All Chapters of One night stand ครั้งเดียวชั่วนิรันดร์: Chapter 11 - Chapter 20

“เมริสาผมจะฆ่าคุณ!” คำรามลั่นเมื่อจอดรถไว้ข้างถนน แล้ววิ่งกลับไปที่คลินิกอย่างเร็ว ไม่สนใจแล้วว่าใครจะมายกรถหรือทำอะไรกับรถของเขา เพราะสิ่งที่เขาห่วงมากที่สุดก็คือ คนที่อยู่ในคลินิกนั่น“โธ่โว้ย!” คำรามลั่นเมื่อประตูด้านหน้าล็อกเอาไว้ เมริสาเข้าไปทางไหนกันนะ หลงชื่นชมว่าเธอเป็นคนดี แต่ที่ไหนได้กลับร้ายกาจและเลือดเย็นที่สุด เธอคิดจะฆ่าลูกเขาอย่างนั้นหรือ ร่างสูงวิ่งหาทางเข้าจนในที่สุดก็เจอประตูอีกบาน “มีอะไรให้ช่วยคะคุณ” พนักงานร้องถามเมื่อเห็นเขาวิ่งเข้ามา“ผู้หญิงที่ใส่ชุดสูทสีดำอยู่ไหน!” เกื้อถามหาหญิงสาวเมื่อไม่เห็นเธออยู่ในห้องนี้“เออ...มีอะไรหรือเปล่าคะ”“ผมถามว่าเธออยู่ที่ไหน!”“พบหมออยู่ด้านในค่ะ” เมื่อเห็นเกื้อโวยวายพนักงานก็รีบบอก“ถ้าไม่อยากติดคุกก็ลาออกไปซะ!” ชายหนุ่มขู่ก่อนจะวิ่งเข้าไปในห้องที่เธอคนนั้นชี้บอก แล้วผลักประตูเข้าไปอย่างแรง“ว้าย!!!” คนที่อยู่ในห้องต่างก็ตกใจกับการปรากฏตัวของเขา “คุณ!” เมริสาตกใจแทบสิ้นสติเมื่อเห็นว่าคนที่เข้ามาเป็นใคร เกื้อยืนอยู่ตรงนั้นและกำลังมองมาที่เธอ และก่อนจะพูดอะไรเมริสาก็ลุกขึ้นจากเตียง ตั้งท่าจะวิ่งหนีเขา“มานี่เลยยายตัวแสบ” เกื้

“แต่งงานกันนะเม” เกื้อตัดสินใจขอเธอแต่งงานเพราะไม่รู้ว่าจะมีคำพูดไหนเหมาะสมเท่าคำนี้ จะอธิบายอะไรตอนนี้เธอก็คงไม่ฟังเขา เมริสาไม่ได้รู้สึกอะไรกับคำขอแต่งงานของเขาสักนิด นี่คงเป็นความรับผิดชอบในแบบที่ผู้ชายเขาทำกัน เสนองานแต่งให้เพื่อรับผิดชอบอีกชีวิตที่พลาดทำให้เขาเกิดมา “ฉันขอบคุณนะคะที่คุณรับผิดชอบฉันด้วยความเป็นลูกผู้ชาย แต่ฉันไม่รับค่ะ แค่นี้ใช่ไหมคะที่คุณจะพูดกับฉัน เชิญค่ะฉันจะกลับแล้ว”“ผมไม่ให้คุณไปไหนทั้งนั้น จนกว่าเราจะคุยกันรู้เรื่อง คุณต้องแต่งงานกับผม”“ฉันไม่แต่ง!”“พูดมาอีกคำจะแต่งหรือไม่แต่ง” เกื้อถามด้วยน้ำเสียงจริงจัง เพราะคำตอบของเธอจะช่วยให้เขาตัดสินใจบางอย่างง่ายขึ้น“ไม่แต่ง!” เมริสาตอบด้วยน้ำเสียงหนักแน่น“ดีงั้นก็อยู่กันไปแบบนี้แหละ ไม่แต่งก็ดีเหมือนกันผมก็ไม่อยากประกาศให้ใครรับรู้ว่ามีเมีย” พูดพร้อมกับขับรถออกไปจากลานจอดรถ เมื่อหมดเรื่องจะคุยกับเธอ เมริสาเป็นคนดื้อแต่พ่อแม่เธอเป็นคนมีเหตุผล ถ้าท่านทั้งสองรู้ว่าเขาทำลูกสาวท่านท้องคงจะไม่อยู่เฉย งานนี้ต่อให้เมริสาปฏิเสธขนาดไหน คุณพรเทพกับคุณนวลปรางก็คงไม่ยอม ยังไงก็ต้องให้ท่านทั้งสองรู้เรื่องนี้ เพื่อความปลอดภั

เกษรินทร์นำเรื่องของเมริสามาเล่าให้พัลลพฟังอย่างขบขัน พร้อมกับใส่สีตีไข่ว่าเธอคงท้องไม่มีพ่อ ทั้งๆที่ยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเธอไปที่นั่นทำไม แต่ก็พอจะเดาได้ว่าเธอน่าจะไปตรวจครรภ์ เพราะไม่มีสาวๆที่ไหนไปแผนกแม่และเด็กกันหรอก และที่สำคัญเธอเข้าไปพบหมออีกด้วย“เกษว่านังเมมันคงท้องไม่มีพ่อแน่ๆเลยค่ะ สมน้ำหน้า คงจะมั่วมากนะคะถึงได้หาพ่อของลูกไม่ได้”“เกษรู้ได้ยังไงว่าเธอท้องไม่มีพ่อ” พัลลพถามอย่างสงสัย พยายามสะกดอารมณ์ที่กำลังประทุขึ้นเอาไว้ ตอนคบกันจูบเขาก็ยังไม่เคยได้จากเธอ แต่กับคนอื่นเอากันจนท้องน่าโมโหจริงๆ “ก็ไม่เห็นมีใครไปกับมันนี่คะ ท่าทางก็มีพิรุธดูลนๆยังไงชอบกล ลพไม่ได้ยุ่งกับมันแน่นะคะ เกษชักจะสงสัยเสียแล้วสิ” เกษรินทร์หันมามองหน้าสามีเมื่อพูดจบ ใจหนึ่งก็ยังระแวงสามีไม่หาย เพราะสองคนนี้เพิ่งจะเลิกกัน ในวันที่เธอแต่งงาน เวลาผ่านมาแค่เดือนกว่าๆ ถ้าเกิดพัลลพไปยุ่งกับเมริสาก่อนหน้าที่จะแต่งงาน พัลลพก็น่าสงสัยที่สุด“ฟุ้งซ่านไปกันใหญ่แล้ว ผมจบกับเธอตั้งนานแล้ว มีแต่เธอนั่นแหละที่ไม่ยอมจบ” พัลลพโกหกเพื่อเอาตัวรอด เกษรินทร์หลงเขาจนโงหัวไม่ขึ้น ไม่ว่าเขาจะพูดอะไรก็เชื่อไปหมด“ดีค่ะเกษจะได้ส

“ที่คุณไม่รับสายผม เพราะไอ้เกื้อนี่เอง” เสียงที่ดังมาจากหน้าประตู ทำให้เมริสาตกใจจนตัวชาเพราะจำได้ว่าเป็นเสียงของใคร“ลพ!”“จำผัวเก่าได้แล้วเหรอเม!”“พูดอะไรของคุณ ออกไปจากบ้านฉันเดียวนี้เลยนะ” เมริสาไล่พัลลพอย่างไม่ไว้หน้า ไม่พอใจกับคำพูดของเขา เรื่องระหว่างเธอกับเขาจบลงตั้งแต่วันนั้น เขายังจะมาเอาอะไรกับเธออีก“ผมรู้นะว่าคุณยังรักผมอยู่ ที่คุณคบกับไอ้เกื้อก็เพื่อแก้แค้นผมใช่ไหม คุณอยากทำให้ผมเจ็บปวดใช่ไหมเม” พัลลพยังคงพูดต่อ เมริสาไม่รู้ว่าเขาไปเอาความคิดนี้มาจากไหน สำหรับเธอแล้วจบก็คือจบ“พูดอะไร เรื่องของเราจบไปแล้ว คุณก็รู้นี่ว่าจบเพราะอะไร อย่ามาวุ่นวายกับฉันอีก” พูดจบก็หันหลังกลับเข้าบ้าน เพราะไม่อยากคุยกับเขา“คิดว่ามันจะจบง่ายๆเหรอเม เราคบกันมากี่ปี ผมไม่เชื่อหรอกว่าคุณจะตัดใจจากผมได้ เรามาเริ่มต้นกันใหม่นะเม ผมไม่เคยรักเกษรินทร์เลย ที่แต่งงานกับเธอก็เพราะลูก คุณให้โอกาสผมนะเม” รอยยิ้มเย้ยหยันปรากฏบนใบหน้าหญิงสาว เมื่อเมริสายิ้มให้ตัวเอง เธอเคยรักคนแบบนี้ได้ยังไงกัน ภาพเหตุการณ์ที่เธอบุกเข้าไปหาเขาในงานแต่งลอยเข้ามาในหัว โชคดีเหลือเกินที่วันนั้นเขาปฏิเสธเธอ“กลับไปเถอะค่ะ” บอ

จังหวะที่เกื้อพาเกษรินทร์เดินขึ้นมาชั้นบน มือถือเขาก็ดังขึ้น หัวใจแกร่งกระตุกเมื่อคิดเข้าข้างตัวเอง เพราะเบอร์ที่โทรเข้ามาไม่คุ้น บางทีเมริสาอาจจะโทรมาเช็คก็ได้ว่าเขาถึงบ้านหรือยัง แม่เจ้าก้อนกลมน่ารักจริงๆ อมยิ้มทั้งๆที่ยังไม่รู้ว่าใครโทรมา “ครับ” ขานรับเป็นมารยาท ก่อนจะนิ่งไปสักพักเมื่อฟังปลายสายพูดจบ “อะไรนะครับ! ได้ครับผมจะรีบไป” เกื้อปล่อยมือจากเอวน้องเมื่อมีเรื่องสำคัญเข้ามา เกษรินทร์ดึงแขนพี่ชายเอาไว้ ถามด้วยความห่วงใย“เกิดอะไรขึ้นคะ” เกื้อมองหน้าน้องไม่รู้จะตอบเธอแบบไหนดี เพราะกลัวเธอจะเสียใจ เกษรินทร์มองตาพี่ชาย ก็พอจะเดาได้ว่าเรื่องนี้น่าจะเกี่ยวกับเธอ“เกี่ยวกับลพใช่ไหมคะ”“เกษไปพักผ่อนเถอะ”“ไม่ค่ะ เกษจะนอนหลับได้ยังไงถ้าไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับสามีตัวเอง พี่เกื้ออย่าคิดว่าเกษโง่สิคะ กี่ครั้งแล้วที่พี่ปกปิดเรื่องของลพไม่ให้เกษรู้ ลพนิสัยเป็นยังไงเกษรู้ดีค่ะ”“พี่ไม่อยากทำให้เกษไม่สบายใจ”“ยิ่งพี่เกื้อไม่บอก เกษก็ยิ่งไม่สบายใจค่ะ ลพสร้างเรื่องอะไรอีกคะ” เมื่อเห็นเกษรินทร์เข้มแข็งขึ้น เกื้อก็ถอนหายใจออกมา บอกเรื่องนี้ให้เธอรู้ก็ดี บางทีเธออาจจะตาสว่างขึ้น “ลพบุกไปบ้านเมร