All Chapters of แม่ลูกอ่อนซ่อนชู้: Chapter 41 - Chapter 50

หากความเสียวซ่านที่มีมากกว่าเจ็บ ก็ทำให้หล่อนกระแทกบั้นท้าย อัดสวนเข้าใส่ท่อนเอ็นของคนข้างหลัง ตั้งหน้าตั้งตากระแทกเข้ามาอย่างดิบเถื่อนดุดัน กระทั่งความอึดทนในระลอกสุดท้ายของหาญส่งหล่อนไปสู่อาการออกัสซั่มรุนแรงได้พร้อมๆ กัน“อ๊าคคค... หนูจ๋ามันส์สุดๆ”หาญคำรามลั่น ก้นเกร็งจนริ้วกล้ามปูดนูนขึ้นที่ต้นขาทั้งสองข้าง น้ำกามระเบิดพุ่งออกมาจากลำเอ็นกระตุกสั่น ตามมาด้วยเสียงกรีดร้องของคนใต้ร่างที่พริ้มตาครวญคราง หากยังแอ่นก้นเนิบนาบรับแรงกระแทกของหาญ ส่งความเสียวกระสันแผ่ซ่านไปทั่วสรรพางค์กายของหล่อน ช่วยปลดเปลื้องความอัดอั้นทรมานที่สาดเข้าหากันมาพักใหญ่ๆ“ลุงติดใจหนูแล้วสิ... หนูจ๋าเด็ดเหลือเกิน”หาญกระซิบเบาๆ ข้างหู ขณะดุ้นเอ็นยังเสียบแน่นคารู อวัยวะเพศยังไม่หลุดจากกัน“อ๊า… ลุงจ๋า หนูไม่เคยเสียวขนาดนี้มาก่อน”เพ็ญพรสารภาพออกมาอย่างไม่อาย ความเร่าร้อนของหาญทำเอาหล่อนหายใจกระเส่า หลังจากโดนกระเด้าแบบจัดหนักในระลอกสุดท้ายจนหมดเรี่ยวหมดแรง ถึงกับอ่อนล้าแข้งขาสั่นพลั่บๆ แทบจะหลับพับคาเตียงกันเลยทีเดียว“หนูจ๋า… ขอลุงซ้ำอีกยกนะครับ”คุณพระ! หาญยังหื่นไม่เลิก“ว้าย… ลุงจ๋าหนูระบมหมดแล้ว”หญิงสาวต

หาญรินเหล้าข้าวโพดลงแก้ว ยื่นให้ภรรยากับแฟนลูกชายดื่มคนละแก้ว นั่งคุยกันครู่ใหญ่ๆ จากนั้นนางประนอมก็ขอตัวเข้านอน เพราะว่าโดนหาญมอมเหล้าเข้าไปหลายแก้วจนเมา หาญประคองภรรยาเข้ามาส่งในห้องนอน รอจนมั่นใจว่าหล่อนหลับสนิท จากนั้นก็รีบเดินอ้อมมาทางกระท่อมที่อยู่หลังบ้าน เพราะแอบนัดหมายกับแฟนลูกชายเอาไว้ เที่ยงคืนกว่า อากาศภายนอกเริ่มหนาวเย็นเพราะว่ารอบๆ บ้านโอบล้อมไปด้วยไร่อ้อยและป่าข้าวโพด ทอดยาวไปถึงชายเขาทาบทะมึนเป็นแนวยาวอยู่ด้านหลัง ยิ่งดึกยิ่งหนาว เพ็ญพรเดินออกมาท่ามกลางแสงจันทร์ข้างขึ้นของคืนเดือนหงาย หล่อนอยู่ในชุดนอนสายเดี๋ยวสีชมพูหวานพลิ้วบาง มีสายเล็กๆ เกาะไหล่ ชายชุดนอนประดับไว้ด้วยลูกไม้สีขาวกรุยกรายเกือบคลุมพื้น ปลายเท้าน้อยๆ ก้าวย่ำไปในความมืด ลัดเลาะมาทางด้านหลังสนามหญ้า จุดหมายปลายทางคือกระท่อมเล็กๆ ตั้งอยู่ด้านหลังครัวขณะที่เพ็ญพรกำลังเดินเข้ามาใกล้ถึงกระท่อม จู่ๆ ก็มีเงาร่างสูงใหญ่ ทอดทะมึนออกมาจากหลังต้นมะม่วงพร้อมกับมือปริศนา กระชากเอวหล่อนเข้ามาสวมกอดจากทางด้านหลัง“วะ… ว้าย... ”คนโดนจู่โจมโดยไม่ทันตั้งตัว ร้องอุทานออกมาด้วย

เพ็ญพรสารภาพความจริงอย่างไม่อาย“ลุงก็อยาก... ”หาญกล่าวเสียงกระเส่า ค่อยๆ กรีดนิ้วกลางลงในรอยแยะแย้มของกลีบหอย สอดนิ้วใส่เข้ามาในความนุ่มแน่น“อ๊า… อ๊อย... ”เพ็ญพรสะดุ้ง แรงขมิบตอดและน้ำคาวสวาทหลั่งซ่านออกมาชุ่มนิ้ว ทำให้หาญรู้ว่าช่องทางน้อยๆ ของเพ็ญพรกำลังร่ำร้องหาการสอดใส่“อู้ว… น้ำหอยของหนูหอมเหลือเกิน”หาญเอามือลูบไล้น้ำหล่อลื่นเหนียวเยิ้ม อาบเลื่อมร่องกลีบโอบล้อมไว้ด้วยเส้นขนสีดำระยับ ค่อยๆ ขยับนิ้วกระแทกเบาๆ สไลด์เข้าออกแล้วชักออกมาดูดเลียหยาดน้ำหวานสวาทของวัยสาว “น้ำคาวของหนูหอมจัง... อูย... ลุงทนไม่ไหวแล้ว ร่องหอยของหนูอวบอูมน่ากระแทกเหลือเกิน” ทันทีที่พูดจบ สาวน้อยใจหายวาบ เมื่อขาข้างหนึ่งของหล่อนถูกยกง้างขึ้นไปตรึงเอาไว้กับผนัง มืออีกข้างของหาญโอบแผ่นหลังให้เอนพิงข้างฝากระท่อมจากนั้นเพ็ญพรก็แทบหยุดหายใจ มือข้างหนึ่งของหาญจับแก่นกายใหญ่ยาวร้อนผ่าว จ่อส่วนปลายสีม่วงคล้ำถอกทู่เหมือนดอกเห็ดเข้ากับปากรูแล้วโก่งเอวกระเด้าเสยเข้าใส่จนมิดสุดดุ้น“อ๊ะ… อ๊าย… อูย... ”โดนเข้าแล้ว ความรู้สึกจุกแน่นเต็มลำเต็มรูทำให้เพ็ญพรหลับตาลงชั่วขณะ ริมฝีปากบิดเบะไปมา เพราะว่า

บลั่กๆ ๆ ๆ ๆ ๆ“อูย… อูย… อูย… อูย… ”เพ็ญพรร้องตามจังหวะกระเด้า ไม่ขัดไม่ขืน ยืนถ่างขารับชะตากรรมสวาท หาญสาดดุ้นเอ็นกระแทกเสยขึ้นมาเป็นจังหวะหนักแน่นพร้อมกับดูดนมขณะกระเด้าไปด้วย“อู้ยยย… ลุงหาญจ๋า... อ๊ะ... อ๊า... ”รู้สึกเหมือนน้ำคาวสวาทใกล้จะแตกออกมา เพ็ญพรขมิบรูรัวๆ ตัวสั่นเกร็งไปหมดแล้ว ในวินาทีที่แท่งทวนของหาญเสียบเข้ามาคาคับอยู่ในกายสาว กำลังกระตุกเต้นเป็นจังหวะอยู่ในหลืบเนื้ออูมแน่น อ้าอมรูดรัดความใหญ่โตเอาไว้อย่างยากลำบาก“อูย... หนูจ๋าขมิบเก่งเหลือเกิน”เสียงของหาญเต็มไปด้วยความหลงใหล “ก็มันเสียวนี่คะคุณลุง... อูย… ของลุงใหญ่มาก”มือข้างหนึ่งของหล่อนกอดรัดลำคอบึนหนาของหาญเอาไว้แน่น แอ่นหนอกเนินสวาทรับท่อนเอ็นสาดเสียบเข้ามารัวๆ บางจังหวะเพ็ญพรก็เอื้อมมือมาทางด้านหลัง เอามือเกาะผนังพยุงตัวไว้ ส่ายเอวสู้ทั้งที่โดนหาญกระเด้าใส่จนร่างอ่อนระทวย“อู้ว… อ๊อย มะ... ไม่ไหวแล้วลุงหาญจ๋า... เอาแรงเหลือเกิน”ดวงตาของเพ็ญพรเหลือกลอยไปชั่วขณะ ใบหน้าเชิดแหงน ริมฝีปากอวบอิ่มเผยออ้าตามจังหวะกระเด้า“อ๊า... อ๊า... อ๊า... ลุงจ๋าทำไมเอาหนูแรงจัง”สาวน้อยร้องครางไม่หยุด หาญเขย่งปลายเท้า โยกเอว

‘ถ้าคิดว่าตัดสินใจดีแล้วพี่ก็คงไม่ห้าม… ห่างกันสักพักก็ดี… อย่างน้อยมันจะทำให้หัวใจของเพ็ญรู้ว่ายังต้องการพี่อยู่ไหม… แต่พี่ต้องการเพ็ญเสมอ”สินธุ์กล่าวเสียงเครือ เพ็ญพรฟังแล้วน้ำตาไหล ก้าวเข้ามาสวมกอดสินธุ์ด้วยสีหน้าเจ็บปวดใจ‘เพ็ญรักพี่นะ… แต่ขอโทษที่เลือกวิธีนี้’เสียงของเพ็ญพรสั่นเครือ‘เพ็ญ… ทำไมต้องเป็นแบบนี้ พี่ไม่เข้าใจ… เพ็ญไม่ได้รักพี่… ถ้าเพ็ญรักพี่เรื่องราวจะไม่จบลงแบบนี้’สินธุ์กล่าวทั้งเสียงสะอื้น“ปล่อยเพ็ญไปเถอะ… แล้วพี่จะรู้ว่ายังมีผู้หญิงที่ดีกว่าเพ็ญ… พี่จะได้เจอคนที่ดีกว่าเพ็ญ”นี่เป็นประโยคสุดท้ายที่สินธุ์ได้ยินจากปากของคนรักที่กำลังจะกลายเป็นอดีตแฟน หากก็ไม่มีประโยชน์ที่สินธุ์จะเหนี่ยวรั้ง จำต้องปล่อยให้ความรักโบยบินจากไป เหลือไว้แต่คำว่าเพื่อนที่ดีต่อกันอีกสัปดาห์ต่อมาตอนเย็นหลังเลิกงาน จู่ๆ เพ็ญพรก็ได้รับข่าวดีที่ทำให้ใจเต้นแรง เมื่อหาญโทรมาบอกว่าวันนี้เขาเข้ามาทำธุระแถวนวนคร คืนนี้จะพักที่โรงแรมแถวๆ รังสิต จึงนัดเจอกันที่ห้างสรรพสินค้าชื่อดังแห่งหนึ่งของรังสิต“ลุงหาญ… ”เพ็ญพรเรียก เมื่อสายตาปะทะเข้ากับร่างสูงใหญ่ของหาญ เขายืนรออยู่ที่ลานจอดรถซึ่งเป็นจุดนัด