Masukเมื่อแฟนหนุ่มที่คบกันมานาน หนีไปแต่งงานกับผู้หญิงที่คบซ้อน เพราะความเมาเมริสาจึงอยากมี One night stand กับใครสักคน “จูบฉันสิคะ คุณจะได้รู้ว่าฉันไม่ใช่ภูเขาน้ำแข็ง ฉันก็มีหัวใจ” พูดจบร่างบางก็เขย่งปลายเท้าขึ้น พยายามประกบริมฝีปากลงบนปากหนา เกื้อเบี่ยงหลบพร้อมกับดันเธอออกห่าง เมื่อเริ่มคุมตัวเองไม่อยู่เช่นกัน เขาก็แค่ผู้ชายคนหนึ่งที่มีเลือดเนื้อ สาวสวยมาอ่อยตรงหน้ามีหรือที่เขาจะไม่มีอารมณ์ “จูบสิคะจูบฉัน” ปากบางเผยออย่างรอคอย เธอก็อยากรู้เหมือนกันว่าจูบมันเป็นยังไง ยิ่งเป็นจูบที่ได้จากคนแปลกหน้ายิ่งทำให้เธอรู้สึกดี เพราะตอนนี้เมริสาอยากประชด เมื่อคนทั้งโลกรวมหัวกันรังแกเธอ “อย่าเม คุณไม่อยากทำแบบนี้หรอก” เกื้อเตือนสติแต่เหมือนว่าคนเมาจะไม่ยอมรับฟังอะไร ร่างบางดันเขาไปจนติดบาร์เครื่องดื่ม เขย่งปลายเท้าขึ้น เมื่อต้องการจูบกับเขา เกื้อมองริมฝีปากอิ่มตรงหน้า ก่อนจะกระแทกริมฝีปากลงมาอย่างแรง เมื่อเธออยากรู้เขาก็จะสอนให้ แต่จูบที่เธอจะได้รับมันจะไม่อ่อนหวาน แบบที่เขาเคยมอบให้คนอื่น เธอจะได้หลาบจำ วันหลังจะได้ไม่ไปร้องขอให้ใครมาจูบแบบนี้อีก
Lihat lebih banyakสามปีต่อมา "กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีเจ้าหญิงแสนสวยองค์หนึ่ง อาศัยอยู่ในปราสาทที่สวยงาม..." "คูมพ่อเล่าเรื่องเดิมอีกแล้วค่ะ"คำพูดที่เหลือค้างไว้แค่ริมฝีปาก เมื่อคนตัวเล็กที่ขดตัวอยู่ใต้ผ้าห่มลายการ์ตูนน่ารักขัดขึ้น ตาคมเข้มกะพริบถี่ๆ เมื่อถูกลูกทักท้วง นี่เขาเล่าเรื่องนี้ให้ลูกฟังบ่อยจนเจ้าตัวเล็กจำได้เลยเหรอ จะฉลาดเกินไปแล้ว เพิ่งจะสามขวบเอง เกื้อนึกอย่างเอ็นดู ก่อนจะหันไปทางว่าที่คุณแม่ลูกสามที่ยืนท้องโย้อยู่ข้างเตียง เพื่อขอความช่วยเหลือ เมริสาส่ายหน้าเป็นคำตอบ เพราะไม่อยากเข้ามายุ่ง สามีเธอเก่งทุกเรื่องอยู่แล้ว เล่านิทานก่อนนอนให้ลูกฟังแค่นี้สบายมาก เกื้อย่นคิ้วให้ภรรยาเป็นการตัดพ้อ เมื่อเธอไม่ช่วยเขา คืนนี้เขาอาสาพาน้องแก้มเข้านอน และเล่านิทานให้ลูกฟัง แต่ในหัวของเขาก็มีนิทานเรื่องเจ้าหญิงเมริสาแสนสวยอยู่แค่เรื่องเดียวเท่านั้น แต่ดูเอาเถอะแทนที่เจ้าหญิงจะมาช่วยเขาแก้สถานการณ์ กลับเดินหนีไปหน้าตาเฉย ไม่สนใจเขาเลยสักนิด งั้นคืนนี้เขาจะเล่าเรื่องแม่มดเมริสาใจร้ายให้ลูกฟังแทนก็แล้วกัน เพราะคนที่เขาเรียกว่าเจ้าหญิง อยากใจดำกับเขาก่อน "งั้นพ่อเล่าเรื่
"พี่ดีใจที่สุดเลยครับ"เกื้อดีใจจนออกนอกหน้า ในขณะที่เมริสาได้แต่ยิ้มหวานด้วยความงุนงง ท้องสามเดือนกว่าแล้ว ทำไมเธอไม่รู้ตัวเลย ที่เป็นแบบนี้เพราะเธอมีความสุขทุกวัน จึงไม่ได้สังเกตแม้กระทั่งว่าประจำเดือนขาดมาหลายเดือนแล้ว ยิ้มให้กับความสะเพร่าของตัวเอง โชคดีเหลือเกินที่พักนี้เธอไม่ได้ออกกำลังกายหนักแบบที่เคยทำ "เมก็ดีใจค่ะ" "พี่ก่อดีใจไหมครับ พี่ก่อจะมีน้องแล้วนะครับ"บอกกับลูกชายที่นั่งกินขนมบนตักแม่อย่างอารมณ์ดี ก่อเกียรติหันมายิ้มให้คนเป็นพ่อ ก่อนจะก้มหน้าก้มตากินขนมต่อ "เรียกน้องสิครับ พี่ก่อเรียกน้องให้พ่อฟังหน่อยครับ" "น้อนน"เด็กชายก่อเกียรติพูดคำว่าน้อนออกมา เรียกเสียงหัวเราะและความสุขให้กับพ่อและแม่ชุดใหญ่ ก่อเกียรติอายุขวบกว่าๆ เพิ่งจะหัดพูดได้เป็นคำๆ แต่วันนี้ลูกพูดคำว่าน้องได้ แม้จะไม่ชัดก็ตาม "พี่ก่อต้องเป็นพี่ที่ดีของน้องนะคะ รักน้องและเสียสละให้น้อง"เมริสาบอกกับลูกน้อย "น้อน รัก น้อน" "ฮ่าๆๆ"เกื้อหัวเราะออกมาดังลั่น เมื่อลูกพูดออกมาเป็นประโยค "พูดใหญ่เลยค่ะพี่เกื้อ"เมริสาก็ดีใ
"สุขสันต์วันเกิดนะครับคนเก่ง"จมูกโด่งเป็นสันฝังลงที่แก้มเนียนใสของลูก หัวใจของพัลลภเต้นคร่อมจังหวะเมื่อได้สัมผัสกับลูก สองปีแล้วที่เขารู้มาตลอดว่ามีลูก แต่ไม่มีโอกาสได้เข้ามาใกล้ชิด เกษรินทร์ใจแข็งเหลือเกิน ตั้งแต่วันที่หย่าขาดจากกัน เธอไม่ยอมพบเขาอีกเลย เกื้ออุ้มลูกแล้วเดินไปหาเมริสา ที่ยืนมองอยู่เช่นกัน "ผมมาหาลูกครับ"พัลลภบอกเมื่อเกษรินทร์เดินมาหยุดตรงหน้าเขา "ขอบคุณมากนะคะ"เอ่ยขอบคุณเพราะไม่รู้ว่าจะพูดอะไรกับเขา ได้มากไปกว่าคำนี้ "สุขสันต์วันเกิดนะครับ"อวยพรวันเกิดลูกอีกครั้งก่อนจะหอมคนตัวเล็กอีกฟอดใหญ่ เมื่อคิดว่าหมดหน้าที่ของเขาแล้ว จังหวะที่จะส่งลูกให้เกษรินทร์ แก้วตาก็กอดคอเขาเอาไว้ "ทานเค้กไหมคะ เค้กอาหย่อย"เด็กหญิงบอกกับเขา พร้อมกับยิ้มอวดฟันกระต่ายน่ารัก "ไว้โอกาสหน้านะครับ"พัลลภบอก ก่อนจะส่งลูกคืนให้เกษรินทร์ เขาพลาดเองที่รักษาครอบครัวเอาไว้ไม่ได้ จึงทำให้ต้องอยู่อย่างทุกข์ทรมานมาจนทุกวันนี้ "อยู่ทานเค้กด้วยกันก่อนไหมคะ"เกษรินทร์บอกกับอดีตสามี ยังไม่รับลูกคืนจากเขา ตากลมโตหันมามองหน้าพี่ชาย เมื่อเห็นพ
เกษรินทร์มองขนมเค้กก้อนใหญ่ ที่เด็กรับใช้บรรจงจัดใส่จานอย่างมีความสุข วันนี้เป็นวันเกิดครบรอบสองขวบของลูกสาวตัวน้อยของเธอ ตั้งแต่หย่ากับพัลลภในวันนั้นเธอก็ย้ายไปอยู่ต่างประเทศกับครอบครัว และเพิ่งจะกลับมาเมืองไทยได้ไม่นาน ถึงแม้จะไม่มีพ่อ แต่ลูกของเธอก็มีความสุขที่สุด นอกจากเธอจะเป็นทั้งแม่และพ่อให้เขาแล้ว ตายายและลุงกับป้าก็รักเธอสุดหัวใจ เด็กหญิงแก้วตา ได้รับความรักความอบอุ่นจากคนรอบข้าง และโตขึ้นมาเป็นเด็กที่สดใสร่าเริง เหมือนกับเด็กทั่วๆไป หลายครั้งที่พัลลภติดต่อมาเพื่อขอคืนดี แต่เธอก็ไม่ใจอ่อนให้เขา ความเจ็บปวดในครั้งนั้น หล่อหลอมให้เธอเข้มแข็งขึ้น เขาไม่เคยรักเธอและไม่เคยต้องการลูก เหตุผลข้อนี้ทำให้เธอตัดใจจากเขาได้เร็วขึ้น เพราะลูกคือสิ่งที่มีค่าที่สุดในชีวิตเธอ "มาแล้วครับ น้องก่อมาหาพี่แก้วตาแล้วครับ"เสียงของพี่ชายที่ดังมาจากหน้าบ้าน ปลุกหญิงสาวให้ออกจากภวังค์ความคิด คุณแม่ยังสาวยิ้มให้ตัวเอง ก่อนจะเดินออกมาหน้าบ้าน เกื้อและครอบครัวคงมากันแล้ว "สุขสันต์วันเกิดค่ะคนเก่งของป้า"เมริสาส่งของขวัญกล่องใหญ่ให้เด็กหญิง ก่อนจะหอมลงที่แก้มใสฟอดใหญ่ เมื่อสาวน้อยยิ
“แต่งงานกับผมนะเม” เกื้อพูดขึ้นเมื่ออยู่กันตามลำพัง มือที่ลูบที่แก้มสากบิดแก้มเขาเบาๆ “คุณไม่รังเกียจเมเหรอคะ” คำถามของเธอทำให้เกื้อขมวดคิ้ว “รังเกียจเรื่องอะไรครับ”“พัลลพทำ...”“เมครับ เรื่องนั้นมันไม่ได้เกิดขึ้น คนของผมกับเจ้าหน้าที่ตำรวจไปทันเวลา ไอ้เลวนั่นเลยถูกอัดจนน่วม อย่าคิดอะไรแบบนี้อีก
เวลาผ่านไปหลายชั่วโมงกว่าหมอจะเปิดประตูออกมา หัวใจแกร่งเต้นคร่อมจังหวะ เมื่อมารอคอยคำตอบจากหมอ “ปลอดภัยทั้งแม่และลูกครับ โชคดีที่มาโรงพยาบาลเร็ว แต่คนไข้เสียเลือดมาก คงต้องพักรักษาตัวที่โรงพยาบาลสักพัก ไม่ทราบว่าใครเป็นสามีของเธอครับ” หมอหนุ่มกวาดสายตามองดูผู้ชายหลายคนที่ยืนอยู่หน้าห้อง เมื่อต้องก
ทันทีที่มาถึงโรงพยาบาล เมริสาก็ถูกนำตัวเข้าห้องฉุกเฉิน โดยมีเกื้อและคุณพรเทพตามมาติดๆ คุณพรเทพให้ข้อมูลกับหมอและพยาบาล ในขณะที่เกื้อได้แต่เดินไปเดินมาหน้าห้องฉุกเฉินเพราะเป็นห่วงเธอ เขาน่าจะพาเธอมาด้วยไม่น่าทิ้งเธอไว้ที่บ้านเลย เพราะคิดว่ายังไงพัลลพก็คงไม่ปล่อยเธอไว้ เพราะพัลลพเชื่อว่าเหตุการณ์ที่เ
ผลัก! ทันทีที่ใบหน้าของพัลลพก้มลงไปซุกไซ้ซอกคอของหญิงสาว เท้าหนาก็ถีบเข้ามาที่กลางหลังของเขาอย่างแรง ร่างของพัลลพเสียหลักล้มลงไปนอนข้างตัวหญิงสาว มือหนาพยายามควานหาปืน แต่ก็ช้าไปกว่าคนที่วิ่งกรูกันเข้ามาในห้อง นายตำรวจหนุ่มหยิบปืนที่ใช้เป็นอาวุธส่งให้ลูกน้อง ในขณะที่คนของนุกูลรุมกระทืบพัลลพไม่ยั้
Ulasan-ulasan