บททั้งหมดของ Trapped In The Zillionaire’s Sweet Obsession: บทที่ 671 - บทที่ 680

“...’WAG NA ‘WAG MONG GAGALAWIN SI TIANTIAN!”Nang makakita si Wenwen ng maliit na tren, agad siyang tumakbo at pumila, dahilan para lalo nang pagsisihan ni Czarina ang pagsama sa kaniya. Tinawag niya si Wenwen para umalis, ngunit tumanggi ito at hinikayat siyang sumakay kasama si Tiantian, dahil puwede rin namang sumama ang mga matatanda. “May kailangan bang samahan ka?” Ngumiti si Wenwen kay Tiantian. “Tiantian, gusto mo bang sumakay sa little train kasama si Auntie? Masaya ’yon!”Hindi naman naiintindihan ni Tiantian ang sinasabi niya, pero natuwa ito sa nakangiting mukha ni Wenwen at inabot ang pisngi nito.Lalong natuwa si Wenwen. “O, ’di ba? Gustong-gusto ni Tiantian! Ako na ang magbuhat sa kaniya. Sama-sama tayong sumakay sa little train at tuklasin ang unknown world!”Sa kabila ng pag-aatubili ni Czarina, nakasakay pa rin sina Wenwen at Tiantian sa maliit na tren. Tuwang-tuwa si Wenwen at pinakuha pa siya ang pictures kay Czarina. Matapos ang ilang oras, si Tiantian ay nana

“ANO INIISIP MO?” tanong ni Wendy nang makitang tulala si Czarina matapos itong pagsalinan ng tsaa bago umupo sa tapat niya.Nang mag-angat ng tingin si Czarina, nakasalubong niya ang nagtatakang tingin ni Wendy. Sinundan nito ang tingin niya at nakita ang mga sasakyan sa harapan.“Ano’ng tinitingnan mo, Zari?”Inilihis ni Czarina ang tingin at nagkunwaring normal lang. “Wala. Medyo pagod lang ako at napaisip.”“Oh, uminom ka muna ng black tea. Hindi naman mukhang ganoon kainit ngayon, pero buong umaga tayong naarawan. Pula na tuloy ang balat ko.”“May aloe vera face mask ako. Pagbalik natin sa Marquez Family home, ipapahid ko sa’yo.”“Pagbalik natin sa Marquez Family home?”Ngumisi si Czarina. “Of course. Kung hindi, paano ko naman mauubos ang basket ng mga gulay na binigay mo?”Tuwang-tuwa si Wendy. “Kung gano’n, kukuha rin ako mamaya ng isang matabang tupa.”“Are you kidding me? Pinapakain lang natin ng damo, tapos kakainin mo rin pala?”“Pinapakain natin ng damo para tumaba at mag

“I LIKE YOU.”Agad na nanlisik ang mga mata ni Czarina kay Damion, na para bang kaya siyang sunugin ng tingin.Hay.Sa tuwing umaamin siya ng feelings niya, lagi lang siyang nakakatanggap ng malamig na tingin mula kay Czarina. Pakiramdam tuloy ni Damion, unti-unting niyuyurakan ang natitirang self-esteem niya.Pero kahit niyuyurakan na iyon, wala rin naman siyang magagawa. Pupulutin niya pa rin ito, lilinisin, at itatabi para magamit ulit sa susunod.“Okay, okay. Hindi na ako magsasalita,” sabi niya sa mahinahong tono. “Every time I try to speak my mind, lagi mo akong tinitingnan nang ganyan.”“Sino bang gustong makarinig ng true feelings mo? Bilisan mo na lang—”“Eating, right?” mabilis na salo ni Damion. “Let’s eat. Mauubos ko rin ‘to.”Tinupad naman ni Damion ang sinabi niya. Kahit mabagal siyang kumain, naubos pa rin niya ang lahat ng pagkain.Pagkatapos kumain at uminom nang sapat, napahawak si Damion sa tiyan niya. Biglang kumunot ang mukha nito na para bang nasasaktan.Ano na n

MAG-UUSAP PA SANA SINA CZARINA AT TITO FRAN nang biglang dumating ang kasambahay na aligaga at balisa.“Madam, umiiyak po si Tiantian. Mukhang hinahanap po kayo.”“Oh, pupunta na ako.”Mabilis na sumunod si Czarina sa maid habang sinisisi ang sarili. Paano niya nakalimutang kamustahin si Tiantian nang gano’n katagal?Pagdating nila sa silid ni Alejandro, hindi pa man siya tuluyang nakakapasok ay narinig na niya ang malakas at malungkot na iyak ni Tiantian.Agad niyang binuksan ang pinto at pumasok. “Mommy’s here. Good baby, huwag ka nang umiyak.”Kinuha ni Czarina si Tiantian mula sa mga bisig ni Alejandro at marahang kinarga ito.Mukhang labis na nasaktan ang damdamin ng bata. Sumandal ito sa balikat ni Czarina, at hindi nagtagal ay nabasa na ng mga luha nito ang damit niya.Mabuti na lang at unti-unting kumalma si Tiantian. Sa huli, humihikbi na lang ito at hindi na tuluyang umiiyak.Nang tuluyan nang kumalma ang bata, hinalikan ni Czarina ang noo nito. Hindi niya maiwasang masaktan

“I JUST SAW YOU TWO HOLDING HANDS.”Habang nagsasalita, itinaas pa ni Wendy ang mahigpit na nakakuyom nitong kamay sa harap ni Czarina, na para bang ipinapakita kung paano sila naghawak-kamay.Agad siyang itinulak ni Czarina palayo. “He’s a patient now. Hindi siya stable maglakad, so anong masama na tinutulungan ko lang naman siya?”“Oh dear, patient din ako. Could you help me up?” Nagpanggap na nanghihina si Wendy at nakasandal pa kay Czarina.Walang sabi-sabing muli siyang itinulak ni Czarina palayo. “Grabe, wala talagang fairness pagdating sa opposite sex!” reklamo ni Wendy. “Kanina, ang gentle-gentle mo kay Damion. Sa’kin naman, parang gusto mo akong itulak sa kabilang mundo!” “Puwede ba, huwag kang sumigaw? Para naman may ginawa talaga kami ni Damion!”“Mag-asawa naman kayo, so kahit anong gawin n’yo, legal.”Hinimas ni Wendy ang ilong niya nang makita ang masamang tingin ni Czarina. “Okay, okay! Hindi na kita aasarin.”Agad na nagbago ang ekspresyon niya at naging seryoso. “Pe