ห้องสมุด
ค้นหา
หน้าหลัก / Romance / MR.CEO and ME / บทที่ 21 - บทที่ 30

บททั้งหมดของ MR.CEO and ME: บทที่ 21 - บทที่ 30

151

CHAPTER TWENTY-ONE

Dominic’s POVDiretso akong naglakad papunta sa opisina. Sa bawat staff na nadadaanan ko, napapasilip ako, umaasang baka si Mira. Pero sa tuwing haharap sila, iba ang mukha. Hindi siya.Hanggang sa makarating ako sa office. Binuksan ko ang pinto, bahagyang huminto, umaasa pa rin. Pero wala. Walang Mira. Wala ni anino niya.Napabuntong-hininga ako at umiling nang marahan. Hindi ko maintindihan kung bakit sa dinami-dami ng tao dito, siya pa rin ang hinahanap ko.Biglang sumagi sa paningin ko ang bintana sa gilid—doon mismo siya nakatayo kagabi. Naalala ko kung paano niya pilit inabot ang dulo ng kurtina. Napakunot ang noo ko habang bumabalik sa isip ko ang itsura niya noon. Bakit bigla ko na namang naisip iyon? Basta na lang sumulpot sa imahinasyon ko, kahit wala naman siya rito.At sa pagbaling ko, napako ang mga mata ko kay Felix na nakaupo sa swivel chair ko, para bang siya ang tunay na may-ari ng opisina. Lalo akong napakunot-noo.Nakasalampak siya roon, nakataas pa ang mga paa sa me
อ่านเพิ่มเติม

CHAPTER TWENTY-TWO

DOMINIC POV: “Siya si Mira Santos,” sabi ni Felix, sabay upo sa gilid ng mesa at medyo nakakulot ang noo, parang proud na proud. “25 years old, 2nd year college lang ang natapos… naputol kasi nagkasakit ang nanay niya, si Aling Carmen. May problema siya sa puso, tanging sila lang mag-ina… wala na ang tatay niya, sumakabilang buhay na. Ah, at tatlong buwan na rin siyang nagtatrabaho dito sa hotel.” Biglang tumingin si Felix sa akin, may kakaibang kurba sa labi at kunot sa noo, parang may binabalak na kalokohan. "At syempre… single." Matalim na tingin lang ang pinukol ko sa kanya. Matapos kong usisain ang résumé ni Mira, pinatong ko ito sa mesa at tumingin kay Felix na hindi na halos matapos sa kadaldalan. “Si Aling Marlyn, yung Tita niya pala, ang madalas niyang kasama at nakakausap,” dugtong pa ni Felix, sabay sandal sa upuan. Itinaas pa niya ang kilay at ngumisi na parang proud na proud sa nadiskubre niya. “Yung kagabi na kasama niya? Joy daw ang pangalan—ayon sa mga nakau
อ่านเพิ่มเติม

CHAPTER TWENTY-THREE

THIRD PERSON:“Good afternoon po, Ma’am Celestine.” bati ng isa sa kasamahan ni MiraBahagyang natigilan ang manager ng resto nang makita kung sino ang bagong pasok na customer. Isang ginang na may dalang kakaibang presensya—magarang damit na halatang designer piece, perlas sa tainga, at postura na parang sanay laging tinitingala. Ang bawat hakbang niya ay may kumpiyansa, na para bang kusang humihinto ang paligid para lang pagmasdan siya.Halos mapabitaw ang manager sa hawak nitong ballpen nang marinig ang sunod na sinabi ng ginang.“Can I have my meal here… with her?” sabay turo ni Doña Celestine kay Mira na noo’y abala pa sa pag-aayos ng mga kutsara’t tinidor sa kabilang mesa.Halos mahulog ang panga ng manager. “P-po? Kasama po si… Mira?”Napalunok si Mira at mabilis na yumuko, halos hindi makapaniwala. Ako? Kasabay ng isang ginang kumain?Ngumiti si Doña Celestine, iyon bang ngiti na walang puwedeng tanggihan—banayad ngunit may lakas na parang utos. “Yes. I’d like her to join me.”
อ่านเพิ่มเติม

CHAPTER TWENTY-FOUR

THIRD PERSON;Dahan-dahan pang binuksan ni Mira ang pinto, alam niyang nagpapahinga ang kanyang ina sa mga oras na iyon. Bitbit niya ang isang paper bag na puno ng pagkain. Nang nasa kusina na siya para ilapag ang mga dala niya sa lamesa saka niya narinig ang tinig ng kanyang ina.“Mira, anak, ikaw na ba ‘yan?” tawag ni Aling Carmen mula sa kwarto.“Opo, Nay,” sagot niya, sabay inilapag sa lamesita ang dala-dalang supot. Isa-isa niyang inilabas ang mga pagkain—mga ulam na naka-takeout container, tinapay, at ilang pirasong prutas.Manghang-mangha ang kanyang ina, na halos hindi makapaniwala sa nakikita. “Mira… ang dami naman nito.”Ngumiti si Mira, bakas pa rin sa kanya ang hiya at kaba sa buong nangyari kanina. “Nay, naalala niyo po ‘yong kinuwento ko sa inyo… ‘yong guest sa Room 305? ‘Yong nagbigay sa atin ng chocolates at groceries dati?”“Oo, anak. Siya ba…?”“Siya nga, Nay.” Halos hindi makapaniwala si Mira habang niyayakap ang kanyang ina mula sa likod. “Inay, siya po ang ina ng C
อ่านเพิ่มเติม

CHAPTER TWENTY-FIVE

THIRD PERSON:Tahimik ang opisina. Tanging tunog ng click, click, click ng ballpen ang maririnig—paulit-ulit na pinipindot ni Dominic habang nakakunot ang noo, tila ba gusto nang butasin ang lamesa sa inis.Nakatitig siya sa kawalan, puno ng lalim at hindi mapakali. Halatang wala sa ayos ang isip.Bumukas ang pinto. Pumasok si Felix at agad napansin ang kakaibang anyo ng kaibigan.“Sir?” mahina niyang tawag.Hindi agad kumilos si Dominic. Nanatili itong nakatingin sa harapan, saka muling pinindot nang malakas ang ballpen. Click, click!Lumapit si Felix, napailing habang nakatingin sa gasgas na bahagi ng lamesa.“Sir, baka po mabutas na ang mesa niyo…”Mabigat ang hininga ni Dominic at tumingin ng masama.“Felix, wala ka bang ibang ginagawa kundi istorbohin ako?”Napakamot si Felix pero ngumiti.“Eh, Sir, ang ingay niyo kasi. Kung exam ’to, bagsak na ’yong ballpen niyo sa dami ng sagot na pinipilit niyong ilabas sa mesa.”Napairap si Dominic at ibinagsak ang ballpen sa lamesa.“Kung hi
อ่านเพิ่มเติม

CHAPTER TWENTY-SIX

THIRD PERSON: Unang hakbang pa lang ni Mira sa loob ng engrandeng department store ay tila nanikip na ang kanyang dibdib. Kumikinang ang bawat sulok—mula sa malalaking chandelier na nakasabit sa kisame hanggang sa sahig na parang salamin kung saan malinaw na nakikita ang kanyang repleksyon. Hindi niya alam kung saan ibabaling ang tingin, dahil sa bawat gilid ay nakahilera ang mga mamahaling damit, sapatos, at bag na tanging sa mga magasin niya lang dati nakikita. Ramdam niya ang kaba sa dibdib. Para bang bawat segundo ay natatakot siyang may mahawakan o masagi at baka biglang mapresyuhan ng hindi niya kayang bayaran. Hindi ito ordinaryong lugar para sa kanya—ito ang mundo ng mga taong sanay sa karangyaan. Ngunit sa tabi niya, si Doña Celestine ay naglakad na parang reyna sa sariling palasyo. Maayos ang tindig, may kumpiyansa sa bawat galaw, at halos sabay-sabay ang pagbibigay-galang ng mga staff na agad yumuyuko at bumabati. “Good morning, Doña Celestine!” halos sabay-sabay na bat
อ่านเพิ่มเติม

CHAPTER TWENTY-SEVEN

THIRD PERSON:Nasa kabilang boutique na sila, ngunit halata pa rin ang bahagyang inis ng ginang. Agad namang nagbago ang kanyang mood nang mapansin niya ang magalang na pagbati at maayos na paglapit sa kanila. Sa sandaling iyon, pinaupo na sila ng mga staff, at ramdam ang maingat na pag-aasikaso sa bawat galaw nila.Abala si Doña Celestine sa pagpili ng mga damit. Nakaupo siya sa upuan habang isa-isang ipinapakita ng mga staff ang mga naggagandahang disenyo. May ngiti sa labi ng ginang, at halata ang respeto at paggalang ng lahat sa loob ng boutique. Ang mga ilaw ay malambot at kumikinang sa mga mamahaling tela, habang ang mga shelves at racks ay maayos na nakaayos, na para bang bawat piraso ay isang alahas na ipinagmamalaki.Kung sa naunang pinuntahan nila ay mahigpit ang seguridad at tila may kayabangan ang mga empleyado, dito nama’y ibang-iba ang hangin. Malumanay, magiliw, at halos may halong pag-aalaga ang paglapit ng mga staff sa kanila. Halos nararamdaman ni Mira ang katahimikan
อ่านเพิ่มเติม

CHAPTER TWENTY-EIGHT

THIRD PERSON:Pagkatapos ng mahabang oras ng pamimili, dinala naman siya ni Doña Celestine sa isang mamahaling Italian restaurant. Sa unang tingin pa lang ni Mira sa loob, agad siyang napatigil—ang mga gintong chandelier na nakasabit, ang mamahaling carpet, at ang malalaking painting sa dingding ay halos hindi nagkakalayo sa pagka-elegante ng resto na dati niyang pinagtatrabahuhan. Ngunit may malaking pagkakaiba: doon, siya ang naglilingkod; dito, siya ang pinaglilingkuran.Nakasunod siya sa ginang habang inihahatid sila ng waiter sa kanilang reserved table. Pagkaupo, agad lumapit ang mga staff, sabay-sabay na maayos ang kilos—parang ritwal ng karangyaan. Isa-isang nilalatag sa kanilang harapan ang mga plato, baso, at kubyertos, at maya-maya’y dumating na rin ang iba’t ibang pagkain.Naamoy ni Mira ang nakakagutom na aroma ng pasta na may halong herbs, ang mainit na tinapay na may butter, at ang rich na sauce ng pizza na nilapag sa gitna ng mesa. Napakuyom siya ng palad at napakapit s
อ่านเพิ่มเติม

CHAPTER TWENTY-NINE

THIRD PERSON:“Anak, nakakagulat naman ang amo mong iyon,” ani Aling Carmen habang papasok sila sa loob ng bahay. “Walang kaarte-arte, kahit halatang sanay siya sa marangyang buhay.”Napangiti si Mira at bahagyang tumango. “Sabi ko naman po sa inyo, Nay, mabait siya. Kahit noong una, paran masungit siya, pero habang tumatagal, iba pala ang ugali. Hindi niya ako tinitingnan na parang alalay lang.”Huminto si Aling Carmen sandali at tinitigan ang anak, bago ngumiti nang malapad. “Kung tutuusin, anak, maswerte ka rin. Hindi lahat ng amo, ganyan ang asal. Yung iba, kahit kapwa tao nila, tingin nila mababa kapag wala kang pera. Pero si Doña Celestine… iba. Ramdam kong may malasakit siya sayo.”Bahagyang napayuko si Mira, marahang kumapit sa braso ng ina. “Oo nga po, Nay. Kaya parang… kahit nakakapanibago, mas gumagaan yung pakiramdam ko kapag kasama ko siya.”Napansin ni Aling Carmen ang kakaibang kislap sa mga mata ng anak, na para bang may iniingatang paghanga at respeto kay Doña Celesti
อ่านเพิ่มเติม

CHAPTER THIRTY

THIRD PERSON:“Bilang bahagi ng Hospitality Showcase, ipapakita natin sa VIP guests ang aming mga best-sellers—mula sa masasarap na appetizer, main courses, hanggang sa dessert. Sa ganitong paraan, hindi lang nila matitikman ang ganda ng hotel amenities, kundi pati ang culinary excellence na tanging La Tavola lang ang makapagbibigay,” paliwanag ng head chef, na isang half Italian, half filipino, habang pinapatingin ang buong management team sa eleganteng layout ng menu at presentation ng mga pagkain.Isa-isa niyang ipinakita ang ilan sa mga specialty ng restaurant: ang handmade gnocchi na may creamy truffle sauce, risotto na may seafood at saffron, wood-fired Margherita at Quattro Formaggi pizza, at ang tagaytay-inspired tiramisu. Ipinakita rin niya ang iba pang dishes—mga antipasti platter na puno ng prosciutto, mozzarella, at sun-dried tomatoes, pati na ang selection ng mga fresh salads at artisan bread.“Lahat ng ito ay inihahanda ng aming skilled chefs, gamit ang sariwang sangkap a
อ่านเพิ่มเติม
ก่อนหน้า
123456
...
16
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status