของเขาอยู่ด้านในเสื้อผ้าอาภรณ์ของสือเหยาไม่ได้บ่งบอกถึงความร่ำรวยเลย อีกทั้งเขายังแทบจะไม่ได้ออกไปข้างนอก โดยเฉพาะเมื่อวันที่เซิ่นหรูซวงบังเอิญพบเขาที่โถงทางเดินวันนั้น เธอสังเกตเห็นว่ามีกล่องอาหารเดลิเวอรี่และถ้วยบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปอยู่ในถุงขยะที่วางไว้หน้าประตูห้องของสือเหยาไม่ว่าจะมองอย่างไรก็ดูเหมือนชายหนุ่มที่ว่างงานการว่างงานก็เท่ากับไม่มีเงินดังนั้นเซิ่นหรูซวงจึงจัดการให้พักในห้องผู้ป่วยรวม ค่ารักษาพยาบาลและค่าห้องพักไม่นับว่าแพงมากนัก เซิ่นหรูซวงหวังว่าเมื่อเขาตื่นขึ้น เขาจะโอนเงินกลับมาให้เธอเธอนั่งบนม้านั่งยาวด้านนอกห้องพักผู้ป่วย เมื่อได้ยินการเคลื่อนไหวของหมอและพยาบาลที่อยู่ด้านใน จึงลุกขึ้นเดินเข้าไปเมื่อเดินเข้
Read more

บทที่ 392

เซิ่นหรูซวงหลับตาลง พูดอย่างเหนื่อยอ่อนว่า “แม่คะ เพื่อนหนูป่วย หนูพาเขามาที่โรงพยาบาล เดี๋ยวหนูค่อยกลับไปนะคะ แม่ไม่ต้องเป็นห่วง เมื่อกี้หนูแค่ยุ่งมากก็เลยไม่ได้เช็กโทรศัพท์” เมื่อได้ยินดังนั้น เหยียนเหวินอินก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก “เพื่อนลูกอาการหนักมากไหม ให้แม่ไปช่วยดูแลพรุ่งนี้ไหม?”เซิ่นหรูซวงกล่าวว่า “ไม่เป็นไรค่ะแม่ เขาไม่ได้เป็นอะไรมาก พรุ่งนี้ก็น่าจะออกจากโรงพยาบาลได้”“โอเค งั้นลูกกลับบ้านเร็ว ๆ นะ”“ได้ค่ะ แม่เองก็รีบนอนพักผ่อนนะคะ”เซิ่นหรูซวงวางสายโทรศัพท์ ยกมือขึ้นนวดต้นคอพลางหันตะแคงคอไปมาเธอหันหน้ามาโดยไม่ได้ตั้งใจ ทันใดนั้นก็สบตากับสายตาที่โกรธเกรี้ยวคู่หนึ่งหัวใจของเซิ่นหรูซวงเต้นระรัว เธอถามขึ้นโดยสัญชาตญาณว่า “นายตื่นตั้งแต่เมื่อไหร่?”สือเหยาถลึงตาจ้องมองเธอ ดวงตางดงามคู่นั้นเต็มไปด้วยความเกรี้ยวกราด ริมฝีปากเม้มแน่นสั่นเทาด้วยความโกรธ ประกอบกับใบหน้าซีดเซียว ทำให้เขาดูเหมือนพ่อบ้านหนุ่มผู้แสนดีที่ถูกกลั่นแกล้งจนน่าสงสารเซิ่นหรูซวงพูดอย่างระอาใจ “เอาจริงหรือ? ฉันพานายมาที่โรงพยาบาลขนาดนี้แล้ว ยังมีอะไรอีกที่นายไม่พอใจ?”สือเหยายังคงจ้องมองเธอต่อไป แ
Read more

บทที่ 393

เซิ่นหรูซวงมองเขาด้วยสีหน้าสงบนิ่งอย่างน่าหวาดหวั่น ก่อนจะสรุปว่า “สือเหยา นายเสียสติไปแล้วจริง ๆ”ดวงตาของสือเหยาเบิกกว้างด้วยความไม่อยากจะเชื่อ “เธอบอกว่าฉันเสียสติเพียงเพราะฉันปฏิเสธเธองั้นหรือ?”เซิ่นหรูซวง “…”เดี๋ยวนะ เธอพูดแบบนั้นจริง ๆ หรือ?สือเหยาโกรธมากขึ้นแล้วจริง ๆ จนพาตัวเองซุกกลับไปอยู่ในผ้าห่ม นอนตะแคงหันหลังให้เธอ พูดด้วยความเกรี้ยวกราดว่า “เธอออกไปเดี๋ยวนี้! ฉันไม่อยากเห็นหน้าเธอ!”เซิ่นหรูซวงเองก็อยากออกไป แต่เพราะห้องพักผู้ป่วยเงียบมากเกินไปจนทำให้เสียงพูดคุยของเธอกับสือเหยายิ่งเด่นชัดมากขึ้น อีกทั้งตอนนี้สายตาของคนทั้งห้องต่างจับจ้องมาที่เธอสายตาที่มองมาที่เธอเต็มไปด้วยความเห็นอกเห็นใจและดูถูกเหยียดหยามเห็นอกเห็นใจเพราะเธอถูกสือเหยา “ปฏิเสธ” หลังจากที่ได้ “สารภาพรัก” ออกไป ดูถูกเหยียดหยามเพราะเมื่อเธอโดน “ปฏิเสธคำสารภาพรัก” ก็กล่าวหาว่าเขาเสียสติฝีเท้าของเซิ่นหรูซวงที่อยากจะก้าวเดินออกไปชะงักค้างในทันทีเธอคิดว่า เธอจำเป็นต้องอธิบายต่อหน้าทุกคน ไม่อย่างนั้นจะรักษาชื่อเสียงของตัวเองไว้ได้อย่างไร?เธอยืนอยู่ข้างเตียงผู้ป่วย ยกมือขึ้นจับผ้าห่มที่คลุมอยู่บ
Read more

บทที่ 394

ประตูหลักของอพาร์ตเมนต์เช่าเป็นประตูเหล็กขึ้นสนิม ส่งเสียงดังเอี๊ยดอ๊าดในความมืดเซิ่นหรูซวงยืนอยู่ที่ทางเข้า เงยหน้ามองขึ้นไปก็เห็นสือเหยายืนอยู่ที่โถงทางเดินชั้นสองสือเหยาเปลี่ยนชุดเป็นเสื้อฮู้ดสีดำ รูปร่างสูงโปร่ง ไหล่กว้าง หันหลังให้เธอ มือยกขึ้นครึ่งหนึ่ง คาดว่ากำลังพยายามเปิดประตูเมื่อได้ยินเสียง สือเหยาหันกลับมาเหลือบมอง สีหน้าเย็นชา แฝงไปด้วยความเย่อหยิ่งและเยือกเย็นโดยธรรมชาติ เขาใช้สายตามองดูคนให้ความรู้สึกราวกับว่า “ฉันมองไม่เห็นเธอ เธอเป็นตัวอะไร” ราวกับวัยรุ่นวัยเบียวที่โตเป็นผู้ใหญ่ขึ้นเล็กน้อยเมื่อเห็นเซิ่นหรูซวง สีหน้าของสือเหยาเริ่มบึ้งตึงอย่างเห็นได้ชัด เขาถลึงตาใส่เธอก่อนจะหันกลับไปอย่างรวดเร็ว มือของเขาขยับเร็วขึ้นขณะที่เสียบกุญแจเปิดประตูเซิ่นหรูซวงปิดประตูดังปัง ร้องเรียก “เฮ้!” ใส่แผ่นหลังของสือเหยาที่กำลังหันหลังให้เธออยู่สือเหยาเปิดประตูเข้าไปแล้ว เท้าข้างหนึ่งก้าวเข้าไปข้างใน เขาเหลือบมองเธออย่างไม่เต็มใจ พูดด้วยใบหน้าบึ้งตึงว่า “มีอะไรก็รีบพูดมา”เซิ่นหรูซวงรู้สึกว่าช่างน่าขำบัตรประจำตัวประชาชนของเขาระบุว่าเขาอายุยี่สิบสองปี แก่กว่าเธอสี่ปี แต่ด
Read more

บทที่ 395

เซิ่นหรูซวงรู้สึกว่าไม่จำเป็นต้องพูดอ้อมค้อมอีกต่อไปแล้ว“ที่ฉันหมายถึงคือ นายยังติดหนี้—”สือเหยาดูเหมือนกระโดดโหยงราวกับโดนกระทืบเท้าขึ้นมากะทันหัน พูดด้วยใบหน้าแข็งกร้าว “อย่าคิดว่าฉันจะตอบแทนเธอด้วยร่างกายของฉันนะ ถึงเธอจะช่วยฉันและพาฉันไปโรงพยาบาล ฉันเป็นหนี้เธอก็จริง แต่เธอก็ไม่ควรจะขโมยบัตรประจำตัวของฉันไป จะใช้มันทำในสิ่งที่ฉันไม่อยากทำไม่ได้”เซิ่นหรูซวงคิด: เดี๋ยวก่อน ฉันต้องการให้นายทำอะไรที่นายไม่อยากทำกัน? ทำไมฉันไม่เห็นรู้เรื่องเลย!เซิ่นหรูซวงกรีดร้องอยู่ในใจ การเอาบัตรประจำตัวนายไปก็เพื่อใช้ในการรักษาตัวและจ่ายค่ารักษาพยาบาล นายคิดว่ายังไงกันแน่เนี่ย?สายตาของสือเหยากวาดมองไปมาบนใบหน้าของเธอหลายครั้ง ท้ายที่สุดก็เบือนหน้าหนีไปในทันที พูดด้วยน้ำเสียงแข็งกร้าวว่า “เธอสวยมาก แต่นั่นไม่ใช่เหตุผลที่เธอทำอะไรอย่างไม่คิดหน้าคิดหลัง ฉันจะไม่ชอบเธอเพียงเพราะว่าเธอช่วยฉันไว้แน่นอน และจะไม่ยอมตกลงกับเรื่อง เรื่องไร้สาระพวกนี้”เซิ่นหรูซวงคิด เธอควรหัวเราะไหม?เธอกระตุกมุมปาก แล้วพูดอย่างอ่อนแรงว่า “เรื่องไร้สาระอะไร นายกำลังพูดถึงอะไรกันเนี่ย?”สือเหยาถลึงตามองเธอ “เธอคิดว
Read more

บทที่ 396

เซิ่นหรูซวง “…”โอเค เธอยอมแพ้“พวกเธอกำลังพูดถึงเรื่องอะไรอยู่?”ในช่วงเวลาสำคัญ สือเหยาเดินออกมาจากห้องด้วยใบหน้าบูดบึ้ง ในมือกำธนบัตรสีแดงจำนวนหนึ่งป้าหลินเห็นเขาจึงรีบเปลี่ยนเป้าหมายทันที เดินไปตรงหน้าสือเหยา พูดด้วยน้ำเสียงที่ไม่ดีนัก “นายเป็นผู้ชาย ถึงแม้ว่าจะไม่ชอบผู้หญิง เขาก็ไม่จำเป็นต้องพูดจาไม่น่าฟังแบบนั้น ไม่ไว้หน้าผู้หญิงเลย นายกำลังทำให้เธอเสียใจนะ”ในช่วงขณะนั้นเอง เสียงเตือนภัยก็ดังขึ้นในหัวของเซิ่นหรูซวงสัมผัสที่หกอันทรงพลังบอกเซิ่นหรูซวงว่า สิ่งที่ป้าหลินกำลังจะพูดจะทำให้เธออับอายขายหน้าอย่างสิ้นเชิง!เธอรีบพูดว่า “ป้าหลินคะ!”แต่ป้าหลินยังคงบ่นต่อไปด้วยความห่วงใยอย่างเต็มที่ “นายดูสิ สาวน้อยคนนี้ใจสลายจนต้องเอาหัวโขกกำแพงแล้ว ต่อไปนายจะทำแบบนี้ไม่ได้อีกแล้วนะ ต้องไว้หน้าสาวน้อยบ้าง สาวน้อยพวกนี้ใส่ใจกับชื่อเสียงเกียรติยศของตัวเองมากเลยนะ…”เซิ่นหรูซวงพิงกำแพง หัวใจเต็มไปด้วยความสิ้นหวังเมื่อได้ยินคำพูดของป้าหลิน สือเหยาก็ไม่อาจรักษาสีหน้าบูดบึ้งของเขาเอาไว้ได้อีก มองตรงมาที่เซิ่นหรูซวงด้วยความสงสัย แววตาแฝงไปด้วยความสำนึกผิดเสียใจและตำหนิตัวเองเซิ่นหร
Read more

บทที่ 397

เซิ่นหรูซวงก้มหน้าลงพลางกุมหน้าผาก “แม่คะ มันไม่ใช่อย่างที่แม่คิดจริง ๆ นะคะ เป็นแค่เรื่องเข้าใจผิด หนูไม่ได้มีความรู้สึกแบบนั้นกับเขา อย่าไปฟังที่เขาพูดกันมั่ว ๆ เลย อีกอย่างหนูยังต้องสอบเข้ามหาวิทยาลัยด้วย จะไปคิดถึงเรื่องนี้ได้อย่างไร?”เหยียนเหวินอินพูดยิ้ม ๆ “ไม่ชอบเขาแล้วทำไมต้องพาเขาไปรักษาที่โรงพยาบาลด้วย แถมยังกลับมาช้าขนาดนั้นอีก ลูกเขินหรือเปล่า? แม่เป็นแม่ของลูก ไม่ต้องอายหรอก ลูกคุยกับแม่ได้ทุกเรื่อง ส่วนเรื่องสอบเข้ามหาวิทยาลัย แม่เชื่อว่าลูกทำได้ ดังนั้นถ้าลูกคิดจะมีความรักก็มีไปเลย ไม่เป็นไร แม่ไม่ห้ามลูกหรอก”เซิ่นหรูซวง: ?เซิ่นหรูซวงครางเบา ๆ “ทำไมแม่ถึงได้พูดจาไร้สาระเหมือนคนอื่นล่ะคะ ไม่มีอะไรจริง ๆ เรื่องนี้มันเป็นเรื่องที่ซับซ้อนมาก อธิบายไม่ได้ในเวลาสั้น ๆ แต่สามารถสรุปได้อย่างแน่นอนว่าหนูไม่ได้มีความรู้สึกแบบนั้นกับเขา”เหยียนเหวินอินพูด “ไม่มีจริงหรือ?”เซิ่นหรูซวงยืนยัน “ไม่มีจริง ๆ ค่ะ แม่อย่าเดาไปมั่วซั่วเลย”เหยียนเหวินอินไม่เชื่อในสิ่งที่เธอพูด จึงถามด้วยความสงสัย “แล้วทำไมลูกถึงเอาหัวโขกกำแพงหลังจากที่เขาพูดปฏิเสธลูกล่ะ?”เซิ่นหรูซวงเผยอริมฝีปาก ด
Read more

บทที่ 398

ข้อสรุปสุดท้ายที่ชาวเน็ตสรุปได้คือ ทั้งผู้จัดงานแข่งขันเปียโนเย่ว์ไห่และจวงเหมยต่างไม่ได้ทำอะไรผิด เซิ่นหรูซวงเองก็ไม่ได้ทำอะไรผิดเช่นกัน แต่ในทางกลับกัน สไตล์และวิธีการจัดการของเว่ยอวิ่นลู่กลับถูกวิพากษ์วิจารณ์จากคนจำนวนมาก ชาวเน็ตยังสัมผัสได้ถึงอำนาจของทุนนิยมที่อยู่เบื้องหลังจากกระแสโด่งดังบนโลกออนไลน์ และการปรากฏตัวอย่างแพร่หลายของสื่อใหม่หลังจากความร้อนแรงของเรื่องราวความขัดแย้งได้ลดลง กลุ่มสื่อและบัญชีการตลาดที่สนับสนุนเว่ยอวิ่นลู่ก็ได้ทยอยหายตัวไปอย่างเงียบ ๆ เสียงของชาวเน็ตค่อย ๆ ดังขึ้นเรื่อย ๆ ด้วยความเอาใจใส่ที่บรรดาชาวเน็ตมีอยู่ตลอด ทำให้พวกเขาเริ่มออกมาพูดแทนการแข่งขันเปียโนเย่ว์ไห่และเซิ่นหรูซวงบนแพลตฟอร์มโซเชียลมีเดียต่าง ๆ พวกเขาชื่นชมคำแถลงการณ์ของเซิ่นหรูซวงอย่างจริงใจ และชื่นชมถึงความมุ่งมั่นอย่างแน่วแน่และความเต็มใจของเธอที่กล้าเผชิญหน้ากับทุนนิยม แม้จะมีภูมิหลังที่ต่ำต้อย พวกเขาอยากปรบมือมอบคำชื่นชมให้เธออันที่จริง ช่วงเวลาที่เซิ่นหรูซวงถูกคุกคามทางออนไลน์อย่างกว้างขวาง ไม่ใช่ว่าจะไม่มีใครได้เห็นเศษเสี้ยวหนึ่งของความจริงจากในเงามืดที่สะท้อนออกมาให้เห็น แต่ด้วยข
Read more

บทที่ 399

และบังเอิญเป็นอย่างยิ่งว่า หัวข้อประเด็นร้อนแรงนั้นเป็นหัวข้อเกี่ยวกับซิงจือเหยียนกับเว่ยอวิ่นลู่พอดิบพอดี“ซิงจือเหยียนกับเว่ยอวิ่นลู่ทานข้าวพร้อมหน้ากับครอบครัว”หัวข้อประเด็นนี้ไม่ได้ขึ้นเทรนด์ฮอตฮิต แต่ยังคงได้รับความสนใจไม่น้อย โดยมีบรรดาแฟนคลับของเว่ยอวิ่นลู่จำนวนมากที่ร่วมแสดงความยินดีในคอมเมนต์เซิ่นหรูซวงคลิกเข้าไปดู เป็นเพียงรูปภาพเกี่ยวกับซิงจือเหยียน เว่ยอวิ่นลู่และครอบครัวตระกูลซิงกับตระกูลเว่ยที่กำลังทานอาหารเย็นร่วมกันที่ถูกถ่ายเอาไว้ได้ ซึ่งต่อมาถูกโพสต์ลงบนโลกออนไลน์และได้รับคอมเมนต์ชื่นชมอย่างล้นหลามในเวลาหลายปีที่ผ่านมา ซิงจือเหยียนมักจะถ่อมตัว ไม่โอ้อวดอยู่เสมอ ไม่ค่อยเปิดเผยข้อมูลส่วนตัวของเขาลงบนโลกออนไลน์เท่าไหร่นัก แต่เขาก็มักจะแหกกฎนี้อยู่เสมอเพื่อเว่ยอวิ่นลู่ โดยมักจะปรากฏตัวในงานสำคัญต่าง ๆ ร่วมกันกับเธอซิงจือเหยียนเป็นใครกัน ไม่มีสื่อใดที่กล้าเผยแพร่รูปภาพและข้อมูลของเขาทางออนไลน์โดยไม่ได้รับอนุญาต ดังนั้น ข่าวซุบซิบนี้จึงน่าจะเกิดขึ้นโดยได้รับความยินยอมจากซิงจือเหยียนเซิ่นหรูซวงครุ่นคิดเรื่องนี้และสรุปได้ว่า การกระทำของซิงจือเหยียนน่าจะเกิดจากการชอ
Read more

บทที่ 400

เธอวางโทรศัพท์ลง มือทั้งสองข้างกำผ้าปูที่นอนแน่นเซิ่นหรูซวงค่อย ๆ หายใจออกช้า ๆเธอคิดว่าเธอควรเร่งมือให้เร็วขึ้นอีกทางฝั่งเนี่ยกวนอวี้นั้น เธอกับเจียงเสี่ยวชุนถือว่าเป็นนักเรียนที่ดี การเรียนของพวกเธอก้าวหน้าอย่างรวดเร็วจนแทบจะก้าวกระโดด ในตอนนี้เนี่ยกวนอวี้ไม่เพียงแต่ต้องปวดหัวกับการแบกรับภาระงาน เจ้านายและเพื่อนร่วมงานที่น่ารำคาญเท่านั้น แต่ยังต้องครุ่นคิดปวดสมองถึงสิ่งที่จะสอนพวกเธอในวันรุ่งขึ้นหลังเลิกงานอีกด้วย ทำให้เขายุ่งอยู่ตลอดเวลาด้วยความเร็วในการเรียนรู้แบบนี้ เซิ่นหรูซวงรู้สึกว่าเธอน่าจะถึงเวลาปรึกษาเรื่องการเริ่มต้นทำธุรกิจกับเจียงเสี่ยวชุนและเนี่ยกวนอวี้หลังจากสอบเข้ามหาวิทยาลัยเสร็จแล้วหลังจากวันนั้น เซิ่นหรูซวงก็ไม่เคยเห็นสือเหยาอีกเลย และไม่ได้ยินเสียงความเคลื่อนไหวใด ๆ จากบ้านฝั่งตรงข้าม ราวกับว่าสือเหยาจะออกไปนานแล้ว และไม่เคยกลับมาอีกเลยอย่างนั้นเซิ่นหรูซวงเชื่อมโยงเรื่องนี้เข้ากับความจริงที่ว่าสือเหยาถูกวางยาในวันนั้นสือเหยาไม่ใช่คนธรรมดาแน่นอนจากใบหน้า ท่าทางที่สง่างาม เซิ่นหรูซวงบอกได้เลยว่าเธอกับสือเหยาไม่ควรติดต่อกันให้มากกว่านี้อีกคนที่ชื่นชอ
Read more
PREV
1
...
3839404142
...
73
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status