บททั้งหมดของ Trapped In The Zillionaire’s Sweet Obsession: บทที่ 691 - บทที่ 700

“TARA, LET’S GO AND CHECK IT OUT, OKAY?”At dala-dala si Tiantian, sumunod na rin siya paakyat.Siyempre, hindi naman natuwa si Czarina nang makita siyang sumunod. Pero dahil karga nito si Tiantian, hindi rin niya magawang pagalitan nang todo. Kaya pinanatili na lang niyang seryoso ang mukha habang nagtanong,“Hindi ba kayo naglalaro sa labas? Bakit sumunod pa kayo?”Hindi pinansin ni Damion kung bad mood man siya o hindi. Sumiksik lang siya sa tabi nito at sumilip sa half-finished crochet bear na nasa mesa.“Na-curious lang ako kung ano ’yung ginagawa mo. Kaya napadaan ako para tingnan.”Agad na itinago ni Czarina sa likod niya ang crochet bear at kumunot ang noo.“Hindi pa nga tapos. Ano bang tinitingin-tingin mo? Ang rude mo talaga.”“Even an ugly daughter-in-law has to meet her in-laws. So an ugly doll should meet its owner, too.”“Mas pangit ’yung doll mo!”“Kung hindi naman pangit, then show it to us. You know, the public has pretty good judgment.”“I... hindi pa kasi tapos. Bak

“MISS, AYOS LANG PO BA KAYO?”Dinampot ni Czarina ang cellphone na nasa sahig saka umupo sa tabi ng bintana, nakasandal ang likod sa pader. “Ayos lang ako,” mahina niyang tugon. “Are you… sure na accurate ang results mo?”“Yes. I spent a lot of time finding out which vehicles passed by at that time and retrieving the available surveillance footage. Sa huli, ang taong humahabol sa inyo ay may tattoo sa kanyang braso. A mark na pagmamay-ari ng malaking European family.”“Hindi kaya… Nagtatago lang talaga si Kuya at hindi naman talagang nawala?” Napakuyom ng kamay si Czarina sa panginginig at panghihina.“Baka nga, Miss Zari.”“Ikaw na bahala sa iba. But please, make sure you find my brother’s whereabouts.”Naupo si Czarina sa gilid ng kama, tulala.Paulit-ulit na naglalaro sa isip niya ang mga nangyari nitong mga nakaraang araw. At habang mas lalo niyang pinag-iisipan ang lahat, mas lalo niyang nararamdamang katawa-tawa ang naging asal niya.“Hindi si Damion ang dahilan kung bakit kami

“YOU DON’T REALLY KNOW SOMETHING, DO YOU?”Biglang kumabog ang dibdib ni Czarina, pero nanatiling kalmado ang mukha niya. “Ano bang dapat kong malaman?”Matamang pinagmasdan ni Damion ang mga mata niya. Nang wala siyang makitang kahit anong kakaibang emosyon doon, bahagya siyang nadismaya.“I thought there was good news.”“I don’t know what you’re talking about,” casual na sagot ni Czarina habang bahagyang ibinababa ang tingin. “May secret ka ba sa paggawa ng dolls?”Napaisip si Damion. “So that’s why you came here to deliver my food?” Napangiti siya. “No wonder you’re being so good today. Don’t worry, I’ll share all my secrets with you.”Maling-mali ang pagkakaintindi ni Damion sa kanya, pero hindi na iyon ipinaliwanag ni Czarina. “Stop talking nonsense. Ano ba talaga ang secret?”“Hmm...” Kunwari’y pinag-isipan nang mabuti ni Damion. “Actually, parang wala naman talagang secret. Tiningnan ko lang ’yung blueprint, tapos alam ko na agad kung paano gawin. I also have a good feel for th

“IT FEELS LIKE I’M IN A DREAM.”Ayaw nang marinig ni Czarina ang kung ano-anong iniisip ni Damion, kaya itinuro niya ang pinto.“You’ve had a long day. Huwag ka nang tumambay dito. Go outside and wait.”“But I want to help.”“Anong maitutulong mo?”“I can do a lot of things. I can crack eggs, wash vegetables, and chop them.”“Wow, ang dami palang kaya mong gawin.” Tanggal na ni Czarina ang apron niya habang naghahanda nang umalis. “Sige, I’ll leave the kitchen to you. Magpahinga na ako.”Agad siyang pinigilan ni Damion. “You can rest, but you’re only allowed to sit here in the kitchen.”Napatingin si Czarina sa kanya. “Bakit?”“Because that way, you can properly appreciate my handsome appearance.”Napasinghal nang mahina si Czarina. “Sorry, I’m not interested. Ganito na lang. If you cook, aalis ako. Pero kung gusto mong kainin ang luto ko, stay put. Choose one. Huwag kang manggagamit.”Natural na gusto ni Damion na manatili roon.Kaya agad siyang umikot at umupo sa isang upuan, parang

“A-ANO?!”Mabilis siyang lumingon sa likod at doon niya nakita ang sasakyan ni Damion na papalapit sa kanila.“Hindi ba dapat walang malay si Damion? Paano siya nakahabol sa ‘tin?”“Looks like hindi naging effective enough ang gamot.”“So, anong gagawin natin ngayon?”“Don’t worry. May hawak pa akong alas.” Kalmadong tumingin si Tito Fran sa kanya. “Hindi basta-basta gagawa ng kahit ano si Damion sa akin.” Pagkasabi niyon, bigla niyang ipinihit ang manibela at huminto sa gilid ng kalsada. “Bumaba muna tayo.”Sumunod si Czarina at bumaba kasama niya. Hindi nagtagal, huminto rin ang sasakyan ni Damion sa harap nila.Pagkakita kay Czarina, agad na nagbago ang ekspresyon ni Damion. Halatang balisa itong lumapit. “Rina, why did you leave?”Hindi pa nakakasagot si Czarina nang mauna nang magsalita si Tito Fran para sa kanya. “Hindi talaga maganda ang kalagayan niya. Kaya aalis na siya.” Matalim na tiningnan ni Damion si Tito Fran. “Was it you who talked Rina into leaving behind my back? I