บททั้งหมดของ เมื่อเธอหลุดเข้ามาในนิยายรัก แต่ดันเป็นนางร้าย: บทที่ 121 - บทที่ 130

"อรุณสวัสดิ์ครับอาเฟิ่ง" เจ้าก้อนทั้งคู่ลืมตาแป๋วมองมารดาตนเอง ริมฝีปากขยับพูดอ้อแอ้ไม่เป็นคำราวกับจะโต้ตอบคนตรงหน้า เยว่ซินที่ได้เห็นเช่นนั้นก็หลุดหัวเราะออกมา "อารมณ์ดีอะไรกันแต่เช้า สามคนแม่ลูก" ครั้นหัวเราะคิกคักไปได้ไม่เท่าไหร่ ที่เตียงนอนซึ่งฟาหยางเพิ่งจะตื่นก็เอ่ยถามขึ้น "ไหน อาเฟิ่งวันน

สามสัปดาห์หลังจากแต่งงาน แม้ห่าวอู๋จะพูดอยู่ทุกวันว่าให้ทั้งคู่คิดประเทศที่จะไปฮันนีมูนกันเสียทีแต่เยว่ซินก็คิดไม่ออก หญิงสาวบอกเลื่อนทริปมาตลอดจนถึงวันนี้ที่ห่าวอู๋เดินทางมาที่คฤหาสน์ตระกูลหยางด้วยตัวเอง 'เตี่ยจองที่พักบนเกาะไว้ให้แล้ว เรื่องงานที่บริษัทเตี่ยจะจัดการทุกอย่างเอง อาเยว่ซินเตรียมตั

"ก็เธอน่าแกล้ง" คนได้ฟังขมวดคิ้ว กำลังจะเอ่ยถามว่าเธอน่าแกล้งตรงไหนแต่ท้ายทอยกลับโดนสามีรั้งกันให้รับจูบที่ทาบลงมาอย่างไม่ทันตั้งตัว "อือ" หลุดครางแผ่วในลำคอยามเอวบางโดนดึงให้ขยับใกล้คนตัวสูงกว่า ฟาหยางชักนำเรียวลิ้นในโพรงปาก ได้ยินเสียงเฉอะแฉะดังคลอไปกับเสียงเสียดสีของเนื้อผ้า เยว่ซินรู้ตัวอีกทีก

“อ๊ะ อื้อ” เอวบางถูกคนเป็นสามียึดไว้ทั้งส่วนล่างเริ่มขยับแรงขึ้นอย่างทนไม่ไหว เยว่ซินครางลั่น รู้สึกเสียดเสียวจนตาแทบลอยเมื่อสะโพกสอบกระแทกเข้ามาจนรู้สึกถึงส่วนนั้น “คุณหยาง ฮึก…อ๊ะ!” ทั้งพยายามชูมือคว้าไหล่กว้างมาเป็นที่ยึดหากแต่ต้องส่ายหน้าไปมาเมื่อคนตัวสูงโน้มลงมาขบกัดซอกคอลามไปถึงไหปลาร้าอย่าง

"..." พอได้ฟังคำตอบก็ถึงกับชะงักไป อาโปพอจะหายใจได้โล่งขึ้น ไม่นานนักก็ระบายยิ้มออกมา "แบบนี้คงจะติดคุณหยางมากสินะครับ" ฟาหยางหัวเราะแผ่วเบา ไม่ได้ตอบอะไรอีกแล้วรีบเดินไปหาภรรยา บนโซฟาราคาแพงยังเห็นแม่กระต่ายนอนขดตัวดวงตาหลับพริ้มอยู่ อุณหภูมิจากเครื่องปรับอากาศกำลังพอดีที่จะกล่อมคนงอแงให้พักผ่อนไ